Tag Archives: στηριξη

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ 24/3

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

 

Την Παρασκευή 18 Μάρτη οι 50 αγωνιστές του Εργατικού Κέντρου έφτασαν με ασφάλεια και με δικά μας μέσα στην Αθήνα, κλείνοντας τον κύκλο που άνοιξε στις 23 Γενάρη, όταν ένα λεωφορείο με αλληλέγγυους κατέβηκε στην Αθήνα για να συνοδεύσει το λεωφορείο των αγωνιστών στο Εργατικό Κέντρο της Θεσσαλονίκης. Η Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης ολοκλήρωσε το δικό της κύκλο την Τετάρτη 23 Μάρτη με ανοιχτή συνέλευση απολογισμού στο Εργατικό Κέντρο.

Ακολουθεί το κείμενο με το οποίο η Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης κλείνει δημόσια τον κύκλο της.

Προς απογοήτευση των διαχειριστών της εξουσίας και σε πείσμα της δύναμης της κινηματικής αδράνειας ο αγώνας των 300 φέρνει αλλαγές.

1) Ο αγώνας των 300 δεν αποτελεί απλά παράδειγμα για τους μετανάστες και τους ντόπιους εργαζόμενους.

Η βασική αλλαγή είναι η ανάδειξη της μορφής του μετανάστη με τη γροθιά υψωμένη. Στη θέση του καημένου, κουτοπόνηρου, εγκληματία, χρήσιμου ή μάγειρα εξωτικών γεύσεων μετανάστη εδραιώνεται η υπερηφάνεια του αγωνιστή. Εχθρός αυτού του ριζικού ρήγματος είναι φυσικά τα φερέφωνα της εξουσίας που επιμένουν να τους υποβιβάσουν σε θύματα αλλά και οι «κινηματικοί» κρωγμοί που επιχειρούν να τους μετατρέψουν σε πιόνια ή μάρτυρες. Σε αυτή την περίπτωση η κινηματική αδράνεια ταυτίζεται με τη βαθύτερη κοινωνική συντήρηση. Όσοι γνωρίσαμε από κοντά τους απεργούς πείνας μπoρούμε να διαβεβαιώσουμε και τις δύο πλευρές ότι θα εκπλαγούν.

Οι συνέπειες της πρώτης αυτής αλλαγής θα εκδηλωθούν στο κοινωνικό πεδίο, θέλουμε δε θέλουμε.

2) Η δεύτερη κρίσιμη τομή δεν είναι ότι ένας αγώνας μεταναστών βρέθηκε στο επίκεντρο των media αλλά ότι επιτέλους στο κοινωνικό επίκεντρο βρέθηκε ένας αγώνας.

Στο επίκεντρο μιας κοινωνίας που έχει καταπιεί την ήττα και περιμένει μια απροσδιόριστη έκρηξη που θα έρθει από κάπου για να τη σώσει και στο μεταξύ μπουκώνεται με τα ρατσιστικά ξερατά… Οι συνέπειες της δεύτερης αυτής αλλαγής θα φανούν και αυτές, θέλουμε δε θέλουμε.

3) Τα υπόλοιπα ζητήματα που άνοιξε ο αγώνας είναι:
– η σύνδεση της μετανάστευσης με την κρίση και την ουσία της παγκόσμιας καπιταλιστικής επίθεσης,
– η ανάδειξη των πραγματικών αντίπαλων στρατοπέδων στην ελληνική κοινωνία,
– η κατάδειξη των αγκυλώσεων στο κίνημα και η ανάγκη να ξεπεραστούν.

Με την απεργία των 300 έγινε η αρχή σε αυτά τα ζητήματα. Σε αυτά, η συνέχεια εναπόκειται σε εμάς.
Για τον αγώνα όπως τον ζήσαμε στη Θεσσαλονίκη, έχουμε να πούμε τα εξής:

Η εξάπλωση των κινητοποιήσεων, το βάθος των σχέσεων και η επίδραση του αγώνα σε χιλιάδες ανθρώπους που τον αγκάλιασαν και τον αισθάνθηκαν δικό τους απέδειξαν ότι πέρα από τα ψεύδη των ΜΜΕ και την καλλιεργούμενη κουλτούρα της ήττας και της μισαλλοδοξίας, ευρύτερα κοινωνικά στρώματα, πολύ ευρύτερα από ό,τι φανταζόμασταν, είναι έτοιμα να αγκαλιάσουν τον αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη. Φυσικά για μια ακόμα φορά πρέπει να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας στους 300 αγωνιστές που μας υποκίνησαν σε αυτό τον αγώνα, αλλά πρέπει επίσης να σημειώσουμε ότι η ποιότητα του αγώνα στη Θεσσαλονίκη δεν ήταν ένα τυχαίο γεγονός και δεν οφείλεται μόνο στην αποφασιστικότητα των απεργών πείνας και στο δίκαιο των αιτημάτων τους.

Η ποιότητα του αγώνα στη Θεσσαλονίκη σε μεγάλο βαθμό επιτεύχθηκε από τα χαρακτηριστικά του: αγώνας συλλογικός, οριζόντιος, αποφασιστικός, συμμετοχικός, με συντροφικότητα και σεβασμό στη διαφορετική άποψη, με μαχητικότητα και αλληλεγγύη. Σε αυτό τον αγώνα το κίνημα βρέθηκε δύο φορές αντιμέτωπο με δακρυγόνα και τις δυνάμεις καταστολής αλλά επιπλέον βρέθηκε δεκάδες κι εκατοντάδες φορές αντιμέτωπο με καθημερινά μεγαλύτερα και μικρότερα προβλήματα τα οποία δεν θα μπορούσε να επιλύσει με επιτυχία χωρίς τα παραπάνω χαρακτηριστικά.

Σε αυτό τον 1,5 μήνα η Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης διοργάνωσε 9 πορείες στο κέντρο της πόλης, δύο σε γειτονιές, δύο μηχανοκίνητες πορείες και δύο συναυλίες. Πραγματοποιήθηκαν καταλήψεις, παρεμβάσεις και μικροφωνικές στο κέντρο και σε γειτονιές. Αξίζει να αναφερθεί μια ακόμα πορεία, που δεν οργανώθηκε από την Πρωτοβουλία αλλά από μετανάστες και πρόσφυγες, κάποιους ήδη οργανωμένους σε ομάδες και συλλογικότητες και άλλους που συναντήθηκαν στον αγώνα. Από την Πρωτοβουλία κολλήθηκαν πάνω από 20.000 αφίσσες, μοιράστηκαν δεκάδες χιλιάδες προκηρύξεις (κυρίως στα ελληνικά αλλά και σε αγγλικά, γαλλικά, αλβανικά, ρωσσικά, φαρσί και μπάγκλα, όπως και τα πάνω από 200.000 τρυκάκια που κυκλοφόρησαν). Αφίσσες και προκηρύξεις βγήκαν και από άλλες ομάδες και συλλογικότητες, εξασφαλίζοντας στην απεργία κεντρική και μόνιμη παρουσία στους δρόμους της πόλης. Για τις ανάγκες του αγώνα (μεταφορά από και προς την Αθήνα, υλική υποδομή για τη διαμονή των απεργών πείνας, ιατρικά μέσα, έντυπο υλικό και σίτιση των πρώην απεργών τη βδομάδα μετά τη λήξη της απεργίας) δαπανήθηκαν 27.000 ευρώ τα οποία καλύφθηκαν από τον κόσμο που συμμετείχε στις δραστηριότητες της Πρωτοβουλίας καθώς και από εκδηλώσεις οικονομικής στήριξης σε όλα σχεδόν τα στέκια και τις καταλήψεις της Θεσσαλονίκης αλλά και άλλων πόλεων. Σε αυτό τον πρακτικό απολογισμό της αλληλεγγύης πρέπει να γίνει ξεχωριστή αναφορά στους εκατοντάδες αγωνιστές και αγωνίστριες που συμμετείχαν στις περιφρουρήσεις και στις συνοδείες στα νοσοκομεία, στην 20μελή ιατρική ομάδα και την ομάδα νομικής βοήθειας που πέρα από την καθημερινή συνεισφορά, σε κρίσιμες στιγμές (και) με συνεντεύξεις τύπου ξεκαθάρισαν την πραγματική κατάσταση των απεργών, στην ομάδα τύπου που καθημερινά εξέδιδε και μετέφραζε ανακοινώσεις με τις δράσεις και τις εξελίξεις, δημιουργούσε βίντεο και ενημέρωνε το blog.

Χαιρετίζουμε τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που κινητοποιήθηκαν σε Αθήνα, Χανιά, Ιωάννινα, Λάρισα, Ξάνθη, Ορεστιάδα, Κοζάνη, Μυτιλήνη, Σάμο, Ρέθυμνο, Πάτρα, Καβάλα, Βέροια, Ηράκλειο, Σέρρες, Βόλο «και στα άλλα τα νησιά» στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο.

Η Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης δεν υπάρχει πλέον. Οι πολύτιμοι δεσμοί αλληλεγγύης και εμπιστοσύνης που φτιάχτηκαν μεταξύ μας και με τους 50 αγωνιστές του Εργατικού Κέντρου θα υπάρχουν για πάντα. Στη γιορτή νίκης στις 16 Μάρτη μάς υποσχέθηκαν ότι θα είναι πάντα μαζί μας στους αγώνες του μέλλοντος. Τους εμπιστευόμαστε γιατί τους γνωρίσαμε και ξέρουμε ότι και αυτοί έχουν εμπιστοσύνη πως όποτε χρειαστεί θα πράξουμε ό,τι μας αναλογεί.

 

Κοινοί αγώνες ντόπιων και μεταναστών!
Στο δρόμο γεννιούνται οι συνειδήσεις!

Θεσσαλονίκη, 24 Μάρτη 2011
Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης

Υ.Γ. Για το διεκδικητικό κομμάτι του αγώνα, μάς αρκεί η γνώμη των αγωνιστών πρώην απεργών πείνας. Το κίνημα που αναπτύχθηκε στη Θεσσαλονίκη θα παρακολουθεί τις εξελίξεις μέσα από το νέο, ευρύ δίκτυο επικοινωνίας που γεννήθηκε από αυτόν τον αγώνα. Για τα θέματα που ανέκυψαν, έχουμε συνελεύσεις και οριζόντιες διαδικασίες όπου συζητάμε και συνεχίζουμε να τα συζητάμε…

ΔΡΑΣΕΙΣ ΒΔΟΜΑΔΑΣ: ΜΗΧΑΝΟΚΙΝΗΤΗ ΠΟΡΕΙΑ 1/3, ΠΟΡΕΙΑ 3/3

αφισα για πορεια 3/3

αφισα για πορεια 3/3

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – 32η μέρα απεργίας πείνας

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου, 32 η μέρα απεργία πείνας

 

Οι 300 μετανάστες απεργοί πείνας, συνεχίζουν για 32η μέρα  την απεργία πείνας. Η κατάσταση της υγείας τους μέρα με τη μέρα χειροτερεύει και κάθε μέρα οι απεργοί πείνας διακομίζονται με λιποθυμικά επεισόδια στο νοσοκομεία. Σήμερα δύο απεργοί πείνας διακομίστηκαν στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο (συνολικά έχουν διακομιστεί 13) ενώ άλλοι τρεις νοσηλεύονται στον Αγ. Δημήτριο.

Σήμερα το πρωί ο Στρατής Πλωμαρίτης, πρόεδρος της ΕΝΙΘ και μέλος της Ιατρικής ομάδας παρακολούθησης των απεργών πείνας, ο απεργός πείνας Ζαουάτ, ο Γάνη εκπρόσωπος των μεταναστών και η Έφη Τελλή, δικηγόρος –μέλος της ομάδας νομικής βοήθειας  παραχώρησαν συνέντευξη τύπου για να ενημερώσουν για την κρισιμότητα της κατάστασης της υγείας των απεργών, τα αιτήματά τους και τις εξελίξεις του αγώνα σε νομικό επίπεδο.

Η Πρωτοβουλία αλληλεγγύης στους απεργούς πείνας θα προχωρήσει το επόμενο διάστημα στις εξής δράσεις:

Την Τρίτη 1 Μάρτη μηχανοκίνητη πορεία που θα ξεκινήσει στις 6.00 από το Εργατικό Κέντρο και

Την Πέμπτη 3 Μάρτη διαδήλωση στις 6μ.μ. στο άγαλμα Βενιζέλου (επισυνάπτεται η αφίσα).

 

Ακολουθεί απομαγνητοφωνημένη όλη η συνέντευξη τύπου που δόθηκε σήμερα και επισυνάπτεται σε ξεχωριστό κείμενο μια απάντηση στις δηλώσεις του Ραγκούση με τίτλο: ΑΠΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ: για την κυνική στροφή ενός πολιτικού και για το πώς η κυβέρνηση αγνοεί την ευρωπαϊκή νομοθεσία που η ίδια επικαλείται.

 

 

Ο Ζαουάτ, απεργός πείνας είπε τα εξής: «Σήμερα διανύουμε την 32η μέρα απεργία πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Περνάμε δύσκολα διότι έχουμε χάσει πολλά κιλά και έχουμε πολλά προβλήματα με την υγεία μας. Ζαλιζόμαστε και έχουμε ανθρώπους που δεν μπορούν να πάνε ούτε μέχρι την τουαλέτα. Παρ`όλα αυτά δεν χάνουμε την ελπίδα μας. Αυτές τις μέρες η κυβέρνηση παίζει με μας αλλά πρέπει να ξέρει πως παίζει με τις ζωές μας και θα έχει όλη την ευθύνη για ό,τι γίνει. Εμείς δεν παίζουμε, ξέρουμε τι κάνουμε, ο άνθρωπος έχει μια ζωή στη ζωή του και εμείς θέλουμε η ζωή αυτή να είναι νόμιμη. Παίρνουμε δύναμη από τους ανθρώπους που είναι δίπλα μας αλληλέγγυοι στον αγώνα αυτό. Είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε τον αγώνα μας μέχρι τη νίκη. Ή θα πάρουμε τα δικαιώματά μας, δηλαδή την άδεια παραμονής ή θα πεθάνουμε εδώ.

 

Ο Γάνη εκπρόσωπος των απεργών πείνας δήλωσε τα εξής: Η απεργία πείνας έχει μπει στην πιο κρίσιμη φάση. Οι απεργοί πείνας δεν χάνουν την ελπίδα τους παρά το γεγονός ότι κάθε μέρα χάνουν όλο και περισσότερα κιλά και ζαλίζονται. Κάθε μέρα γινόμαστε μάρτυρες λιποθυμικών επεισοδίων από απεργούς που μεταφέρονται στα νοσοκομεία. Ακόμη όμως και εκεί στα δημόσια νοσοκομεία, οι εξαντλημένοι μετανάστες  εξευτελίζονται. Μόλις χθες ο διευθυντής της Παθολογικής Κλινικής ενός νοσοκομείου  έδωσε εντολή στις τραπεζοκόμους να μεταφέρουν δίσκους με φαγητό στα κρεβάτια των απεργών και να τους αφήνουν εκτεθειμένους για μισή ώρα, γεγονός που συνέβη μπροστά στα έκπληκτα μάτια των συνοδών των απεργών πείνας οι οποίοι είχαν διευκρινίσει με σαφήνεια ότι οι απεργοί αρνούνται να σιτιστούν . Δεν είναι αυτό ψυχολογικό βασανιστήριο; Δεν είναι αυτό καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων;

Μεγάλοι άνδρες που για χρόνια εργάστηκαν στα χωράφια και σε οικοδομές σε όλη την Ελλάδα, άνδρες και σύζυγοι δεν ζυγίζουν παραπάνω από 44-45 κιλά. Δεν μπορούν καν να σταθούν όρθιοι. Πριν τρεις μέρες η ιατρική ομάδα που βρίσκεται στο πλευρό τους από την πρώτη μέρα το δήλωσε πολύ ξεκάθαρα στην ανακοίνωσή της. Οι απεργοί έχουν μπει στην φάση που αντιμετωπίζουν ανεπανόρθωτες βλάβες στην υγεία τους, Οι απεργοί πείνας βρίσκονται κάτω από σοβαρή απειλή.  Κοινώς αυτό σημαίνει ότι τα ζωτικά τους όργανα θα πληγούν ανεπανόρθωτα, η μνήμη τους και η όραση τους θα επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό. Και ποιος ξέρει τι άλλο.

Η κυβέρνηση δεν έχει απαντήσει ακόμη τίποτα.

Αφού βασάνισαν τους μετανάστες κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας απεργίας πείνας με τις χωρίς νόημα διαπραγματεύσεις και ψευδείς υποσχέσεις έτσι ώστε να εκκενώσουν το άδειο κτίριο της Νομικής Σχολής.

Αφού τους οδήγησαν στις άθλιες συνθήκες του κτιρίου Υπατία μέσα στην υγρασία και στους στενούς διαδρόμους της αυλής του.

Αφού ποινικοποίησαν την αλληλεγγύη και έστειλαν 8 ανθρώπους στο δικαστήριο με την κατηγορία ότι βοήθησαν στον αγώνα των απεργών πείνας.

Αφού ο κ. Λοβέρδος ξεκίνησε μια παραπλανητική καμπάνια για να πείσει την κοινωνία ότι οι απεργοί συνιστούν απειλή για την δημόσια υγεία

Και αφού όλες αυτές οι προσπάθειες να σπάσουν την απεργία απέτυχαν εντελώς , η κυβέρνηση συνεχίζει να μην απαντάει.

Μετά από τα τόσα μηνύματα αλληλεγγύης που στέλνονται από σωματεία νοσοκομειακών γιατρών, από δικηγορικούς συλλόγους, από ακαδημαϊκούς από δασκάλους σχολείων, από φοιτητές και εργαζόμενους, από το Δημοτικό και Περιφερειακό συμβούλιο, από κόμματα, από συνδικαλιστικές Ενώσεις και διανοούμενους όλου του κόσμου, από τον Κέν Λόουτζ μέχρι τον Νόαμ Τσόμσκυ, από τον Αλαίν Μπαντιού μέχρι τον Ιμάνουελ Βαλλερστάιν, από τον Ντάριο Φο μέχρι τον Σλαβόι Ζίζεκ και πολλούς άλλους. Μετά από όλες αυτές τις εκφράσεις αλληλεγγύης τόσο μέσα από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό η κυβέρνηση ακόμα δεν απαντάει. Η κυβέρνηση φαίνεται να μην καταλαβαίνει ότι τα χέρια της μπορεί να βαφτούν σύντομα με αίμα. Ο αγώνας για ίσα δικαιώματα και ο αγώνας για αξιοπρέπεια δεν μπορεί να σταματήσει. Αλλά τώρα ήρθε η ώρα να στείλουμε ένα μήνυμα, ένα μήνυμα το οποίο πρέπει να εκληφθεί ως προειδοποίηση. Η υγεία των 300 απεργών πείνας, η υγεία των 300 ατόμων που αγωνίζονται για όλους μας βρίσκεται σε πραγματικό κίνδυνο. Ήρθε η ώρα  για την δική μας «αυτοάμυνα».

 

 

Ο Στρατής Πλωμαρίτης έκανε τις εξής δηλώσεις:

Ύστερα από 32 μέρες απεργίας οι απεργοί πείνας έχουν μπει σε μια διαδικασία μη αναστρέψιμων βλαβών της υγείας τους. Μπορεί να γλιτώσουν τη ζωή τους αν το θελήσει η κυβέρνηση αλλά από εδώ και πέρα κινδυνεύουν να ζήσουν το υπόλοιπο της ζωής τους με βαριές αναπηρίες με κατεστραμμένα νεφρά, με βλάβες στο συκώτι τους με βλάβες στην καρδιά τους, με βλάβες στο νευρικό τους σύστημα. Ήδη ο αριθμός μεταφοράς τους στα δημόσια νοσοκομεία έχει αυξηθεί. Μέχρι σήμερα έχουν μεταφερθεί 14 άτομα. Πριν από λίγο μεταφέρθηκε απεργός πείνας στο νοσοκομείο σε προκοματώδη κατάσταση, μια εικόνα που σε συγκλονίζει. Όλοι βρίσκονται στην ίδια κατάσταση ξαπλωμένοι στο πάτωμα. Οι διαφορές που έχουν ο ένας από τον άλλο είναι μικρές και οφείλονται  στο ότι όλοι οι άνθρωποι δεν είναι το ίδιο, έχουν διαφορετικές αντοχές. Ζούνε όμως όλοι σε αυτήν την διαδικασία. Αυτό θα πρέπει να το λάβουν σοβαρά υπόψη αυτοί που μπορούν να δώσουν λύση στο πρόβλημά τους. Και εμείς καταγγέλλουμε την κυβέρνηση για αναλγησία. Ως γιατροί καταγγέλλουμε ιδιαίτερα τον υπουργό υγείας τον κ. Λοβέρδο για τις απαράδεκτες δηλώσεις τους . Καμιά απειλή δεν συνιστούν οι απεργοί πείνας για την δημόσια υγεία. Βόμβα για την κοινωνία συνιστά ο ρατσισμός και η αδιαλλαξία τους. Καταγγέλλουμε επίσης ιδιαίτερα τον υπουργό τον κ. Ραγκούση, ο οποίος δεν ντράπηκε να πει ότι το αίμα που θα χυθεί αν θα υπάρξει νεκρός απεργός πείνας θα πέσει στα χέρια αυτών που συμπαραστέκονται, δηλαδή στην Αριστερά και στις ομάδες αλληλεγγύης. Πρέπει να γίνει ξεκάθαρο ότι η λύση του προβλήματος βρίσκεται στα χέρια της κυβέρνησης. Αυτοί μπορούν να σταματήσουν την απεργία πείνας τώρα ικανοποιώντας τα αιτήματα των απεργών. Η ευθύνη για ότι θα συμβεί τους ανήκει εξ ολοκλήρου. Επίσης σαν γιατροί θέλουμε να καταγγείλουμε συμπεριφορές που παρατηρήθηκαν στα νοσοκομεία. Ο διευθυντής της Παθολογικής Κλινικής του Αγ. Δημητρίου στον οποίο νοσηλεύονται τρεις απεργοί πείνας τους υπέβαλε σε ένα μαρτύριο. Εμείς τον καταγγέλλουμε και θα τον καταγγείλουμε και στο Πειθαρχικό του Ιατρικού Συλλόγου. Θα καλέσουμε τον Ιατρικό Σύλλογο να του αφαιρέσει την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος. Θεωρείται αδιανόητο οι γιατροί μέσα στα νοσοκομεία να ασχολούνται με οτιδήποτε άλλο πέρα από την περίθαλψη αυτών που έχουν στα κρεβάτια τους. Δεν μπορεί όταν ένας θάλαμος έχει τρεις απεργούς πείνας, γεγονός το οποίο το γνωρίζανε, να δίνει εντολή να αφήνεται ο δίσκος με το φαγητό για μισή ώρα εκτεθειμένος μπροστά τους. Αν αυτό δεν συνιστά βασανιστήριο τι είναι τότε; Επίσης καταγγέλλουμε τις ρατσιστικές συμπεριφορές που εκδηλώθηκαν μέσα στα νοσοκομεία και από άλλους εργαζόμενους. Χθες στο νοσοκομείο Παπαγεωργίου που διακομίστηκε ένας απεργός πείνας που λιποθύμισε, τους είπαν «να τον πάρετε και να μην μας φέρετε άλλη φορά απεργό πείνας». Εμείς καταδικάζουμε τη συμπεριφορά από οποιονδήποτε και αν εκπορεύεται αυτή. Η ιατρική ομάδα έχει ετοιμάσει κείμενο το οποίο θα το στείλει σε όλους τους διευθυντές των νοσοκομείων σε ότι αφορά τους απεργούς πείνας και θα ζητήσουμε συγκεκριμένα πράγματα. Το πρώτο είναι ο απόλυτος σεβασμός και η ανθρώπινη συμπεριφορά και η αλληλεγγύη. Δεν έχουν θέση στο νοσοκομείο αυτές οι συμπεριφορές ούτε για τους απεργούς πείνας, ούτε για τους ανασφάλιστους, ούτε για τους άπορους ούτε για κανέναν. Δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια για τους απεργούς πείνας. Η σκιά του θανάτου είναι πάνω από τους απεργούς καθημερινά. Θα πρέπει να αποφασίσουν τώρα και να δώσουν λύση

 

Η Εφη Τέλλη μέλος της νομικής ομάδας δήλωσε τα εξής:

Θα αναφερθώ στα αιτήματα των απεργών  πείνας των μεταναστών. Οι απεργοί πείνας ζητάνε νομιμοποίηση διότι δεν υπήρξε γενικευμένη νομιμοποίηση μετά το 2001. Το 2005 η νομιμοποίηση που έγινε ήταν μερική. Ακόμα και άνθρωποι που βρίσκονταν στην Ελλάδα αν δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις που όριζε τότε ο νόμος 3386 δεν μπορούσαν να νομιμοποιηθούν. Έκτοτε έχουν περάσει έξι χρόνια. Αυτά τα έξι χρόνια που ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα που έχουν τις οικογένειές τους και τα παιδιά τους στα σχολεία δεν έχουν καμία δυνατότητα να νομιμοποιηθούν. Υπάρχουν άνθρωποι που είναι εδώ δεκαετία και πάνω. Είτε δεν κατάφεραν να νομιμοποιηθούν το 2005 είτε η αίτηση του ασύλου απορρίφθηκε είτε ήταν άνθρωποι που έχασαν την άδεια διαμονής τους γιατί δεν κατάφεραν να συγκεντρώσουν τον απαιτούμενο αριθμό ενσήμων. Προφανώς τα 200 ένσημα είναι ένας υπερβολικός αριθμός ειδικά σε περίοδο κρίσης και δεν υπάρχει η δυνατότητα εξαγοράς των ενσήμων αυτών. Η δυνατότητα εξαγοράς αφορά ένα πολύ μικρό ποσοστό μεταναστών και οι περισσότεροι δεν κατόρθωσαν να  έχουν τα εισοδήματα που απαιτούνται για να εξακολουθούν να είναι νόμιμοι. Ένας μετανάστης που είναι στην Ελλάδα με την οικογένεια του και έχει δύο παιδιά θα πρέπει να έχει εισόδημα γύρω στα 13,5 χιλ ευρώ. Ποιος Έλληνας εργάτης έχει τέτοιο εισόδημα. Συνεπώς το αίτημα για νομιμοποίηση είναι δίκαιο γιατί είναι αναγκαίο για να βγουν αυτοί οι άνθρωποι από την αφάνεια και την ομηρία στην οποία βρίσκονται. Οι μετανάστες απεργοί πείνας ζητάνε να αποσυνδεθεί το δικαίωμα της διαμονής από το κριτήριο της απασχόλησης δηλαδή από τα 200 ένσημα. Είναι μία παράλογη ρύθμιση  να απαιτούνται τόσα ένσημα για να συνεχίσει ένας μετανάστης να έχει άδεια διαμονής όταν όλες οι ιδιωτικές του σχέσεις βρίσκονται στην Ελλάδα., όταν όλη του η ζωή έχει οικοδομηθεί στην Ελλάδα. Μία τέτοια ρύθμιση δεν υπάρχει σε κανένα άλλο κράτος του κόσμου. Είναι ελληνική πρωτοτυπία. Ζητάνε οι απεργοί πείνας να μην υπάρξει ποινικοποίηση των αγώνων. Ζητάνε να υπάρξει μια διαρκής διαδικασία σε ανθρώπους που βρίσκονται καιρό στην Ελλάδα που με τον ένα ή τον  άλλο τρόπο έχουν έρθει και δεν πρόκειται να φύγουν, που δεν απελαύνονται γιατί το Ελληνικό κράτος δεν μπορεί να τους απελάσει όλους, γιατί η μετανάστευση δεν μπορεί να σταματήσει με οποιαδήποτε διοικητική ρύθμιση. Και γι`αυτούς τους ανθρώπους που μένουν 6,7,8, χρόνια στην Ελλάδα που έχουν περάσει νάρκες, που έχουν πνιγεί οι σύντροφοί τους στο Αιγαίο και έχουν βιώσει συνεχείς κρατήσεις από την αστυνομία, δουλεύουν ανασφάλιστοι και έχουν αποφασίσει να μείνουν στην Ελλάδα, θα πρέπει να υπάρξει μία διαχείριση αυτού του καθεστώτος.

Αντί για αυτό παρ`όλο που η κυβέρνηση δεσμεύεται θεωρητικά μιλώντας με εκπροσώπους της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στην Αθήνα ότι θα προβεί στην ψήφιση κάποιου νόμου στο μέλλον, τον Μάιο ίσως, δεν λέει κάτι συγκεκριμένο. Αναγνωρίζει θεωρητικά την αναγκαιότητα να υπάρξει κάποιος νόμος αλλά δεν λέει κάτι το οποίο να λύνει το πρόβλημα και των 300 απεργών πείνας. Αντί για αυτό προβαίνει σε μία στάση σκλήρυνσης βλέποντας στην απεργία πείνας ανθρώπους που παραβατούν  και ζητά την παραπομπή 8 αλληλέγγυων  και του Πρύτανη για παράβαση καθήκοντος. Δεν καταλαβαίνουμε πως η κυβέρνηση που ισχυρίζεται ότι καταλαβαίνει το πρόβλημα των απεργών προβαίνει σε αυτήν την κίνηση να ποινικοποιήσει έναν έσχατο αγώνα που το μόνο που θέτει σε κίνδυνο είναι την υγεία αυτών που τον πραγματοποιούν. Η κυβέρνηση λέει ότι δεν θα δώσει άμεση λύση στο πρόβλημα των 300 αλλά στο μέλλον θα καταθέσει νόμο και ότι διευρύνει το καθεστώς το οποίο ήδη έχει νομοθετηθεί με τον νόμο 3907 που ψηφίστηκε το 2011 και που προβλέπει ότι οι μετανάστες θα ζουν σε ένα καθεστώς ανοχής για ένα εξάμηνο το οποίο θα μπορεί να ανανεωθεί για αυτούς που δεν μπορούν να  φύγουν οικειοθελώς. Αυτό το καθεστώς ανοχής το δικαιούνται άνθρωποι που πάσχουν σωματικά ή διανοητικά καθώς και αυτοί που δεν μπορούν να απελαθούν. Όπως καταλαβαίνετε αυτή η ρύθμιση μπάζει πολύ νερό και είναι πάντοτε στην διακριτική ευκαιρία των αρχών το σε ποιους θα το ανανεώσουν και σε ποιους όχι. Αυτό το καθεστώς συνιστά ομηρία γιατί οι άνθρωποι που δεν μπορούν να απελαθούν δεν έχουν άδεια διαμονής. Οι μετανάστες απεργοί πείνας ζητάνε άδεια διαμονής που να μπορεί να εξασφαλίζει την εργασία τους, να μπορούν να παντρευτούν αν το επιθυμούν και να έχουν πλήρη δικαιώματα . Πρέπει να δοθεί λύση άμεσα γιατί αν δοθεί αργότερα κάποιοι άνθρωποι θα έχουν δώσει τη ζωή τους για αυτό.


    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΦΟΡΟΥΜ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΡΗΤΗΣ 25/2

    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

    Χανιά-Αθήνα-Θεσσαλονίκη

    24 Φλεβάρη 2011

     

    Χθες το απόγευμα, μέλη του ΦΜΚ πραγματοποίησαν παρέμβαση στο δημοτικό συμβούλιο Χανίων, υπέρ της πανελλαδικής απεργίας πείνας των 300 μεταναστών εργατών, οι οποίοι αργοσβήνουν στην 31η πλέον μέρα του σκληρού αγώνα τους.

    Η παρέμβασή μας βέβαια άλλο σκοπό δεν είχε από το να επιστήσουμε την προσοχή στους δημοτικούς συμβούλους της πόλης, στην οποία ζει και εργάζεται η πλειοψηφία των αγωνιζόμενων μεταναστών, ότι θα έχουν τεράστια ευθύνη αν δεν κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να ασκήσουν πίεση στην κυβέρνηση, η οποία οδηγεί τους απεργούς σε βέβαιο θάνατο με την αδιαλλαξία της. Ένα ψήφισμα του δήμου Χανίων δεν είναι αρκετό δεδομένου του ότι η μεγάλη πλειοψηφία των απεργών ζει και εργάζεται στο νομό Χανίων. Δεν είναι αρκετό διότι οι άνθρωποι αυτοί, οι οποίοι βρίσκονταν στο πλευρό των 15 μεταναστών απεργών πείνας του 2008, θυμούνται πολύ καλά τον σημερινό δήμαρχο κ. Σκουλάκη, από την θέση τότε του βουλευτή Χανίων, να τάσσεται πρώτος αναφανδόν στο πλευρό των 15, με επερωτήσεις στη Βουλή και δηλώσεις κόλαφο για την αδιαλλαξία της κυβέρνησης της ΝΔ.

    Βέβαια ανάλογη στάση είχε επιδείξει τότε ακόμα και ο σημερινός πρωθυπουργός, τασσόμενος υπέρ της δικαιοσύνης έναντι της νόμιμης αδικίας, μέσα από την «προσωπικό κόμβο» του υπό τον πηχαίο τίτλο: «ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ». Ένας λόγος παραπάνω, μια παραπάνω απαίτηση λοιπόν από τους δημοτικούς άρχοντες να μεταφέρουν την φωνή των απεργών στα κέντρα των αποφάσεων, πριν είναι πολύ αργά. Αυτό περιμένουν και απαιτούν οι μελλοθάνατοι από εκείνους, που τότε κοιτούσαν στα μάτια τους συντρόφους τους και τους χτυπούσαν την πλάτη για κουράγιο, τους ίδιους δηλ. που σήμερα διοικούν την πόλη, στην οποία οι σημερινοί απεργοί έχουν ριζώσει και βοηθήσει να προκόψει με τον ιδρώτα και τους αγώνες τους για ισότητα και αξιοπρέπεια.

    Η κοινωνία των Χανίων τώρα θα πρέπει να δείξει την αλληλεγγύη της και να απαιτήσει τη δικαίωση των αγωνιζομένων για αξιοπρέπεια συμπολιτών μας. Ο αγώνας αυτός είναι αγώνας για ισότιμη συνύπαρξη, για ίσα δικαιώματα, για ενότητα στις διεκδικήσεις.
    Όλοι και όλες να βρεθούμε στην συγκέντρωση αύριο Παρασκευή 25/2 το απόγευμα στις 7:00μμ στην Πλατεία της Αγοράς.

    Βίντεο και νέα από συναυλία – συνεντεύξεις καλλιτεχνών

    Κατάμεστη η αίθουσα τελετών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, την Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου, όπου πραγματοποιήθηκε συναυλία αλληλεγγύης στους 300 εργάτες μετανάστες απεργούς πείνας. Καλλιτέχνες και πολίτες έδειχναν την αλληλεγγύη τους στους 300 αγωνιστές.

    Πριν προλάβει ο μετανάστης εκπρόσωπος των απεργών πείνας να ολοκληρώσει έναν χαιρετισμό στην εκδήλωση, ειδοποιηθήκαμε ότι ένας από τους απεργούς  μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο.

    «Η αλληλεγγύη σας μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε τον δίκαιο αγώνα μας. Η απεργία πείνας θα νικήσει. Ο αγώνας μας αφορά όλο το λαό γιατί είναι αγώνας για ελευθερία, για ίσα δικαιώματα», λέει ο εκπρόσωπος των απεργών λίγο πριν φύγει για να επισκεφτεί τον σύντροφο απεργό στο νοσοκομείο. Ο κόσμος ξεσπάει σε συνθήματα.

    Οι απεργοί μιλούν στον κόσμο μέσω των βίντεο που ετοίμασαν με την βοήθεια της πρωτοβουλίας αλληλεγγύης.

    Στην συναυλία πήραν μέρος οι: Ευγένιος Δερμητάσογλου, Δημήτρης Ζερβουδάκης, Φώτης Θεοδωρίδης, Παντελής Θεοχαρίδης, Παναγιώτης Καραδημήτρης, Βασίλης Λέκκας, Γιάννης Λεκόπουλος, Λουδίας, Γιάννης Μήτσης, Μαρία Παπανικολάου, Κώστας Πρατσινάκης, Υπόγεια Ρεύματα.

    Μετά το πέρας της συναυλίας, κατά τις 1.30 τα μεσάνυχτα, πάνω από χίλια άτομα έκαναν πορεία από την αίθουσα τελετών προς το εργατικό κέντρο δείχνοντας την αλληλεγγύη τους στους απεργούς πείνας.

    Video συναυλίας

    Δηλώσεις καλλιτεχνών

    Λεκόπουλος

    Γ.Μήτσης -Ε.Δερμιτάσογλου

    Β.Λέκκας

    Κ.Παρίσης-Υπόγεια Ρεύματα

    Ζερβουδάκης

    Πρατσινάκης

    Καραδημήτρης

    Θεοδωρίδης

     

    Παρέμβαση στο Μαρούσι για τους 300 απεργούς πείνας

    Το απόγευμα της τρίτης 22/2 έγινε στο Μαρούσι, έξω από το σταθμό του ηλεκτρικού, παρέμβαση για τους 300 μετανάστες απεργους πείνας από τις καταλήψεις Κουβέλου και Πραποπούλου. Κρεμάστηκε ένα πανό, μοιράστηκαν και διαβάστηκαν 2 κείμενα εκ των οποίων το ένα ήταν το πρώτο κείμενο της συνέλευσης των μεταναστών απεργών πείνας και το άλλο ήταν κείμενο που έχει βγει από την Κουβέλου σχετικά με τα γεγονότα της Νομικης. Προβλήθηκε επίσης ένα απόσπασματα απο το ντοκιμαντέρ «the battle of Attica square».

    ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 22/2/2011- Επιτροπή Σωματείων, Συνδιακαλιστών, Εργαζομένων, Ανέργων

    ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 22/2/2011- Επιτροπή Σωματείων, Συνδιακαλιστών, Εργαζομένων, Ανέργων

    Μετά από αλλεπάλληλες παραστάσεις και διαμαρτυρίες, εκπρόσωποι σωματείων και μέλη Ομοσπονδιών που συμπαραστέκονται στον αγώνα των 300 μεταναστών απεργών πείνας, συναντήθηκαν τελικά σήμερα το απόγευμα με τον Γ. Ραγκούση.

    Ο Υπουργός Εσωτερικών, ακόμη και σήμερα, μετά από 29 μέρες σκληρής απεργίας πείνας, εξακολουθεί να επιδίδεται σε αυτό που έχει εξελιχθεί στην αγαπημένη έξι αυτής της κυβέρνησης: της διαστρέβλωσης της πραγματικότητας!

    Διά στόματος του αρμόδιου Υπουργού, οι 300 απεργοί πείνας, χωρίς χαρτιά ή δικαιώματα και ένα βήμα πριν το θάνατο, παρουσιάζονται ως «εκβιάζοντες» την κοινωνία. Πλάι στις εισαγγελικές κατηγορίες για «διακίνηση μεταναστών» από τους αλληλέγγυους, ήρθαν –διά στόματος Υπουργού- οι κατηγορίες για «υποκίνηση των μεταναστών» από τα σωματεία, τους φορείς και τους εργαζόμενους που στέκουν αλληλέγγυοι στον αγώνα τους. Η κυβέρνηση που οδήγησε την Ελλάδα στην καταδίκη από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο του Στρασβούργου, η κυβέρνηση που εφαρμόζει τη συνθήκη του Δουβλίνο ΙΙ και προετοιμάζει τον «φράχτη της ντροπής», παρουσιάστηκε από τον Υπουργό ως η νομοθετούσα «τα πιο προοδευτικά και ριζοσπαστικά νομοθετήματα για τα δικαιώματα των μεταναστών»!

    Έφτασε ως το σημείο να χαρακτηρίσει «ρουσφέτι» το αίτημα για άμεση δικαίωση των 300 και κατηγόρησε το συνδικαλιστικό κίνημα ότι «οδηγεί τους απεργούς στα άκρα».

    Όσο κι αν η κυβέρνηση προσπαθεί να πετάξει τη μπάλα στην εξέδρα, παριστάνοντας ότι τα αιτήματα των απεργών πείνας δεν την αφορούν, όσο κι αν –από την πρώτη μέρα αυτού του αγώνα– επιστρατεύει τη διαστρέβλωση και τις συκοφαντίες, είναι σαφές ότι το δίκιο είναι με το μέρος των απεργών πείνας και αυτό αργά ή γρήγορα η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να το αναγνωρίσει. Το συνδικαλιστικό κίνημα, τα σωματεία και οι εργαζόμενοι στέκονται αλληλέγγυοι στον απελπισμένο αγώνα των απεργών πείνας, όπως στάθηκαν στο πλευρό της Κωνσταντίνας Κούνεβα, όπως στέκονται στο πλευρό της οικογένειας του νεκρού Αζίζ Εμάντ που δούλευε «αόρατος» στο κτίριο εκείνου του Υπουργείου που έχει επιφορτιστεί με την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας, όπως στέκεται στο πλευρό των χιλιάδων «μαύρων» ή «αόρατων» εργατών, ντόπιων ή μεταναστών. Γιατί οι μόνοι που εξυπηρετούνται από τη διαιώνιση της «παρανομίας» είναι οι ίδιοι οι εργοδότες, αυτοί που ούτως ή άλλως ευνοούνται καθημερινά από το σύνολο της πολιτικής της κυβέρνησης. Η μαζικότητα της αυριανής πανεργατικής απεργίας και πορείας θα δώσει στην κυβέρνηση όλες τις απαντήσεις που χρειάζεται.

    Η αναλγησία της κυβέρνησης είναι αυτή που οδηγεί την κατάσταση στα άκρα. Ας αναλάβει τις ευθύνες της πριν να είναι αργά.

    22/2/2011

    ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – 28η ΜΕΡΑ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ

    ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

    Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου, 28η μέρα απεργία πείνας

    Οι 300 μετανάστες απεργοί πείνας, 50 από τους οποίους στεγάζονται στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης συνεχίζουν για 28η μέρα την απεργία πείνας. Οι μέρες αυτές είναι ιδαίτερα κρίσιμες για την υγεία τους καθώς σε δύο μέρες συμπληρώνουν τον ένα μήνα απεργία πείνας με προφανείς τις συνέπειες για την υγεία τους. Ήδη τα λιποθυμικά επεισόδια αυξάνονται καθημερινά (άλλοι δύο απεργοί πείνας που βρίσκονταν στο κτίριο της Υπατίας διακομίστηκαν χθες στο νοσοκομείο με λιποθυμικό επεισόδιο).

    Σήμερα το πρωί μέλη της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στους απεργούς πείνας στη Θεσσαλονίκη  έκαναν κατάληψη στο δημοτικό ραδιόφωνο του FM100. Η κανονική ροή του σταθμού διακόπηκε για μισή ώρα και στη θέση της μεταδόθηκε έκτακτη ενημερωτική εκπομπή για τον αγώνα των απεργών πείνας  από μέλη της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης  με τηλεφωνικές παρεμβάσεις από μέλος της ιατρικής και της νομικής ομάδας καθώς και από  καλλιτέχνες. Η συναυλία θα πραγματοποιηθεί στις 20:00 στην Αίθουσα τελετών του ΑΠΘ και όχι στο άγαλμα Βενιζέλου, όπως είχε προγραμματιστεί λόγω κακών καιρικών συνθηκών. Στη συναυλία θα συμμετέχουν ο Γιάννης Μήτσης, ο Βασίλης Λέκκας, ο Ευγένιος Δερμιτάσογλου, τα Υπόγεια Ρεύματα, ο Παναγιώτης Καραδημήτρης, η Μαρία Παπανικολάου, ο Γιάννης Λεκόπουλος, ο Φώτης Θεοδωρίδης, ο Παντελής Θεοχαρίδης, ο Δημήτρης Ζερβουδάκης , ο Κώστας Πρατσινάκης και το συγκρότημα Λουδίας.

    Η αλληλεγγύη στον αγώνα των απεργών πείνας όλο και μεγαλώνει. Φορείς σωματεία και συλλογικότητες στέλνουν καθημερινά δηλώσεις στήριξης στον αγώνα των απεργών. Τις τελευταίες μέρες την αλληλεγγύη τους έχει εκφράσει με ψήφισμα ο σύλλογος φοιτητών του τμήματος Θεάτρου του ΑΠΘ, η Δημοτική Κίνηση Πολιτών για τη Λαμία, και ο Σύλλογος Υπαλλήλων Δήμου Καλλιθέας.

    Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στην απεργία πείνας καλεί σε πορεία τη μέρα της Γενικής Απεργίας με προσυγκέντρωση στις 10.π.μ. στο ΕΚΘ. Για οποιαδήποτε δράση και παρέμβαση που θα προγραμματιστεί από την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης θα υπάρξει νεότερη ενημέρωση.

    Ομάδα Τύπου της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στους απεργούς πείνας στη Θεσσαλονίκη

    allilmap.wordpress.com

    ΑΦΙΣΑ ΓΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

    Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους μετανάστες απεργούς πείνας – Δίκτυο Νομαδική Αρχιτεκτονική/Against All Odds project

    Αυτή η ανθρώπινη κατάσταση μας αφορά όλους άμεσα.

    Against All Odds Project ETHICS/AESTHETICS

    Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον αδυσώπητο αγώνα που δίνουν με το σώμα τους καθώς έχουν αρχίσει από της 25 Γενάρη απεργία πείνας. Μετά τη Νομική, οι άνθρωποι αυτοί βρίσκονται συσσωρευμένοι σ’ένα αρκετά μικρό χώρο στο Μέγαρο Υπατία, σε σκηνές στο κρύο και την υγρασία.

    Πως μπορούμε να μιλήσουμε για σεβασμό προς τον άνθρωπο όταν υπάρχουν άνθρωποι που αναγκάζονται βίαια να φύγουν από τον τόπο τους, να διαβιώνουν σε ιδιαίτερα ευάλωτες συνθήκες, να διώκονται, να μην υπολογίζονται; Γιατί τόσες ανθρώπινες ζωές εξαιρούνται δικαιωμάτων και πόρων;

    Είμαστε αλληλέγγυοι στον αγώνα που δίνουν, για όλους και όλες που έρχονται από πολέμους, φτώχεια, αφήνουν τα εδάφη τους και φτάνουν στη χώρα μας, και αντί για φιλοξενία βρίσκουν το διωγμό και την αδιαφορία.

    Ως αρχιτέκτονες και καλλιτέχνες θέλουμε να σας εκφράσουμε την αλληλεγγύη και την ελπίδα ότι ο σκληρός αγώνας τους θα συμβάλλει στο να καταργηθεί η συνθήκη του Δουβλίνου, στο να αλλάξουν οι συνθήκες κατοίκησης και φιλοξενίας, στο να μην υπάρχουν άνθρωποι χωρίς χαρτιά και στο να μην παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα.

    Σκοπός μας είναι να κάνουμε το ζήτημα ευρύτερα γνωστό στην αρχιτεκτονική και καλλιτεχνική κοινότητα, να συμβάλλουμε στην επίλυση του προβλήματος των μεταναστών χωρίς χαρτιά στη χώρα μας, στο να δημιουργηθούν χώροι φιλοξενίας και αλληλεγγύης.

    Δίκτυο Νομαδική Αρχιτεκτονική Against All Odds project

    www.nomadikiarxitektoniki.net www.aaoproject.org

    Ψήφισμα – Σύλλογος Υπαλλήλων Δήμου Καλλιθέας

    Ψήφισμα – Σύλλογος Υπαλλήλων Δήμου Καλλιθέας

    Από τις 25 Ιανουαρίου 2011 τριακόσιοι μετανάστες – εργάτες ξεκίνησαν απεργία πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

    Το Δ.Σ. του συλλόγου μας, αφού ενημερώθηκε για τα προβλήματα και τα αιτήματα των μεταναστών απεργών πείνας εκφράζει την αλληλεγγύη και τη συμπαράστασή του.

    Ζητάμε να δοθούν άμεσα λύσεις στα αιτήματα των απεργών πείνας και των μεταναστών γενικότερα.

    Σύλλογος Υπαλλήλων Δήμου Καλλιθέας

    ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – 26η ΜΕΡΑ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ

    ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

    Σάββατο 19-2-2011

    26η μέρα απεργίας πείνας

     

    Οι 300 μετανάστες απεργοί πείνας συνεχίζουν παρά την ολοένα και μεγαλύτερη εξασθένιση του οργανισμού τους για 26η μέρα την απεργία πείνας. Χθες στην Αθήνα ο απεργός πείνας Χασάν κατέρρευσε κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου στην Υπατία. Προηγουμένως, ο Χασάν με τρεμάμενη φωνή είχε δηλώσει: «Όπως ξέρετε πολύ καλά, σήμερα είμαστε στην 25η ημέρα απεργίας πείνας. Μέχρι στιγμής δεν έχουμε καμία απάντηση από την κυβέρνηση. Κανένας δεν έχει μιλήσει. Τι περιμένει η κυβέρνηση; Περιμένει να πεθάνουμε; Ας μας αφήσουν λοιπόν να πεθάνουμε ήσυχοι. Ο θάνατος δεν μας φοβίζει, τουλάχιστον έχουμε παλέψει». Στη Θεσσαλονίκη ο απεργός πείνας που διακομίστηκε στο νοσοκομείο του Αγ. Παύλου το βράδυ της Τέταρτης 17 Φεβρουαρίου εξαιτίας λιποθυμικού επεισοδίου (τρίτο κατά σειρά λιποθυμικό επεισόδιο στη Θεσσαλονίκη) πήρε εξιτήριο χθες το απόγευμα και επέστρεψε στον 7ο όροφο του ΕΚΘ. Τα περιστατικά αυτά καταδεικνύουν ότι η υγεία των απεργών βρίσκεται σε οριακή κατάσταση, καθώς εδώ και 26 μέρες ζουν μόνο με νερό, αλάτι και λίγη ζάχαρη. Οι απεργοί πείνας είναι αποφασισμένοι να συνεχίσουν μέχρι το τέλος τον αγώνα τους, μέχρι να ικανοποιηθεί το δίκαιο αίτημα τους για μια ζωή χωρίς εξευτελισμούς, για μια ζωή με αξιοπρέπεια.

    Δράσεις Αλληλεγγύης- Συναυλία στη Θεσσαλονίκη

    Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους απεργούς πείνας διοργανώνει την Δευτέρα 21/2 στις 20:00 μεγάλη συναυλία αλληλεγγύης στον αγώνα των απεργών πείνας με τη συμμετοχή πολλών γνωστών καλλιτεχνών αλληλέγγυων στους αγωνιστές μετανάστες. Στη συναυλία που θα πραγματοποιηθεί στο άγαλμα Βενιζέλου (σε περίπτωση βροχής στο Πολυτεχνείο) θα συμμετέχουν οι εξής καλλιτέχνες: Ευγένιος Δερμιτάσογλου, Δημήτρης Ζερβουδάκης, Φώτης Θεοδωρίδης, Παντελής Θεοχαρίδης, Παναγιώτης Καραδημήτρης, Βασίλης Λέκκας, Γιάννης Λεκόπουλος, Λουδίας, Γιάννης Μήτσης, Μαρία Παπανικολάου, Κώστας Πρατσινάκης και τα Υπόγεια Ρεύματα.

    Σήμερα Σάββατο 19/2 στις 20:00 διοργανώνεται εκδήλωση- συζήτηση από την κατάληψη Φάμπρικα – Υφανέτ με θέμα: την απεργία πείνας των 300 και τους αγώνες των μεταναστών. Εισήγηση θα κάνει μέλος του φόρουμ μεταναστών Κρήτης και συνοδός των απεργών πείνας, ενώ κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα λειτουργεί αυτοοργανωμένο καφενείο για την οικονομική ενίσχυση της απεργίας πείνας.

    Οι απεργοί πείνας δεν είναι μόνοι τους- Δηλώσεις Αλληλεγγύης

    Οι απεργοί πείνας δεν είναι μόνοι τους. Χιλιάδες άνθρωποι, συλλογικότητες και φορείς έχουν μέχρι τώρα εκφράσει την αλληλεγγύη τους απαιτώντας την νομιμοποίηση όλων των μεταναστών που ζουν και εργάζονται στην χώρα μας. Τις τελευταίες μέρες δηλώσεις αλληλεγγύης έκαναν σημαντικοί διανοούμενοι από όλον τον κόσμο όπως ο Frances Fox Piven, CUNY Graduate Center, New York, ο Κώστας Δουζίνας, University of London, ο Jacques Bidet, Universite de Paris X-Nanterre, ο Michel Vakaloulis, καθηγητής στο πανεπιστήμιο Paris 8 στο Σεν Ντενί και ο Slavoj Zizek. Συγκεκριμένα ο Slavoj Zizek δήλωσε ότι «Σας στέλνω την ολόψυχη αλληλεγγύη μου- αγωνίζεστε για κάτι πολύ περισσότερο απ τα δικά σας δικαιώματα. Αγωνίζεστε για το τι πρόκειται να σημαίνει ‘Ευρώπη’. Εκείνοι που σας αγνοούν ή σας πολεμούν είναι αυτοί που ουσιαστικά απειλούν τις Ευρωπαϊκές αξίες που καλούν σε παγκόσμια χειραφέτηση. Στις μέρες της έξαρσης των εθνικισμών και της ξενοφοβίας, ένας αγώνας σαν τον δικό σας μας κάνει να ελπίζουμε ότι ο όρος χειραφέτηση δεν θα παραμείνει κενό γράμμα.» ενώ ο Κώστας Δουζίνας εξέφρασε την αλληλεγγύη του λέγοντας ότι «Υπάρχει μια στενή και ισχυρή σύνδεση ανάμεσα στις επαναστάσεις σε Τυνησία, Αίγυπτο, Μπαχρέιν, Λιβύη και σε οποιαδήποτε άλλη περιοχή της Βορείου Αφρικής και στον αγώνα των απεργών πείνας. Δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ ενός αγώνα για δημοκρατία και της διεκδίκησης της αξιοπρέπειας, μιας απεργίας για βασικά πολιτικά δικαιώματα και μιας απεργίας για ανθρώπινη αναγνώριση. Δεν υπάρχουν «παράνομοι» άνθρωποι μόνο απονομιμοποιημένες και άδικες κυβερνήσεις. Κάθε άνθρωπος που ζει στην Ελλάδα πρέπει να έχει τα ίδια δικαιώματα με οποιονδήποτε συμπολίτη του. Αυτός είναι και δικός μας αγώνας και από αυτόν εξαρτάται το μέλλον όλων μας.»
    Την κυβέρνηση κάλεσε ο Μανόλης Γλέζος σε χθεσινή παρέμβασή του σε ραδιοφωνικό σταθμό «να λύσει το πρόβλημα των εργαζόμενων μεταναστών απεργών πείνας πριν θρηνήσουμε θύματα» ενώ παράλληλα δήλωσε ότι «Μερικοί πιστεύουν ότι οι απεργοί πείνας παίζουν με τη ζωή τους. Δεν παίζουν. Προσφέρουν τη ζωή τους, το θάνατο της ζωής τους για το δικαίωμα το ίδιο στη ζωή»

    Ομάδα Τύπου της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης

    allilmap.wordpress.com

    Δήλωση συμπαράστασης από Διονύση Τσακνή

    Δηλώνοντας τη συμπαράστασή μου στον δίκαιο αγώνα των 300 μεταναστών, μένω ενεός μπροστά στην αδιαφορία και τη ρατσιστική διάθεση που αντιμετωπίζονται απ’ το επίσημο κράτος που συνοψίζεται στο εξής δίπολο «Ας φύγουν όλοι ή ας πεθάνουν».

    Χαρίζω στους απεργούς πείνας απ’ τα βάθη της ψυχής μου, τους στίχους του τραγουδιού του φίλου μου του Μανώλη απ’ τη Νιγηρία που ενώ γεννήθηκε τριάντα χρόνια πριν στην Ελλάδα δεν έχει ακόμα επίσημα χαρτιά: «Χαιρετώ με σεβασμό το δικό σου αγώνα, παίρνω φως και τραγουδώ τη δική σου εικόνα.»

    Διονύσης Τσακνής

    Μήνυμα αλληλεγγύης από CNT-AIT (Ισπανία)

    ΜΗΝΥΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΜΕ ΤΟΥΣ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

     

    Οι εργαζόμενοι/εργαζόμενες της CNT θέλουμε να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας στους μετανάστες απεργούς πείνας στην Ελλάδα και την στήριξή μας στις διεκιδήσεις τους. Οπως είναι συνηθισμένο όταν έρχεται μία από τις κυκλικές κρίσεις του κεφαλαίου, τα κράτη προσπαθούν να αποσπάσουν την προσοχή και να ρίξουν τις ευθύνες πάνω στους πιο αδύναμους και απροστάτευτους, εντείνοντας τον εθνικιστικό και ρατσιστικό λόγο και επιχειρώντας να μετατρέψουν τους ξένους σε ένοχους όλων των κακών. Ένα ψέμα, με το οποίο θέλουν να μας κρύψουν την πραγματικότητα: ότι το κεφάλαιο και τα κράτη είναι οι μόνοι υπεύθυνοι της σημερινής κατάστασης.

    Τα μεταναστευτικά ρεύματα κατά τη διάρκεια της ιστορίας είχαν πάντα την ίδια αιτία: την πείνα και τους πολέμους. Η πείνα έκανε να μεταναστεύσουν ολόκληροι λαοί από μία περιοχή σε άλλη. Σήμερα η πείνα και ο πόλεμος είναι απαραίτητοι για να λειτουργεί ο καπιταλισμός. Οι πόλεμοι για να ελέγξουν την εκμετάλλευση των πρώτων υλών (στον πόλεμο του Κογκό πάνω από 5,5 εκατομμύρια νεκρούς για τον έλεγχο των ορυχείων κολτάν) και η πείνα ως αποτέλεσμα αυτής της εκμετάλλευσης (δεν μπορούμε να είμαστε όλοι πλούσιοι). Αυτή η κατάσταση μιζέριας και πείνας σπρώχνει τους ανθρώπους στην εγκατάλειψη των πάτριων εδαφών τους και των σπιτιών τους, για να μπορέσουν να επιβιώσουν εκεί που συγκεντρώνεται ο πλούτος, μία βασική αρχή της επιβίωσης. Μόνο το ένα τρίτοτων μεταναστών που ξεκινάνε το δρόμο από τη μαύρη Αφρική μέχρι την Ευρώπη καταφέρνουν να φτάσουν στον προορισμό τους. Οι υπόλοιποι πεθαίνουν στο δρόμο. Μία γενοκτονία που αποσιωπάται. Οταν φτάνουν στα σύνορα των ευρωπαϊκών κρατών συναντάνε μία μεταναστευτική νομοθεσία που τους εμποδίζει να μπουν (οι άνθρωποι δεν μπαίνουν, τα διαμάντια, το πετρέλαιο, το κολτάν, οι ποδοσφαιριστές, οι πλούσιοι κτλ.ναι). Αν τελικά καταφέρνουν να διασχίσουν τα σύνορα, περιθωριοποιούνται, στιγματίζονται, αντιμετωπίζονται ως εγκληματίες και σπρώχνονται προς την παρανομία, και κυρίως γίνονται αντικείμενο μίας άγριας εργατικής εκμετάλλευσης, εφόσον δεν έχουν κανένα δικαίωμα. Αυτό το φτηνό εργατικό δυναμικό δίνει μεγάλο κέρδος στις επιχειρήσεις και αναγνωρίζεται από τα κράτη, τα οποία αρνούνται να το νομιμοποιήσει, για να μην έχουν δικαιώματα και έτσι να συνεχίσουν να τους εκμεταλλεύονται εύκολα.

    Οι ευρωπαϊκοί νόμοι για τη μετανάστευση (θεσμικός ρατσισμός και ξενοφοβία) είναι όλο και πιο σκληροί: στρατιωτικοποίηση των συνόρων, κατασκευή τοίχων και συρματοπλεγμάτων, όπως στη Θέουτα και τη Μελίγια, αστυνομική πίεση στις πόλεις σε όποιον «μοιάζει» με μετανάστη, μαζικοί διωγμοί, φόνοι στα σύνορα και άλλα πολλά πράγματα, με τα οποία επιδιώκουν να εγκληματοιποιήσουν τη φτώχεια που η Ευρώπη δημιουργεί και χρησιμοποιεί για να αυξήσει την εργατική εκμετάλλευση και τη λεηλασία των πιο φτωχών χωρών.

    Στην CNT ποτέ δεν αναγνωρίσαμε τα σύνορα ούτε τους νόμους και δεν κάνουμε διακρίσεις ανάμεσα στους εργαζόμενους ανάλογα με τον τόπο από τον οποίο προέρχονται. Ο αγώνας μας είναι ταξικός και ο εχθρός μας είναι το κράτος και το κεφάλαιο. Για αυτό το λόγο θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε ενάντια σεόλους τους αντιμεταναστευτικούς νόμους και δείχνουμε την αλληλεγγύη με όσους το κάνουν.

    Γραμματεία Διεθνών Σχέσεων της CNT-AIT.

    Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Αντίστασης Ξάνθης για τις κινήσεις αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

    Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Αντίστασης Ξάνθης για τις κινήσεις αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

    Από τις 25 Γενάρη έχει ξεκινήσει σε Αθήνα και Θεσ/νικη ένας μεγάλος αγώνας. 300 Μετανάστες  που ζουν και εργάζονται χρόνια στην Ελλάδα επέλεξαν την απεργία πείνας ως μορφή αγώνα για να απαιτήσουν τα αυτονόητα. Το δικαίωμα στη ζωή, τη δουλειά, την ελεύθερη μετακίνηση για τους ίδιους, αλλά και για όλους τους κατατρεγμένους μετανάστες που βρίσκονται σε ίδια και χειρότερη πολλές φορές κατάσταση.

    Για εμάς την Πρωτοβουλία Αντίστασης Ξάνθης η αλληλεγγύη μας στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας είναι δεδομένη. Στα πλαίσια της ταξικής αλληλεγγύης , πιστεύοντας  ότι οι μετανάστες αποτελούν ένα μεγάλο κομμάτι της εργατικής τάξης της χώρας το οποίο δέχεται σφοδρή εκμετάλλευση, πραγματοποιήσαμε σειρά κινήσεων για την ανάδειξη του ζητήματος στη πόλη της Ξάνθης. Μοιράσματα κειμένων στο κέντρο της πόλης, πραγματοποίηση δύο πορειών αλληλεγγύης με παλμό και αποφασιστικότητα. Τέλος γνωρίζοντας ότι ένας τέτοιος αγώνας έχει και αρκετά έξοδα, αποφασίσαμε και πραγματοποιήσαμε πάρτι οικονομικής ενίσχυσης στων αγώνα των 300 μεταναστών. Τα χρήματα που μαζεύτηκαν είναι 310 ευρώ, τα οποία και δόθηκαν στην επιτροπή αλληλεγγύης (Θεσσαλονίκη ).

    Στεκόμαστε αλληλέγγυοι και θα συνεχίσουμε να στηρίζουμε των αγώνα των μεταναστών γιατί σε αυτή τη μάχη βρισκόμαστε από τη ίδια πλευρά. Ενάντια σε αυτούς που θέλουν να τσακίσουν κάθε δικαίωμα και κατάκτηση που έχει απομείνει.

    “Η Ελλάδα της τρόικας και του μνημονίου «χωράει» όλο και λιγότερους (νέους, εργαζόμενους, ανέργους, Έλληνες, μετανάστες ). Η Ελλάδα του αγώνα, της αλληλεγγύης, του καλύτερου μέλλοντος, τους χωράει και τους χρειάζεται όλους. ”

    Απόσπασμα από το κείμενο που μοιράστηκε από τη Πρωτοβουλία στη πόλη της Ξάνθης.

    Καλή δύναμη, μέχρι τη νίκη…!

    ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΞΑΝΘΗΣ

    http://prwtovouliaantistasisxanthis.blogspot.com/

    —————————–

    Επίσης, φωτογραφίες από πανό που αναρτήθηκαν από την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους Μετανάστες στην Ξάνθη

     

    Παρέμβαση αλληλεγγύης στην Ξάνθη την Πανευρωπαϊκή Ημέρα Δράσεων Αλληλεγγύης

    Παρέμβαση αλληλεγγύης στην Ξάνθη την Πανευρωπαϊκή Ημέρα Δράσεων Αλληλεγγύης

    Παρέμβαση αλληλεγγύης στην Ξάνθη, την Πανευρωπαϊκη Ημέρα Δράσεων Αλληλεγγύης

    Παρέμβαση αλληλεγγύης στην Ξάνθη, την Πανευρωπαϊκη Ημέρα Δράσεων Αλληλεγγύης

    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΞΑΝΘΗΣ

    «ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΑΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΖΗΤΑΜΕ»

    …γράφουν στο πανό τους οι 300 μετανάστες που κάνουν απεργία πείνας από τις 25 Γενάρη, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, διεκδικώντας τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και την κατοχύρωση ίσων πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Η μαζική αυτή απεργία πείνας αποτελεί μια απελπισμένη, αλλά και αποφασισμένη μορφή απάντησης στις επιλογές, στις στάσεις και στις πρακτικές εις βάρος των μεταναστών, αφενός από την πλευρά της εξουσίας κι αφετέρου από την πλευρά της κοινωνίας.

    Η μέχρι σήμερα ασκούμενη ελληνική μεταναστευτική πολιτική έχει να επιδείξει μια σειρά από μέτρα και νόμους που καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και συμβάλουν στο να διαχωρίσουν τα εργατικά συμφέροντα. Συνοπτικά:

    -Ένοπλο κυνηγητό απώθησης εξαθλιωμένων ανθρώπων από ένστολους σε χερσαία και υδάτινα σύνορα, σε λιμάνια και σταθμούς μετακίνησης,

    -Κράτηση νεοεισερχόμενων μεταναστών σε σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου επικρατούν η πλήρης αστυνομική αυθαιρεσία, το κρύο, ο φόβος, η πείνα, οι αρρώστιες, η βρωμιά, ο συνωστισμός, η άγνοια,

    -Χιλιάδες ανεξέταστες αιτήσεις ασύλου,

    -Άγρια πογκρόμ κι επιχειρήσεις «σκούπα» με ξυλοδαρμούς, συλλήψεις κι απελάσεις,

    -Ξενοφοβική και ρατσιστική προπαγάνδα των Μ.Μ.Ε. με σκοπό τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης,

    -Εξασφάλιση φτηνής, ανασφάλιστης, σκληρής, χωρίς κανένα δικαίωμα εργασίας,

    -Τεράστιο και συνάμα αδιευκρίνιστο αριθμό δολοφονημένων μεταναστών από “τυχαίες εκπυρσοκροτήσεις», »αδιευκρίνιστες συνθήκες», »παθολογικά αίτια», »ανεξήγητες αυτοκτονίες», “νάρκες στον Έβρο”, “πνιγμούς στο Αιγαίο”, “εργατικά ατυχήματα”, “οργισμένους κι οπλισμένους ντόπιους”.

    Οι σημερινές προθέσεις της κυβέρνησης, είναι οι εξής: “θα μείνουν στην Ελλάδα μόνο οι νόμιμοι μετανάστες” (σκέτη κοροϊδία, καθώς στην Ελλάδα το ποσοστό ικανοποίησης των αιτούντων ασύλου είναι μόλις 1%!!!!), “η φύλαξη των συνόρων είναι ζήτημα εθνικής κυριαρχίας” (δηλώσεις Παπουτσή στη Βουλή κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για το νέο καθεστώς παροχής ασύλου). Ο διαχωρισμός των εργατών σε έλληνες και ξένους με –δήθεν- διαφορετικά συμφέροντα, συμβάλει στον αποπροσανατολισμό της εργατικής τάξης από τον πραγματικό της εχθρό, το σύστημα.

    Η πρόσφατη δράση της πανευρωπαϊκής, πάνοπλης κι υπερσύγχρονης συνοριοφυλακής FRONTEX στο Β.Α. Αιγαίο και στα χερσαία ελληνοτουρκικά σύνορα και η εξαγγελία για δημιουργία φράχτη στον Έβρο αποσκοπούν στην υλοποίηση αυτών των πολιτικών προθέσεων.

    Η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας φαίνεται να συναινεί στις νομοθετικές κι εκτελεστικές επιταγές εις βάρος των μεταναστών, όπως τα παρουσιάζουν Κυβερνώντες, πολιτικά φερέφωνα και τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ, που όχι μόνο έρχονται σε αντίθεση με την ανθρώπινη λογική, αλλά και που υπονομεύουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η άκριτη αποδοχή και χρήση των όρων-εννοιών «παράνομοι» και «λαθραίοι» μετανάστες, αναφορικά με ανθρώπους που απλά δεν έχουν χαρτιά, όχι μόνο επιβεβαιώνουν την παραπάνω διαπίστωση, αλλά υπονομεύουν την κοινωνική συνείδηση, συγκαλύπτουν, συντηρούν και ιδεολογικοποιούν την κοινωνική υποκρισία.

    Οι άνθρωποι που ταξιδεύουν από τα βάθη της ανατολής και του νότου, δηλαδή από τα βάθη της φτώχειας, του πολέμου, των δικτατοριών και της πείνας, έρχονται στο βορρά και τη δύση του “υψηλότερου βιοτικού επιπέδου” και του “σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων” για μια καλύτερη ζωή. Κι ας είναι ο ίδιος βορράς κι η ίδια δύση κύριοι υπαίτιοι για την κατάσταση που επικρατεί στις χώρες τους.

    Η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας έχει ξεχάσει τη δικιά της, καθόλου μακρινή, ιστορία μετανάστευσης. Αναγνωρίζοντας τις διαφοροποιήσεις του μεταναστευτικού φαινομένου, όπως αυτές ορίζονται από τις κοινωνικές κι ιστορικές συνθήκες του τότε και του τώρα, οφείλουμε, ωστόσο, να αναδείξουμε ότι αυτή η ιστορία της ελληνικής μετανάστευσης έχει αποσιωπηθεί από τα σχολικά βιβλία, δεν προβάλλεται στην τηλεόραση, έχει κοιμηθεί κάτω από το συλλογικό ασυνείδητο της αλβανοφοβίας και της ισλαμοφοβίας, εκδικείται την τύχη της μέσα στα σύγχρονα σκλαβοπάζαρα της Μανωλάδας, αποτελεί ρετσινιά για τους θερμοκέφαλους τραμπούκους που φυτοζωούν στην πλ. Αττικής και στην Ηγουμενίτσα, επιτελεί το ηθικό της καθήκον μέσω των εκκλησιαστικών συσσιτίων, ξεχρεώνει το πολιτικό της χρέος με συμβολικές συναυλίες κι ανθρωπιστικά διαγγέλματα.

    Αν –με πιθανή την εγκυρότητα και την αξιοπιστία των πρόσφατων δημοσκοπήσεων- πιστέψουμε ότι έχει εξασφαλιστεί η κοινωνική συναίνεση για τη δημιουργία του φράχτη στον Έβρο, αν βλέπουμε τους μετανάστες, τους πλέον αδύναμους στην κοινωνική πυραμίδα, ως οικονομικούς μας ανταγωνιστές στο πλαίσιο της κρίσης του καπιταλισμού, αν η αστυνομοκρατία κολακεύει τη δημοκρατία μας, αν βρίσκουμε αποκούμπι στους φασίστες για την κατάντια της υποβαθμισμένης, από τους πολιτικούς παράγοντες που οι ίδιοι επιλέξαμε, γειτονιάς μας, αν βάλαμε στο ράφι του πολιτικού μας αρχείου τους αγώνες για το γκρέμισμα του τείχους στο Βερολίνο και στο Ισραήλ, αν υπερηφανευόμαστε για την ακαδημαϊκή μας κοινότητα που βραβεύει ακροδεξιούς εθνικιστές εκπαιδευτικούς, αν ανεχόμαστε μέσα στα δημοτικά μας συμβούλια ναζιστικούς χαιρετισμούς, αν ο κοινωνικός και ταξικός μας αγώνας περιορίζεται στη διεκδίκηση δικαιωμάτων μόνο των συνδικαλιστικών ή πολιτικών μας συντεχνιών, τότε ένα μόνο συναίσθημα σίγουρα θα κουβαλάμε μέχρι τον τάφο μας και θα το κληρονομήσουμε και στα παιδιά μας:

    ΤΗ ΝΤΡΟΠΗ, ατομική, συλλογική, εθνική, ευρωπαϊκή, κοινωνική, πολιτισμική…όπως κι αν τη χαρακτηρίσουμε δεν θα πάψει να είναι ντροπή. Ο μόνος τρόπος να ξεπλύνουμε αυτή τη ντροπή είναι να ακούσουμε επιτέλους τη φωνή των μεταναστών, να μάθουμε το δίκιο τους και να αγωνιστούμε μαζί τους.

    -ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΚΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ 300 ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

    -ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΓΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΦΡΑΧΤΗ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ

    -ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ FRONTEX

    -ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

    -ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗΣ

    -ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

    ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ (ΞΑΝΘΗ)

    27-1-11

    venna.espivblogs.net

    Ψήφισμα Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών

    ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ

    (ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ, ΓΕΩΛΟΓΩΝ, ΤΕΧΝΟΛΟΓΩΝ, ΤΕΧΝΙΚΩΝ, ΣΧΕΔΙΑΣΤΩΝ)

    Πλατεία Καρύτση 10, 4ος όροφος, ΑΘΗΝΑ, http://www.somtechnik.gr, τηλ. επικοινωνίας  6936760879, 6977806266


    Καλούμε όλα τα σωματεία, ομοσπονδίες, φοιτητικούς συλλόγους, συνδικαλιστές και εργαζόμενους, μαζί με τους μετανάστες απεργούς πείνας, σε σύσκεψη-συνέλευση το Σάββατο 12/2 στις 12 μ. στο Πολυτεχνείο.


    ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ, ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ, ΣΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ.

    Εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στους 300 μετανάστες εργάτες, που βρίσκονται σε απεργία πείνας (από 25/1) με αίτημα τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών και ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα με τους έλληνες εργαζομένους.

    Οι απεργοί πείνας, όπως και όλοι/ες οι μετανάστες/στριες, συμμετέχουν στην ελληνική αγορά εργασίας για χρόνια, τροφοδοτώντας την κερδοφορία του ελληνικού καπιταλισμού, η οποία στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην υπερεκμετάλλευση τους. Παράλληλα, το κράτος που συντηρεί την αδήλωτη εργασία και ανασφάλιστη εργασία (που άλλωστε αφορά και χιλιάδες έλληνες απασχολούμενους), και η απαίτηση για 150 ένσημα προκειμένου να ανανεωθεί η άδεια παραμονής στη χώρα (αριθμό που μεγάλο μέρος των ελλήνων δεν θα μπορούσε να συγκεντρώσει σε αυτή τη συγκυρία), καθιστά την πλειοψηφία των μεταναστών «λαθραίους». Και φυσικά, σήμερα γίνονται οι πρώτοι που μπαίνουν στο στόχαστρο της γενικευμένης  επίθεσης του κεφαλαίου.

    Το σύγχρονο μεταναστευτικό ρεύμα, το μεγαλύτερο όλων των εποχών, είναι αποτέλεσμα του αμερικάνικου και ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού. Οι πολιτικές των ΗΠΑ, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, που διεξάγουν πολέμους, στηρίζουν δικτατορικά καθεστώτα, λεηλατούν χώρες της Αφρικής και της Ασίας είναι αυτές που οδηγούν τους λαούς στη φτώχεια, στην εξαθλίωση και στη μετανάστευση. Και φυσικά υπεύθυνες είναι και οι ελληνικές κυβερνήσεις, αφού συμμετέχουν στις διεθνείς σταυροφορίες που ονομάζονται «ανθρωπιστικές» επεμβάσεις παρέχοντας βάσεις, εναέριο χώρο και στρατό, και στη συνέχεια «αγανακτούν» και στοχοποιούν τους μετανάστες ως υπεύθυνους για τη φτώχεια και την ανεργία.

    Στην πραγματικότητα υπεύθυνες για την ανεργία και τη φτώχεια είναι οι πολιτικές του κεφαλαίου, της ΕΕ, του ΔΝΤ και των κυβερνήσεων τους. Λαθραίες είναι οι συμφωνίες της ΕΕ που με το Δουβλίνο 2 και τη δύναμη FRONTEX κλείνει τα σύνορά της, το σχεδιαζόμενο τείχος στον Έβρο και τα πλωτά στρατόπεδα. Καταδικάζουμε το κλίμα ρατσισμού και ξενοφοβίας που διαμορφώνεται από τα ΜΜΕ και την κυβέρνηση, υιοθετώντας απόλυτα την ακροδεξιά ατζέντα. Καταδικάζουμε τη συντονισμένη επιχείρηση κατάλυσης του πανεπιστημιακού ασύλου, με πρόσχημα την αρχική παρουσία των μεταναστών απεργών πείνας στη Νομική. Το πανεπιστημιακό άσυλο ανήκει σε όλο το λαό, τμήμα του οποίου είναι και οι μετανάστες, έχουν κάθε δικαίωμα να το χρησιμοποιούν.

    Το εργατικό λαϊκό κίνημα πρέπει να εντάξει αποφασιστικά στην πάλη του τα ζητήματα των μεταναστών και προσφύγων. Να πάρει αποφασιστική και ξεκάθαρη στάση καταδίκης των αιτιών και των συνεπειών των αντιμεταναστευτικών πολιτικών, να «ανοίξει» τα συνδικάτα και να εντάξει όλους τους μετανάστες. Ο αγώνας των μεταναστών είναι αλληλένδετος με τον αγώνα όλων μας για ανατροπή της πολιτικής που αφαιρεί δικαιώματα από τους εργαζόμενους και χαρίζει κέρδη στο κεφάλαιο. Είναι αγώνας ενάντια στην εκμετάλλευση και την καταπίεση.

    • Να καταργηθεί το απαράδεκτο σύμφωνο μετανάστευσης της ΕΕ και η συνθήκη του Δουβλίνου ΙΙ που απαγορεύει την μετακίνηση των μεταναστών σε χώρες εντός της Ε.Ε. Να διαλυθεί η FRONTEX.
    • Νομιμοποίηση των μεταναστών. Άσυλο στους πρόσφυγες.
    • Ίσα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα για όλους τους εργάτες. Ίση αμοιβή για ίση εργασία. Κανένας έλληνας και μετανάστης εργαζόμενος ανασφάλιστος.
    • Άμεση αποχώρηση της Ελλάδας από όλες τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, άμεση επιστροφή των ελληνικών στρατευμάτων από όλες τις χώρες, όπου ασκούν καθήκοντα στρατού κατοχής.
    • Όχι στην ποινικοποίηση της αλληλεγγύης. Απαιτούμε την παύση κάθε δίωξης για τη Νομική.

    Στηρίζουμε τη Συναυλία Αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες εργάτες απεργούς πείνας, την Τετάρτη 9/2, 18:00, στο Μουσείο. Την ίδια μέρα πραγματοποιούμε μαζική παράσταση αλληλεγγύης στο κτήριο της Πατησίων και Ηπείρου για να δηλώσουμε τη στήριξή μας στους μετανάστες και να ενισχύσουμε τον αγώνα τους. Συμμετέχουμε στη διαδήλωση αλληλεγγύης την Παρασκευή 11/2 στις 18.00 στο μουσείο.

    Φωτογραφίες από την πορεία μεταναστών στη Θεσσαλονικη στις 9/2

    Πορεία μεταναστών Θεσσαλονίκη 9/2/2011

    Πορεία μεταναστών Θεσσαλονίκη 9/2/2011

    Πορεία μεταναστών Θεσσαλονίκη 9/2/2011

    Πορεία μεταναστών Θεσσαλονίκη 9/2/2011

    Πορεία μεταναστών Θεσσαλονίκη 9/2

    Πορεία μεταναστών Θεσσαλονίκη 9/2

    ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΑΠΕΡΓΩΝ ΜΕ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ 9/2

    Συνέντευξη τύπου παραχώρησαν στις 9.2.2011 στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης το Εργατικό Κέντρο, η ΕΔΟΘ, ΕΛΜΕ και Διδασκαλικοί σύλλογοι, η Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων σωματείων, ο Δικηγορικός Σύλλογος, η ΕΝΙΘ, η Επιτροπή Κοινωνικής Πολιτικής της Πρυτανείας του ΑΠΘ και η Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης. Στη συνέντευξη τύπου συμμετείχαν επίσης ο σύλλογος Αλβανών μεταναστών «Μητέρα Τερέζα», η «Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή» το Ρατσισμό» και ο σύλλογος Νιγηριανών Θεσσαλονίκης. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου δημοσιεύτηκε κείμενο αλληλεγγύης στους απεργούς πείνας με υπογραφές 118 πανεπιστημιακών.

    πρώτο μέρος

    δεύτερο μέρος

    Ψήφισμα Εκπαιδευτικών των Εθελοντικών Σχολείων Μεταναστών

    Ψήφισμα Εκπαιδευτικών των Εθελοντικών Σχολείων Μεταναστών

    Υποστήριξη στους 300 απεργούς πείνας.

    Δηλώνουμε αλληλέγγυες/οι στο μεγάλο αγώνα των τριακοσίων απεργών πείνας. Ο αγώνας τους, εκτός απ’ το αδιαμφισβήτητο δίκιο του, αναδεικνύει το μεταναστευτικό σαν πολιτικό και κοινωνικό ζήτημα πρώτου μεγέθους.

    Τις αιτίες του αγώνα τους εμείς τις γνωρίζουμε καλά. Τις έχουμε ακούσει σε πρώτο πρόσωπο, στις ιστορίες των μαθητών των σχολείων μας. Στον αγώνα τους για μια άδεια παραμονής πληρωμένη ξανά και ξανά, στην αγωνία τους για λίγα ένσημα, στην επιβίωση όπως όπως, στην αδιάντροπη εκμετάλλευσή τους από οποιονδήποτε ντόπιο τους προσφέρει μια μαύρη απασχόληση, τον τιτάνιο αγώνα τους για τα περιβόητα χαρτιά, χρόνια και χρόνια. Στις πικρές αφηγήσεις τους για την ντροπή, την υποταγή, το φόβο, την υποχώρηση μπροστά σε κάθε εκβιασμό.

    Εμείς όμως δε χρειαζόμαστε ξένους υποταγμένους και φοβισμένους. Ο φόβος γεννά δούλους και συμβιβασμένους, εμείς θέλουμε μαθητές ελεύθερους, γιατί χρειαζόμαστε ανθρώπους ισότιμους, περήφανους κι αλληλέγγυους. Αλλιώς τα σχολεία μας δεν έχουν νόημα, γιατί κανένα σχολείο δεν έχει νόημα χωρίς την υπόσχεση την ελευθερίας.

    Αυτοί οι άνθρωποι άφησαν τον τόπο τους σπρωγμένοι απ’ την ανάγκη, από πολέμους, δικτατορίες ή απλά απ’ την έσχατη φτώχεια. Είτε πολιτικοί πρόσφυγες είτε οικονομικοί μετανάστες, είναι όλοι πρόσφυγες της ανάγκης.

    Κι όμως η μετανάστευση στην ιστορία της ανθρωπότητας είναι η αέναη κίνηση κι ο πλούτος της. Στα σταυροδρόμια των λαών αναπτύχθηκαν οι πιο αξιόλογοι πολιτισμοί κι οι πιο θαυμαστές πολιτείες. Η δε ιστορία του δικού μας λαού ήταν από πάντα δεμένη με τις μετακινήσεις του στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.

    Τώρα οι ξένοι έρχονται σε μας. Κι αντί να βρουν ανθρωπιά και δημοκρατία, βρίσκονται σ’ ένα λίμπο μη νομιμότητας. Δεν μπορούν να μείνουν ούτε να φύγουν. Χρόνια σε μια σκοτεινή παρανομία, λες και δεν είναι πρόσωπα, λες και δεν είναι ο καθένας μια προσωπική ιστορία. Τα παιδιά τους χωρίς ιθαγένεια, κι όμως, όταν τους μιλάς δεν τα ξεχωρίζεις απ’ τα δικά μας. Εδώ μεγάλωσαν κι ετούτα κι εκείνα.

    Οι μετανάστες δεν μας έκλεψαν το μισθό, τις συντάξεις, το εφάπαξ, τις δουλειές. Είναι οι βολικοί ξένοι που συχνά συμμαζεύουν και νοικοκυρεύουν τα σπιτικά μας και κάνουν όλες τις δουλειές που εμείς δε θέλουμε να κάνουμε.

    Μα πάνω απ’ όλα, για πολλούς και πολλές από μας δεν είναι παρά άνθρωποι σαν κι εμάς, κι αδέρφια μας στον αγώνα για μια πιο ανθρώπινη ζωή.

    Η ανομία της πολιτείας αναπαράγει την παρανομία για την οποία τους κατηγορεί.

    Καμιά ζωή δεν είναι λαθραία.

    Λαθραία είναι τα κράτη και οι κυβερνήσεις, οι έμποροι της ελευθερίας των λαών.

    Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών ΤΩΡΑ.

    Σχολεία:

    Εκτός Τάξης (Θεσσαλονίκη)

    ΑΤΑΞΗΑ (Χανιά)

    Εν Κινήσει (Πάτρα)

    Το Άλλο Σχολείο (Καισαριανή)

    Πίσω Θρανία (Αθήνα)

    Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών (Αθήνα)

    Ανοιχτό Σχολείο Νέας Ιωνίας (Αθήνα)

    ΔΡΑΣΕΙΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΛΑΡΙΣΑΣ

    Ο κίνδυνος δεν είναι ότι μπορούμε να ξυπνήσουμε ένα πρωί και να βρεθούμε σ’ ένα φασιστικό κόσμο. Ο κίνδυνος είναι ότι πέσαμε στο κρεβάτι την προηγούμενη νύχτα, σ’ έναν κόσμο που είχε γίνει φασιστικός, χωρίς να το πάρουμε είδηση”.
    Ά. Καίσλερ

    Οι 300 μετανάστες- εργάτες, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη βρίσκονται σήμερα, Τετάρτη 9 Φεβρουαρίου, στην 16η μέρα απεργίας πείνας.’Ολοι έχουν σταματήσει από σήμερα να παίρνουν τσάι, σκληραίνοντας τον αγώνα τους.

    Ο αγώνας τους για «ζωή με αξιοπρέπεια» με διακύβευμα την ίδια τους τη ζωή περνά σε μια ακόμη πιο δύσκολη φάση. Αυτός ο αγώνας που έχει δεχτεί και δέχεται λυσσαλέα επίθεση ΤΩΡΑ έχει ανάγκη από τη μεγαλύτερη και πλατύτερη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ.

    Στα πλαίσια της πανευρωπαικής ημέρας αλληλεγγύης που έχει οριστεί για την Παρασκευή 11 Φλεβάρη

    η αντιρατσιστική πρωτοβουλία λάρισας

    διοργανώνει αυτή την ημέρα

    στις 6μ.μ.

    παρέμβαση με μικροφωνική και μοίρασμα ενημερωτικού υλικού στην πλατεία Ταχυδρομείου

    και στο πεζόδρομο της Κούμα

    και

    στις 7.30μ.μ.

    συγκέντρωση στην πλατεία Ταχυδρομείου και

    πορεία αλληλεγγύης στους κεντρικούς δρόμους της Λάρισας

    ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ
    Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ

    

    ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΤΟΥ ∆Σ ΤΟΥ ΕΣ∆ΕΠ

    ΑΠΟΦΑΣΗ ∆Σ/ΕΣ∆ΕΠ-ΑΠΘ 8.2.2011
    ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

    Το ∆Σ του ΕΣ∆ΕΠ αφού συζήτησε το θέµα έκφρασης αλληλεγγύης στους µετανάστες, κατέληξε στα παρακάτω:

    Για τη µεγάλη πλειοψηφία των µεταναστριών/στών η Ελλάδα αποτελεί «πέρασµα» που καθόρισαν όχι τυχαία οι δουλέµποροι. Οι υπερεθνικοί στρατιωτικοοικονοµικοί οργανισµοί ευθύνονται για τους εξαναγκασµούς που τους επέβαλαν τη φυγή. Το πρόβληµα της µετανάστευσης δε λύθηκε ποτέ και πουθενά µε µέτρα αστυνοµικά, µε καταστολή, µε στρατοκρατικά «κόλπα», µε «φράκτες». Χωρίς να αντιµετωπιστούν οι αιτίες, είναι αδύνατο να αντιµετωπιστεί το πρόβληµα της µετανάστευσης.

    Τίποτα και κανείς δεν πρόκειται να αποτρέψει τους ανθρώπους που απειλούνται µε αφανισµό από την αναζήτηση δρόµων για τη διασφάλιση της ζωής τους. Η δυστυχία, η πείνα, ο φόβος, η ανελευθερία θα είναι πάντα το «διαβατήριο» για την αναζήτηση της ελπίδας, της τροφής, της ασφάλειας.

    Οι ιθύνοντες επιδιώκουν να φορτώσουν τα δεινά της ελληνικής κοινωνίας, που οι ίδιοι προκαλούν, στις/ους µετανάστριες/στες. Ο τροφοδοτούµενος ρατσισµός αποπροσανατολίζει επιπλέον τους πολίτες από την πολιτική τους.

    Οι µετανάστες που είναι «εκτός νόµου» δεν είναι επειδή το θέλουν οι ίδιοι. Το κράτος τους θέλει εκεί, στη µαύρη εργασία, ανασφάλιστους, διπλοεκµεταλλευόµενους, στο περιθώριο, στην παραοικονοµία, χωρίς χαρτιά, χωρίς ταυτότητα, χωρίς δικαιώµατα, κυνηγηµένους, στοιβαγµένους στα «κέντρα εξευτελισµού των προσφύγων».

    Αυτό που πρέπει να γίνει δεν µπορεί παρά να χαρακτηρίζεται από ανθρώπινη αλληλεγγύη:
    – Να αποδοθούν πλήρη κοινωνικά, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώµατα στους µετανάστες. Να εξαρθρωθούν τα κυκλώµατα που εκµεταλλεύονται τους µετανάστες.
    – Να δηµιουργηθούν δηµόσιοι, οργανωµένοι, ανθρώπινοι χώροι υποδοχής και όχι στρατόπεδα συγκέντρωσης.
    – Να δοθούν ταξιδιωτικά έγγραφα στις/στους µετανάστριες/στες, για να µπορούν όποιες και όποιοι το επιθυµούν να µετακινηθούν εκτός Ελλάδας.
    – Na καταργηθούν συµφωνίες τύπου ∆ουβλίνο ΙΙ που κρατούν οµήρους τις/τους χιλιάδες µετανάστριες/στες στη χώρα και δεν επιτρέπουν την έξοδό τους από την Ελλάδα

    Επιπλέον, το ∆Σ αποφάσισε αντιπροσωπεία των µελών του ΕΣ∆ΕΠ να επισκεφθεί τους απεργούς πείνας µετανάστες στο ΕΚΘ και να εκφράσει τη συµπαράστασή του.

     

    Για το ∆.Σ. του ΕΣ∆ΕΠ

    Ο Πρόεδρος                                                     Ο Γραµµατέας
    Γιάννης Ν. Κρεστενίτης                          Νίκος Νικολάου

    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥΜ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΡΗΤΗΣ 9/2/2011

    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

    Χανιά-Αθήνα-Θεσσαλονίκη
    9/2/2011

     

    Στη 16η μέρα της, η απεργία πείνας έχει μπει ήδη στην πιο δύσκολη φάση της. Το δίκαιο αίτημα των 300 μεταναστών απεργών πείνας, για νομιμοποίηση όλων όσων ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα, για ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις, για ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα αντιμετωπίστηκε με την απόλυτη άρνηση, απαξίωση και υποβάθμιση από τη μεριά της κυβέρνησης αλλά και από άλλα κοινοβουλευτικά κόμματα που δηλητηριάζουν την ελληνική κοινωνία με ρατσιστικές κραυγές.

    Στον συγκεκριμένο αυτόν αγώνα των 300, η φάση αυτή συμπίπτει με την εκπνοή του τελεσιγράφου μίας αδιάλλακτης κυβέρνησης, που αξιώνει από τους απεργούς στην 18η/19η μέρα της απεργίας π-ε-ί-ν-α-ς να εγκαταλείψουν το χώρο όπου τους οδήγησε η ίδια με το πιστόλι στον κρόταφο για να τους τσακίσει. Και τώρα που δεν τους τσάκισε, ούτε αυτούς ούτε τους αλληλέγγυους που στέκονται στο πλευρό τους υπό άθλιες συνθήκες, τους έχουμε δυστυχώς απόλυτα ικανούς να υλοποιήσουν την απειλή τους.

    Η Παρασκευή λοιπόν, 11 του Φλεβάρη, είναι η 15η και τελευταία ημέρα του τελεσιγράφου του Αίσχους, που με την εκπνοή του «υποσχέθηκαν» να συλλάβουν τους απεργούς και να τους απελάσουν. Απτόητοι οι απεργοί, στην συνέλευση τους της περασμένης Κυριακής, αποφάσισαν το εξής: δεν έχουν να πάνε πουθενά και καλούν τα αδέρφια τους, τους έλληνες εργαζόμενους, καθώς και κάθε προοδευτικό άνθρωπο, να τους προστατέψει από την εκδικητική μανία του καθεστώτος απαρτχάιντ.

    Από τη μεριά μας, το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης καλεί όλον τον κόσμο να πλαισιώσει τις διαδηλώσεις που καλούνται το τριήμερο 11-13 Φλεβάρη στην Αθήνα. Από την διαδήλωση της Παρασκευής 11/2 (στις 6:00μμ στο Μουσείο) που έχει οριστεί Πανευρωπαϊκή Ημέρα Αλληλεγγύης, την διαδήλωση του Σαββάτου 12/2 (12:00 πλ. Κολιάτσου), έως το Διήμερο Πανελλαδικό Κάλεσμα στο χώρο της απεργίας (Ηπείρου και Πατησίων) το σαββατοκύριακο 12-13/2.

    Για να αποτρέψουμε με την μαζική παρουσία μας κάθε σκέψη των αρχών να πειράξει έστω και μία τρίχα από τα κεφάλια των 300 μεταναστών εργατών, για να δικαιωθεί ο αγώνας τους.

    Αγώνας μέχρι τη νίκη
    Νίκη στην απεργία πείνας

    Η σύγχρονη διαφθορά και ο αγώνας των 300 απεργών πείνας

    (άρθρο από τον Αγώνα της Κρήτης)

    Εντυπώσεις από μία επίσκεψη στο κτίριο της οδού Πατησίων

    Στις τηλεοράσεις ανά καιρούς, βλέπουμε θέματα – θεάματα για τις μεγάλες καταστροφές στον Τρίτο Κόσμο. Εικόνες που πολλούς τους συγκινούν. Εφ’ όσον είναι και μακριά από εμάς. Κάπου αλλού.

    Δεν περίμενα πως όσο ζω θα δω τον Τρίτο Κόσμο. Και ένιωθα την υποκρισία της όλης συγκίνησης, της καλής φιλανθρωπίας, τους τηλεμαραθώνιους αγάπης που έμοιαζαν με καλοστημμένα σόου, και τις τηλε-παρουσιάστριες που καλούσαν το καλό κοινό να ευαισθητοποιηθεί. Όλα έμοιαζαν τόσο προσποιητά. Όλα, τότε, πήγαιναν καλά.

    Ακόμα και τα παιδιά της πείνας, κι αυτά έμοιαζαν σα να φτιάχθηκαν για να τραβήξουν την προσοχή, μια περιέργεια ενός βασιλιά παχύσαρκου δυσκίνητου κοινού που – όπως πετούσε ένα δίφραγκο στον γελωτοποιό της γειτονιάς επειδή τον διασκέδασε με τους χορούς και τις φιγούρες και τις αστείες γκριμάτσες του και τα πολύχρωμα κουρέλια έτσι πετούσε κι άλλο ένα δίφραγκο για αυτόν τον πεινασμένο που κατόρθωσε να τον συγκινήσει, δίχως καν να χρειαστεί να βγει στο δρόμο και να μυρίσει την ανέχειά του.

    Σαν οι άνθρωποι αυτοί ν’ αποτελούν αντικείμενο μίας άρρωστης ευεργεσίας. Εκμεταλλευτικής. Σχεδόν κανιβαλλιστικής. Και στις δύο περιπτώσεις, η μεταχείριση έμοιαζε απόλυτα χρηστική. Ικανοποιούσε μια ανάγκη.

    Όμως στο κτίριο της οδού Πατησίων, σ’ αυτό το νεοκλασσικό για το οποίο στα κανάλια ούρλιαζαν μανιωδώς πως δεν έπρεπε να δοθεί, και μιλούσανε για την πολυτέλειά του και πως είναι άδικο που δόθηκε ένα τέτοιο κτίριο σε απεργούς πείνας, πόσο μάλλον σε μετανάστες λαθραίους όπως τους αποκαλούσαν, ο Τρίτος Κόσμος επιτέλους ήρθε εδώ.

    Και άνθρωποι που αγωνίζονται με όπλο τη ζωή τους, για να κερδίσουν τίποτα παραπάνω από την αξιοπρέπειά τους, δηλαδή για να τους αντιμετωπίσουν ως ανθρώπους και όχι ως ζωά ή αντικείμενα, αυτοί ζουν ηρωικά σχεδόν, κάνοντας το σήμα της νίκης, μέσα στο βούρκο και τη βρωμιά, στριμωγμένοι και πεινασμένοι, όμως χαμογελαστοί. Γιατί ελπίζουνε στη νίκη.

    Σ’ αυτούς, ρίξανε τη μπόχα τους λοιπόν πολιτικοί και διάφοροι εκμεταλλευτές. Και δεν υπήρχε ούτε ένα δίφραγκο για να δοθεί. Δεν έγινε κάποιος τηλεμαραθώνιος αγάπης, όπως τους λέγανε. Ούτε μια φιλανθρωπία. Πόσο μάλλον ειλικρίνεια. Όταν αυτή δε δίνεται.

    Οι δυστυχείς είναι λογιών λογιών. Κι αφηρημένα μπορεί ν’ αγαπάει κανείς τον πλησίον του μα από κοντά σχεδόν ποτέ. Φαίνεται τότε πως το κριτήριο του ενδιαφέροντος ή της ευεργεσίας είναι η ταπείνωση.

    Την πείνα λόγου χάρη ενός μακρινού λαού, την ταπεινωτική αυτή αφηρημένη πείνα ενός αγνώστου, είναι έτοιμος να την παραδεχτεί ο «ευεργέτης». Μα αν κάποιος υποφέρει για κάτι ανώτερο, για κάποιο δικαίωμα ή μια ιδέα, τότε οι περιπτώσεις θα είναι σπάνιες που κάποιος θα θελήσει να αναλάβει τον ρόλο του ευεργέτη, πόσο μάλλον αυτού που αγαπάει, ή κι έστω του αλληλέγγυου. Όταν και η αλληλεγγύη έχει γίνει πια υποχρέωση οργανώσεων και φορέων.

    Γιατί το βλέμμα αυτού του ανθρώπου που θα τον κοιτάξει δε θα ταιριάξει καθόλου με το πρόσωπο ενός ανθρώπου που υποφέρει. Κι έτσι, ο πεινασμένος λαός της Ουγκάντας δέχεται το ενδιαφέρον μας, ακόμα και ο ο πεινασμένος και εξεγερμένος λαός της Αιγύπτου, εφόσον είναι αρκετά μακριά, μα ο απεργός πείνας της οδού Πατησίων, ο άνθρωπος της διπλανής μας πόρτας, ο ξένος της γειτονιάς μας, που δεν απλώνει χέρι για να ζητιανέψει και δεν είναι αρκετά μακριά για ν’ αποκτήσει αφηρημένη υπόσταση, είναι πολύ πιο εύκολο να του αρνηθούμε την ευσπλαχνία μας. Μπορούμε ακόμα και να τον μισήσουμε. Κι αυτό δε γίνεται καθόλου από κακία.

    Λέμε πως είναι απόφασή του. Να αρχίσει μία απεργία πείνας. Και το βλέμμα του γι’ αυτό το λόγο είναι πολύ διαφορετικό. Έχει μία αξιοπρέπεια και μία καθαρότητα. Είναι το βλέμμα ενός ανθρώπου που παράτησε τη δουλειά του για ν’ αρχίσει μία πορεία. Να χαράξει ένα Γολγοθά. Που πήρε μια απόφαση και δεν οδηγήθηκε εκεί. Που είναι γι’ αυτό δυνατός. Δεν είναι εξεγερμένος της Αιγύπτου, δεν είναι σκελετωμένο παιδί μιας Ουγκάντας. Δεν απλώνει χέρι. Είναι εδώ. Και σε κοιτάει ίσια στα μάτια. Σαν ίσος προς ίσο.

    Ο Ντοστογιέσκι έγραφε: «Οι ζητιάνοι, κυρίως οι ευγενείς ζητιάνοι, θα ‘πρεπε να μη δείχνουν το πρόσωπό τους». Στην περίπτωση των απεργών, το πρόσωπό τους το δείχνουνε κι είναι ανθρώπου όρθιου. Κι ακόμα χειρότερα, δε ζητάνε ελεημοσύνη, αγωνίζονται για τα δίκαιά τους. Και πεινάνε γι’ αυτό. Μέχρι το θάνατο. Με συνείδηση της πορείας τους.

    Στην επίσκεψή μου στο κτίριο της οδού Πατησίων, εκεί που κατ’ ανάγκη στεγάζονται οι 300 απεργοί πείνας, οι οποίοι εκεί εξοστρακίστηκαν, μέσα στο βούρκο που στήσανε σκηνές κατακτούν την αδελφική αγάπη. Μοιράζονται τα λίγα που έχουν με χαμόγελο και οι καρδιές τους έχουν μεγαλώσει τόσο όσο να χωράνε όλων των υπολοίπων απεργών τις ανάγκες. Η κατανόηση και η ανθρωπιά τους έχει μεγαλώσει δυσανάλογα ως προς το βάρος του. Δε μισούν. Ούτε αυτούς που τους εχθρεύθηκαν. Το διαπίστωσα με τα μάτια μου.

    Όμως ο σύγχρονος άνθρωπος στην Ελλάδα και στη Δύση – ακόμα και αυτός της κρίσης που βιώνουμε – φαίνεται να βρίσκεται στο απέναντι πεζοδρόμιο, της απομόνωσης και της μοναχικότητας. Όχι μιας καλογεριστικής – κι όχι κατ’ ανάγκη της θρησκευτικής – που ζητά την πνευματική ολοκλήρωση, αλλά της υλικής. Κι έτσι, φαντάζει όλο και πιο αστεία και μάλιστα εχθρική γι’ αυτόν τον άνθρωπο η ιδέα για την εξυπηρέτηση της ανθρωπότητας, για την αδελφοσύνη και την ακεραιότητα των ανθρώπων. Κάθε τέτοιος αγώνας τώρα μοιάζει στα μάτια του χυδαίος. Είναι ανθρώπινο κι αυτό.

    Λένε, πως ο κόσμος συνενώνεται. Γίνεται ένας. Οι αποστάσεις μειώνονται και το μύνημα είναι περισσότερο εύκολο από κάθε άλλη εποχή να διαδοθεί. Μεταφέρεται μέσω του αέρα και δια καλωδίων. Εμφανίζεται σε οθόνες και πληροφορεί. Αυτό, στη σύγχρονη εποχή μας το ονομάσανε παγκοσμιοποίηση.

    Όμως το μήνυμα που κυκλοφορεί τόσο γρήγορα πια είναι εδώ και καιρό μίας ελευθερίας της γρήγορης ικανοποίησης και της αύξησης των αναγκών.

    Ο άνθρωπος αποκτά γρήγορα πια πολλές άσκοπες κι ανόητες επιθυμίες και συνήθειες. Έχεις ανάγκες και πρέπει να τις ικανοποιείς, είναι το μύνημα. Μάλιστα, όσο τις αυξάνεις, τόσο είναι και το δικαίωμά σου στην ελευθερία, σου λέει η σύγχρονη φωνή.

    Κι έγινε ο πλούσιος ελεύθερος κι ο φτωχός φυλακισμένος, μονάχα ανίκανος να γίνει πλούσιος. Ένοχος μάλιστα αυτής της ανελευθερίας των ψεύτικων αναγκών που έγιναν και δικές του, επειδή δε μπορεί να τις ικανοποιήσει. Έτσι ώστε, στο σημείο πια που βρισκόμαστε, όσο πιο πολύ δούλος υλικών αναγκών είσαι, τόσο πιο πιθανά ελεύθερος να λογιέσαι, αρκεί με κάποιο τρόπο να μπορέσεις να τις ικανοποιήσεις. Μ’ οποιονδήποτε τρόπο. Οι άλλοι που δεν το αντιλαμβάνονταν αυτό, ήταν ηλίθιοι.

    Μα ακόμα, έτσι ώστε να μην υπάρχει ελευθερία πέρα από τη δουλική του πλούτου, αυτή που προστάζει να υπάρχουν δούλοι και υπηρέτες να υπηρετούν. Ναι. Αυτή η «ελευθερία» που ζούμε χρειάζεται δούλους και υπηρέτες, είναι πια κατανοητό..

    Αυτή είναι η σύγχρονη διαφθορά. Όλα επιτρέπονται. Αρκεί να ικανοποιηθείς.

    Τώρα, κάποιοι μάζεψαν περισσότερα πλούτη και πολλοί άλλοι περισσότερα χρέη, αλλά δεν τους περίσεψε τίποτα για το σύνολο, και η χαρά πια, για πλούσιους και φτωχούς, τους λιγόστεψε. Σ’ όλ’ αυτά έδωσαν το όνομα: Ελευθερία.

    Στο κτίριο της οδού Πατησίων, το πολυτελές του πλούτου – πρώην πρεσβεία της Ελβετίας των τραπεζών – νεοκλασσικό αυτό, στοιβάζονται 300 άνθρωποι – απεργοί πείνας που δίνουν ένα αγώνα με αδελφική αγάπη. Γι’ αυτούς και για όλους.

    Ο πλούτος αυτού του κτιρίου τους είναι άχρηστος, γιατί δεν τους χωράει και δεν είναι το ζητούμενο. Όχι επειδή δεν εκτιμούν το όμορφο. Δεν το φθονούνε.

    Τώρα, στήσανε σκηνές και δίνουν τον αγώνα τους μέσα στο βούρκο, γιατί δεν τους χωρούσε αυτό το κτίριο. Μα η ψυχή τους είναι πιο δυνατή από ποτέ. Και το πνεύμα τους βγάζει σπίθες.

    Ο κόσμος του πλούτου και της δουλείας δεν ήταν το ζητούμενο γι’ αυτούς. Είναι η ελευθερία. Του να μοιραστούν ευθύνες και υποχρεώσεις. Η σπίθα ενός ελεύθερου ανθρώπου. Αυτή που τρομάζει. Το μήνυμά τους σε αντιδιαστολή: Μια ελευθερία δίχως δούλους και υπηρέτες. Με αδελφική αγάπη. Όμορφα λουλούδια μέσα στο βούρκο.

     

    Γιάννης Αγγελάκης

    Ραδιοφωνική εκπομπή με τους απεργούς πείνας στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης (29-01-2011) στον 1431am

    ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ “ΟΔΥΣΣΕΑΣ”

    ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ “ΟΔΥΣΣΕΑΣ”


    Τα μέλη του “Οδυσσέα”, διδάσκοντες και μαθητές, Έλληνες, μετανάστες, πρόσφυγες, εκφράζουν την αλληλεγγύη και τη συμπαράστασή τους στους 300 μετανάστες που βρίσκονται σε απεργία πείνας στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη διεκδικώντας τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα με τους Έλληνες εργαζόμενους.

    Οι μετανάστες στην Ελλάδα, όπως και σε κάθε άλλη χώρα, βρέθηκαν στη χώρα μας αναζητώντας εργασία και την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή. Έφυγαν από χώρες που είναι βουτηγμένες στην ανέχεια, στην ανεργία, στη διαφθορά, από χώρες που μαστίζονται από ξενοκίνητες δικτατορίες και πολέμους που η πλούσια και αλαζονική Δύση εξαπολύει ή υποδαυλίζει εναντίον τους. Αποτελούν το πιο εκμεταλλεύσιμο τμήμα της εργατικής τάξης, τα φτηνά, συνήθως ανασφάλιστα, εργατικά χέρια χάρη στα οποία πλούτισε και πλουτίζει ακόμη το εγχώριο κεφάλαιο.

    Ανύπαρκτοι για το κράτος όσο έκαναν τη “βρόμικη δουλειά”, κυριολεκτικά και μεταφορικά, για την οποία υπήρξαν τόσο χρήσιμοι στους Έλληνες εργοδότες τους, σήμερα, την περίοδο της κρίσης και της εντεινόμενης επέλασης του Κεφαλαίου απέναντι στους εργαζόμενους, οι μετανάστες είναι οι πρώτοι που μπαίνουν στο στόχαστρο της επίθεσης. Η εργοδοτική τρομοκρατία, η κρατική γραφειοκρατία, η γκετοποίησή τους, οι ρατσιστικές- φασιστικές επιθέσεις είναι μερικά μόνο στοιχεία της καθημερινότητάς τους.

    Αρνούμαστε την προσπάθεια της Κυβέρνησης, ενός μεγάλου μέρους των ΜΜΕ, πολιτικών κομμάτων, φασιστικών/εθνικιστικών οργανώσεων και παρακρατικών ομάδων να στοχοποιήσουν τους μετανάστες και τους πολιτικούς και οικονομικούς πρόσφυγες ως υπεύθυνους για τη φτώχεια, την ανεργία και την εγκληματικότητα. Η ελληνική κοινωνία και οι Έλληνες εργαζόμενοι δεν κινδυνεύουν από τους μετανάστες, αλλά από όλους αυτούς που μέρα τη μέρα αφαιρούν κοινωνικές κατακτήσεις δεκαετιών και προσπαθούν να δημιουργήσουν φανταστικούς εχθρούς. Αντίθετα, η νομιμοποίησή των μεταναστών θα ωφελήσει πολλαπλά όχι μόνο τους ίδιους, αλλά και το σύνολο του λαού, εκτός φυσικά από όσους θησαυρίζουν από τον ιδρώτα τους και από όσους επενδύουν στην ξενοφοβία για να στρέφουν την προσοχή της κοινής γνώμης μακριά από τα αληθινά προβλήματα και τους πραγματικούς υπεύθυνους.

    Καταδικάζουμε την προσπάθεια κατασυκοφάντησης των μεταναστών, των απεργών πείνας και των αλληλέγγυων, την άρση του πανεπιστημιακού ασύλου με σκοπό την εκδίωξη των απεργών πείνας που βρίσκονταν στη Νομική Σχολή της Αθήνας και τον εξαναγκασμό τους να μεταφερθούν σε χώρο που δεν πληρούσε τις απαραίτητες προϋποθέσεις. Είμαστε στο πλευρό τους, όπως οφείλει να είναι κάθε Έλληνας εργαζόμενος, κάθε Έλληνας πολίτης, κάθε συλλογικότητα, κάθε σωματείο, έτσι ώστε ο αγώνας τους να γίνει υπόθεση όλων μέχρι την τελική νίκη!

    Χαιρετίζουμε τους 300 απεργούς πείνας για το θάρρος τους και για το κουράγιο τους!

    Αποτελείτε έμπνευση και ελπίδα για όλους μας!

    Ο αγώνας σας είναι και δικός μας αγώνας!

    Αλληλεγγύη από Μπαγκλαντεσιανούς μετανάστες

    Μικροπωλητές από το Μπαγκλαντές επισκέπτονται τους απεργούς και δηλώνουν την αλληλεγγύη τους.
    -Καλωσήρθατε. Eίμαστε εδώ για οτιδήποτε χρειαστείτε.
    -Πραγματικά,ζητήστε μας ό,τι χρειάζεστε. Είμαστε μαζί σας και θέλουμε να σας βοηθήσουμε.
    -Κι εμείς είμαστε μαζί σας. Κάνουμε απεργία πείνας όχι μόνο για τον εαυτό μας. Αγωνιζόμαστε για όλους τους μετανάστες.

    Κείμενο συλλογής υπογραφών

    Ένας από τους εύκολους τρόπους για όσες και όσους  επιθυμούν να υπογράψουν το κείμενο της αλληλεγγύης, είναι να στείλουν το όνομα και την ιδιότητα τους στην ηλεκτρονική διεύθυνση: ypografes.allilegyi.stin.apergia@gmail.com

    ——————-

    Αλληλεγγύη στον αγώνα των 300 απεργών πείνας


    Πόσες φορές χρειάζεται να ρισκάρουν τη ζωή τους,

    έτσι ώστε να υπάρχουμε και να υπάρξουν;

    Για να έχουν το δικαίωμα να ζουν με αξιοπρέπεια και ελπίδα σε μια χώρα που αναζητά το εξιλαστήριο θύμα στο πρόσωπο του  πλέον ευάλωτου, του αδύνατου κρίκου.

    Για το μετανάστη και την μετανάστρια που με το αίμα τους, την υποβαθμισμένη εργασία και τη δημιουργικότητα τους, κινούν τη μηχανή της «εθνικής οικονομίας».

    Για εκείνον και εκείνη που αναζητώντας την ελευθερία ή διωκόμενοι από την ανέχεια, τον πόλεμο ή κάποια «ειρηνευτική» κατοχή, διαπερνούν τα σύνορα για μια καλύτερη ζωή.

    Για τους μετανάστες και τις μετανάστριες που έδωσαν τη ζωή τους στα εθνικά σύνορα των ευρωπαϊκών κρατών, τα 13.000 τεκμηριωμένα θύματα του δόγματος της ασφάλειας από το ’93 μέχρι σήμερα, και τους/τις δεκάδες χιλιάδες αγνοούμενους/ες.

    Για τα παιδιά των μεταναστών που από την κούνια μεγαλώνουν με νομικούς/κοινωνικούς περιορισμούς και αποκλεισμούς.

    Για να γίνουν συνείδηση, αγώνας και λόγος τα κοινά ταξικά συμφέροντα των ελλήνων και των μεταναστών που παράγουν τον κοινωνικό πλούτο σε κάθε λογής υπηρεσίες, στις οικοδομές, στα εργοστάσια, στην ύπαιθρο, στην οικιακή εργασία – όπως και για να γίνουν συνείδηση τα κοινά ταξικά συμφέροντα των ανέργων.

    Γι’ αυτούς και για χίλιους ακόμα ανείπωτους λόγους:

    – Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στην απεργία πείνας των 300 μεταναστών

    – Ζητάμε τη νομιμοποίηση χωρίς όρους όλων των μεταναστών/τριών

    – Στηρίζουμε το αίτημα των απεργών για ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζομένους και εργαζόμενες

    Ιανουάριος, 2011

    Συνέλευση Αλληλεγγύης στους Απεργούς Πείνας

    Αθήνα