Tag Archives: Πάτρα

Μηχανοκίνητη πορεία αλληλεγγύης 8 Μάρτη από την πλατεία Παναχαϊκής στις 18:00 Πάτρα

Μηχανοκίνητη πορεία αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες εργάτες απεργούς πείνας από την πλατεία Παναχαϊκής στις 18:00.

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΧΑΡΤΙΑ, ΣΥΝΟΡΑ ΚΑΙ ΚΡΑΤΗ… Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!

Συνέλευση αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες εργάτες απεργούς πείνας

Πάτρα

Advertisements

Κείμενο αλληλεγγύης που μοιραζόταν στις απεργιακές κινητοποιήσεις στην Πάτρα

Για τους 300 μετανάστες – εργάτες , που διανύουν την 30η ημέρα απεργίας πείνας

Στις 25/1 300 μετανάστες-εργάτες συγκεντρώνονται από την Κρήτη και άλλες  περιοχές της Ελλάδας στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη με σκοπό να ξεκινήσουν απεργία πείνας ως ύστατο μέσο πάλης για να ακουστεί η φωνή τους και να ικανοποιηθούν τα δίκαια αιτήματά τους . Πενήντα  από αυτούς καταλύουν στο εργατικό κέντρο Θεσσαλονίκης και οι υπόλοιποι 250 στο υπό ανακαίνιση κτίριο της νομικής στην Αθήνα όπου και ξεκινούν απεργία πείνας. Μέσα σε λίγες ώρες στήνεται από το κράτος ένας μηχανισμός ιδεολογικής και φυσικής καταστολής ο οποίος περιλαμβάνει εκτός της αστυνομίας, το σύνολο των ΜΜΕ, τις πρυτανικές αρχές, κόμματα, φιλάνθρωπους και γενικότερα οποιονδήποτε καλοθελητή θέλει να συμβάλλει στη συκοφάντηση και τελικά στην ήττα του αγώνα των απεργών. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι την τρίτη μέρα της απεργίας πείνας οι πρυτανικές αρχές να προβούν σε άρση του ασύλου και να εκβιαστούν οι απεργοί με την απειλή της βίαιης εκκένωσης από την αστυνομία να εγκαταλείψουν το κτίριο της νομικής και να εγκατασταθούν σε κτίριο ιδιώτη στη συμβολή των οδών Πατησίων και Ηπείρου. Μέρος των απεργών εγκαθίσταται στο υπόγειο και μέρος του ισογείου του κτιρίου μιας και το υπόλοιπο ισόγειο όσο και ο πρώτος όροφος είναι κλειδωμένος από τον ιδιοκτήτη. Οι υπόλοιποι (πάνω από τους μισούς) καταλύουν σε σκηνές στην αυλή του κτιρίου. Παρά τις άθλιες συνθήκες που επικρατούν, που δυσκολεύουν κατά πολύ των αγώνα των ήδη εξασθενημένων απεργών πείνας, αυτοί δίνοντας μαθήματα αξιοπρέπειας συνεχίζουν απτόητοι την απεργία πείνας η οποία διανύει πλέον την 30η μέρα.

Πλέον η απεργία έχει περάσει στο πιο κρίσιμο στάδιο. Ο οργανισμός των απεργών έχει εξασθενίσει πολύ, λιποθυμικά επεισόδια και ανάγκη διακομιδής σε νοσοκομεία έχουν γίνει κομμάτι της καθημερινότητας, ενώ ο κίνδυνος μόνιμων βλαβών είναι πλέον ορατός.

Για να κατανοηθεί η σφοδρότητα της επίθεσης στον αγώνα των απεργών από μεριάς κρατικών μηχανισμών και από το πρώτο κιόλας λεπτό που ξεκίνησε, πρέπει να αναλυθούν κάποιες ιδιαιτερότητες που αυτός εμπεριέχει και τελικά βάζει το κράτος να απολογηθεί για την προκλητικότητα με την οποία προτρέπει άμεσα ή έμμεσα το κεφάλαιο, να εκμεταλλεύεται με τον πιο χυδαίο τρόπο ένα κομμάτι της εργατικής τάξης. Πρώτη ιδιαιτερότητα είναι το μέσο πάλης που οι ίδιοι οι απεργοί πείνας επέλεξαν. Ένα μέσο πάλης που καθιστά την ίδια την ανθρώπινη ζωή, που υποτίθεται ότι το αστικό κράτος προασπίζεται ως το ύψιστο αγαθό,  σε διακύβευση. Έπειτα είναι η μαζικότητα της απεργίας. Πρόκειται για μία από τις μαζικότερες απεργίες πείνας που έχουν γίνει παγκοσμίως. Τέλος είναι η ίδια η κοινωνική και ταξική συγκρότηση των 300, η οποία συμπυκνώνει μία αντεπίθεση του πιο εκμεταλλευόμενου κομματιού της κοινωνίας απέναντι σε ένα φαινομενικά πανίσχυρο κρατικό μηχανισμό. Έχοντας πλήρη συνείδηση της κοινωνικής και ταξικής θέσης που βρίσκονται, γκρεμίζουν με την αξιοπρέπεια και την αποφασιστικότητά τους όλα εκείνα τα εθνικά ιδεολογήματα για τη θέση που επιτρέπεται να έχει ή να διεκδικήσει ο μετανάστης εργάτης στην ελληνική κοινωνία. Το ίδιο το κάλεσμα των απεργών στους υπόλοιπους εργάτες-εργαζόμενους για ταξική αλληλεγγύη στα δίκαια αιτήματά τους και για κοινό αγώνα με όρους νίκης, δημιουργεί αδιέξοδο στο κράτος και το κεφάλαιο, αφήνοντάς του ως μόνο περιθώριο την καταστολή. Η ταξική αντεπίθεση ξεκίνησε, και ξεκίνησε από τους «ξένους» τη στιγμή που οι «έλληνες» εργάτες-εργαζόμενοι κοιτούν μαρμαρωμένοι τη διάλυση όλων του των δικαιωμάτων που με θυσίες είχαν κατακτηθεί.

Από την πρώτη στιγμή, λοιπόν ξεκινάει μια σφοδρή επίθεση. Στηριζόμενο το κράτος στα ΜΜΕ και με οργάνωση που και ο Γκέμπελς θα ζήλευε, εξαπολύεται ένας πόλεμος λάσπης. Με πρόφαση ανύπαρκτα προβλήματα στη λειτουργία της νομικής επειδή κάποιοι στεγάζουν ένα δίκαιο αγώνα τους σε ένα άδειο κτίριο στην ιδιοκτησία της σχολής, οι πρόθυμες «πανεπιστημιακές» αρχές και υπό την πίεση του κράτους αποφασίζουν την άρση του ασύλου. Καταργήσαν έτσι την ουσία του ασύλου, και το απονοηματοδότησαν από τον κοινωνικό του χαρακτήρα, μετατρέποντάς το σε ένα μέτρο κενού περιεχομένου με σοβαρές επιπτώσεις για τον ίδιο τον κοινωνικό χαρακτήρα των πανεπιστημίων. Στη συνέχεια με αιχμή πάλι τα ΜΜΕ έστησαν ένα εθνικό ιδεολόγημα, μετατρέποντας έτσι τους απεργούς από εργάτες που καλούν σε αλληλεγγύη και κοινούς αγώνες, σε μετανάστες που απειλούν την πατρίδα μας. Η γνωστή τακτική του κράτους που θέλει όταν αναπτύσσονται ταξικές αντιστάσεις, να αντιμετωπίζονται με την επίκληση ενός αφηρημένου εθνικού κοινού συμφέροντος για το οποίο οι καθοδηγούμενοι από αποσταθεροποιητικούς παράγοντες μετανάστες αποτελούν απειλή.  Και πλέον όταν έχει χτιστεί μια κοινωνική συναίνεση, γιατί η κοινωνία αρέσκεται στο να «κοιμάται», ακολουθεί η καταστολή. Εκεί, πέρα από τα ΜΑΤ και όλες τις άλλες συμμορίες που αποτελούν την ελληνική αστυνομία, εντάσσεται και η «δικαιο»σύνη. Το είδαμε και σε άλλους αγώνες από τα κάτω, βλέπε κίνημα «δεν πληρώνω – δεν πληρώνω», ο αγώνας των κατοίκων της κερατέας και αλλού, και στην περίπτωση αυτή ποινικοποιώντας και διώκοντας τους αλληλέγγυους και απειλώντας τους ίδιους τους απεργούς με απέλαση. Μέχρι και χυδαιότητες περί «υγειονομικής βόμβας» ακούσαμε και μάλιστα από τα πιο επίσημα χείλη, αυτά του υπουργού υγείας, τη στιγμή μάλιστα που το ίδιο το κράτος είναι το μόνο υπεύθυνο για τις άθλιες συνθήκες που επικρατούν στο κτίριο που ανάγκασε τους απεργούς νε μεταφερθούν.

Το να μιλά βέβαια κανείς για το ζήτημα των μεταναστών χωρίς να αναφέρεται στις αιτίες που προκαλούν το φαινόμενο είναι μια ξεκάθαρη πολιτική θέση που έχει σαν στόχο να αποκρύψει την ουσία του ζητήματος. Οι συνθήκες που αφήνουν πίσω τους οι μετανάστες και οι πρόσφυγες είναι δεδομένες. Πόλεμοι που διεξάγονται από τις καπιταλιστικές δημοκρατίες, εμφύλιοι που υποδαυλίζονται από τα συμφέροντα του κεφαλαίου, δικτατορίες-σύμμαχοι της Δύσης- σαν αυτές που οι λαοί της Β. Αφρικής προσπαθούν να ανατρέψουν το  τελευταίο διάστημα, οικολογικές καταστροφές απόρροια της καπιταλιστικής ανάπτυξης και προόδου, καταλήστευση των φυσικών πόρων από τις πολυεθνικές εταιρίες και τις ντόπιες ελίτ. Εκατομμύρια άνθρωποι εγκαταλείπουν τις  χώρες τους και αναγκάζονται να ψάξουν για μια καλύτερη ζωή στα κράτη που ευθύνονται για τις τραγικές συνθήκες που άφησαν πίσω τους. Έτσι μετατρέπονται στο πιο άγρια εκμεταλλευόμενο κομμάτι εργατών στις δυτικές χώρες, ενώ παράλληλα δεν τους αναγνωρίζονται τα πιο στοιχειώδη κοινωνικά πολιτικά και οικονομικά δικαιώματα. Για τις καπιταλιστικές δημοκρατίες είναι αόρατοι και λαθραίοι, για τους «πολίτες» είναι αυτοί που «παίρνουν τις δουλειές». Άνθρωποι που δουλεύουν για χρόνια «μαύρα», με τα χειρότερα μεροκάματα, με το φόβο της απέλασης πάνω από το κεφάλι τους, παράγοντας κοινωνικό πλούτο, βοηθώντας στην «πρόοδο» και την «ανάπτυξη» της (καπιταλιστικής) οικονομίας,  καταλαμβάνοντας τις θέσεις στη βάση της κοινωνικής πυραμίδας που οι ντόπιοι εργάτες με ευχαρίστηση εγκατέλειψαν.

Σήμερα 23 Φλεβάρη οι μετανάστες – εργάτες βρίσκονται στην 30η ημέρα απεργίας πείνας. Μια ημέρα γενικής απεργίας, από αυτές που επετειακά μια φορά το τρίμηνο προκηρύσσουν οι πουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, πρέπει όλοι να αντιληφθούμε ότι κανένας κοινωνικός ή ταξικός αγώνας δεν είναι μερικός. Όλοι οι αγώνες αποτελούν ενδιάμεσα στάδια αντίστασης στην κυριαρχία και δημιουργούν προϋποθέσεις για την κοινωνική και ταξική χειραφέτηση. Ο αγώνας των 300 απεργών πείνας μας αφορά όλους και πρέπει να είναι νικηφόρος. Οι μετανάστες δείχνουν το δρόμο σε ένα αδιέξοδο κοινωνικού κανιβαλισμού. Αν κλείσουμε τα αυτιά μας τώρα και δε δράσουμε με όρους αλληλεγγύης και κοινής αντεπίθεσης, αύριο θα είμαστε υπόλογοι για το γκρέμισμα των δικαιωμάτων όλων μας.

Οι 300 μετανάστες απεργοί πείνας είναι εργάτες

Νίκη στο δίκαιο αγώνα τους

Συνέλευση αλληλεγγύης | Πάτρα

Κείμενο αλληλεγγύης στην απεργία πείνας – συλλογικό εγχείρημα λόγου και δράσης Πέρασμα (Πάτρα)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ

Από τις 25 Ιανουαρίου 250 περίπου μετανάστες χωρίς χαρτιά (μόνο κάποιες προσωρινές άδειες παραμονής) ξεκίνησαν απεργία πείνας σε κτίριο της Νομικής σχολής στην Αθήνα και άλλοι 50 στο εργατικό κέντρο Θεσσαλονίκης, απαιτώντας τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών που ζουν και εργάζονται στην ελλάδα. Για μία ακόμη φορά οι ίδιοι οι μετανάστες διαλύουν τον μύθο που τους θέλει “δύσμοιρους” και έρμαια στις επιλογές των ισχυρών, και παίρνουν το δρόμο του αγώνα χρησιμοποιώντας την ίδια τους τη ζωή σαν όπλο. Οι μετανάστες εργάτες διεξάγουν έναν ταξικό αγώνα ενάντια στην συνθήκη παρανομίας που τους επιβάλει η κυριαρχία η οποία έχει ως αποτέλεσμα την ακόμα χειρότερη εκμετάλλευση τους από τα διάφορα μικρά και μεγάλα αφεντικά. Διεκδικούν την ίδια τη πολιτική υπόσταση της ύπαρξης τους απέναντι σε ένα κράτος που τους θέλει αόρατους και μέσα σε μια κοινωνία που κάνει πως δεν τους βλέπει. Πήραν οι ίδιοι τη πρωτοβουλία και επέλεξαν αυτή τη μορφή αγώνα μακριά από κάθε είδους πολιτική διαμεσολάβηση από κόμματα, οργανώσεις ή μεμονωμένα πρόσωπα.

Από τις πρώτες μέρες της απεργίας πείνας και ενώ οι μετανάστες βρίσκονταν σε κτήριο της Νομικής, εξαπολύθηκε ένας οχετός ρατσισμού από τα ΜΜΕ με πρωτεργάτες από τη κυβέρνηση και το ΛΑΟΣ μέχρι το ΚΚΕ, την “δημοκρατική αριστερά” και τη ΠΟΣΔΕΠ που όλοι μαζί συμπλήρωσαν το πάζλ της παραπληροφόρησης και της συκοφαντίας του αγώνα των μεταναστών. Με ψευδή επιχειρήματα ότι δήθεν παρακωλύεται η λειτουργία του πανεπιστημίου, τη στιγμή που το κτίριο στο οποίο διέμεναν οι μετανάστες είναι άδειο και αχρησιμοποίητο για χρόνια. Ότι παραβιάζεται το άσυλο τη στιγμή που χρησιμοποιείται από ένα κατατρεγμένο κοινωνικό κομμάτι. Ότι δήθεν οι μετανάστες υποκινούνται από “ύποπτα κέντρα” με σκοπό την αποσταθεροποίηση. Όλα αυτά προκειμένου να προετοιμαστεί το έδαφος επικοινωνιακά για άρση του ασύλου και μια επιχείρηση της αστυνομίας στη Νομική.

Τελικά το κράτος κάτω από τον φόβο μιας πανελλαδικής κινητοποίησης αλληλέγγυου κόσμου επέλεξε να μην προβεί σε εκκένωση αλλά υπό την απειλή της βίας (άρση ασύλου, περικύκλωση της νομικής από ματ και εκαμ και παρεμπόδιση αλληλέγγυου κόσμου να προσεγγίσει τον χώρο) να “διαπραγματευτεί” με τους απεργούς την οικειοθελή αποχώρηση τους και μετεγκατάσταση σε έναν άλλο χώρο όπως και έγινε. Φυσικά και όλη αυτή η διαδικασία είχε σαν σκοπό να κάμψει με κάθε τρόπο των αγώνα, να εξαντλήσει και να αποδυναμώσει τους ίδιους τους μετανάστες. Σημαντικό ρόλο στο σκηνικό των “διαπραγματεύσεων” μεταξύ μεταναστών και κράτους, έπαιξε και η διαμεσολάβηση διαφόρων κομματιών της αριστεράς και των ηγετών της που δεν χάνουν την ευκαιρία σε τέτοιες περιπτώσεις να γίνουν ο επίσημος συνομιλητής του κράτους αν όχι οργανικό του κομμάτι, προκειμένου να μην ξεφύγει η κατάσταση εκτός ελέγχου. Πρόκειται για τους ίδιους που παρουσιάζονται κάθε φορά στα κανάλια σαν αυτόκλητοι εκπρόσωποι οποιουδήποτε αγωνίζεται και υπογράφουν πιστοποιητικά τήρησης της αστικής νομιμότητας, μετατίθοντας τον αγώνα από το πεδίο της αντιπαράθεσης και της σύγκρουσης στο πεδίο της συνομιλίας και της συγκατάβασης.

Τα γεγονότα γύρω από την Νομική και τους 300 μετανάστες απεργούς πείνας κατέδειξαν την στρατηγική της κυριαρχίας απέναντι στο μεταναστευτικό. Σε μια συγκυρία κρίσης για το ελληνικό κράτος, όπου τα μέτωπα που έχουν ανοίξει είναι ήδη πολλά, το διακύβευμα είναι η πολιτική διαχείρηση της κατάστασης και η απόσπαση κοινωνικής συναίνεσης για την συνέχιση των διαρθρωτικών αλλαγών σε εργασιακές σχέσεις, παιδεία, υγεία και αλλού. Οι μετανάστες χωρίς χαρτιά, σαν ένα κοινωνικό κομμάτι το οποίο χρόνια τώρα βιώνει την καταπίεση και την εκμετάλλευση με τους χειρότερους όρους, αποτελούν ένα δυναμικό το οποίο, στις συνθήκες όξυνσης του κοινωνικού και ταξικού πολέμου που βιώνουμε, μπορεί να εκραγεί, με ιδιαίτερα αρνητικές συνέπειες για την ίδια την κοινωνική ομαλότητα. Κάτι όμως που το κράτος δεν θα μπορούσε να διαχειριστεί με τίποτα είναι η σύνδεση αυτού του κομματιού με τους ντόπιους καταπιεσμένους και η προοπτική κοινών αγώνων που μπορεί να αναπτυχθούν. Η προπαγάνδα των media αξιοποιώντας τα δίπολα νόμιμοι-παράνομοι, που η ίδια η κυριαρχία έχει παράξει, αρθρώνει ξεκάθαρα ρατσιστικό λόγο ο οποίος σε συνδυασμό με επικοινωνιακά τρυκ περί φραχτών στον Έβρο επιχειρεί να δημιουργήσει πόλωση στο κοινωνικό πεδίο και πρόσφορο έδαφος για την διείσδυση των ιδεολογημάτων περί εθνικής ομοψυχίας η οποία είναι και αυτή που θα “μας βγάλει από τη κρίση”. Σκοπός αυτής της διαλεκτικής είναι η ενδοταξική διαίρεση των καταπιεσμένων σε ντόπιους και μετανάστες και η τελική αδρανοποίηση και των δύο μέσα σε ένα κλίμα ενίσχυσης του κοινωνικού κανιβαλισμού.

Η απεργία πείνας των μεταναστών εργατών είναι ένας αγώνας κομβικής σημασίας και για τους ίδιους τους μετανάστες αλλά και για τους ντόπιους εκμεταλλευόμενους. Πρώτα απ’όλα γιατί οι ίδιοι οι απεργοί βάζουν στην άκρη εθνικούς-φυλετικούς διαχωρισμούς και αγωνίζονται με όρους ταξικής ενότητας αλλά και γιατί η αλληλεγγύη σαν σχέση είναι αυτή που θωρακίζει των ίδιο των αγώνα αποτελώντας όπλο όλων των από κάτω αυτού του κόσμου.

Τα ψέματα τελείωσαν. Τα στρατόπεδα έχουν ήδη σχηματιστεί. Από τη μία όσοι είναι εναντίον των απεργών και των μεταναστών γενικότερα από την κυβέρνηση, την αντιπολίτευση και την καθεστωτική αριστερά μέχρι τα κάθε λογής φασιστοειδή και τους “αγανακτισμένους πολίτες”, και από την άλλη όσοι έμπρακτα και αδιαπραγμάτευτα στέκονται αλληλέγγυοι στο πλευρό των μεταναστών. Και για να εξηγούμαστε, όποιος συνεχίζει να μιλάει για κρίση, μνημόνιο και άλλα τέτοια και δεν είναι αλληλέγγυος στους μετανάστες, ας αποφασίσει σε ποιο στρατόπεδο είναι, αλλιώς ας βγάλει το σκασμό.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΣΕ ΑΘΗΝΑ – ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΞΥΝΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ-ΤΑΞΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

συλλογικό εγχείρημα λόγου και δράσης Πέρασμα

από το κατειλημένο μαραγκοπούλειο

γούναρη 102

http://perasma.espiv.net

ΑΦΙΣΑ ΓΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

Σωματεία από Πάτρα που εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους

Σωματεία από Πάτρα που εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους

11/2/2011

Αλληλεγγύη στους 300 απεργούς πείνας

Στις 25 Ιανουαρίου 2011, 300 μετανάστες που ζουν και εργάζονται επί σειρά ετών στην Ελλάδα, ξεκίνησαν απεργία πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη διεκδικώντας το αυτονόητο: νομιμοποίηση και αξιοπρέπεια.

Αναζήτησαν «άσυλο» και «νομιμοποίηση» του δίκαιου αγώνα τους σε άδειο πανεπιστημιακό κτίριο της Νομικής. Ακολούθησε άρση του πανεπιστημιακού ασύλου, λυσσαλέα επίθεση από κυβέρνηση και ΜΜΕ με αποκορύφωμα τα εισαγγελικά καλέσματα σε 7 μέλη της επιτροπής αλληλεγγύης και πανεπιστημιακούς.

Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση μας οδηγεί σε ανεργία και φτώχια προσπαθεί με την συνεργία των media να μετατρέψει τους μετανάστες σε αποδιοπομπαίους τράγους της κρίσης.

Δηλώνουμε την συμπαράσταση και την στήριξή μας στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας. Το πανεπιστημιακό άσυλο είναι κοινωνική κατάκτηση, ανήκει στην κοινωνία και όχι σε ακαδημαϊκές ελίτ.

Η ποινικοποίηση της αλληλεγγύης με εισαγγελικά καλέσματα σε αλληλέγγυους και ακαδημαϊκούς, η καταστρατήγηση του πανεπιστημιακού ασύλου, οι κραυγές εθνικιστικού παραληρήματος θα μας βρουν απέναντί τους.

Ο αγώνας των μεταναστών για αξιοπρέπεια

είναι αγώνας όλων μας σε εποχές βαρβαρότητας.

 

  1. Σύλλογος Έκτακτου Εκπαιδευτικού Προσωπικού ΤΕΙ «Αρτιν Δανελιαν»
  2. Σωματείο εργαζομένων στα Ε.Α.Σ. (ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ) Αιγίου
  3. Σύλλογος προσωπικού ΔΕΥΑΠ (Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης Πατρών)
  4. Ένωση Ιατρών Νοσοκομείων Αχαΐας (ΕΙΝΑ)
  5. Σωματείο εργατοτεχνιτών και υπαλλήλων εργαζομένων στην κατασκευή του αυτοκινητόδρομου Ελευσίνα-Κόρινθος-Πάτρα-Πύργος- «Η ΓΑΛΑΡΙΑ»
  6. Σωματείο καθαριότητας Δήμου Πάτρας
  7. Σωματείο Τεχνιτών Μαγείρων και Βοηθών «Η αδελφότης»

12/2/2011- Πορεία αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας στην Πάτρα 12:00 Παράρτημα

12/2/2011 πορεία αλληλεγγύης στην Πάτρα

11/2/2011 Πανευρωπαϊκή μέρα δράσεων αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας - Πορεία στην Πάτρα 12:00 Παράρτημα

Στις 25 Γενάρη 250 μετανάστες εργάτες συγκεντρώνονται στην Αθήνα σε κτήριο της νομικής και 50 ακόμα στο εργατικό κέντρο Θεσσαλονίκης, ξεκινώντας απεργία πείνας με αίτημα τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών, προτάσσοντας την ίδια τους τη ζωή απέναντι στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού, σε μια από τις μεγαλύτερες τέτοιου τύπου κινητοποιήσεις σε παγκόσμια κλίμακα. Από την πρώτη κυριολεκτικά στιγμή δέχονται τη συντονισμένη επίθεση κράτους, πολιτικών κομμάτων και πρυτανικών αρχών που μαζί με τους ρουφιάνους των media  δημιουργούν ένα όργιο παραπληροφόρησης εις βάρος των αγωνιζόμενων μεταναστών που οδηγεί στην ουσιαστική κατάλυση του ασύλου στις 27.01 και τη μεταφορά τους σε νέο κτίριο.

Τη στιγμή που η κυριαρχία ανοίγει γενικευμένο πόλεμο σε όλα τα κοινωνικά κομμάτια, καλλιεργεί το ιδεολόγημα της εθνικής ενότητας και εντείνει την επίθεση της στους μετανάστες με πλωτά και μη στρατόπεδα, με μαζικές απελάσεις, με δημιουργία τείχους στον Έβρο και τη FRONTEX, οι μετανάστες προτάσσουν την ταξική ενότητα σε έναν κοινωνικό-ταξικό αγώνα με όπλο τις ίδιες τις ζωές τους. Η αλληλεγγύη μας στους 300 μετανάστες εργάτες απεργούς πείνας είναι αυτονόητη, το ίδιο και η στήριξή μας σε αυτούς με όποιους τρόπους μπορούμε. Αναγνωρίζουμε ότι ο αγώνας τους, πέρα από την προφανή σημασία που έχει για αυτούς τους ίδιους, αφορά όλους τους πληττόμενους από τις επιλογές του κράτους και του κεφαλαίου. H στάση των ταξικών μας αδερφών, των μεταναστών, μας δείχνει το δρόμο που οφείλουμε να ακολουθήσουμε, το δρόμο της σύγκρουσης με τον εχθρό. Ή με τους μετανάστες, τους καταπιεσμένους και όλους τους φτωχοδιάβολους αυτού του πλανήτη, ή με το κράτος, τα αφεντικά και τους μηχανισμούς τους.

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΧΑΡΤΙΑ, ΣΥΝΟΡΑ ΚΑΙ ΚΡΑΤΗ… Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!

ΠΟΡΕΙΑ: ΣΑΒΒΑΤΟ 12/2 ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΣΤΙΣ 12.00

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ: ΣΑΒΒΑΤΟ 12/2 ΣΤΙΣ 21.00 ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Συνέλευση αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες εργάτες απεργούς πείνας

Πάτρα