Tag Archives: Ανακοίνωση

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ 24/3

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

 

Την Παρασκευή 18 Μάρτη οι 50 αγωνιστές του Εργατικού Κέντρου έφτασαν με ασφάλεια και με δικά μας μέσα στην Αθήνα, κλείνοντας τον κύκλο που άνοιξε στις 23 Γενάρη, όταν ένα λεωφορείο με αλληλέγγυους κατέβηκε στην Αθήνα για να συνοδεύσει το λεωφορείο των αγωνιστών στο Εργατικό Κέντρο της Θεσσαλονίκης. Η Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης ολοκλήρωσε το δικό της κύκλο την Τετάρτη 23 Μάρτη με ανοιχτή συνέλευση απολογισμού στο Εργατικό Κέντρο.

Ακολουθεί το κείμενο με το οποίο η Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης κλείνει δημόσια τον κύκλο της.

Προς απογοήτευση των διαχειριστών της εξουσίας και σε πείσμα της δύναμης της κινηματικής αδράνειας ο αγώνας των 300 φέρνει αλλαγές.

1) Ο αγώνας των 300 δεν αποτελεί απλά παράδειγμα για τους μετανάστες και τους ντόπιους εργαζόμενους.

Η βασική αλλαγή είναι η ανάδειξη της μορφής του μετανάστη με τη γροθιά υψωμένη. Στη θέση του καημένου, κουτοπόνηρου, εγκληματία, χρήσιμου ή μάγειρα εξωτικών γεύσεων μετανάστη εδραιώνεται η υπερηφάνεια του αγωνιστή. Εχθρός αυτού του ριζικού ρήγματος είναι φυσικά τα φερέφωνα της εξουσίας που επιμένουν να τους υποβιβάσουν σε θύματα αλλά και οι «κινηματικοί» κρωγμοί που επιχειρούν να τους μετατρέψουν σε πιόνια ή μάρτυρες. Σε αυτή την περίπτωση η κινηματική αδράνεια ταυτίζεται με τη βαθύτερη κοινωνική συντήρηση. Όσοι γνωρίσαμε από κοντά τους απεργούς πείνας μπoρούμε να διαβεβαιώσουμε και τις δύο πλευρές ότι θα εκπλαγούν.

Οι συνέπειες της πρώτης αυτής αλλαγής θα εκδηλωθούν στο κοινωνικό πεδίο, θέλουμε δε θέλουμε.

2) Η δεύτερη κρίσιμη τομή δεν είναι ότι ένας αγώνας μεταναστών βρέθηκε στο επίκεντρο των media αλλά ότι επιτέλους στο κοινωνικό επίκεντρο βρέθηκε ένας αγώνας.

Στο επίκεντρο μιας κοινωνίας που έχει καταπιεί την ήττα και περιμένει μια απροσδιόριστη έκρηξη που θα έρθει από κάπου για να τη σώσει και στο μεταξύ μπουκώνεται με τα ρατσιστικά ξερατά… Οι συνέπειες της δεύτερης αυτής αλλαγής θα φανούν και αυτές, θέλουμε δε θέλουμε.

3) Τα υπόλοιπα ζητήματα που άνοιξε ο αγώνας είναι:
– η σύνδεση της μετανάστευσης με την κρίση και την ουσία της παγκόσμιας καπιταλιστικής επίθεσης,
– η ανάδειξη των πραγματικών αντίπαλων στρατοπέδων στην ελληνική κοινωνία,
– η κατάδειξη των αγκυλώσεων στο κίνημα και η ανάγκη να ξεπεραστούν.

Με την απεργία των 300 έγινε η αρχή σε αυτά τα ζητήματα. Σε αυτά, η συνέχεια εναπόκειται σε εμάς.
Για τον αγώνα όπως τον ζήσαμε στη Θεσσαλονίκη, έχουμε να πούμε τα εξής:

Η εξάπλωση των κινητοποιήσεων, το βάθος των σχέσεων και η επίδραση του αγώνα σε χιλιάδες ανθρώπους που τον αγκάλιασαν και τον αισθάνθηκαν δικό τους απέδειξαν ότι πέρα από τα ψεύδη των ΜΜΕ και την καλλιεργούμενη κουλτούρα της ήττας και της μισαλλοδοξίας, ευρύτερα κοινωνικά στρώματα, πολύ ευρύτερα από ό,τι φανταζόμασταν, είναι έτοιμα να αγκαλιάσουν τον αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη. Φυσικά για μια ακόμα φορά πρέπει να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας στους 300 αγωνιστές που μας υποκίνησαν σε αυτό τον αγώνα, αλλά πρέπει επίσης να σημειώσουμε ότι η ποιότητα του αγώνα στη Θεσσαλονίκη δεν ήταν ένα τυχαίο γεγονός και δεν οφείλεται μόνο στην αποφασιστικότητα των απεργών πείνας και στο δίκαιο των αιτημάτων τους.

Η ποιότητα του αγώνα στη Θεσσαλονίκη σε μεγάλο βαθμό επιτεύχθηκε από τα χαρακτηριστικά του: αγώνας συλλογικός, οριζόντιος, αποφασιστικός, συμμετοχικός, με συντροφικότητα και σεβασμό στη διαφορετική άποψη, με μαχητικότητα και αλληλεγγύη. Σε αυτό τον αγώνα το κίνημα βρέθηκε δύο φορές αντιμέτωπο με δακρυγόνα και τις δυνάμεις καταστολής αλλά επιπλέον βρέθηκε δεκάδες κι εκατοντάδες φορές αντιμέτωπο με καθημερινά μεγαλύτερα και μικρότερα προβλήματα τα οποία δεν θα μπορούσε να επιλύσει με επιτυχία χωρίς τα παραπάνω χαρακτηριστικά.

Σε αυτό τον 1,5 μήνα η Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης διοργάνωσε 9 πορείες στο κέντρο της πόλης, δύο σε γειτονιές, δύο μηχανοκίνητες πορείες και δύο συναυλίες. Πραγματοποιήθηκαν καταλήψεις, παρεμβάσεις και μικροφωνικές στο κέντρο και σε γειτονιές. Αξίζει να αναφερθεί μια ακόμα πορεία, που δεν οργανώθηκε από την Πρωτοβουλία αλλά από μετανάστες και πρόσφυγες, κάποιους ήδη οργανωμένους σε ομάδες και συλλογικότητες και άλλους που συναντήθηκαν στον αγώνα. Από την Πρωτοβουλία κολλήθηκαν πάνω από 20.000 αφίσσες, μοιράστηκαν δεκάδες χιλιάδες προκηρύξεις (κυρίως στα ελληνικά αλλά και σε αγγλικά, γαλλικά, αλβανικά, ρωσσικά, φαρσί και μπάγκλα, όπως και τα πάνω από 200.000 τρυκάκια που κυκλοφόρησαν). Αφίσσες και προκηρύξεις βγήκαν και από άλλες ομάδες και συλλογικότητες, εξασφαλίζοντας στην απεργία κεντρική και μόνιμη παρουσία στους δρόμους της πόλης. Για τις ανάγκες του αγώνα (μεταφορά από και προς την Αθήνα, υλική υποδομή για τη διαμονή των απεργών πείνας, ιατρικά μέσα, έντυπο υλικό και σίτιση των πρώην απεργών τη βδομάδα μετά τη λήξη της απεργίας) δαπανήθηκαν 27.000 ευρώ τα οποία καλύφθηκαν από τον κόσμο που συμμετείχε στις δραστηριότητες της Πρωτοβουλίας καθώς και από εκδηλώσεις οικονομικής στήριξης σε όλα σχεδόν τα στέκια και τις καταλήψεις της Θεσσαλονίκης αλλά και άλλων πόλεων. Σε αυτό τον πρακτικό απολογισμό της αλληλεγγύης πρέπει να γίνει ξεχωριστή αναφορά στους εκατοντάδες αγωνιστές και αγωνίστριες που συμμετείχαν στις περιφρουρήσεις και στις συνοδείες στα νοσοκομεία, στην 20μελή ιατρική ομάδα και την ομάδα νομικής βοήθειας που πέρα από την καθημερινή συνεισφορά, σε κρίσιμες στιγμές (και) με συνεντεύξεις τύπου ξεκαθάρισαν την πραγματική κατάσταση των απεργών, στην ομάδα τύπου που καθημερινά εξέδιδε και μετέφραζε ανακοινώσεις με τις δράσεις και τις εξελίξεις, δημιουργούσε βίντεο και ενημέρωνε το blog.

Χαιρετίζουμε τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που κινητοποιήθηκαν σε Αθήνα, Χανιά, Ιωάννινα, Λάρισα, Ξάνθη, Ορεστιάδα, Κοζάνη, Μυτιλήνη, Σάμο, Ρέθυμνο, Πάτρα, Καβάλα, Βέροια, Ηράκλειο, Σέρρες, Βόλο «και στα άλλα τα νησιά» στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο.

Η Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης δεν υπάρχει πλέον. Οι πολύτιμοι δεσμοί αλληλεγγύης και εμπιστοσύνης που φτιάχτηκαν μεταξύ μας και με τους 50 αγωνιστές του Εργατικού Κέντρου θα υπάρχουν για πάντα. Στη γιορτή νίκης στις 16 Μάρτη μάς υποσχέθηκαν ότι θα είναι πάντα μαζί μας στους αγώνες του μέλλοντος. Τους εμπιστευόμαστε γιατί τους γνωρίσαμε και ξέρουμε ότι και αυτοί έχουν εμπιστοσύνη πως όποτε χρειαστεί θα πράξουμε ό,τι μας αναλογεί.

 

Κοινοί αγώνες ντόπιων και μεταναστών!
Στο δρόμο γεννιούνται οι συνειδήσεις!

Θεσσαλονίκη, 24 Μάρτη 2011
Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης

Υ.Γ. Για το διεκδικητικό κομμάτι του αγώνα, μάς αρκεί η γνώμη των αγωνιστών πρώην απεργών πείνας. Το κίνημα που αναπτύχθηκε στη Θεσσαλονίκη θα παρακολουθεί τις εξελίξεις μέσα από το νέο, ευρύ δίκτυο επικοινωνίας που γεννήθηκε από αυτόν τον αγώνα. Για τα θέματα που ανέκυψαν, έχουμε συνελεύσεις και οριζόντιες διαδικασίες όπου συζητάμε και συνεχίζουμε να τα συζητάμε…

Advertisements

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

Ανακοίνωση 300 μεταναστών απεργών πείνας

Ο αγώνας ολοκληρώθηκε. Με τα χαρτιά στο χέρι και το κεφάλι ψηλά επιστρέφουμε δικαιωμένοι στα σπίτια και τις δουλείες μας μετά από 44 μέρες απεργίας πείνας.

Ο αγώνας συνεχίζεται. Οι εξαγγελίες για 8ετία και για μείωση ενσήμων, ως προαπαιτούμενα για τη χορήγηση και ανανέωση άδειας παραμονής άμεσα, χωρίς άλλες περιστροφές πρέπει να γίνουν νόμος.

Ο αγώνας είναι μονόδρομος. Ο αγώνας ενάντια στην καθημερινή εκμετάλλευση και τα τείχη του ρατσισμού, οι μάχες για τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών χωρίς προϋποθέσεις, για ίσα δικαιώματα ανάμεσα σε ντόπιους και αλλοδαπούς εργαζόμενους, για μια ζωή με αξίες και αξιοπρέπεια είναι τα επόμενα μας βήματα. Μαζί με το αντιρατσιστικό και μεταναστευτικό κίνημα θα διανύσουμε αυτό το δύσκολο και μόνο δρόμο, το δρόμο του αγώνα.

Ο αγώνας μας ενώνει. Με τα χαρτιά στο χέρι και το κεφάλι ψηλά χαιρετίζουμε και αποχαιρετούμε όλους όσους μας υποστηρίζουν. Τους αλληλέγγυους από την Ελλάδα και τις άλλες χώρες του κόσμου, τους γιατρούς και τους συνεργάτες τους, όλους εκείνους που στάθηκαν στο πλευρό μας αυτές τις μέρες της απεργίας πείνας, όλες τις μέρες όπου η ζωή και ο θάνατος μας ζητούσαν δικαίωση κι ελευθερία.

Καλή αντάμωση στους αγώνες!

– Συγκέντρωση, Δευτέρα 14/03, στις 5.00 μ. μ., στην Υπατία

– Συγκέντρωση, Δευτέρα 14/03, στις 7.00 μ. μ., στο λιμάνι του Πειραιά (Αγ. Διονύσιος)

300 Μετανάστες Απεργοί Πείνας

Κάλεσμα σε στάση εργασίας προς ΕΔΟΘ και ΕΚΘ την Πέμπτη 10/3

Κάλεσμα σε στάση εργασίας για τον αγώνα των μεταναστών

 

Αγωνιζόμαστε για το δικαίωμα μας να ζήσουμε ως ελεύθεροι άνθρωποι.

Συνεχίζουμε την απεργία πείνας για τεσσαρακοστή τρίτη μέρα γιατί ως τώρα η κυβέρνηση μας αντιμετωπίζει με ψέματα, με μισόλογα και συκοφαντίες.

Αυτό που μας προτείνει δεν έχει καμιά διαφορά με την κατάσταση που ήδη είμαστε.

 

Είμαστε εργάτες χωρίς κανένα εργασιακό δικαίωμα. Ζούμε καθημερινά στην απόλυτη εκμετάλλευση και αδικία. Ξέρουμε πως και εσείς οι ντόπιοι εργαζόμενοι αντιμετωπίζετε πολλά προβλήματα.

Μπορούμε να πολεμήσουμε μαζί. Θέλουμε ο δικός μας αγώνας να γίνει και δικός σας.

 

Ζητάμε να καλέσετε σε στάση εργασίας την Πέμπτη 10/3 και να συμμετέχετε στην πορεία που διοργανώνει η Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στις 6 το απόγευμα στη Γενική Γραμματεία Μακεδονίας Θράκης

 

Η αδικία και η εκμετάλλευση ευνοούν λίγους ενώ η ελευθερία και η δικαιοσύνη όλους μας.

 

Η Συνέλευση των 50 μεταναστών – απεργών πείνας

του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης

Κείμενο του επκροσώπου των απεργών πείνας στην συνένεταυξη τύπου σήμερα στο ΕΚΘ

ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΕ Ο ΓΑΝΙ, ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

ΣΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ ΕΚΘ

44 μέρες ψυχολογικού πολέμου

Είμαι ο Γάνι και εκπροσωπώ τους 50 απεργούς πείνας που βρίσκονται στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης.

Θα σας διαβάσω το χρονικό ενός ψυχολογικού πολέμου ενάντια στους απεργούς πείνας. Είναι η ιστορία του πώς η κυβέρνηση  εφάρμοσε την τακτική του αποπροσανατολισμού από την αρχή της απεργίας των 300 μεταναστών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Ενορχηστρωμένα και συστηματικά, τα υπουργεία Εσωτερικών, Υγείας, Εργασίας-Κοινωνικής Ασφάλισης και Προστασίας του Πολίτη, προσπαθούν εδώ και 44 μέρες να διαστρέψουν τους όρους του αγώνα, να μεταθέσουν τη δημόσια συζήτηση, να τη στρέψουν μακριά από τα αιτήματα των απεργών και να δημιουργήσουν σύγχυση, όχι μόνο στον κόσμο, τη λεγόμενη κοινή γνώμη, όχι μόνο στους αλληλέγγυους, αλλά και στους ίδιους τους απεργούς.

Μέχρι σήμερα, η κυβέρνηση έχει εφαρμόσει ένα σχέδιο αποπροσανατολισμού από τα αιτήματα των απεργών πείνας για νομιμοποίηση και ίσα δικαιώματα για όσους ζουν και εργάζονται εδώ.

Ξεκίνησε ήδη από τις πρώτες μέρες της απεργίας πείνας. Μετά από πολύωρες ανούσιες διαπραγματεύσεις και ψεύτικες υποσχέσεις, έδιωξε τους απεργούς από την άδεια και ανενεργή Νομική και τους έστειλε σε μια βίλα με κλειστά δωμάτια, χωρίς θέρμανση. Οι απεργοί δεν λύγισαν.

Ύστερα προσπάθησε να ποινικοποιήσε την αλληλεγγύη και κατηγόρησε οκτώ ανθρώπους ότι «υποκίνησαν» την απεργία πείνας για ίδιους πολιτικούς σκοπούς. Και πάλι δεν τα κατάφερε. Οι απεργοί απέδειξαν ότι έχουν δική τους γενική συνέλευση και κανείς δεν τους λέει τι να κάνουν.

Μετά απ’ αυτό, η κυβέρνηση εξαπέλυσε μια καμπάνια λασπολογιών ότι οι απεργοί πείνας είναι υγειονομική βόμβα (ώστε να δημιουργηθούν συνειρμοί με την τρομοκρατία) και ότι αποτελούν απειλή για τη δημόσια υγεία. Ούτε σε αυτό τα κατάφερε. Γιατροί και αλληλέγγυοι απάντησαν ότι η μόνη μεταδοτική ασθένεια των απεργών είναι ο αγώνας για αξιοπρέπεια και ίσα δικαιώματα.

Επόμενη επίθεση: Η κυβέρνηση είπε τρεις φορές, δια στόματος τριών στελεχών της, ότι είναι τάχα αδύνατες οι μαζικές νομιμοποιήσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό είναι εντελώς λάθος, αφού τόσο η Ιταλία, όσο και το Βέλγιο νομιμοποίησαν αντίστοιχα 200.000 και 50.000 μετανάστες τα τελευταία δύο χρόνια.

Η κυβέρνηση κατόπιν έπαιξε άλλο χαρτί: Ενθάρρυνε τα νοσοκομεία να καθοδηγούν το προσωπικό τους να αφήνουν δίσκους με φαγητό στα δωμάτια όπου νοσηλεύονται οι απεργοί πείνας. Έτσι, κυβέρνηση και διοικητές  ήθελαν να διαφημίσουν το ενδιαφέρον τους για την υγεία των απεργών. Και πάλι υπολόγιζαν λάθος, αφού οι γιατροί των απεργών  γνωρίζουν πολύ καλά ότι η τακτική αυτή θεωρείται βασανιστήριο και παραβιάζει τη Συνθήκη της Μάλτας για τους απεργούς πείνας.

Πριν λίγες μέρες, η κυβέρνηση απείλησε ότι θα μεταφέρει όλους τους απεργούς σε νοσοκομεία του ΕΣΥ και ότι όλοι, αλληλέγγυοι και απεργοί, θα έπρεπε να συνεργαστούν με την κυβέρνηση στην επιχείρηση μεταφοράς ή αλλιώς ποιος ξέρει τι θα συμβεί… Οι απεργοί πείνας επανέλαβαν ότι δεν θα φύγουν από το κτίριο χωρίς άδεια παραμονής.

Μερικές ώρες αργότερα, άρχισαν οι διαρροές από «κυβερνητικούς κύκλους» ότι «όλοι οι μετανάστες θα απελαθούν αν δεν δεχτούν την πρόταση της κυβέρνησης.»

Επόμενο βήμα, μόλις χθες, δύο μέλη της πρωτοβουλίας αλληλεγγύης στην Αθήνα συνελήφθησαν επειδή προσπάθησαν να αποτρέψουν το νοσηλευτικό προσωπικό από το να αφήνει δίσκους με φαγητό δίπλα στα κρεβάτια των απεργών.

Δεν είναι αυτό ψυχολογικό πόλεμος; Εσείς πώς θα το ονομάζατε;

Τα αιτήματά μας είναι ξεκάθαρα και από τις 21 Φεβρουαρίου είναι συγκεκριμένα και λεπτομερώς διατυπωμένα. Το κείμενο των φορέων της Θεσσαλονίκης είναι στην κατεύθυνση μιας σοβαρής τελικής διευθέτησης.

Η κυβέρνηση παριστάνει ότι προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά η στάση της απέναντι στους απεργούς πείνας αποτελεί μία στιγμή ντροπής στην ιστορία των ανθρώπινων δικαιωμάτων στην Ευρώπη.

Βίντεο-απάντηση των απεργών πείνας προς την κυβέρνηση

Ανακοίνωση πρόεδρου και αντιπροέδρου του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου

Ανακοίνωση πρόεδρου και αντιπροέδρου του  Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου

Μαρτίου 5, 2011

Από ιατρική και ανθρωπιστική άποψη τα πράγματα έχουν φτάσει σε οριακό σημείο. Χρειάζεται ευαισθησία, υπευθυνότητα και ευελιξία από την πολιτεία.
Η απώλεια ανθρώπινης ζωής δεν μπορεί να γίνει ανεκτή από τον πολιτισμό και τη δημοκρατική ευαισθησία του Ελληνικού λαού.
Τώρα η κυβέρνηση μπορεί και πρέπει να δώσει λύση για να μη χαθεί ανθρώπινη ζωή.
Με το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο μπορεί να παραχωρήσει άδεια παραμονής για ανθρωπιστικούς λόγους.

 

Εμμ. Καλοκαιρινός, πρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου
Γ. Μπασκόζος, αντιπρόεδρος Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου

Ανακοίνωση των απεργων πείνας προς την κοινωνία 4/3/11

Ανακοίνωση των απεργών πείνας προς την κοινωνία 4/3/11

Ανακοίνωση-απάντηση στην πρόταση της κυβέρνησης μετά από τη συνάντηση με τους υπουργούς:

  1. Εμείς οι απεργοί πείνας από τους χώρους απεργίας μας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και τα νοσοκομεία απορρίπτουμε ομόφωνα την πρόταση της κυβέρνησης για καθεστώς ανοχής, γιατί δεν ανταποκρίνεται στο αίτημα μας για νομιμοποίηση με ελευθερία μετακίνησης, ανανέωση με βάση την εργασία και όλα τα υπόλοιπα δικαιώματα που έχουν οι νόμιμοι μετανάστες στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.
  2. Απορρίπτουμε το αίτημα του υπουργού Υγείας για μεταφορά όλων μας στα νοσοκομεία λόγω επιδείνωσης των καιρικών συνθηκών. Όπως κάνουμε εδώ και 39 ημέρες, με κρύο και πλημμύρες, συνεχίζουμε την απεργία πείνας στο κτίριο Υπατία και βέβαια υπό τις οδηγείες των γιατρών  μας θα συνεχίσουν να μεταφέρονται στα νοσοκομεία όσοι το χρειάζονται.
  3. Τονίζουμε για μια ακόμη φορά ότι η απεργία πείνας είναι δικός μας αγώνας, εμείς παίρνουμε τις αποφάσεις για όλα τα θέματα και απαιτούμε να σταματήσουν τα ψέματα και οι συκοφαντίες.

4/3/2011

Οι 300 Απεργοί Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΩΝ 50 ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΥΣ

 

Είμαστε οι 50 απεργοί πείνας, εργάτες μετανάστες που στεγαζόμαστε στον 7ο όροφο του ΕΚΘ. Βρισκόμαστε στην 34η μέρα απεργίας πείνας.

 

Αγωνιζόμαστε για την αναγνώριση της  ζωής  μας.

Αγωνιζόμαστε για την νομιμοποίηση μας στον τόπο που ζούμε και εργαζόμαστε.

Ο αγώνας μας είναι ένας αγώνας από το σκοτάδι στο φως.

Όλες  αυτές τις μέρες πολλοί  άνθρωποι είναι δίπλα μας. Μιλήσαμε με τα παιδιά της αλληλεγγύης και τους είπαμε πως ο χρόνος μας τελειώνει. Πως πρέπει να προσπαθήσουν περισσότερο γιατί αν ο αγώνας μας δεν δικαιωθεί, θα οδηγηθούμε στο θάνατο.

Καταλαβαίνουμε πως η κυβέρνηση παίζει μαζί μας όπως άλλωστε τόσο καιρό παίζει με τη ζωή μας. Η ζωή μας όμως είναι πιο δυνατή από οποιαδήποτε κυβέρνηση. Από τη Δευτέρα 28 Φλεβάρη κόβουμε τη ζάχαρη. Δεν έχουμε άλλη λύση.

Ξέρουμε ότι δηλώσατε τη συμπαράσταση σας με ψηφίσματα, ανακοινώσεις και υπογραφές. Τώρα σας ζητάμε να κάνετε κάτι παραπάνω.

Την Πέμπτη 3 Μαρτίου, στις 6, στο Άγαλμα του Βενιζέλου  η  Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης καλεί σε πορεία  συμπαράστασης μας. Σε αυτή την πορεία θέλουμε να κατέβει ακόμα πιο πολύς κόσμος για να ακουστεί η φωνή μας στα αυτιά της κυβέρνησης που μέχρι τώρα μας αγνοεί. Γι’ αυτό σας ζητάμε να καλέσετε κι εσείς την Πέμπτη το δικό σας κόσμο να διαμαρτυρηθεί μαζί μας. Έτσι θα νιώσουμε ότι τα λόγια και οι υπογραφές σας είναι πραγματικό ενδιαφέρον για τη ζωή μας.

Περιμένουμε την απάντηση σας στο δρόμο για να νικήσει η δικαιοσύνη και η ζωή.

Οι 50 απεργοί πείνας του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΦΟΡΟΥΜ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΡΗΤΗΣ 25/2

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Χανιά-Αθήνα-Θεσσαλονίκη

24 Φλεβάρη 2011

 

Χθες το απόγευμα, μέλη του ΦΜΚ πραγματοποίησαν παρέμβαση στο δημοτικό συμβούλιο Χανίων, υπέρ της πανελλαδικής απεργίας πείνας των 300 μεταναστών εργατών, οι οποίοι αργοσβήνουν στην 31η πλέον μέρα του σκληρού αγώνα τους.

Η παρέμβασή μας βέβαια άλλο σκοπό δεν είχε από το να επιστήσουμε την προσοχή στους δημοτικούς συμβούλους της πόλης, στην οποία ζει και εργάζεται η πλειοψηφία των αγωνιζόμενων μεταναστών, ότι θα έχουν τεράστια ευθύνη αν δεν κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να ασκήσουν πίεση στην κυβέρνηση, η οποία οδηγεί τους απεργούς σε βέβαιο θάνατο με την αδιαλλαξία της. Ένα ψήφισμα του δήμου Χανίων δεν είναι αρκετό δεδομένου του ότι η μεγάλη πλειοψηφία των απεργών ζει και εργάζεται στο νομό Χανίων. Δεν είναι αρκετό διότι οι άνθρωποι αυτοί, οι οποίοι βρίσκονταν στο πλευρό των 15 μεταναστών απεργών πείνας του 2008, θυμούνται πολύ καλά τον σημερινό δήμαρχο κ. Σκουλάκη, από την θέση τότε του βουλευτή Χανίων, να τάσσεται πρώτος αναφανδόν στο πλευρό των 15, με επερωτήσεις στη Βουλή και δηλώσεις κόλαφο για την αδιαλλαξία της κυβέρνησης της ΝΔ.

Βέβαια ανάλογη στάση είχε επιδείξει τότε ακόμα και ο σημερινός πρωθυπουργός, τασσόμενος υπέρ της δικαιοσύνης έναντι της νόμιμης αδικίας, μέσα από την «προσωπικό κόμβο» του υπό τον πηχαίο τίτλο: «ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ». Ένας λόγος παραπάνω, μια παραπάνω απαίτηση λοιπόν από τους δημοτικούς άρχοντες να μεταφέρουν την φωνή των απεργών στα κέντρα των αποφάσεων, πριν είναι πολύ αργά. Αυτό περιμένουν και απαιτούν οι μελλοθάνατοι από εκείνους, που τότε κοιτούσαν στα μάτια τους συντρόφους τους και τους χτυπούσαν την πλάτη για κουράγιο, τους ίδιους δηλ. που σήμερα διοικούν την πόλη, στην οποία οι σημερινοί απεργοί έχουν ριζώσει και βοηθήσει να προκόψει με τον ιδρώτα και τους αγώνες τους για ισότητα και αξιοπρέπεια.

Η κοινωνία των Χανίων τώρα θα πρέπει να δείξει την αλληλεγγύη της και να απαιτήσει τη δικαίωση των αγωνιζομένων για αξιοπρέπεια συμπολιτών μας. Ο αγώνας αυτός είναι αγώνας για ισότιμη συνύπαρξη, για ίσα δικαιώματα, για ενότητα στις διεκδικήσεις.
Όλοι και όλες να βρεθούμε στην συγκέντρωση αύριο Παρασκευή 25/2 το απόγευμα στις 7:00μμ στην Πλατεία της Αγοράς.

ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΑΠΕΡΓΩΝ

Για μας νομιμοποίηση δεν είναι ένα γενικό και αόριστο σύνθημα. Δεν θέλουμε να ακούγονται προτάσεις ερήμην μας. Νομιμοποίηση για μας σημαίνει πολλά και συγκεκριμένα πράγματα. Μεταξύ άλλων, πρώτα και κύρια:

Την χορήγηση όπως δικαιούμαστε, κανονικής άδειας παραμονής και εργασίας στους 300 απεργούς πείνας, που με κίνδυνο της ζωής μας διεκδικούμε τα αυτονόητα για όλους.

Καθώς επίσης και :

– Την αποσύνδεση των αδειών παραμονής από τα ένσημα.

– Την επαναφορά σε καθεστώς νομιμότητας όλων όσων έχασαν τις

άδειές τους για το λόγο αυτό.

– Την δικαίωση όλων όσων πήραν απόρριψη το 2005, αφού έγινε δεκτή

η κατάθεση φακέλου και υποχρεώθηκαν να καταβάλλουν χιλιάδες ευρώ

ο καθένας.

– Την θέσπιση μιας μόνιμης και ανοιχτής διαδικασίας

πλήρους νομιμοποίησης που θα εξετάζει σε διαρκή βάση τα αιτήματα.

– Την εγκατάλειψη κάθε σκέψης ποινικοποίησης των συντρόφων

μας αλληλέγγυων, που μας συμπαραστέκονται και καλούνται ως

ύποπτοι αξιόποινων πράξεων από τις αρχές.

Και άλλα πολλά…

Όποιος στα σοβαρά θέλει να ασχοληθεί με την απεργία μας και να αποτρέψει μια μαζική ανθρωπιστική καταστροφή στην Ελλάδα, θα πρέπει να έρθει επίσημα και απευθείας σε επαφή μαζί μας και η όποια συζήτηση να περιστραφεί στην ικανοποίηση των παραπάνω.

Κάθε άνθρωπος αξίζει αξιοπρεπή ζωή και εργασία

Η απεργία πείνας θα νικήσει!

Αθήνα-Θεσσαλονίκη

21-2-2011 / 28η μέρα απεργία πείνας

Οι 300 απεργοί πείνας

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους μετανάστες απεργούς πείνας – Δίκτυο Νομαδική Αρχιτεκτονική/Against All Odds project

Αυτή η ανθρώπινη κατάσταση μας αφορά όλους άμεσα.

Against All Odds Project ETHICS/AESTHETICS

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον αδυσώπητο αγώνα που δίνουν με το σώμα τους καθώς έχουν αρχίσει από της 25 Γενάρη απεργία πείνας. Μετά τη Νομική, οι άνθρωποι αυτοί βρίσκονται συσσωρευμένοι σ’ένα αρκετά μικρό χώρο στο Μέγαρο Υπατία, σε σκηνές στο κρύο και την υγρασία.

Πως μπορούμε να μιλήσουμε για σεβασμό προς τον άνθρωπο όταν υπάρχουν άνθρωποι που αναγκάζονται βίαια να φύγουν από τον τόπο τους, να διαβιώνουν σε ιδιαίτερα ευάλωτες συνθήκες, να διώκονται, να μην υπολογίζονται; Γιατί τόσες ανθρώπινες ζωές εξαιρούνται δικαιωμάτων και πόρων;

Είμαστε αλληλέγγυοι στον αγώνα που δίνουν, για όλους και όλες που έρχονται από πολέμους, φτώχεια, αφήνουν τα εδάφη τους και φτάνουν στη χώρα μας, και αντί για φιλοξενία βρίσκουν το διωγμό και την αδιαφορία.

Ως αρχιτέκτονες και καλλιτέχνες θέλουμε να σας εκφράσουμε την αλληλεγγύη και την ελπίδα ότι ο σκληρός αγώνας τους θα συμβάλλει στο να καταργηθεί η συνθήκη του Δουβλίνου, στο να αλλάξουν οι συνθήκες κατοίκησης και φιλοξενίας, στο να μην υπάρχουν άνθρωποι χωρίς χαρτιά και στο να μην παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Σκοπός μας είναι να κάνουμε το ζήτημα ευρύτερα γνωστό στην αρχιτεκτονική και καλλιτεχνική κοινότητα, να συμβάλλουμε στην επίλυση του προβλήματος των μεταναστών χωρίς χαρτιά στη χώρα μας, στο να δημιουργηθούν χώροι φιλοξενίας και αλληλεγγύης.

Δίκτυο Νομαδική Αρχιτεκτονική Against All Odds project

www.nomadikiarxitektoniki.net www.aaoproject.org

Ψήφισμα – Σύλλογος Υπαλλήλων Δήμου Καλλιθέας

Ψήφισμα – Σύλλογος Υπαλλήλων Δήμου Καλλιθέας

Από τις 25 Ιανουαρίου 2011 τριακόσιοι μετανάστες – εργάτες ξεκίνησαν απεργία πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Το Δ.Σ. του συλλόγου μας, αφού ενημερώθηκε για τα προβλήματα και τα αιτήματα των μεταναστών απεργών πείνας εκφράζει την αλληλεγγύη και τη συμπαράστασή του.

Ζητάμε να δοθούν άμεσα λύσεις στα αιτήματα των απεργών πείνας και των μεταναστών γενικότερα.

Σύλλογος Υπαλλήλων Δήμου Καλλιθέας

ΜΗΝΥΜΑ ΤΩΝ 250 ΑΠΕΡΓΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΕΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΑΤΟΜΑ – Αθήνα

ΜΗΝΥΜΑ-ΚΑΛΕΣΜΑ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ 250 ΑΠΕΡΓΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

ΠΡΟΣ ΣΤΙΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΕΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΑΤΟΜΑ

Εμείς οι απεργοί πείνας από την συνέλευσή μας της 22ης μέρας απεργίας, καλούμε σε κινητοποίηση, την Παρασκευή 18-2, το απόγευμα στις 5:00μμ. Θα θέλαμε να γίνει η συγκέντρωση δίπλα μας, στην πλατεία του Μουσείου, και η πορεία να κατευθυνθεί στο Υπουργείο Εσωτερικών, εκεί που βρίσκονται οι υπεύθυνοι για την εκμετάλλευση που δεχόμαστε τόσα χρόνια, αυτοί που τώρα με την αδιαλλαξία τους θα μας στείλουν σε λίγες μέρες στο θάνατο. Καλούμε κάθε αλληλέγγυο άνθρωπο να ανταποκριθεί στο κάλεσμά μας και κάθε αλληλέγγυα συλλογικότητα να το μεταφέρει με την σειρά της στη δημόσια ζωή. Όλοι και όλες να βαδίσουν και να φωνάξουν ενωμένοι, για την νίκη του αγώνα μας, για την δικαίωση όσων τον πίστεψαν, για να παύσει η εκμετάλλευση και η βαρβαρότητα. Παρόλο που δεν θα βρισκόμαστε ανάμεσά σας, θα είναι όμως το μυαλό και η ψυχή μας δίπλα σας, διότι αυτά ακόμα είναι ακμαία. Την νίκη θα την φέρουν η ενότητα και η πίστη σε αυτήν.

Αθήνα, Πατησίων και Ηπείρου,

15 Φλεβάρη 2011

 

 

Μήνυμα αλληλεγγύης από CNT-AIT (Ισπανία)

ΜΗΝΥΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΜΕ ΤΟΥΣ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

 

Οι εργαζόμενοι/εργαζόμενες της CNT θέλουμε να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας στους μετανάστες απεργούς πείνας στην Ελλάδα και την στήριξή μας στις διεκιδήσεις τους. Οπως είναι συνηθισμένο όταν έρχεται μία από τις κυκλικές κρίσεις του κεφαλαίου, τα κράτη προσπαθούν να αποσπάσουν την προσοχή και να ρίξουν τις ευθύνες πάνω στους πιο αδύναμους και απροστάτευτους, εντείνοντας τον εθνικιστικό και ρατσιστικό λόγο και επιχειρώντας να μετατρέψουν τους ξένους σε ένοχους όλων των κακών. Ένα ψέμα, με το οποίο θέλουν να μας κρύψουν την πραγματικότητα: ότι το κεφάλαιο και τα κράτη είναι οι μόνοι υπεύθυνοι της σημερινής κατάστασης.

Τα μεταναστευτικά ρεύματα κατά τη διάρκεια της ιστορίας είχαν πάντα την ίδια αιτία: την πείνα και τους πολέμους. Η πείνα έκανε να μεταναστεύσουν ολόκληροι λαοί από μία περιοχή σε άλλη. Σήμερα η πείνα και ο πόλεμος είναι απαραίτητοι για να λειτουργεί ο καπιταλισμός. Οι πόλεμοι για να ελέγξουν την εκμετάλλευση των πρώτων υλών (στον πόλεμο του Κογκό πάνω από 5,5 εκατομμύρια νεκρούς για τον έλεγχο των ορυχείων κολτάν) και η πείνα ως αποτέλεσμα αυτής της εκμετάλλευσης (δεν μπορούμε να είμαστε όλοι πλούσιοι). Αυτή η κατάσταση μιζέριας και πείνας σπρώχνει τους ανθρώπους στην εγκατάλειψη των πάτριων εδαφών τους και των σπιτιών τους, για να μπορέσουν να επιβιώσουν εκεί που συγκεντρώνεται ο πλούτος, μία βασική αρχή της επιβίωσης. Μόνο το ένα τρίτοτων μεταναστών που ξεκινάνε το δρόμο από τη μαύρη Αφρική μέχρι την Ευρώπη καταφέρνουν να φτάσουν στον προορισμό τους. Οι υπόλοιποι πεθαίνουν στο δρόμο. Μία γενοκτονία που αποσιωπάται. Οταν φτάνουν στα σύνορα των ευρωπαϊκών κρατών συναντάνε μία μεταναστευτική νομοθεσία που τους εμποδίζει να μπουν (οι άνθρωποι δεν μπαίνουν, τα διαμάντια, το πετρέλαιο, το κολτάν, οι ποδοσφαιριστές, οι πλούσιοι κτλ.ναι). Αν τελικά καταφέρνουν να διασχίσουν τα σύνορα, περιθωριοποιούνται, στιγματίζονται, αντιμετωπίζονται ως εγκληματίες και σπρώχνονται προς την παρανομία, και κυρίως γίνονται αντικείμενο μίας άγριας εργατικής εκμετάλλευσης, εφόσον δεν έχουν κανένα δικαίωμα. Αυτό το φτηνό εργατικό δυναμικό δίνει μεγάλο κέρδος στις επιχειρήσεις και αναγνωρίζεται από τα κράτη, τα οποία αρνούνται να το νομιμοποιήσει, για να μην έχουν δικαιώματα και έτσι να συνεχίσουν να τους εκμεταλλεύονται εύκολα.

Οι ευρωπαϊκοί νόμοι για τη μετανάστευση (θεσμικός ρατσισμός και ξενοφοβία) είναι όλο και πιο σκληροί: στρατιωτικοποίηση των συνόρων, κατασκευή τοίχων και συρματοπλεγμάτων, όπως στη Θέουτα και τη Μελίγια, αστυνομική πίεση στις πόλεις σε όποιον «μοιάζει» με μετανάστη, μαζικοί διωγμοί, φόνοι στα σύνορα και άλλα πολλά πράγματα, με τα οποία επιδιώκουν να εγκληματοιποιήσουν τη φτώχεια που η Ευρώπη δημιουργεί και χρησιμοποιεί για να αυξήσει την εργατική εκμετάλλευση και τη λεηλασία των πιο φτωχών χωρών.

Στην CNT ποτέ δεν αναγνωρίσαμε τα σύνορα ούτε τους νόμους και δεν κάνουμε διακρίσεις ανάμεσα στους εργαζόμενους ανάλογα με τον τόπο από τον οποίο προέρχονται. Ο αγώνας μας είναι ταξικός και ο εχθρός μας είναι το κράτος και το κεφάλαιο. Για αυτό το λόγο θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε ενάντια σεόλους τους αντιμεταναστευτικούς νόμους και δείχνουμε την αλληλεγγύη με όσους το κάνουν.

Γραμματεία Διεθνών Σχέσεων της CNT-AIT.

ΣΥΖΗΤΗΣΗ : ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ, ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ – ΙΣΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Θα πραγματοποιηθεί την ΤΕΤΑΡΤΗ 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2011 , 7μμ στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης.

Παρεμβαίνουν :

  • Ν. ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ , ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΠΘ
  • Κ. ΤΣΙΤΣΕΛΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΕΔΑ
  • και ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΗΣ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ
  • και των ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ

ΝΙΚΗ ΣΤΟΥΣ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ!

ΜΗΝΥΜΑ ΤΩΝ 50 ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΔΗΜΑΡΧΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΜΗΝΥΜΑ ΤΩΝ 50 ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΔΗΜΑΡΧΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

 

Αγαπητέ δήμαρχε κύριε Γιάννη Μπουτάρη

Αξιότιμες κυρίες και αξιότιμοι κύριοι του δημοτικού συμβουλίου

 

Πρώτ’ από όλα θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την πόλη σας για τη φιλοξενία και τη συμπαράστασή της. Eμείς ι 50 απεργοί που βρίσκονται στον 7ο όροφο του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης ήδη έχουμε δεχτεί την επίσκεψη και τα μηνύματα υποστήριξης από την ηγεσία του ΕΚΘ, και από πολυάριθμα σωματεία του. Έχουμε δεχτεί επισκέψεις και μηνύματα υποστήριξης από το ΠΑΜΕ, από την Ανοιχτή Πόλη και από τους Οικολόγους Πράσινους. Τα αιτήματά μας και ο αγώνας μας αγκαλιάστηκαν από τους νοσοκομειακούς γιατρούς της πόλης (ΕΝΙΘ), τον δικηγορικό σύλλογο (ΔΣΘ) και το διοικητικό συμβούλιο του Συλλόγου των διδασκόντων στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο (ΕΣΔΕΠ).

Συγγραφείς και στοχαστές, όπως ο Νόαμ Τσόμσκυ και ο Εντουάρντο Γκαλεάνο, εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους απ’ όλες τις γωνιές του κόσμου. Αλλά η Θεσσαλονίκη, μια πόλη όπου συνυπήρχαν για αιώνες πολλοί πληθυσμοί με διαφορετική θρησκεία, εθνότητα και συνήθειες, φαίνεται να είναι στο σύνολό της ευαίσθητη στον αγώνα μας. Οι άνθρωποι εδώ ένιωσαν αμέσως ότι ο αγώνας μας, αγώνας 300 μεταναστών εργαζομένων, είναι ένας αγώνας δίκαιος, ένας αγώνας περήφανος, ένας αγώνας για το αυτονόητο: για τα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα, την ασφάλιση, τη μόρφωση των παιδιών μας, την αξιοπρέπεια όλων όσων ζουν και δουλεύουν εδώ. Είμαστε στη χώρα πολλά χρόνια ο καθένας. Είμαστε στην 21η μέρα απεργίας πείνας, κουρασμένοι αλλά αποφασισμένοι να συνεχίσουμε.

Είμαστε εδώ γιατί είμαστε διπλά καταπιεσμένοι, όπως είπε και ο φιλόσοφος Αλαίν Μπαντιού στο μήνυμα αλληλεγγύης που μας έστειλε. Στις δικές μας χώρες δικτατορία και ανέχεια. Οι λαοί στην Αλγερία, την Τυνησία, την Αίγυπτο ήδη ξεσηκώθηκαν.  Εδώ: η απαξίωση, ο εξευτελισμός, η καταστολή. Δεν αναγνωρίζεται η ύπαρξή μας, δεν αναγνωρίζεται ο μόχθος μας, μας διώχνουν, μας ξυλοκοπούν, μας αφήνουν στο έλεος των δουλεμπόρων και της αστυνομικής βίας.

Κύριε δήμαρχε, ζητούμε και από σας να σταθείτε στο πλευρό μας. Σας καλούμε να αποδείξετε ότι πράγματι σας ενδιαφέρει η αλλαγή. Ο αγώνας μας είναι δίκαιος και είμαστε σίγουροι ότι το ξέρετε κι εσείς. Σας ζητούμε να προωθήσετε τα αιτήματα μας για νομιμοποίηση και ίσα δικαιώματα για όλους τους μετανάστες στα αρμόδια υπουργεία, να ανακοινώσετε την πρόθεσή σας και να την υλοποιήσετε. Μια επίσκεψη καθώς και μια δήλωση συμπαράστασής σας θα τιμήσουν εσάς και θα βοηθήσουν τον αγώνα μας. Είστε λοιπόν ευπρόσδεκτος, σας περιμένουμε.

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ 13/02

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

13/02

Πληροφορηθήκαμε σήμερα, ότι επισκέφτηκε το χώρο όπου πραγματοποιούμε απεργία πείνας, κλιμάκιο του υπουργείου Υγείας αποτελούμενο από γιατρό, ψυχολόγο και κοινωνικό λειτουργό.

Αρχικά δεν έδειξαν κανένα έγγραφο και μετά από αίτημα των γιατρών που μας παρακολουθούν, επανήλθαν με ένα έγγραφο που έχει ημερομηνία 11 Φεβρουαρίου και αναφέρει ότι θέλουν να μας προσφέρουν ιατρικές υπηρεσίες και υπηρεσίες «ψυχολογικής βοήθειας και αποφόρτισης».

Για τις ιατρικές υπηρεσίες έχουμε να πούμε ότι υπάρχουν γιατροί που είναι δίπλα μας από την πρώτη μέρα της απεργίας πείνας και μας παρακολουθούν σε 24ωρη βάση.

Για την «ψυχολογική βοήθεια» θεωρούμε απαράδεκτη και προσβλητική αυτή την αναφορά. Δεν είμαστε ψυχολογικά διαταραγμένοι. Ξεκινήσαμε έναν αγώνα μέσα από δικές μας συνειδητές διαδικασίες. Το ηθικό μας και η ψυχολογία μας είναι πολύ ψηλά και δεν έχουμε ανάγκη από καμιά ψυχολογική βοήθεια. Η ενότητά μας και η συλλογικότητά μας μας δίνουν δύναμη να συνεχίσουμε τον αγώνα μας μέχρι το τέλος.

Αθήνα, 13 Φεβρουαρίου 2011

20ή μέρα απεργίας πείνας

Οι 250 απεργοί πείνας

19η μέρα: Τα αδέρφια μας τώρα χρειάζονται την υποστήριξη όλων – ΦΜΚ

19η μέρα: Τα αδέρφια μας τώρα χρειάζονται την υποστήριξη όλων

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ-ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Χανιά, 12/2/2011

Στη 19η μέρα της, η απεργία πείνας έχει μπει ήδη στην πιο δύσκολη φάση της. Το δίκαιο αίτημα των 300 μεταναστών απεργών πείνας, για νομιμοποίηση όλων όσων ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα, για ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις, για ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα αντιμετωπίστηκε με την απόλυτη άρνηση, απαξίωση και υποβάθμιση από τη μεριά της κυβέρνησης αλλά και από άλλα κοινοβουλευτικά κόμματα που δηλητηριάζουν την ελληνική κοινωνία με ρατσιστικές κραυγές.

Η πολύ μεγάλη συμμετοχή στις δράσεις και εκδηλώσεις αλληλεγγύης μέχρι σήμερα έδειξε ότι όσο περνάνε οι μέρες, το κίνημα αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας, όχι μόνο δεν κάμπτεται, αλλά γίνεται πιο μαζικό. Οι χιλιάδες που συμμετέχουν στέλνουν το μήνυμα ότι υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος που στέκεται στο πλάι των μεταναστών εργατών: εργαζόμενοι-ες, άνεργοι-ες, νέοι-ες. Ένας κόσμος που θεωρεί πια την απεργία πείνας δική του υπόθεση, που πιστεύει ότι η νίκη των αγωνιζόμενων μεταναστών θα είναι συνολική νίκη του κόσμου της εργασίας.

Τίποτα όμως δεν έχει τελειώσει, τίποτα δεν έχει κριθεί. Η απεργία πείνας συνεχίζεται πιο σκληρή από πριν, και πρέπει και οι αλληλέγγυοι-ε να εντείνουν τις προσπάθειες τους.

Δεν υπάρχει περιθώριο για ολιγωρία, τώρα είναι η ώρα για συσπείρωση και δράση.

Από τη μεριά μας, το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης καλεί όλον τον κόσμο να πλαισιώσει τις διαδηλώσεις που καλούνται το τριήμερο 11-13 Φλεβάρη.

Για να δικαιωθεί ο αγώνας τους.

Αγώνας μέχρι τη νίκη!

Νίκη στην απεργία πείνας!

Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Αντίστασης Ξάνθης για τις κινήσεις αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Αντίστασης Ξάνθης για τις κινήσεις αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

Από τις 25 Γενάρη έχει ξεκινήσει σε Αθήνα και Θεσ/νικη ένας μεγάλος αγώνας. 300 Μετανάστες  που ζουν και εργάζονται χρόνια στην Ελλάδα επέλεξαν την απεργία πείνας ως μορφή αγώνα για να απαιτήσουν τα αυτονόητα. Το δικαίωμα στη ζωή, τη δουλειά, την ελεύθερη μετακίνηση για τους ίδιους, αλλά και για όλους τους κατατρεγμένους μετανάστες που βρίσκονται σε ίδια και χειρότερη πολλές φορές κατάσταση.

Για εμάς την Πρωτοβουλία Αντίστασης Ξάνθης η αλληλεγγύη μας στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας είναι δεδομένη. Στα πλαίσια της ταξικής αλληλεγγύης , πιστεύοντας  ότι οι μετανάστες αποτελούν ένα μεγάλο κομμάτι της εργατικής τάξης της χώρας το οποίο δέχεται σφοδρή εκμετάλλευση, πραγματοποιήσαμε σειρά κινήσεων για την ανάδειξη του ζητήματος στη πόλη της Ξάνθης. Μοιράσματα κειμένων στο κέντρο της πόλης, πραγματοποίηση δύο πορειών αλληλεγγύης με παλμό και αποφασιστικότητα. Τέλος γνωρίζοντας ότι ένας τέτοιος αγώνας έχει και αρκετά έξοδα, αποφασίσαμε και πραγματοποιήσαμε πάρτι οικονομικής ενίσχυσης στων αγώνα των 300 μεταναστών. Τα χρήματα που μαζεύτηκαν είναι 310 ευρώ, τα οποία και δόθηκαν στην επιτροπή αλληλεγγύης (Θεσσαλονίκη ).

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι και θα συνεχίσουμε να στηρίζουμε των αγώνα των μεταναστών γιατί σε αυτή τη μάχη βρισκόμαστε από τη ίδια πλευρά. Ενάντια σε αυτούς που θέλουν να τσακίσουν κάθε δικαίωμα και κατάκτηση που έχει απομείνει.

“Η Ελλάδα της τρόικας και του μνημονίου «χωράει» όλο και λιγότερους (νέους, εργαζόμενους, ανέργους, Έλληνες, μετανάστες ). Η Ελλάδα του αγώνα, της αλληλεγγύης, του καλύτερου μέλλοντος, τους χωράει και τους χρειάζεται όλους. ”

Απόσπασμα από το κείμενο που μοιράστηκε από τη Πρωτοβουλία στη πόλη της Ξάνθης.

Καλή δύναμη, μέχρι τη νίκη…!

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΞΑΝΘΗΣ

http://prwtovouliaantistasisxanthis.blogspot.com/

—————————–

Επίσης, φωτογραφίες από πανό που αναρτήθηκαν από την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους Μετανάστες στην Ξάνθη

 

Παρέμβαση αλληλεγγύης στην Ξάνθη την Πανευρωπαϊκή Ημέρα Δράσεων Αλληλεγγύης

Παρέμβαση αλληλεγγύης στην Ξάνθη την Πανευρωπαϊκή Ημέρα Δράσεων Αλληλεγγύης

Παρέμβαση αλληλεγγύης στην Ξάνθη, την Πανευρωπαϊκη Ημέρα Δράσεων Αλληλεγγύης

Παρέμβαση αλληλεγγύης στην Ξάνθη, την Πανευρωπαϊκη Ημέρα Δράσεων Αλληλεγγύης

Iατρικό ανακοινωθέν από την Αθήνα – 17η μέρα απεργίας πείνας

Iατρικό ανακοινωθέν – 17η μέρα απεργίας πείνας

Φεβρουαρίου 10, 2011

 

Σήμερα είναι η 17η ημέρα απεργία πείνας.

Από τους 237 απεργούς μετανάστες, οι 7 αποκλείστηκαν τις προηγούμενες ημέρες για λόγους υγείας (ουρολοιμώξεις, βαρειές αναπνευστικές λοιμώξεις, υπόταση) και βρίσκονται υπό φαρμακευτική αγωγή.

 

Οι υπόλοιποι 230 συνεχίζουν την απεργία πείνας με αυστηρούς όρους (διακοπή και του τσαγιού, μείωση της ζάχαρης σε ένα κουταλάκι καθημερινά και λήψη μόνον επαρκούς ποσότητας νερού).

Η κατάσταση υγείας τους παραμένει σταθερή με κυριότερα προβλήματα τα λιποθυμικά επεισόδια, τα εμπύρετα λόγω κοινού κρυολογήματος, επίμονο βήχα και γαστρεντερικές διαταραχές.

Η ψυχολογική τους κατάσταση είναι επίσης σταθερή και δεν έχουν παρατηρηθεί διαταραχές στις συμπεριφορές.

Παρά τις ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες καταυλισμού στο νεοκλασσικό της Ηπείρου, δεν εντοπίστηκαν προβλήματα που θα μπορούσαν δυνητικά να αποτελέσουν απειλή για τους ίδιους και για τη δημόσια υγεία.

Το απόγευμα ένας από τους απεργούς έχασε τις αισθήσεις του και λιποθύμησε. Παρέμεινε στο έδαφος για περισσότερη από μία ώρα με απώλεια συνείδησης και βυθιότητα. Η ιατρική ομάδα αποφάσιε να καλέσει το ΕΚΑΒ για να μεταφερθεί στην εφημερεύσουσα παθολογική κλινική του Ευαγγελισμού.

Διενεργήθηκε κλινικοεργαστηριακός έλεγχος, όπου διαπιστώθηκαν ηλεκτρολυτικές διαταραχές και σοβαρή εξασθένηση των δυνάμεων του. Ο απεργός αρνήθηκε οποιαδήποτε μορφή σίτισης ή συμπληρωματικής αγωγής και αφού ανένηψε επιστρέφει στην ομάδα του.

Η υγειονομική ομάδα για την ιατρική κάλυψη των 300 απεργών πείνας

Αθήνα

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΞΑΝΘΗΣ

«ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΑΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΖΗΤΑΜΕ»

…γράφουν στο πανό τους οι 300 μετανάστες που κάνουν απεργία πείνας από τις 25 Γενάρη, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, διεκδικώντας τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και την κατοχύρωση ίσων πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Η μαζική αυτή απεργία πείνας αποτελεί μια απελπισμένη, αλλά και αποφασισμένη μορφή απάντησης στις επιλογές, στις στάσεις και στις πρακτικές εις βάρος των μεταναστών, αφενός από την πλευρά της εξουσίας κι αφετέρου από την πλευρά της κοινωνίας.

Η μέχρι σήμερα ασκούμενη ελληνική μεταναστευτική πολιτική έχει να επιδείξει μια σειρά από μέτρα και νόμους που καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και συμβάλουν στο να διαχωρίσουν τα εργατικά συμφέροντα. Συνοπτικά:

-Ένοπλο κυνηγητό απώθησης εξαθλιωμένων ανθρώπων από ένστολους σε χερσαία και υδάτινα σύνορα, σε λιμάνια και σταθμούς μετακίνησης,

-Κράτηση νεοεισερχόμενων μεταναστών σε σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου επικρατούν η πλήρης αστυνομική αυθαιρεσία, το κρύο, ο φόβος, η πείνα, οι αρρώστιες, η βρωμιά, ο συνωστισμός, η άγνοια,

-Χιλιάδες ανεξέταστες αιτήσεις ασύλου,

-Άγρια πογκρόμ κι επιχειρήσεις «σκούπα» με ξυλοδαρμούς, συλλήψεις κι απελάσεις,

-Ξενοφοβική και ρατσιστική προπαγάνδα των Μ.Μ.Ε. με σκοπό τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης,

-Εξασφάλιση φτηνής, ανασφάλιστης, σκληρής, χωρίς κανένα δικαίωμα εργασίας,

-Τεράστιο και συνάμα αδιευκρίνιστο αριθμό δολοφονημένων μεταναστών από “τυχαίες εκπυρσοκροτήσεις», »αδιευκρίνιστες συνθήκες», »παθολογικά αίτια», »ανεξήγητες αυτοκτονίες», “νάρκες στον Έβρο”, “πνιγμούς στο Αιγαίο”, “εργατικά ατυχήματα”, “οργισμένους κι οπλισμένους ντόπιους”.

Οι σημερινές προθέσεις της κυβέρνησης, είναι οι εξής: “θα μείνουν στην Ελλάδα μόνο οι νόμιμοι μετανάστες” (σκέτη κοροϊδία, καθώς στην Ελλάδα το ποσοστό ικανοποίησης των αιτούντων ασύλου είναι μόλις 1%!!!!), “η φύλαξη των συνόρων είναι ζήτημα εθνικής κυριαρχίας” (δηλώσεις Παπουτσή στη Βουλή κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για το νέο καθεστώς παροχής ασύλου). Ο διαχωρισμός των εργατών σε έλληνες και ξένους με –δήθεν- διαφορετικά συμφέροντα, συμβάλει στον αποπροσανατολισμό της εργατικής τάξης από τον πραγματικό της εχθρό, το σύστημα.

Η πρόσφατη δράση της πανευρωπαϊκής, πάνοπλης κι υπερσύγχρονης συνοριοφυλακής FRONTEX στο Β.Α. Αιγαίο και στα χερσαία ελληνοτουρκικά σύνορα και η εξαγγελία για δημιουργία φράχτη στον Έβρο αποσκοπούν στην υλοποίηση αυτών των πολιτικών προθέσεων.

Η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας φαίνεται να συναινεί στις νομοθετικές κι εκτελεστικές επιταγές εις βάρος των μεταναστών, όπως τα παρουσιάζουν Κυβερνώντες, πολιτικά φερέφωνα και τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ, που όχι μόνο έρχονται σε αντίθεση με την ανθρώπινη λογική, αλλά και που υπονομεύουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η άκριτη αποδοχή και χρήση των όρων-εννοιών «παράνομοι» και «λαθραίοι» μετανάστες, αναφορικά με ανθρώπους που απλά δεν έχουν χαρτιά, όχι μόνο επιβεβαιώνουν την παραπάνω διαπίστωση, αλλά υπονομεύουν την κοινωνική συνείδηση, συγκαλύπτουν, συντηρούν και ιδεολογικοποιούν την κοινωνική υποκρισία.

Οι άνθρωποι που ταξιδεύουν από τα βάθη της ανατολής και του νότου, δηλαδή από τα βάθη της φτώχειας, του πολέμου, των δικτατοριών και της πείνας, έρχονται στο βορρά και τη δύση του “υψηλότερου βιοτικού επιπέδου” και του “σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων” για μια καλύτερη ζωή. Κι ας είναι ο ίδιος βορράς κι η ίδια δύση κύριοι υπαίτιοι για την κατάσταση που επικρατεί στις χώρες τους.

Η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας έχει ξεχάσει τη δικιά της, καθόλου μακρινή, ιστορία μετανάστευσης. Αναγνωρίζοντας τις διαφοροποιήσεις του μεταναστευτικού φαινομένου, όπως αυτές ορίζονται από τις κοινωνικές κι ιστορικές συνθήκες του τότε και του τώρα, οφείλουμε, ωστόσο, να αναδείξουμε ότι αυτή η ιστορία της ελληνικής μετανάστευσης έχει αποσιωπηθεί από τα σχολικά βιβλία, δεν προβάλλεται στην τηλεόραση, έχει κοιμηθεί κάτω από το συλλογικό ασυνείδητο της αλβανοφοβίας και της ισλαμοφοβίας, εκδικείται την τύχη της μέσα στα σύγχρονα σκλαβοπάζαρα της Μανωλάδας, αποτελεί ρετσινιά για τους θερμοκέφαλους τραμπούκους που φυτοζωούν στην πλ. Αττικής και στην Ηγουμενίτσα, επιτελεί το ηθικό της καθήκον μέσω των εκκλησιαστικών συσσιτίων, ξεχρεώνει το πολιτικό της χρέος με συμβολικές συναυλίες κι ανθρωπιστικά διαγγέλματα.

Αν –με πιθανή την εγκυρότητα και την αξιοπιστία των πρόσφατων δημοσκοπήσεων- πιστέψουμε ότι έχει εξασφαλιστεί η κοινωνική συναίνεση για τη δημιουργία του φράχτη στον Έβρο, αν βλέπουμε τους μετανάστες, τους πλέον αδύναμους στην κοινωνική πυραμίδα, ως οικονομικούς μας ανταγωνιστές στο πλαίσιο της κρίσης του καπιταλισμού, αν η αστυνομοκρατία κολακεύει τη δημοκρατία μας, αν βρίσκουμε αποκούμπι στους φασίστες για την κατάντια της υποβαθμισμένης, από τους πολιτικούς παράγοντες που οι ίδιοι επιλέξαμε, γειτονιάς μας, αν βάλαμε στο ράφι του πολιτικού μας αρχείου τους αγώνες για το γκρέμισμα του τείχους στο Βερολίνο και στο Ισραήλ, αν υπερηφανευόμαστε για την ακαδημαϊκή μας κοινότητα που βραβεύει ακροδεξιούς εθνικιστές εκπαιδευτικούς, αν ανεχόμαστε μέσα στα δημοτικά μας συμβούλια ναζιστικούς χαιρετισμούς, αν ο κοινωνικός και ταξικός μας αγώνας περιορίζεται στη διεκδίκηση δικαιωμάτων μόνο των συνδικαλιστικών ή πολιτικών μας συντεχνιών, τότε ένα μόνο συναίσθημα σίγουρα θα κουβαλάμε μέχρι τον τάφο μας και θα το κληρονομήσουμε και στα παιδιά μας:

ΤΗ ΝΤΡΟΠΗ, ατομική, συλλογική, εθνική, ευρωπαϊκή, κοινωνική, πολιτισμική…όπως κι αν τη χαρακτηρίσουμε δεν θα πάψει να είναι ντροπή. Ο μόνος τρόπος να ξεπλύνουμε αυτή τη ντροπή είναι να ακούσουμε επιτέλους τη φωνή των μεταναστών, να μάθουμε το δίκιο τους και να αγωνιστούμε μαζί τους.

-ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΚΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ 300 ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

-ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΓΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΦΡΑΧΤΗ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ

-ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ FRONTEX

-ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

-ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗΣ

-ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ (ΞΑΝΘΗ)

27-1-11

venna.espivblogs.net

MHNYMA ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ ΤΟΥ ΚΤΗΡΙΟΥ ΥΠΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ από τη συνέλευση απεργών πείνας στη Θεσσαλονίκη

ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ ΤΟΥ ΚΤΗΡΙΟΥ ΥΠΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
από τη συνέλευση απεργών πείνας στη Θεσσαλονίκη

Είδαμε εικόνες από το μέρος όπου μένουν οι σύντροφοί μας. Έχουμε να πούμε ότι σίγουρα οι συνθήκες αυτές δεν βοηθούν τον αγώνα μας και τη συνέχισή του με τον τρόπο που πρέπει. Ακούσαμε ότι ανησυχείτε για την ιδιοκτησία σας. Θέλουμε όμως να σας πούμε ότι είμαστε μορφωμένοι άνθρωποι, έχουμε ξεκινήσει απεργία πείνας για να αγωνιστούμε και δεν μας ενδιαφέρει να βλάψουμε το κτήριο ή τα πράγματά σας. Μπορείτε να ελέγξετε, όπως άλλωστε το κάνετε καθημερινά, και να διαπιστώσετε και μόνος σας, ότι δεν έχει γίνει καμία απολύτως ζημία.

Θέλετε να μας βοηθήσετε; Κάνατε ένα πρώτο βήμα που δεχτήκατε να μας φιλοξενήσετε ως αγωνιστές απεργούς πείνας κι όχι ως άστεγους ζητιάνους. Αν όμως θέλετε να μας βοηθήσετε πραγματικά και όχι να κάνετε την απεργία πείνας πιο δύσκολη απ’ όσο ήδη είναι, σας παρακαλούμε να σκεφτείτε ποια αξία είναι για σας πιο σημαντική: η υποτιθέμενη ασφάλεια του κτηρίου σας, ή ένας πολύ σοβαρός αγώνας για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια; Σας ζητούμε κάτι πολύ εύκολο και απλό: Να ανοίξετε κι άλλα δωμάτια για τους συντρόφους μας, ώστε να τους προστατεύσουμε από την κακοκαιρία και να συνεχίσουν τον αγώνα τους μέχρι την τελική νίκη.

Συνέλευση απεργών πείνας στη Θεσσαλονίκη

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΑΠΕΡΓΩΝ ΜΕ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ 9/2

Συνέντευξη τύπου παραχώρησαν στις 9.2.2011 στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης το Εργατικό Κέντρο, η ΕΔΟΘ, ΕΛΜΕ και Διδασκαλικοί σύλλογοι, η Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων σωματείων, ο Δικηγορικός Σύλλογος, η ΕΝΙΘ, η Επιτροπή Κοινωνικής Πολιτικής της Πρυτανείας του ΑΠΘ και η Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης. Στη συνέντευξη τύπου συμμετείχαν επίσης ο σύλλογος Αλβανών μεταναστών «Μητέρα Τερέζα», η «Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή» το Ρατσισμό» και ο σύλλογος Νιγηριανών Θεσσαλονίκης. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου δημοσιεύτηκε κείμενο αλληλεγγύης στους απεργούς πείνας με υπογραφές 118 πανεπιστημιακών.

πρώτο μέρος

δεύτερο μέρος

Η σύγχρονη διαφθορά και ο αγώνας των 300 απεργών πείνας

(άρθρο από τον Αγώνα της Κρήτης)

Εντυπώσεις από μία επίσκεψη στο κτίριο της οδού Πατησίων

Στις τηλεοράσεις ανά καιρούς, βλέπουμε θέματα – θεάματα για τις μεγάλες καταστροφές στον Τρίτο Κόσμο. Εικόνες που πολλούς τους συγκινούν. Εφ’ όσον είναι και μακριά από εμάς. Κάπου αλλού.

Δεν περίμενα πως όσο ζω θα δω τον Τρίτο Κόσμο. Και ένιωθα την υποκρισία της όλης συγκίνησης, της καλής φιλανθρωπίας, τους τηλεμαραθώνιους αγάπης που έμοιαζαν με καλοστημμένα σόου, και τις τηλε-παρουσιάστριες που καλούσαν το καλό κοινό να ευαισθητοποιηθεί. Όλα έμοιαζαν τόσο προσποιητά. Όλα, τότε, πήγαιναν καλά.

Ακόμα και τα παιδιά της πείνας, κι αυτά έμοιαζαν σα να φτιάχθηκαν για να τραβήξουν την προσοχή, μια περιέργεια ενός βασιλιά παχύσαρκου δυσκίνητου κοινού που – όπως πετούσε ένα δίφραγκο στον γελωτοποιό της γειτονιάς επειδή τον διασκέδασε με τους χορούς και τις φιγούρες και τις αστείες γκριμάτσες του και τα πολύχρωμα κουρέλια έτσι πετούσε κι άλλο ένα δίφραγκο για αυτόν τον πεινασμένο που κατόρθωσε να τον συγκινήσει, δίχως καν να χρειαστεί να βγει στο δρόμο και να μυρίσει την ανέχειά του.

Σαν οι άνθρωποι αυτοί ν’ αποτελούν αντικείμενο μίας άρρωστης ευεργεσίας. Εκμεταλλευτικής. Σχεδόν κανιβαλλιστικής. Και στις δύο περιπτώσεις, η μεταχείριση έμοιαζε απόλυτα χρηστική. Ικανοποιούσε μια ανάγκη.

Όμως στο κτίριο της οδού Πατησίων, σ’ αυτό το νεοκλασσικό για το οποίο στα κανάλια ούρλιαζαν μανιωδώς πως δεν έπρεπε να δοθεί, και μιλούσανε για την πολυτέλειά του και πως είναι άδικο που δόθηκε ένα τέτοιο κτίριο σε απεργούς πείνας, πόσο μάλλον σε μετανάστες λαθραίους όπως τους αποκαλούσαν, ο Τρίτος Κόσμος επιτέλους ήρθε εδώ.

Και άνθρωποι που αγωνίζονται με όπλο τη ζωή τους, για να κερδίσουν τίποτα παραπάνω από την αξιοπρέπειά τους, δηλαδή για να τους αντιμετωπίσουν ως ανθρώπους και όχι ως ζωά ή αντικείμενα, αυτοί ζουν ηρωικά σχεδόν, κάνοντας το σήμα της νίκης, μέσα στο βούρκο και τη βρωμιά, στριμωγμένοι και πεινασμένοι, όμως χαμογελαστοί. Γιατί ελπίζουνε στη νίκη.

Σ’ αυτούς, ρίξανε τη μπόχα τους λοιπόν πολιτικοί και διάφοροι εκμεταλλευτές. Και δεν υπήρχε ούτε ένα δίφραγκο για να δοθεί. Δεν έγινε κάποιος τηλεμαραθώνιος αγάπης, όπως τους λέγανε. Ούτε μια φιλανθρωπία. Πόσο μάλλον ειλικρίνεια. Όταν αυτή δε δίνεται.

Οι δυστυχείς είναι λογιών λογιών. Κι αφηρημένα μπορεί ν’ αγαπάει κανείς τον πλησίον του μα από κοντά σχεδόν ποτέ. Φαίνεται τότε πως το κριτήριο του ενδιαφέροντος ή της ευεργεσίας είναι η ταπείνωση.

Την πείνα λόγου χάρη ενός μακρινού λαού, την ταπεινωτική αυτή αφηρημένη πείνα ενός αγνώστου, είναι έτοιμος να την παραδεχτεί ο «ευεργέτης». Μα αν κάποιος υποφέρει για κάτι ανώτερο, για κάποιο δικαίωμα ή μια ιδέα, τότε οι περιπτώσεις θα είναι σπάνιες που κάποιος θα θελήσει να αναλάβει τον ρόλο του ευεργέτη, πόσο μάλλον αυτού που αγαπάει, ή κι έστω του αλληλέγγυου. Όταν και η αλληλεγγύη έχει γίνει πια υποχρέωση οργανώσεων και φορέων.

Γιατί το βλέμμα αυτού του ανθρώπου που θα τον κοιτάξει δε θα ταιριάξει καθόλου με το πρόσωπο ενός ανθρώπου που υποφέρει. Κι έτσι, ο πεινασμένος λαός της Ουγκάντας δέχεται το ενδιαφέρον μας, ακόμα και ο ο πεινασμένος και εξεγερμένος λαός της Αιγύπτου, εφόσον είναι αρκετά μακριά, μα ο απεργός πείνας της οδού Πατησίων, ο άνθρωπος της διπλανής μας πόρτας, ο ξένος της γειτονιάς μας, που δεν απλώνει χέρι για να ζητιανέψει και δεν είναι αρκετά μακριά για ν’ αποκτήσει αφηρημένη υπόσταση, είναι πολύ πιο εύκολο να του αρνηθούμε την ευσπλαχνία μας. Μπορούμε ακόμα και να τον μισήσουμε. Κι αυτό δε γίνεται καθόλου από κακία.

Λέμε πως είναι απόφασή του. Να αρχίσει μία απεργία πείνας. Και το βλέμμα του γι’ αυτό το λόγο είναι πολύ διαφορετικό. Έχει μία αξιοπρέπεια και μία καθαρότητα. Είναι το βλέμμα ενός ανθρώπου που παράτησε τη δουλειά του για ν’ αρχίσει μία πορεία. Να χαράξει ένα Γολγοθά. Που πήρε μια απόφαση και δεν οδηγήθηκε εκεί. Που είναι γι’ αυτό δυνατός. Δεν είναι εξεγερμένος της Αιγύπτου, δεν είναι σκελετωμένο παιδί μιας Ουγκάντας. Δεν απλώνει χέρι. Είναι εδώ. Και σε κοιτάει ίσια στα μάτια. Σαν ίσος προς ίσο.

Ο Ντοστογιέσκι έγραφε: «Οι ζητιάνοι, κυρίως οι ευγενείς ζητιάνοι, θα ‘πρεπε να μη δείχνουν το πρόσωπό τους». Στην περίπτωση των απεργών, το πρόσωπό τους το δείχνουνε κι είναι ανθρώπου όρθιου. Κι ακόμα χειρότερα, δε ζητάνε ελεημοσύνη, αγωνίζονται για τα δίκαιά τους. Και πεινάνε γι’ αυτό. Μέχρι το θάνατο. Με συνείδηση της πορείας τους.

Στην επίσκεψή μου στο κτίριο της οδού Πατησίων, εκεί που κατ’ ανάγκη στεγάζονται οι 300 απεργοί πείνας, οι οποίοι εκεί εξοστρακίστηκαν, μέσα στο βούρκο που στήσανε σκηνές κατακτούν την αδελφική αγάπη. Μοιράζονται τα λίγα που έχουν με χαμόγελο και οι καρδιές τους έχουν μεγαλώσει τόσο όσο να χωράνε όλων των υπολοίπων απεργών τις ανάγκες. Η κατανόηση και η ανθρωπιά τους έχει μεγαλώσει δυσανάλογα ως προς το βάρος του. Δε μισούν. Ούτε αυτούς που τους εχθρεύθηκαν. Το διαπίστωσα με τα μάτια μου.

Όμως ο σύγχρονος άνθρωπος στην Ελλάδα και στη Δύση – ακόμα και αυτός της κρίσης που βιώνουμε – φαίνεται να βρίσκεται στο απέναντι πεζοδρόμιο, της απομόνωσης και της μοναχικότητας. Όχι μιας καλογεριστικής – κι όχι κατ’ ανάγκη της θρησκευτικής – που ζητά την πνευματική ολοκλήρωση, αλλά της υλικής. Κι έτσι, φαντάζει όλο και πιο αστεία και μάλιστα εχθρική γι’ αυτόν τον άνθρωπο η ιδέα για την εξυπηρέτηση της ανθρωπότητας, για την αδελφοσύνη και την ακεραιότητα των ανθρώπων. Κάθε τέτοιος αγώνας τώρα μοιάζει στα μάτια του χυδαίος. Είναι ανθρώπινο κι αυτό.

Λένε, πως ο κόσμος συνενώνεται. Γίνεται ένας. Οι αποστάσεις μειώνονται και το μύνημα είναι περισσότερο εύκολο από κάθε άλλη εποχή να διαδοθεί. Μεταφέρεται μέσω του αέρα και δια καλωδίων. Εμφανίζεται σε οθόνες και πληροφορεί. Αυτό, στη σύγχρονη εποχή μας το ονομάσανε παγκοσμιοποίηση.

Όμως το μήνυμα που κυκλοφορεί τόσο γρήγορα πια είναι εδώ και καιρό μίας ελευθερίας της γρήγορης ικανοποίησης και της αύξησης των αναγκών.

Ο άνθρωπος αποκτά γρήγορα πια πολλές άσκοπες κι ανόητες επιθυμίες και συνήθειες. Έχεις ανάγκες και πρέπει να τις ικανοποιείς, είναι το μύνημα. Μάλιστα, όσο τις αυξάνεις, τόσο είναι και το δικαίωμά σου στην ελευθερία, σου λέει η σύγχρονη φωνή.

Κι έγινε ο πλούσιος ελεύθερος κι ο φτωχός φυλακισμένος, μονάχα ανίκανος να γίνει πλούσιος. Ένοχος μάλιστα αυτής της ανελευθερίας των ψεύτικων αναγκών που έγιναν και δικές του, επειδή δε μπορεί να τις ικανοποιήσει. Έτσι ώστε, στο σημείο πια που βρισκόμαστε, όσο πιο πολύ δούλος υλικών αναγκών είσαι, τόσο πιο πιθανά ελεύθερος να λογιέσαι, αρκεί με κάποιο τρόπο να μπορέσεις να τις ικανοποιήσεις. Μ’ οποιονδήποτε τρόπο. Οι άλλοι που δεν το αντιλαμβάνονταν αυτό, ήταν ηλίθιοι.

Μα ακόμα, έτσι ώστε να μην υπάρχει ελευθερία πέρα από τη δουλική του πλούτου, αυτή που προστάζει να υπάρχουν δούλοι και υπηρέτες να υπηρετούν. Ναι. Αυτή η «ελευθερία» που ζούμε χρειάζεται δούλους και υπηρέτες, είναι πια κατανοητό..

Αυτή είναι η σύγχρονη διαφθορά. Όλα επιτρέπονται. Αρκεί να ικανοποιηθείς.

Τώρα, κάποιοι μάζεψαν περισσότερα πλούτη και πολλοί άλλοι περισσότερα χρέη, αλλά δεν τους περίσεψε τίποτα για το σύνολο, και η χαρά πια, για πλούσιους και φτωχούς, τους λιγόστεψε. Σ’ όλ’ αυτά έδωσαν το όνομα: Ελευθερία.

Στο κτίριο της οδού Πατησίων, το πολυτελές του πλούτου – πρώην πρεσβεία της Ελβετίας των τραπεζών – νεοκλασσικό αυτό, στοιβάζονται 300 άνθρωποι – απεργοί πείνας που δίνουν ένα αγώνα με αδελφική αγάπη. Γι’ αυτούς και για όλους.

Ο πλούτος αυτού του κτιρίου τους είναι άχρηστος, γιατί δεν τους χωράει και δεν είναι το ζητούμενο. Όχι επειδή δεν εκτιμούν το όμορφο. Δεν το φθονούνε.

Τώρα, στήσανε σκηνές και δίνουν τον αγώνα τους μέσα στο βούρκο, γιατί δεν τους χωρούσε αυτό το κτίριο. Μα η ψυχή τους είναι πιο δυνατή από ποτέ. Και το πνεύμα τους βγάζει σπίθες.

Ο κόσμος του πλούτου και της δουλείας δεν ήταν το ζητούμενο γι’ αυτούς. Είναι η ελευθερία. Του να μοιραστούν ευθύνες και υποχρεώσεις. Η σπίθα ενός ελεύθερου ανθρώπου. Αυτή που τρομάζει. Το μήνυμά τους σε αντιδιαστολή: Μια ελευθερία δίχως δούλους και υπηρέτες. Με αδελφική αγάπη. Όμορφα λουλούδια μέσα στο βούρκο.

 

Γιάννης Αγγελάκης

Η απόφαση των Μεταναστών Απεργών Πείνας

Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 του Γενάρη.


Είμαστε μετανάστες και μετανάστριες από όλη την Ελλάδα. Ήρθαμε εδώ διωγμένοι από τη φτώχεια, την ανεργία, τους πολέμους, τις δικτατορίες. Οι πολυεθνικές της Δύσης και οι πολιτικοί υπηρέτες τους στις πατρίδες μας, δεν μας άφησαν άλλη επιλογή από το να ρισκάρουμε τις ζωές μας 10 φορές για να έρθουμε μέχρι την πόρτα της Ευρώπης. Η Δύση που καταληστεύει τον τόπο μας, με το απείρως καλύτερο βιοτικό επίπεδο από εκεί, είναι για μας η μοναδική ελπίδα να ζήσουμε σαν άνθρωποι. Ήρθαμε (με κανονική ή όχι είσοδο) στην Ελλάδα και δουλεύουμε για να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας. Βρισκόμαστε στην αναξιοπρέπεια και στο σκοτάδι της παρανομίας για να ωφελούνται οι εργοδότες και οι υπηρεσίες του κράτους από την άγρια εκμετάλλευση της εργασίας μας. Ζούμε από τον ιδρώτα μας και με το όνειρο κάποια στιγμή να αποκτήσουμε ίσα δικαιώματα με τους έλληνες συναδέλφους.

Το τελευταίο καιρό τα πράγματα έχουν γίνει πολύ δύσκολα για εμάς. Όσο κόβονται οι μισθοί και οι συντάξεις, όσο ακριβαίνουν τα πάντα, τόσο ο μετανάστης παρουσιάζεται ως φταίχτης, ως ο υπαίτιος για την εξαθλίωση και την άγρια εκμετάλλευση των ελλήνων εργαζομένων και μικροεπιχειρηματιών. Η προπαγάνδα φασιστικών και ρατσιστικών κομμάτων και οργανώσεων έχει πλέον γίνει η επίσημη γλώσσα του κράτους για το μεταναστευτικό. Η φρασεολογία τους αναπαράγεται πλέον αυτούσια από τα ΜΜΕ όταν μιλάνε για εμάς. Οι «προτάσεις» τους πλέον εξαγγέλλονται ως κυβερνητικές πολιτικές. Τείχος στον Έβρο, πλωτά στρατόπεδα και ευρωστρατός στο Αιγαίο, πογκρόμ και τάγματα εφόδου στις πόλεις, μαζικές απελάσεις. Πάνε να πείσουν τους έλληνες εργαζόμενους, πως συνιστούμε ξαφνικά απειλή για αυτούς, πως εμείς φταίμε για την πρωτοφανή επίθεση που δέχονται από τις ίδιες τους τις κυβερνήσεις.

Η απάντηση στο ψέμα και στη βαρβαρότητα πρέπει να δοθεί τώρα και θα την δώσουμε εμείς οι μετανάστες και μετανάστριες. Μπαίνουμε μπροστά με τη ζωή μας για να σταματήσουμε τώρα την αδικία σε βάρος μας. Ζητάμε την νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών, ζητάμε ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζομένους και εργαζόμενες. Ζητάμε από τους έλληνες συναδέλφους μας εργαζομένους, από κάθε άνθρωπο που τώρα υποφέρει κι αυτός από την εκμετάλλευση του ιδρώτα του, να σταθεί δίπλα μας. Να στηρίξει τον αγώνα μας, για να μην αφήσει να επικρατήσει και στο δικό του τόπο το ψέμα και η αδικία, ο φασισμός και η απολυταρχία των πολιτικών και οικονομικών ελίτ. Αυτό δηλαδή που έχει επικρατήσει και στις δικές μας πατρίδες και μας ανάγκασε να ξενιτευτούμε για να μπορέσουμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, εμείς και τα παιδιά μας.

Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 του Γενάρη. Βάζουμε την ζωή μας σε κίνδυνο, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν είναι ζωή αυτή για ένα αξιοπρεπή άνθρωπο. Προτιμούμε να πεθάνουμε εδώ, παρά τα παιδιά μας να ζήσουν αυτά που περάσαμε εμείς.

Ιανουάριος 2011

Η Συνέλευση των μεταναστών απεργών πείνας