Category Archives: Φοιτητικοι Σύλλογοι και σχήματα

ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ Δ.Ο.Σ.Α. ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ

ΟΙ ΑΠΕΡΓΟΙ ΠΕΙΝΑΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ, Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Στο επικοινωνιακό μπαράζ των τελευταίων ημερών που συστηματικά διαστρέβλωσε τα γεγονότα σχετικά με τη φιλοξενία των απεργών πείνας μεταναστών εργατών, έρχονται ως αποκορύφωμα οι εισαγγελικές κλήσεις στα μέλη της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης, τον Πρύτανη του ΕΚΠΑ, μελών της ΑΡ.ΕΝ. και του γραμματέα Σπουδάζουσας Αθήνας της Νεολαίας Συνασπισμού Πέτρου Σανταμούρη. Είναι φανερό ότι το ντελίριο αυταρχισμού της κυβέρνησης συνεχίζεται και κλιμακώνεται με στόχο την ποινικοποίηση των κοινωνικών αγώνων, την τρομοκράτηση και τη στοχοποίηση όλων εκείνων των πολιτικών χώρων που στέκονται αταλάντευτα στο πλευρό των δίκαιων αγώνων των εργαζομένων και της νεολαίας.

Οι σύντροφοι και συναγωνιστές κατηγορούνται ως «ύποπτοι» για τα αδικήματα περί «παράνομης διακίνησης μεταναστών», «διατάραξη οικιακής ειρήνης» και «φθορά ξένης ιδιοκτησίας».

Η απροκάλυπτα ψευδής κατηγορία για «παράνομη διακίνηση μεταναστών» αποτελεί στη ουσία κατηγορία για την επίδειξη έμπρακτης αλληλεγγύης και συμπαράστασης στους μετανάστες που ζουν και δουλεύουν στη χώρα μας χωρίς χαρτιά, υφιστάμενοι υπερεκμετάλλευση, ταπεινώσεις και καταστολή. Αποτελεί κατηγορία για την έμπρακτη αλληλεγγύη μας σε 300 εργάτες μετανάστες που έχουν επιλέξει να θέσουν σε κίνδυνο την ίδια τους τη ζωή, προκειμένου να μπορέσουν να εξασφαλίσουν τα αυτονόητα, ίσα δηλαδή ανθρώπινα και εργασιακά δικαιώματα.

Η κατηγορία περί «διατάραξης οικιακής ειρήνης» ουσιαστικά ποινικοποιεί το ίδιο το άσυλο. Γιατί το άσυλο δεν είναι απλά χώρος ελεύθερης διακίνησης ιδεών και μαθημάτων αλλά υπάρχει για όλες εκείνες τις κοινωνικές ομάδες που όταν η νομιμότητα παίρνει διαζύγιο από το δίκιο, χρειάζονται χώρο για να φιλοξενήσει την αγωνία και τον αγώνα τους. Γιατί στο άδειο κτήριο της Νομικής Σχολής δεν διακυβευόταν η ομαλή λειτουργία του Πανεπιστημίου, αλλά αμφισβητούνταν ο κοινωνικός αποκλεισμός των μεταναστών, η αστυνομική και φασιστική τρομοκρατία σε βάρος τους, ο ρατσισμός και η εθνική καθαρότητα απέναντι σε όσους έσπευσαν να νομιμοποιήσουν, να υιοθετήσουν και να υποδαυλίσουν την ακραία ρητορεία του μίσους και της μισαλλοδοξίας, όσους ονειρεύονται μαζικές διώξεις, πογκρόμ και φράχτες.

Η κατηγορία περί «φθοράς ξένης ιδιοκτησίας» έρχεται να επιβεβαιώσει την ιδιοκτησιακή αντίληψη της κυβέρνησης για το Πανεπιστήμιο, τις ζωές μας, την εργασία μας και την καθημερινότητά μας. Γιατί παρόλο που το άδειο κτίριο της Νομικής παραδόθηκε πιο καθαρό από ότι παραλείφθηκε, η κυβέρνηση και οι εκπρόσωποί της σε όλα τα δελτία των 8 έβλεπαν πόρτες, τοίχους και ντουβάρια που έχουν πολύ μεγαλύτερη αξία από 300 βασανισμένους ανθρώπους. Και οι ίδιοι θρασύδειλοι έσπευσαν να αναγνωρίζουν το δίκιο των «καημένων των μεταναστών», αρκεί αυτοί να μη διεκδικούν μια ζωή με αξιοπρέπεια και να μην αγωνίζονται.

Στην πραγματικότητα, όμως, η κυβέρνηση πρέπει να απολογηθεί για «παράνομη διακίνηση λαθρομεταναστών». Γιατί όταν συμμετέχει στη λεηλασία χωρών του λεγόμενου τρίτου κόσμου και ως μέλος του ΝΑΤΟ συμμετέχει στις σταυροφορίες στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ, ευθύνεται για τον εξαναγκασμό εκατομμυρίων ανθρώπων να εγκαταλείψουν τις χώρες τους για να ζητήσουν μια θέση στον ήλιο στην «πολιτισμένη Δύση».

Η κυβέρνηση πρέπει να απολογηθεί για «διατάραξη οικιακής ειρήνης» γιατί διαλύει χιλιάδες οικογένειες με τις απολύσεις, την ανεργία, τους μισθούς των 500 ευρώ και το κλείσιμο χιλιάδων μαγαζιών. Γιατί επιβάλλει στη νέα γενιά μια ζωή χειρότερη απ’ αυτή των γονιών της, ένα μέλλον γεμάτο εργασιακή περιπλάνηση και κοινωνική ανασφάλεια.

Τέλος, η κυβέρνηση πρέπει να απολογηθεί για «φθορά ξένης ιδιοκτησίας» γιατί έπαιξε τα αποθέματα των ασφαλιστικών ταμείων, που ανήκουν στους εργαζόμενους, στο Χρηματιστήριο, γιατί παραδίδει τη δημόσια Υγεία και Παιδεία στο μεγάλο κεφάλαιο, γιατί ιδιωτικοποιεί τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και φτιάχνει δρόμους-καρμανιόλες στους οποίους πρέπει να πληρώνουμε φόρο θανάτου, γιατί ξεπουλάει το δημόσιο πλούτο, από το νερό και τα δάση ως την ενέργεια και τις παραλίες, στους μεγαλοεργολάβους και τις τράπεζες.

Δηλώνουμε ότι θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για τη διασφάλιση των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων για όλους τους εργαζομένους και ότι θα εξακολουθούμε να αντιστεκόμαστε στην εγκαθίδρυση μιας αυταρχικής δημοκρατίας που ποινικοποιεί τους αγώνες και στοχοποιεί τους αγωνιστές. Ενημερώνουμε την κυβέρνηση και τους συνοδοιπόρους της ότι αν νομίζουν ότι μπορούν να μας τρομοκρατήσουν είναι βαθιά γελασμένοι. Κάθε ένας και καθεμιά από εμάς είμαστε υπερήφανοι για τη συμμετοχή μας στην Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης των απεργών πείνας μεταναστών εργατών. Αν η κυβέρνηση ψάχνει κάποιον ένοχο ανάμεσά μας, δεν χρειάζεται να χάνει τον χρόνο της, ας μας καλέσει όλους και όλες. Αν η αλληλεγγύη είναι έγκλημα, είμαστε όλοι ένοχοι.
Να αποσυρθούν άμεσα οι ψευδείς κατηγορίες στους συναγωνιστές της ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΑΛΛΗΛΛΕΓΓΥΗΣ.
Καμία ποινικοποίηση των κοινωνικών αγώνων.

Advertisements

ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ Δ.Σ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΥ ΑΘΗΝΑΣ ΤΕΤΑΡΤΗ 9/2/2011

Μετανάστες και μετανάστριες από όλη την Ελλάδα, που ήρθαν στην χώρα για να αναζητήσουν την επιβίωση και την αξιοπρέπεια και αντίθετα βιώνουν πλήρη εξευτελισμό και εκμετάλλευση από την εργοδοσία αλλά και την πλήρη αδιαφορία και εμπαιγμό από το κράτος. Μετά από συνέλευση που πραγματοποιήθηκε αποφάσισαν, τριακόσιοι από αυτούς, να προβούν σε απεργία πείνας με στόχο να ακουστούν τα δίκαια αιτήματα τους για νομιμοποίηση τους και ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζομένους και εργαζόμενες. Είναι άνθρωποι που ζουν υπό καθεστώς εξαθλίωσης ,δέχονται συνεχώς επιθέσεις από φασιστικές οργανώσεις και είναι θύματα της κυρίαρχης προπαγάνδας που αναπαράγεται καθημερινά από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αλλά και από την ίδια την κυβέρνηση και τους συμμάχους της. Η σημερινή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και η πολιτική της σε σχέση με τους μετανάστες ,όπως το τείχος στον Έβρο, τα πλωτά στρατόπεδα και ευρωστρατός στο Αιγαίο, πογκρόμ και τάγματα εφόδου στις πόλεις και οι μαζικές απελάσεις, συνιστά ένα ασφυκτικό πλαίσιο καταπίεσης των μεταναστών και μεταναστριών, θίγει βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και άξια κερδίζουν συγχαρητήρια από το νεο-φασίστικό κόμμα του κυρίου Καρατζαφέρη.

Ο φοιτητικός σύλλογος Φαρμακευτικής καταδικάζει την απάνθρωπη πολιτική της κυβέρνησης, δείχνει την έμπρακτη αλληλεγγύη και συμπαράστασή του στους αγώνες των μεταναστών και μεταναστριών.

Μετανάστες και μετανάστριες από όλη την Ελλάδα, που ήρθαν στην χώρα για να αναζητήσουν την επιβίωση και την αξιοπρέπεια και αντίθετα βιώνουν πλήρη εξευτελισμό και εκμετάλλευση από την εργοδοσία αλλά και την πλήρη αδιαφορία και εμπαιγμό από το κράτος. Μετά από συνέλευση που πραγματοποιήθηκε αποφάσισαν, τριακόσιοι από αυτούς, να προβούν σε απεργία πείνας με στόχο να ακουστούν τα δίκαια αιτήματα τους για νομιμοποίηση τους και ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζομένους και εργαζόμενες. Είναι άνθρωποι που ζουν υπό καθεστώς εξαθλίωσης ,δέχονται συνεχώς επιθέσεις από φασιστικές οργανώσεις και είναι θύματα της κυρίαρχης προπαγάνδας που αναπαράγεται καθημερινά από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αλλά και από την ίδια την κυβέρνηση και τους συμμάχους της. Η σημερινή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και η πολιτική της σε σχέση με τους μετανάστες ,όπως το τείχος στον Έβρο, τα πλωτά στρατόπεδα και ευρωστρατός στο Αιγαίο, πογκρόμ και τάγματα εφόδου στις πόλεις και οι μαζικές απελάσεις, συνιστά ένα ασφυκτικό πλαίσιο καταπίεσης των μεταναστών και μεταναστριών, θίγει βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και άξια κερδίζουν συγχαρητήρια από το νεο-φασίστικό κόμμα του κυρίου Καρατζαφέρη.

Ο φοιτητικός σύλλογος Μαθηματικού καταδικάζει την απάνθρωπη πολιτική της κυβέρνησης, δείχνει την έμπρακτη αλληλεγγύη και συμπαράστασή του στους αγώνες των μεταναστών και μεταναστριών.

Ψήφισμα Συλλόγου Φοιτητών του τμήματος Θεάτρου Α.Π.Θ.

ψήφισμα του συλλόγου φοιτητών τμήματος Θεάτρου, ΑΠΘ

Κείμενο αλληλεγγύης του Σ.Φ. του τμήματος Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας

Κείμενο αλληλεγγύης του Σ.Φ. του τμήματος Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες του τμήματος Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας στηρίζουν την απεργία πείνας των 300ων  Μεταναστών εργατών που γίνεται από τις 25 Ιανουαρίου σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, καθώς και τους αγώνες για αξιοπρεπή ζωή όλων των μεταναστών/τριών και προσφύγων που ζουν και εργάζονται στη χώρα μας. Γιατί η ζωή τους στην Ελλάδα είναι ένας αδιάκοπος αγώνας ενάντια στην εγκατάλειψη τους από τα κράτη, στην οικονομική κρίση που αποτελεί για αυτούς τη «χαριστική βολή» στις ήδη υπάρχουσες συνθήκες ανέχειας, και γενικά  στην αφόρητη εκμετάλλευση που υφίστανται  με τον έναν ή τον άλλον τρόπο λόγω της θέσης στην οποία βρίσκονται και που δεν τη διάλεξαν οι ίδιοι.

Δεν μπορούμε παρά να ταυτιστούμε  με το δίκαιο αγώνα τους και να συμπαρασταθούμε στο αίτημα τους για νομιμοποίηση. Η επιλογή τους για την τόσο ακραία δράση της απεργίας πείνας μας βεβαιώνει για το μέγεθος της αλήθειας τους και την δύναμη με την οποία τους εμπνέει.

Η αδιαφορία των αρχών και η παγερή και απάνθρωπη πολιτική πρακτική μας εξοργίζει! Τώρα βρήκαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε για το πανεπιστημιακό άσυλο ; Τώρα ανακαλύψαμε όσους διακινούν παράνομα μετανάστες, στο πρόσωπο όσων βοήθησαν αυτούς τους ανθρώπους να υψώσουν το ανάστημά  τους ;  Ως πότε θα διαστρέφεται το αληθινό και το ουσιώδες  με πρόσχημα τον νόμο ;

Κάτω από το βάρος αυτών των διαπιστώσεων νιώθουμε ότι  ο αγώνας των μεταναστών γίνεται και δικός μας αγώνας ενάντια στο παράλογο και υπέρ της επικράτησης του δικαίου. Επιζητούμε ένα καλύτερο μέλλον, και θα αγωνιστούμε για αυτό, που θα δίνει προτεραιότητα στις ανάγκες  των πιο αβοήθητων και καταπιεσμένων ομάδων της κοινωνίας μας. Μπροστά από τις σημαίες βάζουμε τον άνθρωπο. Μπροστά από τον θάνατο τη Ζωή. Δεν γίνεται να μας πείσει κανείς για κάτι διαφορετικό.

Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών

Ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζόμενους και εργαζόμενες

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΑΓΩΝΑΣ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΡΑΙΟΣ

Ψήφισμα αλληλεγγύης – Σύλλογος φοιτητών φιλολογίας

ψήφισμα αλληλεγγύης του συλλόγου φοιτητών φιλολογίας

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΚΑΙ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΔΙΔΑΚΤΟΡΩΝ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ΚΑΙ ΜΜΕ ΑΠΘ

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΚΑΙ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΔΙΔΑΚΤΟΡΩΝ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ΚΑΙ ΜΜΕ

Τετάρτη 16/02/2011

Μέσα από  το  παρόν ψήφισμα του Συλλόγου Μεταπτυχιακών Φοιτητών και Διδακτόρων του Τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του ΑΠΘ, εκφράζουμε την αμέριστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη μας στον αγώνα των  300 μεταναστών – εργατών,  απεργών πείνας  (50 εκ των οποίων βρίσκονται στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης) και καταγγέλλουμε την απαράδεκτη στάση των καθεστωτικών ΜΜΕ που τήρησαν και τηρούν από την πρώτη στιγμή στον αγώνα τους.

Ο αγώνας των μεταναστών – απεργών πείνας μόνο κοινός μπορεί να είναι με τον αγώνα που καλείται  να διεξάγει στις μέρες μας  ολόκληρη η κοινωνία δεχόμενη τη συντονισμένη επίθεση στα δικαιώματα που με αίμα και εξεγέρσεις είχε κατοχυρώσει ως τώρα.  Ο αγώνας τους ακόμη, αποτελεί μάθημα ζωής , αγώνα και αξιοπρέπειας για όλους μας, που με θαυμασμό παρακολουθούμε από την πρώτη στιγμή το θάρρος, την περηφάνια τους και την ακούραστη αγωνιστικότητα και ενότητα που τους διέπει.  Ένας τέτοιος κοινωνικός αγώνας είναι και ο σκληρός αγώνας των μεταναστών- απεργών πείνας που ήρθαν στη χώρα μας από πολέμους, δικτατορικά καθεστώτα, χώρες που οι αποικιοκράτες και ο σύγχρονος Δυτικός Κόσμος  αφαίμαξε, αλλά και που σύντομα οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις που επιφέρει η εκμετάλλευση της φύσης από τις παγκόσμιες πολυεθνικές  στις φτωχές προς εκμετάλλευση χώρες τους θα τους οδηγήσουν και πάλι μαζικά στο κατώφλι μας.

Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι κομμάτι της κοινωνίας μας, ζουν και εργάζονται εδώ και τόσα χρόνια υπό το γκρίζο  καθεστώς μεταξύ της παρανομίας και της νομιμότητας. Όταν τους εκμεταλλεύεται το κράτος και  τα αφεντικά για ένα κομμάτι ψωμί είναι χρήσιμοι και όταν παύει να τους χρειάζεται πια, είναι παράνομοι  και πρέπει να τους εκδιώξει  ή να ορθώσει μπροστά τους ένα τείχος μίσους. Τους ονομάζει λαθραίους και παράνομους για να ρίξει το μπαλάκι των ευθυνών της κρίσης σ’ αυτούς  συγκαλύπτοντας μεθοδευμένα και με τη βοήθεια των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (ή Παραπληροφόρησης;)τις λαμογιές και επίσημες παρανομίες εις βάρος του λαού, που οδηγεί στην εξαθλίωση.  Γνωρίζουμε πως η κοινωνία παλεύει αυτή τη στιγμή με μύρια καθημερινά προβλήματα που προκύπτουν, ωστόσο σε λίγο λόγω αυτών, μεγάλο κομμάτι της, τα παιδιά της, εμείς οι νέοι που βρεθήκαμε άνεργοι εν μία νυκτί και που προσπαθούμε να επιβιώσουμε καθημερινά, θα αναγκαστούμε να μεταναστεύσουμε σε άλλες χώρες. Θα ήθελε η ελληνική κοινωνία να αντιμετωπίσουμε κι εμείς ως μετανάστες τείχη μίσους και ζωή δίχως αξιοπρέπεια;

Επιστέγασμα της συνεχόμενης αδιαφορίας του κράτους και της επικοινωνιακής προπαγάνδας μέσω στρατευμένων ΜΜΕ ήταν η διατήρηση μιας ανεφάρμοστης και καταδικαστέας μεταναστευτικής πολιτικής που επιδείνωνε και μεγάλωνε με γεωμετρική πρόοδο ένα τεράστιο κοινωνικό και πολιτικό πρόβλημα.

Τα φερέφωνα-παπαγαλάκια των καθεστωτικών ΜΜΕ σε συνεργασία με το κράτος  και φιλοξενώντας  καθημερινά στα πάνελ τους τις μισαλλόδοξες άναρθρες κραυγές των ακροδεξιών μαϊντανών, μεθόδευσαν τον αποπροσανατολισμό της κοινής  γνώμης από την πραγματική διάσταση  του μεταναστευτικού προβλήματος. Αυτού, που οδήγησε τους μετανάστες στον έσχατο αγώνα της απεργίας πείνας, θέτοντας την ίδια τους τη ζωή σε κίνδυνο, αφού πρόκειται για μια ζωή δίχως αξιοπρέπεια. Με τον ίδιο τρόπο δεχτήκαμε μέσα από τις οθόνες των τηλεοράσεων ένα «θέατρο του παραλόγου». Παρακολουθούμε τα κοράκια των ΜΜΕ που καμία σχέση δεν έχουν με δημοσιογράφους που υπηρετούν την κοινωνία και ασκούν το λειτούργημα της ενημέρωσης σε αυτήν, να κανιβαλίζουν τις ζωές αυτών των ανθρώπων, να μεταφέρουν την εικόνα της εξαθλίωσης και της κακομοιριάς θέτοντας τον αγώνα τους σε κίνδυνο και ουσιαστικά καλώντας τις κατασταλτικές δυνάμεις να τους μαζέψουν,  χρησιμοποιώντας το επιχείρημα του ασύλου της Νομικής.

Εδώ είναι απαραίτητος ένας διαχωρισμός. Δεν μπορούμε παρά να σταθούμε μπροστά στις ελάχιστες εκείνες φωνές, που συχνά με πολλές πιέσεις από την εργοδοσία τους, δίνουν τη μάχη για μια πραγματικά ανεξάρτητη και έγκυρη ενημέρωση, τόσο σε αυτό όσο και σε άλλα ζητήματα. Αλλά γνωρίζουμε πολύ καλά, ότι η κεντρική εικόνα της «ενημέρωσης» περνά από πολλά κανάλια και πολλές πύλες, τα οποία επιτρέπουν σε συγκεκριμένες μόνο αντιλήψεις να εκφραστούν, ωθώντας τους συναδέλφους σε αυτολογοκρισία, και επιβραβεύοντας όσους εκφράζουν την κυβερνητική αντίληψη (που στο συγκεκριμένο θέμα ταυτίζεται με την αντίληψη και της «αξιωματικής αντιπολίτευσης»). Στο συγκεκριμένο ζήτημα, γίναμε όλοι μάρτυρες μιας άνευ προηγουμένου επίθεσης, και διαστρέβλωσης του αγώνα και των αιτημάτων. «Δημοσιογράφοι» και τηλεοπτικά ονόματα χρόνων προσποιούνταν ότι δεν έχουν ιδέα για την απεργία πείνας, παρουσιάζοντας στο κοινό ότι δήθεν οι μετανάστες κατέλαβαν τη Νομική Σχολή μέχρι να νομιμοποιηθούν, καταστρατηγώντας έτσι κάθε έννοια δεοντολογίας και ηθικής, προς χάριν της δημιουργίας ενός κλίματος μίσους. Από αυτό το κλίμα, ο μόνος ωφελημένος είναι η κυβέρνηση η οποία έχει αποφύγει για την ώρα την κατακραυγή, για την επιλογή να αφήσει 300 ανθρώπους να αργοπεθαίνουν.

Όμως καμιά τηλεόραση και κανένας εντεταλμένος κονδυλοφόρος του κράτους και της εκάστοτε κυβέρνησης δε μπορεί να στηλιτεύσει με τέτοια ευκολία την έννοια του πανεπιστημιακού ασύλου που από τις μέρες του Πολυτεχνείου ως και σήμερα φιλοξενεί στα αμφιθέατρα την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών και προσφέρει την ασυλία του  στους κοινωνικούς  αγώνες, σε όλους όσους παλεύουν για ελευθερία και κοινωνική δικαιοσύνη.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ  300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ- ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ

ΑΜΕΣΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥΣ:

ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

ΙΣΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΡΑΙΟΣ

Κείμενο αλληλεγγύης από τον Σύλλογο Μεταπτυχιακών κ Υπ. Διδακτ. του Τμήματος Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής ΑΠΘ

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ

 

Στις 25/01/2011 η ελληνική κοινωνία βρέθηκε σε κατάσταση πανικού. Η κινητοποίηση των 300 μεταναστών στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη προκάλεσε τρομερό σοκ στους επαγγελματίες πολιτικούς, στους μεγαλοδημοσιογράφους και κατά συνέπεια στους “φιλήσυχους νοικοκυραίους”. Διότι όταν σοκάρονται οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι, σαν από αναγκαιότητα, θα έλεγε κανείς, σοκάρονται και οι “φιλήσυχοι νοικοκυραίοι”. Θεωρήθηκε μεγάλο σκάνδαλο η επιλογή του χώρου στον οποίον αποφάσισαν να στεγάσουν τον αγώνα τους οι μετανάστες της Αθήνας και εντέχνως το πολιτικό ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από τα αιτήματα των μεταναστών στο πανεπιστημιακό άσυλο. Ωστόσο, το πραγματικό σκάνδαλο ήταν- και είναι- το γεγονός ότι οι μετανάστες απεργοί πείνας ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα εδώ και πολλά χρόνια υπό καθεστώς εργασιακής εκμετάλλευσης, είτε χωρίς χαρτιά είτε χωρίς τη δυνατότητα ανανέωσης της άδειας παραμονής τους στη χώρα. Όπως ήταν αναμενόμενο, η θεσμική ρητορική τιμήθηκε δεόντως από τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων, τα οποία δεν έχασαν την ευκαιρία να αναπαραγάγουν μια φρασεολογία αντιμεταναστευτική και να υποδαυλίσουν τον ρατσισμό και την ξενοφοβία. Όσοι, όμως, επικαλέστηκαν και επικαλούνται τη δημοκρατία που “πληγώνεται” και “καταστρατηγείται” από τις μειοψηφίες δεν μπόρεσαν και δεν μπορούν να εξηγήσουν πώς ονομάζουν δημοκρατική την κοινωνία που κλείνει τα μάτια μπροστά στα δίκαια αιτήματα ενός εξαθλιωμένου μέρους της. Όσοι κραύγαζαν και κραυγάζουν την αστική νομιμότητα δεν μπόρεσαν και δεν μπορούν να εξηγήσουν πώς νομιμοποιείται η εγκατάλειψη εκατοντάδων μεταναστών εργαζομένων σε συνθήκες παρανομίας.

 

Οι μετανάστες είναι στην πραγματικότητα οι »ιδανικοί εργαζόμενοι» για τους εργοδότες που ψάχνουν σκλάβους και όχι εργαζομένους. Δέχονται να εργαστούν με πενιχρούς μισθούς, ανασφάλιστοι και χωρίς τα στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα. Κι αν δεν έχουν άδεια παραμονής, ακόμα καλύτερα. Είναι απολύτως διασφαλισμένο εκ των προτέρων ότι δεν θα μπορέσουν να διεκδικήσουν τίποτε από αυτά που δικαιούνται. Αναγκάζονται όχι μόνο να υποστούν τον εξευτελισμό της μαύρης εργασίας, αλλά και να ζουν στο σκοτάδι. Να περιφέρονται σαν σκιές ή σαν κυνηγημένα ζώα. Οι μετανάστες, όμως, δεν είναι ένοχοι επειδή έφυγαν από τη χώρα καταγωγής τους. Δεν είναι ένοχοι επειδή ήρθαν στην Ελλάδα. Δεν είναι ένοχοι επειδή διαταράσσουν τη δήθεν εθνική ομοιογένεια και καταστρέφουν τη συνταγή του μύθου της εθνικής ενότητας. Δεν είναι ένοχοι για τη θρησκεία τους, το χρώμα τους, τα έθιμά τους. Δεν είναι ένοχοι επειδή ζητούν δουλειά. Οι μετανάστες είναι αθώοι.

 

Σε όσους υποστηρίζουν ότι μαζευτήκαμε πολλοί και »δεν χωράμε» δίνουμε την απάντηση ότι οι μετανάστες δεν είναι το πρόβλημα. Οι μετανάστες είναι τα θύματα του προβλήματος, ενώ το πρόβλημα είναι οι καπιταλιστικές πολιτικές που ακολουθούν οι κυβερνήσεις της Ευρώπης επί σειρά ετών. Σε όσους υποστηρίζουν ότι το πρόβλημα των 300 απεργών πείνας δεν είναι δικό μας πρόβλημα δίνουμε την απάντηση ότι βεβαίως είναι και δικό μας. Ο αγώνας των μεταναστών είναι ο αγώνας κάθε εργαζομένου που απαιτεί να συμμετέχει στον καθορισμό των όρων της εργασίας του. Είναι ο αγώνας κάθε ανθρώπου που απαιτεί να αναγνωρίζεται ως τέτοιος από τη χώρα στην οποία ζει για να πάψει να καταδιώκεται. Ο αγώνας των μεταναστών είναι ο δικός μας αγώνας.

 

Απέναντι στα καταιγιστικά παραληρήματα εναντίον του πανεπιστημιακού ασύλου και στις λυρικές διαμαρτυρίες ότι το άσυλο καταπατήθηκε από τους μετανάστες, ορθώνουμε τον λόγο μας και τα έργα μας. Το πανεπιστήμιο είναι φύσει συνυφασμένο με την ελεύθερη σκέψη και γνώση, την αμφισβήτηση, τη χειραφέτηση. Είναι ο θεσμός που μπορεί να επικρίνει τους θεσμούς. Η απρόσκοπτη κριτική σκέψη που χαρακτηρίζει τη ζωή στο πανεπιστήμιο είναι αυτή που διασφαλίζει την ελευθερία του λόγου και της δράσης του. Η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, την οποία προστατεύει το πανεπιστημιακό άσυλο, δεν αναφέρεται μόνο στην ανεμπόδιστη διεξαγωγή των μαθημάτων, αλλά και στην έκφραση πολιτικού λόγου, όπως και στην ανάδειξη οποιουδήποτε κοινωνικού προβλήματος. Συνεπώς, η μετατροπή ενός πανεπιστημιακού χώρου σε κέντρο αγώνα, όχι μόνο δεν αντιφάσκει προς τον χαρακτήρα του πανεπιστημίου, αλλά πραγματώνει με τον καλύτερο τρόπο το βασικότερο στοιχείο του ορισμού του: την ελευθερία του. Ο αγώνας των μεταναστών, για όσο εκφράστηκε μέσα από τη Νομική Σχολή Αθηνών, δεν προσέβαλε το πανεπιστήμιο. Αντίθετα, το ανέδειξε, διότι έδωσε σάρκα και οστά στη σπουδαιότερη πτυχή της έννοιάς του. Η εκπλήρωση του ορισμού και του σκοπού του πανεπιστημίου μέσα από την κινητοποίηση των μεταναστών μέσα σε αυτό απέκτησε μια ιδιαίτερη σημασία, καθώς δεν επρόκειτο για τον αγώνα μιας οποιασδήποτε κοινωνικής ομάδας ή συλλογικότητας. Οι μετανάστες αποτελούν την πιο ευάλωτη κοινωνική ομάδα των σύγχρονων κοινωνιών και ο αγώνας τους μέσα από το πανεπιστήμιο ήταν, με άλλα λόγια, ο αγώνας των καταπιεσμένων για την ελευθερία μέσα από τον κατεξοχήν τόπο της ελευθερίας, ο οποίος και δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς αυτήν.

 

Κατανοώντας το πανεπιστήμιο όπως το περιγράψαμε παραπάνω, με τη σειρά μας κι εμείς οι φοιτητές εκφραστήκαμε λόγῳ και έργῳ. Ως ένδειξη της συμπαράστασής μας στους μετανάστες απεργούς πείνας, την Παρασκευή  11/02/2011 αναρτήσαμε ένα πανό με μήνυμα αλληλεγγύης στην πρόσοψη του κτηρίου της παλαιάς Φιλοσοφικής.

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ 300 ΑΠΕΡΓΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΡΑΙΟΣ

Σύλλογος Μπτχ. Και Υπ. Διδακτ. του Τμήματος Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής του ΑΠΘ

 

Πανό αλληλεγγύης από Σύλλογο Μεταπτυχιακών κ Υπ.Διαδακτόρων Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής ΑΠΘ

 

Με απόφαση του Συλλόγου των μεταπτυχιακών φοιτητών και των υποψήφιων διδακτόρων του τμήματος Φιλοσοφίας & Παιδαγωγικής Θεσσαλονίκης αναρτήσαμε πανό στην είσοδο του παλαιού κτηρίου με μήνυμα αλληλεγγύης στους μετανάστες.

Ας δικαιωθεί ο αγώνας των μεταναστών..

Πανό αλληλεγγύης στους 300 απεργούς πείνας στην Παλιά Φιλοσοφική ΑΠΘ

Πανό αλληλεγγύης στους 300 απεργούς πείνας στην Παλιά Φιλοσοφική ΑΠΘ

Κείμενο στήριξης από το Αυτόνομο Σχήμα Φυσικού ΑΠΘ

Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΑΓΩΝΑΣ

 

Στις 25/1/2011 300 περίπου μετανάστες, εργάτες σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, προχώρησαν σε απεργία πείνας. Μη μπορώντας να αντέξουν άλλο τις απάνθρωπες συνθήκες στις οποίες ζουν και μην έχοντας επιλογή να τις αλλάξουν ή να πάνε αλλού καλύτερα, μέσα από τις διαδικασίες του ΦΜΚ(Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης) στο οποίο συμμετέχουν, λίγο καιρό πριν, αποφάσισαν αυτόνομα και με δικιά τους πρωτοβουλία να παλέψουν για λίγη αξιοπρέπεια με κίνδυνο την ίδια τους τη ζωή, γιατί όπως λένε και οι ίδιοι «αυτή ζωή δεν είναι». Αίτημά τους είναι η νομιμοποίησή τους και το να έχουν ίσα δικαιώματα με τους Έλληνες. Έτσι, ταξίδεψαν από την Κρήτη, στην οποία διέμεναν το τελευταίο χρονικό διάστημα, καταλαμβάνοντας έναν αχρησιμοποίητο – που και να χρησιμοποιούταν, ένας αγώνας είναι πιο σημαντικός από την εξεταστική ή το μάθημα στο πανεπιστήμιο – χώρο  του κτιρίου της Νομικής της Αθήνας και κάποιο χώρο του ΕΚΘ (Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης). Στην Αθήνα και όχι μόνο, η ενέργειά τους αυτή πυροδότησε θύελλα συκοφαντιών και λασπολογίας ενάντια σε αυτούς και τους αλληλέγγυούς τους. Κάτι αναμενόμενο βέβαια, καθώς ενώ από τους από πάνω καλλιεργείται μεθοδευμένα η φασιστικοποίηση και η συντηρητικοποίηση της κοινωνίας, προσπάθεια στην οποία υπάρχει συναίνεση και αποδοχή από πολλούς, κάποιοι άλλοι τόλμησαν να ορθώσουν ανάστημα αψηφώντας τους. Οι από πάνω συνεχίζουν να πλουτίζουν σε βάρος όλων μας, μεταναστών και ντόπιων, σε παγκόσμια κλίμακα, ενώ εμείς γινόμαστε αντικείμενα εκμετάλλευσής τους όλο και πιο πολύ και αυτό που μας απομένει είναι η οργή μας και η προσπάθεια να επιβιώσουμε. Η κρίση δεν είναι δική μας, είναι δική τους και σημαίνει ότι είναι αβέβαιοι αν θα συνεχίσουν πλουτίζουν, όπως έκαναν μέχρι τώρα. Έτσι, για να μη στραφούμε εναντίον τους τώρα που είναι ευάλωτοι, ένας εύκολος τρόπος είναι να δημιουργήσουν ψευδείς διαχωρισμούς και ανταγωνισμούς ανάμεσά μας, στην προκείμενη περίπτωση ανάμεσα στους ντόπιους και τους μετανάστες εκμεταλλευόμενους.

Ένα, λοιπόν, βασικό επιχείρημα που προωθούν οι από πάνω είναι, πως από τη στιγμή που κάποιοι από τους μετανάστες είναι χωρίς χαρτιά («λαθραίοι» όπως τους λέει η γλώσσα της εξουσίας) δεν έχουν το δικαίωμα να απαιτούν τίποτα. Πρώτα από όλα, κανείς άνθρωπος δεν είναι λαθραίος και δεν μπορεί το δικαίωμα στη ζωή και την αξιοπρέπεια να εξαρτάται από ένα χαρτί. Οι άνθρωποι αυτοί, όπως δηλώνουν και οι ίδιοι, ήρθαν από χώρες, όπου η καπιταλιστική πολιτική τους αφήνει χωρίς τη δυνατότητα να εργαστούν και να ζήσουν, που ο πόλεμος, ο οποίος συχνά διεξάγεται από τα δυτικά κράτη, τους σκοτώνει, που τους καταδυναστεύουν οι κυβερνήσεις και οι δικτατορίες και συνήθως αυτά γίνονται με τις ευλογίες των αφεντικών της δύσης (των ελληνικών συμπεριλαμβανομένων) αλλά και των αφεντικών των χωρών που βάλλονται– δε θα γινότανε επενδύσεις από Έλληνες αξιωματικούς του στρατού στο Κόσσοβο αλλιώς – και των κρατών συμμάχων τους, που κινούν τα νήματα για να ληστεύουν τον πλούτο και το μόχθο αυτών των ανθρώπων, αφήνοντάς τους στη φτώχια και τον τρόμο.  Ας μην ξεχνούμε τα ελληνικά στρατεύματα στο Κόσσοβο και στο Αφγανιστάν, τα παλαιστινιακά εδάφη που ήταν στην ιδιοκτησία του ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου των Ιεροσολύμων και παραχωρήθηκαν στο Ισραηλινό κράτος, τον ελληνικό στόλο στον κόλπο του Άντεν στη Σομαλία και τη βάση στη Σούδα, που χρησιμεύει ως ορμητήριο για τις πολεμικές επιδρομές που γίνονται στις χώρες πολλών από τους μετανάστες. Αυτούς τους μετανάστες λοιπόν, για τους οποίους η Δύση – μαζί και η Ελλάδα – είναι σε μεγάλο βαθμό υπαίτια για τον ερχομό τους στις χώρες της, όχι μόνο δεν τους φιλοξενεί με ανθρώπινες  συνθήκες – καθώς γίνονται μαζικές επιχειρήσεις «σκούπα» και τα λεγόμενα κέντρα υποδοχής μεταναστών είναι στρατόπεδα συγκέντρωσης και πολλά άλλα– αλλά τους ονομάζει και παράνομους και τους επαναπροωθεί κατά την είσοδό τους στη χώρα– επιβάλλοντας τους να διασχίσουν ναρκοπέδια που ήδη διέσχισαν ή αφήνοντάς τους στην τρικυμία της θάλασσας και πάντοτε χωρίς προορισμό και με ελάχιστες δυνατότητες επιβίωσης – πολλές φορές ακόμα και σκοτώνοντάς τους. Δηλαδή, σαν κλέφτης που καραδοκεί με ένα όπλο να σκοτώσει αυτόν που έκλεψε, αν έρθει να πάρει πίσω ένα κομμάτι από το βιός του. Όμοια, το ελληνικό κράτος κάνει γοργά βήματα προς το φασισμό αναβαθμίζοντας την «προστασία της κυριαρχίας του» (δηλαδή τους μηχανισμούς ελέγχου, πειθάρχησης, καταστολής, ενίοτε και εξόντωσης όσων ονομάζει εσωτερικούς ή εξωτερικούς εχθρούς του) με τα ναρκοπέδια και το τείχος της ντροπής και τους πυροβολισμούς συνοριοφυλάκων σε βάρκες που προσπαθούν να περάσουν το ποτάμι στον Έβρο, στα σύνορα με την Τουρκία, με τα πλωτά κρατητήρια που σχεδιάζει να εγκαταστήσει στο Αιγαίο και επίσης με τα βουλιάγματα βαρκών που προσπαθούν να περάσουν από τα τουρκικά παράλια στα ελληνικά νησιά από το ελληνικό λιμενικό. Αποδεικνύει καθημερινά, άλλωστε, τις προθέσεις του εθελοτυφλώντας ή συνεργώντας σε απάνθρωπα εγκλήματα φασιστών ενάντια σε μετανάστες· από τους ντόπιους στην Ηγουμενίτσα που πυροβολούν εν ψυχρώ μετανάστες και βάζουν τα λαγωνικά τους να τους κυνηγούν ως θηράματα στο δάσος, μέχρι τους πυροβολισμούς και τους ξυλοδαρμούς στον άγιο παντελεήμονα.

Η εχθρότητα ενάντια στους μετανάστες βρίσκει πρόσφορο  έδαφος και στις θεωρίες που τους παρουσιάζουν ως βρώμικους και υπεύθυνους για εγκλήματα που γίνονται, άρα επιζήμιους για τη χώρα. Κανένας άνθρωπος δε γεννιέται ούτε βρώμικος ούτε εγκληματίας. Το μυρωδάτο  αφρόλουτρο είναι πολυτέλεια, όταν το κύριο πρόβλημα ενός οικονομικού μετανάστη είναι ότι δεν μπορεί να βρει σπίτι να μείνει, δεν μπορεί να φάει και αγωνίζεται για αυτόν ή και για την οικογένειά του μέσα σε συνθήκες ανεργίας,  εκμετάλλευσης και επίθεσης εναντίον του απλά και μόνο επειδή είναι μετανάστης αλλά και για να μην πάψει να είναι αντικείμενο εκμετάλλευσης, από όσους έχουν συμφέρον να είναι έτσι. Όσο για την εγκληματικότητα, δεν είναι τυχαίο που συμβαίνει σε στρώματα ανθρώπων δυσχερούς οικονομικής κατάστασης. Σε έναν κόσμο που για να είσαι κάτι πρέπει να καταναλώνεις και εσύ δεν μπορείς, ο πόνος του να μην είσαι τίποτα σε εξωθεί στο να κλέψεις για να γίνεις κάτι. Στις μέρες μας, όμως, είναι πολύ περισσότερο ανάγκη να κλέψεις για να ζήσεις στην περίπτωση των περισσότερων μεταναστών. Και για αυτούς που απεγνωσμένα προσπαθούν να βρούνε δουλειά ή δουλεύουν για ψίχουλα (τους περισσότερους δηλαδή) το να χαρακτηριστεί η κλοπή ενός χρυσού δαχτυλιδιού ή φαγητού ως αισχρή, είναι αισχρή πράξη. Όσο για την αγανάκτηση των «μη εχόντων την ευθύνη απλών πολιτών», που τους κλέβουν, ας σκεφτούνε πως όταν αφήνουν τους μετανάστες συνανθρώπους τους στην άθλια μοίρα τους, στη συνέχεια θερίζουν τους καρπούς των προβλημάτων που έσπειραν· αυτός που προσπαθεί να ζήσει δε θα διαρρήξει το σπίτι του βιομήχανου που φυλάγεται σαν φρούριο, θα διαρρήξει το σπίτι του «απλού πολίτη». Το βάρος της ευθύνης πρώτα βαραίνει κυβερνήσεις, αφεντικά και όσους από εμάς αδιαφορούν για αυτά τα φαινόμενα αφήνοντας τους συνανθρώπους τους στη σκληρή τους μοίρα και τους εξαθλιώνουν, και τελευταίους τους μετανάστες.

Η επιμονή στην εναντίωση στους μετανάστες γίνεται αυθάδεια, όταν τους κατηγορούν πως παίρνουν τις δουλειές των Ελλήνων και ευθύνονται για την ανεργία τους ή πως λόγω οικονομικής κρίσης δεν μπορούμε να τους δεχτούμε. Για αυτά εννοείται πως δε γινότανε πολύς λόγος τη δεκαετία του ’90. Τότε που τα χωράφια είχαν γεμίσει με μετανάστες να υπηρετούν όλη τη μέρα τους ιδιοκτήτες για ένα κομμάτι ψωμί ή και για τίποτα, γιατί δέχονταν απειλές ότι αν ζητήσουν λεφτά θα τους καταδώσουν ως λαθραίους. Τότε που τα σπίτια είχαν γεμίσει με αλλοδαπές «υπηρέτριες» χρήσιμες για κάθε είδους υπηρεσία από καθάρισμα μέχρι ικανοποίηση σεξουαλικών απαιτήσεων των Ελλήνων αφεντάδων και τότε που τα πορνεία είχαν συχνά φωτεινές επιγραφές τύπου «Προσεχώς 20 Ρωσίδες». Όσο οι μετανάστες χρησίμευαν ως φθηνά εργατικά χέρια και εύκολο αντικείμενο εκμετάλλευσης από τον Έλληνα οικογενειάρχη μέχρι το κάθε αφεντικό, μικρό (π.χ. εργολάβο οικοδομών, ταβερνιάρη) και μεγάλο (π.χ. ιδιοκτήτες εταιριών οδοποιίας, εφοπλιστές), όλα ήταν καλά. Τώρα που υπάρχει «κορεσμός» στην εργασία, που κάθε δουλειά γίνεται περιζήτητη, οι Έλληνες επιθυμούν να καταλάβουν τη θέση των μεταναστών ώστε τα αφεντικά να εκμεταλλεύονται αυτούς ακραία, αλλά τουλάχιστον να επιβιώνουν και οι μετανάστες να μη μπορούν ούτε καν να επιβιώσουν.

Και αντί τα πυρά να στρέφονται ενάντια στα αφεντικά (μικρά και μεγάλα) που απομυζούν το μόχθο των ανθρώπων και στους έχοντες την εξουσία που αφαιρούν κάθε εργατικό δικαίωμα, που με αγώνες κατακτήθηκε στο παρελθόν, ζούμε την παράνοια να στρέφονται ενάντια στους μετανάστες και να υπάρχει λύπηση για τα μικρά και τα μεγάλα αφεντικά που δεν κερδίζουν όσα κέρδιζαν παλιά και κλείνουν οι επιχειρήσεις τους. Αφού πλούτος και χρήματα υπάρχουν, αλλά είναι συγκεντρωμένα στα χέρια λίγων. Φτάνει πια με το ψέμα ότι τα μέτρα για την οικονομία γίνονται για το καλό της ελληνικής κοινωνίας. Όταν οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι, γιατί αυτό γίνεται τώρα, προφανώς ό, τι γίνεται είναι για το καλό των αφεντικών και όχι των πολλών. Επιπλέον, δε βρισκόμαστε στο 18ο αιώνα που έπρεπε να εργάζεται κανείς δεκαπέντε ώρες για να παράγει· η τεχνολογία έχει προχωρήσει πολύ ώστε πολύ λιγότερες από οχτώ ώρες εργασίας για τον καθένα να είναι αρκετές, που σημαίνει ότι οι θέσεις εργασίας θά ‘πρεπε να αυξάνονται αντί να μειώνονται και ότι υπάρχει χώρος εργασίας για όλους. Αφού κάποιοι πλουτίζουν και οι θέσεις εργασίας μειώνονται, δε σημαίνει τίποτα άλλο από το ότι το πρόβλημα είναι οι από πάνω και όσοι έχουν την εξουσία. Αν δεν υπήρχαν αυτοί που κερδίζουν από την εργασία των άλλων, δηλαδή τα αφεντικά που καρπώνονται το κέρδος, τότε θα υπήρχε με το παραπάνω δυνατότητα εργασίας και συντήρησης όλων, ντόπιων και μεταναστών. Το να στρεφόμαστε ενάντια στους μετανάστες είναι σαν να στρεφόμαστε ενάντια στους εαυτούς μας, γιατί δίνουμε μεγαλύτερη εξουσία σε όσους μας εκμεταλλεύονται. Αυτό είναι και ιστορικά φανερό, αν αξιωθεί να παρατηρήσει κανείς πως η «μαύρη εργασία» και οι άθλιες συνθήκες εργασίας ξεκίνησαν ως «προνόμιο» των μεταναστών και οι Έλληνες αδιαφορούσαν για αυτό όσο δεν «χτύπαγε» την πόρτα του σπιτιού τους, αλλά τώρα που έγινε καθημερινότητά τους διαμαρτύρονται ή ακόμη χειρότερα κατηγορούν τους μετανάστες για το πάθημά τους.

Έχοντας προπαγανδίσει όλα τα προηγούμενα επιχειρήματα κατά των μεταναστών με τα ΜΜΕ, καταντήσαμε να παρακολουθούμε την κυβέρνηση, τις υπόλοιπες κομματικές δυνάμεις, διάφορους κοινωνικούς φορείς και τους φασίστες, να εκστομίζουν ο καθένας διάφορα όπως, ότι η κατάληψη είναι ντροπή για τη Νομική Σχολή, ότι οι μετανάστες αυτοί κατευθύνονται από το ΣΥ.ΡΙΖ.Α., ότι πρέπει να επέμβει η αστυνομία, ότι πρέπει να γίνει κατάργηση του ασύλου και ότι πρέπει να εκδιωχθούν οι μετανάστες από την Ελλάδα. Καθεμία από τις παραπάνω δηλώσεις είναι αισχρή. Καταρχάς, από τη στιγμή που κάποιος είναι άνθρωπος, ό,τι είδους και χαρακτηριστικού, εξ ορισμού έχει δικαίωμα στην αξιοπρέπεια και τα βασικά αγαθά και δεν μπορεί να κατονομάζεται λαθραίος, να ατιμάζεται και να πετιέται ως σκουπίδι έξω από έναν τόπο. Να έχουμε υπόψη μας πως οι 300 αυτοί μετανάστες αποφάσισαν με δικές τους αυτόνομες διαδικασίες να κάνουν κατάληψη και πως δεν υπήρχαν υποκινητές της κατάληψης παρά μόνο αλληλέγγυοι· αυτοί που υποστηρίζουν το αντίθετο συκοφαντούν και απαξιώνουν τον αγώνα των ανθρώπων αυτών. Ο αγώνας τους αυτός είναι τιμή και όχι ντροπή για το χώρο του ασύλου. Η επέμβαση της αστυνομίας και η άρση του ασύλου προσβάλλει τους αγώνες για την ελευθερία, που κέρδισαν το άσυλο όχι για τη διεξαγωγή της διαχωρισμένης διδασκαλίας και έρευνας της εξουσίας, αλλά για να βρίσκουν σ’ αυτό καταφύγιο όσοι αγωνίζονται ενάντια στην καταπίεση. Όχι για να διακινούνται οι ιδέες στον αέρα, αλλά για να γίνονται οι ιδέες πράξεις, αγώνας και απελευθερωτικές πραγματικότητες. Το άσυλο είναι κοινωνικό αγαθό και υπάρχει για όσους αγωνίζονται ενάντια στους δυνάστες, άρα και για τους μετανάστες. Η φτηνή φρασεολογία που παρακολουθούμε, χρησιμοποιείται για να διαστρεβλώσει την αλήθεια και με αφορμή τον αγώνα των μεταναστών να βάλει την αστυνομία μέσα στα πανεπιστήμια σβήνοντας και τις τελευταίες εστίες αντίστασης και για να αποκρύψει τις ευθύνες αυτών που αντί να απολογούνται για τις κοινωνικές ανισότητες που δημιουργούν, κατηγορούν όσους υποχρεώνουν να ζουν σε άθλιες συνθήκες επειδή τους αντιστέκονται. Το δημοκρατικό προσωπείο κράτους – ΜΜΕ – πανεπιστημιακών «έπεσε» άλλη μια φορά με την παρουσία της αστυνομίας έξω από τη νομική και την κατάφωρη συκοφάντηση των μεταναστών εργατών και του ασύλου και όποιος συνεχίζει να μην καταλαβαίνει τη φασιστικοποίηση που συμβαίνει γύρω μας, απλά εθελοτυφλεί.

Η απεργία πείνας των μεταναστών είναι ένας ανθρώπινος και δίκαιος αγώνας. Είναι ένας αγώνας ολονών μας ντόπιων και μεταναστών, καθώς αφορά την εναντίωση στην υποτίμηση των ζωών μας. Μια υποτίμηση που οι ντόπιοι απλώς βιώνουν και θα βιώσουν με μια μικρή χρονική καθυστέρηση, αλλά δεν θα αποφύγουν αν δεν αγωνιστούμε από κοινού.  Αν παλιά από την αλληλεγγύη στους μετανάστες είχαμε μόνο να κερδίσουμε, τώρα αν δεν τους βοηθήσουμε έχουμε μόνο να χάσουμε. Ήρθε η ώρα να ξεπεράσουμε τους πλαστούς διαχωρισμούς, να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας και να εναντιωθούμε όλοι μαζί στην εκμετάλλευση και την καταπίεση που δεχόμαστε. Από τη συνάντηση ντόπιων και μεταναστών στους δρόμους της εξέγερσης του Δεκέμβρη ως την Κ. Κούνεβα, από τις κοινές απεργίες ντόπιων και μεταναστών στα ολυμπιακά έργα ως τους απεργούς αιγύπτιους ψαράδες της Μηχανιώνας, από τους απεργούς στα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας και στη  Σκάλα Λακωνίας μέχρι την απεργία πείνας των 300, οι αγώνες των μεταναστών, οι κοινοί αγώνες ντόπιων και αλλοεθνών εργαζομένων μας δείχνουν το δρόμο. Το δρόμο της αντίστασης στους πραγματικούς μας εχθρούς και του αγώνα για ένα κόσμο ελευθερίας, αυτοπροσδιορισμού, αλληλεγγύης και αξιοπρέπειας.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΡΓΑΤΕΣ

ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΠΟΥ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ

ΚΑΙ ΙΣΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

7/2/2011

Αυτόνομο Σχήμα Φυσικού Α.Π.Θ. (Persona non Grata)

blog:  autonomofysiko.wordpress.com

e-mail: autonomofysiko@yahoo.gr

Δράσεις αλληλεγγύης στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

Από την περασμένη εβδομάδα κρεμάστηκε πανό αλληλεγγύης στην απεργία πείνας την οποία ξεκίνησαν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη 300 «παράνομοι» άνθρωποι, ενώ σχεδόν καθημερινά μοιράζονται τα κείμενα της ανοιχτής επιτροπής αλληλεγγύης.

Κανένας Άνθρωπος δεν είναι παράνομος!

Καμία ζωή δεν είναι λαθραία!

Αυτόνομη Παρέμβαση Πα.Μακ.

Δράση αλληλεγγύης ΠΑΜΑΚ

Πανό αλληλεγγύης στον αγώνα των 300 απεργών πείνας στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

Αλληλεγγύη στους μετανάστες & προσφυγές απεργούς πείνας – Σύλλογος Αφγανών Φοιτητών Ελλάδος

Σύλλογος Αφγανών Φοιτητών Ελλάδος – ΣΑΦΕ

Αλληλεγγύη στους μετανάστες & προσφυγές απεργούς πείνας

Ως Σύλλογος των Αφγανών Φοιτητών στην Ελλάδα δηλώνουμε την πλήρη στήριξη και αλληλεγγύη μας στον δίκαιο αγώνα των 300 μεταναστών απεργών πείνας για νομιμοποίηση και ίσα δικαιώματα στην Αθήνα και Θεσσαλονίκη, των Αφγανών πολιτικών προσφύγων απεργών πείνας στα Προπύλαια για πολιτικό άσυλο και των Ιρανών και Παλαιστίνιων προσφύγων στο Πολυτεχνείο, που ζητούν επίσης πολιτικό άσυλο. Ως προσφυγές του πόλεμου και της φτώχειας, θεωρούμε κι εμείς τους εαυτούς μας όχι μονό αλληλέγγυους προς αυτούς τους ανθρώπους, αλλά και κομμάτι αυτών των αγώνων και θα σταθούμε μαζί τους μέχρι το τέλος.

Επίσης ως φοιτητές και ως μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας καταδικάζουμε τον πολλαπλό και βίαιο εκφοβισμό της Ελληνικής Κυβέρνηση κατά των 300 μεταναστών απεργών πείνας, από τις πρώτες μέρες κιόλας, που επέλεξαν ως χώρο διεκδίκησης για τα αυτονόητα δικαιώματα τους, την Νομική Σχόλη Αθηνών, καθαρά για την συμβολική σημασία του συγκεκριμένου Πανεπιστήμιου. Θεωρούμε, ότι το πανεπιστημιακό άσυλο υπάρχει για να προστατεύει τη διακίνηση ιδεών και προφανώς τους δίκαιους κοινωνικούς αγώνες, ειδικά όταν οι άνθρωποι του αγώνα είναι απροστάτευτοι και ευάλωτοι κοινωνικά όπως οι μετανάστες και οι προσφυγές. Πιστεύουμε ότι εάν οι ακαδημαϊκοί «υπεύθυνοι» (η Πρυτανεία, η Κοσμητεία, και Φοιτητικές Παρατάξεις) του πανεπιστημιακού άσυλου αναγνώριζαν και δρούσαν ανάλογα με τα καθήκοντα τους και όχι σαν κομματικά όργανα, δεν θα χρειαζόταν ούτε να γίνει η άρση του άσυλου, ούτε να σταματήσει η λειτουργιά του Πανεπιστήμιου, αφού ο συγκεκριμένος χώρος της Νομικής όπου στεγάστηκε η απεργία πείνας των 300 μεταναστών ήταν και  παραμένει έκτος χρήσης και δεν επηρέαζε την ομαλή λειτουργία του Πανεπιστήμιου. Επίσης καταδικάζουμε την απαράδεκτη ολική επίθεση «ορισμένων» ΜΜΕ που για άλλη μια φορά με τις ψευδό-ειδήσεις τους γύρω από το μεταναστευτικό θέμα, «διαμόρφωσαν» αρνητική κοινή γνώμη και στοχοποίησαν τους μετανάστες και τους προσφυγές.

Όμως, οι αγώνες των μεταναστών και προσφύγων απεργών πείνας, παρά τις απίστευτες σωματικές και ψυχολογικές πιέσεις: κφοβισμούς και εκβιασμούς των αρμόδιων αρχών, τις ρατσιστικές δηλώσεις της Δεξιάς, τις άγριες και επικίνδυνες επιθέσεις της Ακροδεξιάς, την αρνητική αντιμεταναστευτική προπαγάνδα των ΜΜΕ, ακόμη και ουσιαστικά τις μη υποστηρικτικές θέσεις ορισμένου κομματιού της αριστεράς συνεχίζονται μέχρι την «τελική» νίκη.

Τα δικαία και αυτονόητα αιτήματα των 300 μεταναστών απεργών πείνας για νομιμοποίηση και ίσα δικαιώματα, των προσφύγων απεργών πείνας στα Προπύλαια και το Πολυτεχνείο για πολίτικο άσυλο, αφορούν όχι μονό το σύνολο των μεταναστών και προσφύγων αλλά και το σύνολο των εργαζομένων και ολόκληρη την κοινωνία. Καλούμε όλες τις μεταναστευτικές και προσφυγικές κοινότητες, τις κοινωνικές και πολιτικές οργανώσεις, τα συνδικάτα και ενώσεις εργαζομένων καθώς και τον κάθε δημοκρατικό και προοδευτικό πολίτη (έλληνα και μετανάστη) να στηρίξουν τους αγώνες των εργατών μεταναστών που βρίσκονται σε απεργία πείνας.

Δηλώνουμε παρόν στο πλευρό του αδικημένου εργάτη, απεργό, άνεργο και μετανάστη. Ζητάμε άμεσα από την Ελληνική Κυβέρνηση την ικανοποίηση όλων των αιτημάτων των μεταναστών και προσφύγων απεργών πείνας.

Απαιτούμε:

  • Άσυλο σε όλους τους προσφυγές
  • Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών
  • Αποσύνδεση της Άδειας Παραμονής από τα ένσημα
  • Έλληνες και ξένοι εργάτες ενωμένοι

Αθήνα 3 Φεβρουάριο 2011

Σύλλογος Αφγανών Φοιτητών Ελλάδος – ΣΑΦΕ

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΟΙΚΟΤΡΟΦΩΝ Φ.Ε.Θ.

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΟΙΚΟΤΡΟΦΩΝ Φ.Ε.Θ.

300 μετανάστες εργαζόμενοι στη χωρά μας, ξεκίνησαν από τις 25/01 απεργία πείνας. Προερχόμενοι από χώρες τις οποίες μαστίζουν η φτώχεια., η ανεργία, ο πόλεμος και οι δικτατορίες, αναγκάστηκαν ρισκάροντας τις ζωές τους, να αναζητήσουν καταφύγιο σε χώρες της Ευρώπης, ανάμεσα τους και η ελλάδα, με την ελπίδα να συναντήσουν ένα καλύτερο βιοτικό επίπεδο.

Στην πραγματικότητα συνάντησαν καθεστώς δουλείας μέσα από την μαύρη παράνομη εργασία, γραφειοκρατική ομηρία, ρατσιστικά πογκρόμ, καταδίωξη και βασανιστήρια από τις αστυνομικές δυνάμεις, ένοπλες φασιστικές επιδρομές στις πόλεις, δολοφονίες και ανθρωποκυνηγητά στα σύνορα.

Όλα αυτά είναι απόρροια της αντιμεταναστευτικής πολιτικής που εφαρμόζει η εκάστοτε κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια, ακολουθώντας τις επιταγές της Ε.Ε. από την άγρια εκμετάλλευση της εργασίας και των ονείρων των μεταναστών ωφελούνται οι εργοδότες και οι υπηρεσίες του κράτους.

Η προπαγάνδα του κράτους, που αναπαράγεται αυτούσια από τα δελτία ειδήσεων, αξιοποιεί την παραδοσιακή τακτική του αποδιοπομπαίου τράγου, καταλογίζοντας εν προκειμένω, μερίδιο των προβλημάτων της χώρας στους μετανάστες. Και από το μαζί το φάγαμε και το κοπρίτες , φτάσαμε στο μόνοι φταίχτες είναι οι μετανάστες , ενόσω η οικονομική κρίση βαθαίνει και αφήνει βαθιά σημάδια στις πλάτες των εργαζομένων και της νεολαίας.

Τις τελευταίες μέρες το κράτος και τα ΜΜΕ μετέστρεψαν τη συζήτηση από το δίκαιο αγώνα των απεργών πείνας στην υποτιθέμενη καταπάτηση του ασύλου στο χώρο της Νομικής Αθηνών. Η πραγματική καταπάτηση του Ασύλου συνέβη όταν οι δυνάμεις καταστολής περικύκλωσαν το χώρο κι εκβίαζαν τους μετανάστες και τους διαδηλωτές. Το Άσυλο ως άσυλο κοινωνικών αγώνων αναπνέει και τροφοδοτείται από τους δίκαιους αγώνες της νεολαίας και του λαού, όπως και από το δίκαιο αγώνα των απεργών πείνας αυτή τη στιγμή.

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον αγώνα των απεργών πείνας που διακινδυνεύουν την ίδια τους τη ζωή διεκδικώντας το αυτονόητο: Μια ζωή με αξιοπρέπεια. Ζητάμε τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών. Ζητάμε ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα με τους έλληνες εργαζόμενους, για όλους τους μετανάστες.

Κείμενο αλληλεγγύης από το Αυτόνομο Σχήμα Γεωπονίας

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ-ΕΡΓΑΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

ΓΙΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Στις 25 Γενάρη 300 μετανάστες-εργάτες ξεκίνησαν πανελλαδική απεργία πείνας (σε Αθήνα και Θεσ/νίκη) με αίτημα τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών που ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα καθώς και την απόκτηση ίσων πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και υποχρεώσεων με τους Έλληνες εργαζόμενους/ες.

Από την πρώτη κιόλας μέρα αλληλέγγυοι κατέλαβαν το κτήριο της Νομικής στην οδό Μασσαλίας στην Αθήνα και το εργατικό κέντρο της Θεσ/νίκης για να στεγαστεί ο ακηδεμόνευτος αγώνας των μεταναστών/τριών. Παράλληλα, σε πολλές πόλεις της Ελλάδας έγιναν δράσεις αλληλεγγύης όπως πορείες, μικροφωνικές, καταλήψεις. Τα ΜΜΕ από την αρχή λασπολόγησαν τον αγώνα των μεταναστών/τριών. Τους κατηγόρησαν ότι με την παρουσία τους εμποδίζουν τη λειτουργία της Νομικής σχολής, ενώ στην πραγματικότητα το κτήριο βρισκόταν υπό ανακαίνιση και δεν θα γίνονταν μαθήματα σ’αυτό μέχρι τον Μάρτιο. Επίσης, τα ΜΜΕ , εξυπηρετώντας τα συμφέροντα του κράτους, προσπαθούν να μετατοπίσουν τη δημόσια συζήτηση από το θέμα των μεταναστών και του αγώνα τους, στο θέμα του ασύλου, συκοφαντώντας αυτό και τους αγώνες που μέσα του υλοποιούνται. Όλο αυτό προετοίμασε το έδαφος για να δοθεί εντολή εκκένωσης της Νομικής στις 27 Γενάρη. Νωρίς το απόγευμα το κτήριο της Νομικής περικυκλώθηκε από ισχυρές δυνάμεις μπάτσων. Μετά από πολύωρες διαπραγματεύσεις , που ήταν ένας τρόπος ψυχολογικού πολέμου προς τους μετανάστες, οι ίδιοι δέχτηκαν να μεταφερθούν στο κτήριο της οδού Πατησίων και Ηπείρου.

«Ενδιαφερόμενοι» τόσο πολύ για τις συνθήκες υγιεινής του κτηρίου που θα διαμένουν, το κράτος και οι μηχανισμοί του, μετέφεραν τους μετανάστες σε ένα κτήριο όπου ήταν στοιβαγμένοι ο ένας πάνω στον άλλον και υπήρχε σοβαρό πρόβλημα με τις τουαλέτες. (ενώ κάποιοι κάφροι μιλούσαν για «παλάτι» και «χλιδή»…)

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ

Οι μετανάστες, οι οποίοι κατηγορούνται από το κράτος, τα αφεντικά και τα ΜΜΕ για πολλά δεινά της χώρας, δεν έρχονται για να εκμεταλλευτούν τους αυτόχθονες, αλλά φεύγουν από την χώρα τους λόγω της οικονομικής και πολιτικής αστάθειας (Ιράκ, Παλαιστίνη ή Βαλκάνια). Αστάθεια που προκάλεσαν και διαιωνίζουν και οι χώρες του «πρώτου κόσμου» από την εποχή της αποικιοκρατίας μέχρι τώρα, την εποχή της σύγχρονης εκμετάλλευσης, μαζί και η Ελλάδα, στέλνοντας στρατεύματα (π.χ. Αφγανιστάν). Επιπλέον, οι πληθυσμοί του «τρίτου κόσμου» αποτελούν πηγή εξευτελιστικά φθηνού εργατικού δυναμικού για τις πολυεθνικές της δύσης, γεγονός που αποτελεί αιτία μετανάστευσης σε χώρες με υψηλότερο βιοτικό επίπεδο.

Το κομμάτι των μεταναστών που, κατά την κυρίαρχη προπαγάνδα, θεωρείται παράνομο και λαθραίο, τέθηκε εσκεμμένα εκτός νόμου από κράτος και αφεντικά για να μπορούν να εκμεταλλεύονται εξευτελιστικά  την εργατική του δύναμη, για να μην τους στοιχίζει τίποτα η απόλυση του, για να νιώθουν οι μετανάστες κάθε στιγμή τον φόβο της σύλληψης ή της απέλασης.

Ο πόλεμος ενάντια στους μετανάστες κηρύσσεται από την πρώτη στιγμή που αυτοί επιχειρούν να εισέλθουν στο φρούριο της Ευρώπης. Κάποιοι απ’αυτούς θα γίνουν χίλια κομμάτια πατώντας κάποια νάρκη στα σύνορα, άλλοι θα πνιγούν στο Αιγαίο επειδή το πλοίο που τους μετέφερε «βυθίστηκε», άλλοι θα πυροβοληθούν από κάποιον συνοριοφύλακα ή κάποιον ένστολο της FRONTEX, άλλοι θα συλληφθούν και θα μεταφερθούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, άλλοι θα απελαθούν και κάποιοι «τυχεροί» θα καταφέρουν να εισέλθουν στον καπιταλιστικό «παράδεισο» της μαύρης εργασίας και της εκμετάλλευσης , με το ταξίδι του θανάτου χαραγμένο για πάντα στο  μυαλό και την καρδιά τους. Μέσα σε αυτή την συνθήκη, υπόκεινται σε ένα καθεστώς ομηρίας και υποτέλειας, φοβούμενοι την -ανά πάσα στιγμή-  κατάδοσή τους στις αρχές και εξαναγκάζονται να ζουν σε μία παράνομη κατάσταση ως μια «αόρατη/ανύπαρκτη» κοινωνική ομάδα.

«εδώ δεν έχουμε να πληρώσουμε το εισιτήριο στο λεωφορείο, με τους μετανάστες θα ασχολούμαστε…» (sic)

«Κρίση» υπήρχε και πολύ πριν το ελληνικό κράτος ζητήσει τη βοήθεια του ΔΝΤ, αλλά τότε ο καπιταλισμός στηριζόταν στην εξευτελιστική εκμετάλλευση των εργατών του «τρίτου κόσμου». Τώρα που η εκμετάλλευση εντείνεται και στους εργαζόμενους του «πρώτου κόσμου» κάποιοι ρίχνουν την ευθύνη της κρίσης, της ανεργίας και των άλλων κοινωνικών προβλημάτων στους μετανάστες.

Εμείς σαν κομμάτι των από τα κάτω, στηρίζουμε τον δίκαιο αγώνα των μεταναστών. Θα σταθούμε δίπλα τους, απέναντι σε όποιον επιτίθεται σ’αυτούς, είτε είναι «αγανακτισμένοι πολίτες», είτε είναι το κράτος και οι μηχανισμοί του, είτε είναι οι φασιστικές συμμορίες. Γιατί το συμφέρον των καταπιεσμένων μεταναστών, είναι το δικό μας ταξικό συμφέρον. Γιατί δεν χωρίζουμε τους ανθρώπους σε ράτσες και έθνη αλλά σε αυτούς που δημιουργούν τον κοινωνικό πλούτο και σε κάποιους που εκμεταλλεύονται τους πρώτους, αποσπώντας υπεραξία από το έργο τους.

Κοινοί αγώνες ντόπιων και μεταναστών

Ενάντια στην εκμετάλλευση και την υποτίμηση των ζωών μας.

Αυτόνομο Σχήμα Γεωπονίας

a.s.g.espivblogs.net

 

Κείμενο αλληλεγγύης Αυτόνομου Πυρήνα Εστιών ΑΠΘ

Ο Αυτόνομος Πυρήνας Εστιών στέκεται αλληλέγγυος στους 300 μετανάστες που ξεκίνησαν απεργία πείνας στις 25 Ιανουαρίου. Αιτήματά τους είναι η νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και ίσα πολιτικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζόμενους. Συμπαραστεκόμαστε στον αγώνα αυτοθυσίας που αποφάσισαν, αρνούμενοι το ρόλο των αναλώσιμων  που τους έχουν ορίσει οι δυνάστες τους/μας.

Τα κράτη και οι πολυεθνικές των δυτικών χωρών, έχοντας παράδοση αιώνων στην αφαίμαξη του τρίτου κόσμου, συνεχίζουν την αρπαγή του πλούτου των λαών του, εξαναγκάζοντας τους ντόπιους σε συνθήκες άθλιας διαβίωσης. Επικαλούμενοι το δόγμα καταπολέμησης της τρομοκρατίας, νομιμοποιούν πολέμους και σταυροφορίες με πραγματικό και μόνο στόχο το χρήμα και την εξουσία. Τελευταίο  τέχνασμα της καπιταλιστικής λαίλαπας, η οικονομική κρίση, που το ίδιο το σύστημά τους κατασκεύασε για να επιταχύνει τη μετάβαση στο απόλυτο στάδιο του καπιταλισμού, όπου δεν θα υπάρχουν εργατικά δικαιώματα, ατομικές ελευθερίες, άσυλο, αξιοπρεπής διαβίωση. Από το δίπτυχο ‘’δουλεία και κατανάλωση‘’ περνάμε στη συνθήκη ‘’δουλειά για επιβίωση’’.

Τα ΜΜΕ, ως γραφεία τύπου της κυβέρνησης και των μεγαλοαφεντικών, οργάνωσαν εξαρχής επίθεση λάσπης και ψεμάτων ώστε να τοποθετήσουν την κοινή γνώμη εναντίον των μεταναστών. Η κρατική προπαγάνδα αντιλαμβανόμενη την ανθρωπιστική κρίση που θα προκύψει από μια τόσο μαζική απεργία πείνας, φρόντισε άμεσα να μετατοπίσει τη συζήτηση από τα δίκαια αιτήματα των απεργών, στη δήθεν παραβίαση του ασύλου σε κτίριο της νομικής, που ούτε καν χρησιμοποιείται για μαθήματα.  Ως αποδιοπομπαίος τράγος για την φτώχεια και την ανεργία στην Ελλάδα φωτογραφίζονται οι μετανάστες, που στην ουσία είναι τα μεγαλύτερα θύματα της εκμετάλλευσης από κράτος και εργολάβους. Η ‘’ζεστή ελληνική φιλοξενία’’ μεταφράζεται  στο 10ευρω μεροκάματο, στη μαύρη εργασία, στις ένοπλες επιδρομές  φασιστών,  στις απελάσεις, στα βασανιστήρια και στις δολοφονίες από τη συμμορία της ελ.ασ. σε πόλεις και σύνορα.  Η ρατσιστική ρητορεία του λά.οσ. και της χρυσής αυγής πλέον αντιγράφεται και εμπλουτίζεται από το πασόκ και την κοινοβουλευτική αντιπολίτευση. Είναι τόσο διαστρεβλωμένα τα επιχειρήματα τους, που αγνοούν ότι η ιστορία της ζωής σε αυτόν τον πλανήτη ρέει και μεταναστεύει με φυσικό τρόπο, ακατάπαυστα.  Από τους ανέμους και τα θαλάσσια ρεύματα μέχρι τις ορδές πτηνών και τους ανθρώπους, σχεδόν τα πάντα στη γη μετακινούνται. Τα σύνορα είναι πληγές στο σώμα του πλανήτη.

Στο οργανωμένο σχέδιο της κυριαρχίας για εξάπλωση της επιδημίας του ρατσισμού, του κομφορμισμού  και της παραίτησης της κοινωνίας από τις συλλογικές διεκδικήσεις, μια καινούρια φωτιά αντίστασης θα ξεσπάει σε κάθε γειτονιά.

ΤΟ ΜΟΝΟ ΤΕΙΧΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΧΤΙΣΤΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΜΕ ΤΙΣ ΤΑΦΟΠΛΑΚΕΣ ΣΑΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ  ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Αυτόνομος Πυρήνας Εστιών

Ανακοίνωση του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Α.Π.Θ.

Ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης του παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Α.Π.Θ.

Οι παραδόσεις του Ελληνικού λαού εμπεριέχουν την ιδέα της παροχής ασύλου στους καταδιωκόμενους, στα θύματα πολέμων και τυραννικών καθεστώτων, στους αδικημένους και εξαθλιωμένους. Η ιδέα αυτή είναι μια εξέχουσα ιδέα του ανθρωπισμού, αντίδοτο στη βαρβαρότητα των καιρών μας. Το ότι 300 άνθρωποι προσφεύγουν στο ύστατο μέσο αγώνα της απεργίας πείνας,θέτοντας σε κίνδυνο πρώτα τη σωματική υγεία και τελικά την ίδια τη ζωή τους, δείχνει το μέγεθος των προβλημάτων που βιώνουν.

Η μεγάλη πλειονότητα δουλεύουν χρόνια τώρα στη χώρα μας. Πολλοί από τους πολιτικούς, τους μεγαλοδημοσιογράφους, τους κρατικοδίαιτους μεγαλοεργολάβους και τους διανοούμενους των ελίτ που εξοργίζονται με την απεργία πείνας, έχουν πολυποίκιλα εκμεταλλευτεί μετανάστες χωρίς να ασχοληθούν με το αν είναι παράνομοι. Είναι οι ίδιοι που επιχειρούν να μετατοπίσουν την ευθύνη για τα πρόσφατα δεινά των Ελλήνων εργαζόμενων, νεολαίων επαγγελματιών, μικρών επιχειρηματιών και αγροτών στους εργαζόμενους μετανάστες, καλλιεργώντας συστηματικά τον ρατσισμό.

Οι μετανάστες που ζουν εργάζονται και μεγαλώνουν τα παιδιά τους στη χώρα μας δεν είναι δυνατό μόνιμα να ζουν σε ένα ιδιότυπο καθεστώς ημιπαρανομίας- πρέπει να έχουν ίσα δικαιώματα. Η εξαθλίωση των μεταναστών και κάθε έντεχνη ή μη προσπάθεια να στραφούν οι Έλληνες εναντίον τους, προαναγγέλλει την εξαθλίωση όλων μας.

Ο αγώνας των μεταναστών για αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη και ανθρώπινα δικαιώματα μας αφορά όλους, είναι και δικός μας αγώνας.

Ανακοίνωση του Συλλόγου Μεταπτυχιακών Φοιτητών και Υποψηφίων Διδακτόρων του ΠΜΣ «Πολιτική Επιστήμη και Κοινωνιολογία», ΝΟΠΕ Αθήνας

Από Σύλλογο Μεταπτυχιακών Φοιτητών και Υποψηφίων Διδακτόρων

του ΠΜΣ «Πολιτική Επιστήμη και Κοινωνιολογία»,

του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης, Ν.Ο.Π.Ε.

Προς: Κοσμητεία Ν.Ο.Π.Ε.

 

Θέμα: Απεργία πείνας 300 μεταναστών στο κτήριο της Νομικής

Ημερομηνία:  24/01/2011

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Τριακόσιοι μετανάστες ξεκινούν στις 25 Ιανουαρίου Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, ζητώντας την νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών, ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζομένους και εργαζόμενες.

Οι απεργοί πείνας εν Αθήνα, χρησιμοποιούν το παλαιό κτίριο της Νομικής για την οργάνωση του αγώνα τους. Το κτίριο αυτό τελεί υπό ανακαίνιση και κατ’ επέκταση δεν χρησιμοποιείται για τη διεξαγωγή μαθημάτων ή άλλων λειτουργιών του πανεπιστημίου. Επιπλέον, είναι χωροταξικά διαχωρισμένο από το εν λειτουργία κτίριο (νέο κτίριο) της Νομικής.

Με αφορμή τη χρήση του κτιρίου, εμφανίστηκαν σε Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης τα πρώτα συκοφαντικά προς τους μετανάστες ρεπορτάζ. Η Κοσμητεία της Ν.Ο.Π.Ε. υιοθετεί ενεργό ρόλο στην επίθεση στους μετανάστες: αποφασίζει το αδικαιολόγητο κλείσιμο (lockout) του εν λειτουργία κτιρίου, και απειλεί με κατάργηση της φοιτητικής εξεταστικής, σε μια προσπάθεια να κατασκευάσει, εκ του μη όντος, αντιπαράθεση μεταξύ των απεργών πείνας και των φοιτητών.

Καταγγέλλουμε την αδιάλλακτη και επιθετική στάση της Κοσμητείας Ν.Ο.Π.Ε. προς τους μετανάστες.

Δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας στους μετανάστες και καλούμε σε έμπρακτη στήριξη του δίκαιου αγώνα των απεργών πείνας.

Γενική Συνέλευση Συλλόγου Μεταπτυχιακών Φοιτητών και Υποψηφίων Διδακτόρων του ΠΜΣ «Πολιτική Επιστήμη και Κοινωνιολογία»

Απόφαση ΔΣ Φοιτητικού Συλλόγου Νομικής – 24 Ιανουαρίου

Απόφαση ΔΣ Φοιτητικού Συλλόγου Νομικής – 24 Ιανουαρίου

 

Σήμερα, η κοσμητεία ανακοίνωσε lock out για την τρέχουσα εβδομάδα στο ΝΟΠΕ με αφορμή την απεργία πείνας των μεταναστών που διεκδικούν τα αυτονόητα δικαιώματά τους.

Την Κυριακή 23 Ιανουαρίου, στις 5 το πρωί, κατέφθασαν στο λιμάνι του Πειραιά 220 μετανάστες εργάτες από την Κρήτη. Στις 25 Ιανουαρίου θα ενωθούν μ’ άλλους 50, αποφασισμένοι να ξεκινήσουν πανελλαδική απεργία πείνας αιτούμενοι μια ζωή αξιοπρέπειας κι όχι ενός ατέρμονου και στείρου αγώνα επιβίωσης.

Την ίδια στιγμή η ελληνική κυβέρνηση και η Ε.Ε. (βλ. Δουβλίνο), σ’ ένα πλαίσιο άγριας και βάρβαρης αντιμεταναστευτικής πολιτικής, εξαπολύει άγρια επίθεση κατά των μεταναστών και των προσφύγων. Μια πολιτική που λειτουργεί με σαφή στοχοθεσία: χρησιμοποιώντας την οικονομική-κοινωνική κρίση, ως εφαλτήριο συντηρητικοποίησης της κοινωνίας απέναντι σε κάθε κοινωνικά αποκλεισμένη ομάδα.

Οι πρακτικές του lock out είναι προσχηματικές και έχουν ως στόχο την κατασυκοφάντηση του ασύλου συντεταγμένα με το υπουργείο παιδείας και την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Ως σύλλογος αποφασίζουμε ότι τα μαθήματα θα διεξάγονται κανονικά, πολύ περισσότερο ότι οι σχολές θα έιναι ανοιχτές ενόψει κατάθεσης του ν/σ Διαμαντοπούλου για τη διενέργεια ΓΣ και κινητοποιήσεων. Η συνενοχή κοσμητείας και καλοθελητών της δε θα περάσει, κάτω τα χέρια από το άσυλο.

Ο Φοιτητικός σύλλογος νομικής στάθηκε από την πρώτη στιγμή αλληλέγγυος και αρωγός του αγώνα αυτού. Με ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης του Συλλόγου που υιοθετήθηκε σχεδόν παμψηφεί από το σώμα αποφάσισε να στεγάσει και να συνδράμει τον αγώνα των μεταναστών.

Αποφασίζουμε παράσταση διαμαρτυρίας για να ανακοινώσουμε την απόφαση του συλλόγου μας ότι δε δέχεται κανένα lock out στο χώρο του ασύλου.

Υπογράφεται από τις κάτωθι παρατάξεις:

Δ.Α.Π.  Π.Α.Σ.Π.  Ε.Α.Α.Κ.  ΑΡ.ΕΝ.

 

Απόφαση ΔΣ Νομικής Σχολής Αθηνών

Απόφαση ΔΣ Νομικής Σχολής Αθηνών