Category Archives: Πολιτικές συλλογικότητες/οργανώσεις/κόμματα

Αφίσα για την αυριανή πορεία αύριο στα Γιάννενα

Γιαννενα πορεία 10-03-2011

Γιαννενα πορεία 10-03-2011

Advertisements

Μηχανοκίνητη πορεία αλληλεγγύης 8 Μάρτη από την πλατεία Παναχαϊκής στις 18:00 Πάτρα

Μηχανοκίνητη πορεία αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες εργάτες απεργούς πείνας από την πλατεία Παναχαϊκής στις 18:00.

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΧΑΡΤΙΑ, ΣΥΝΟΡΑ ΚΑΙ ΚΡΑΤΗ… Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!

Συνέλευση αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες εργάτες απεργούς πείνας

Πάτρα

Κείμενο αλληλεγγύης από την συλλογικότητα «Αγάντα» στη Νάουσα

Παρέμβαση από συντρόφους/σες και αλληλέγγυους/ες στην πόλη της Νάουσας για τον αγώνα μεταναστών απεργών πείνας έγινε σήμερα με το ακόλουθο κείμενο.

Νίκη στους 300 μετανάστες εργάτες απεργούς πείνας από 25/1

Τους καταστρέψαμε τις κοινωνίες με έξυπνες βόμβες. Στο όνομα της “δημοκρατίας” και της “ελευθερίας” τους καταδικάσαμε στην νεοφιλελεύθερη ανασυγκρότηση των χωρών τους. Τους αναγκάσαμε να ξεριζώσουν από τις ζωές τους φίλους, αδερφούς, σπουδές, δουλειές για να πάρουν το δρόμο της μετανάστευσης και της προσφυγιάς. Πέρασαν τα σύνορα του “πολιτισμένου” κόσμου μας κρυμμένοι σε φορτηγά, μέσα από ναρκοπέδια και μπλόκα. Τους εντάξαμε στις μηχανές μας με μεροκάματα πείνας, χωρίς ιατρική φροντίδα, χωρίς σχολεία και χαρτιά. Τους καταδικάσαμε δεύτερη φορά σε μια ζωή χωρίς αξιοπρέπεια, να ζουν σαν κυνηγημένες σκιές στη φυλακή του περιθωρίου της ευμάρειας μας. Οι μετανάστες, τα σκουπίδια της “δημοκρατίας”, τα κατακάθια της ελευθερίας των αγορών, οι αποδιοπομπαίοι τράγοι μίας κοινωνίας ανθρώπων “όλων εναντίον όλων”.

300 από αυτούς ξεκίνησαν από 25/1 τον ύστατο αγώνα για ζωή και αξιοπρέπεια, απεργία πείνας- και δίψας εσχάτως-, δίνοντας στο σαπισμένο κόσμο μας μαθήματα ελευθερίας. Απαξίωσαν τη φρικτή επιβίωση, το μόνο αγαθό που είχε να τους προσφέρει απλόχερα η καλή μητερούλα “ανεπτυγμένη δύση”, για τη ζωή – που η ίδια τους στέρησε για να κορέσει την ιμπεριαλιστική της πείνα- θυσιάζοντας την ίδια τους τη ζωή.

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στο γενναίο αγώνα των αδερφών μας για ελευθερία. Δεν αναγνωρίζουμε σε κράτος και αφεντικά το ρόλο του σωτήριου μεσολαβητή για την απονομή ή όχι δικαιωμάτων και ελευθεριών. Η κρατική βία – οικονομική, εργασιακή, φορολογική, εκπαιδευτική, κλπ- μπήγει τα πυρωμένα της νύχια αδιάκριτα στις ζωές μεταναστών και ντόπιων, διαιρώντας τα πρόβατα σε άσπρα και μαύρα για την εδραίωση και τη ανακύκλωση της κυριαρχίας. Μετανάστες, εργαζόμενοι, φοιτητές, αγρότες, φυλακισμένοι, οι εξεγερμένοι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, είμαστε τα σκουπίδια της γιγάντιας χωματερής των κρατών και των κεφαλαίων.

Στο πρόσωπο κάθε εργάτη-μετανάστη καθρεφτίζεται η άγρια εκμετάλλευση όλων των εργαζομένων (χωρίς ασφάλιση και υγεία, χωρίς συνδικαλιστικές “ελευθερίες”, με εξευτελιστικούς όρους εργασίας). Οι εργάτες μετανάστες είμαστε εμείς. Καμία ανθρώπινη ζωή δε χωρεί αξιολογικές εκπτώσεις. Στο πρόσωπο κάθε “παράνομου” μετανάστη διώκεται ως παράνομη η ελεύθερη σκέψη, ο ελεύθερος λόγος, και η ελεύθερη πράξη καθενός από εμάς.

Στον κοινωνικό και κρατικό αυτοματισμό απαντάμε με την άμεση δράση μας, χωρίς μεσολαβητές και ειδικούς, χωρίς κηδεμόνες και καθοδηγητές. Οι 300 αγωνιστές μετανάστες δείχνουν το δρόμο για την ελευθερία. Ο λόγος και οι πράξεις τους διδάσκουν και εμπνέουν κάθε μας βήμα για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και ιεραρχία.

Καμιά ζωή δεν είναι λαθραία.

Αδιαμεσολάβητος Αγώνας για Ζωή και Ελευθερία.

Κανένας μόνος του απέναντι στο Κράτος.

Ήδη τις ώρες που αραδιάζονται αυτές οι γραμμές 98 απεργοί πείνας βρίσκονται στα νοσοκομεία Αθήνας και Θεσσαλονίκης. Οι βιολογικές τους δυνάμεις εξαντλούνται: “Σύμφωνα με τους θεράποντες γιατρούς, η νοσοκομειακή περίθαλψη είναι απαραίτητη ώστε οι εν λόγω απεργοί πείνας να μην υποστούν οξεία νεφρική ανεπάρκεια. Επίσης, οι απεργοί πείνας υποφέρουν από καρδιακές αρρυθμίες, αφυδάτωση κι εξάντληση.” Πηγή: http://hungerstrike300.espivblogs.net

ΑΓΑΝΤΑ

για τη ζωή και την ελευθερία

Παρέμβαση εμψύχωσης στα νοσοκομεία της Αθήνας

Πραγματοποιήθηκε 2η παρέμβαση σε τρία νοσοκομεία της Αθήνας από αλληλέγγυες/ αλληλέγγυους με σκοπό την εμψύχωση των απεργών και με χαρακτήρα αντιπληροφόρησης γύρω από την απεργία σε νοσηλευτικό προσωπικό και επισκέπτες στα νοσοκομεία.

Πιο συγκεκριμένα, η παρέμβαση έγινε στα νοσοκομεία «Γεννηματάς», «Σωτηρία» και «Ευαγγελισμός».

Κρεμάστηκαν πανό έξω από τα νοσοκομεία, έγινε μοίρασμα 1000 περίπου κειμένων στις εισόδους και μέσα στα νοσοκομεία, όπως και στους κοντινούς σταθμούς του μετρό.

Η παρέμβαση ήταν απόφαση της συνέλευσης αλληλεγγύης αναρχικών/αντιεξουσιαστών/ελευθεριακών συντρόφων-συντροφισσών.

Το κείμενο που μοιράστηκε:

Ο δίκαιος αγώνας των 300 μεταναστών-εργατών απεργών πείνας είναι και δικός μας αγώνας!

Αθήνα,5 Μαρτίου 2011…

Εδώ και 40 μέρες, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, 300 μετανάστες εργάτες έχουν ξεκινήσει μια σκληρή απεργία πείνας. Διεκδικούν ίσα δικαιώματα με τους ντόπιους συναδέλφους τους και τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και των μεταναστριών που ζουν, εργάζονται και μετακινούνται στη χώρα.

Οι τελευταίες μέρες είναι ιδιαίτερα κρίσιμες. Λόγω της αδιαλλαξίας του κράτους, όλο και περισσότεροι από τους μετανάστες εργάτες, προχωράνε σε απεργία δίψας. Το αποτέλεσμα είναι να κινδυνεύει άμεσα η υγεία τους με ανεπανόρθωτες βλάβες ή και θάνατο. Μέχρι το τελευταίο 24ωρο, εβδομήντα-οκτώ μετανάστες απεργοί πείνας έχουν μεταφερθεί σε περισσότερα από δέκα νοσοκομεία της Αθήνας με συμπτώματα βαριάς αφυδάτωσης και νεφρικής ανεπάρκειας, ενώ είκοσι έχουν διακομιστεί σε νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης. Σε αρκετές περιπτώσεις οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες στα νοσοκομεία δήλωσαν τη συμπαράσταση τους στον αγώνα των απεργών και στα αιτήματα τους. Σε νοσοκομεία της Αθήνας, όπως καταγγέλλουν εργαζόμενοι/ες, την ώρα που το προσωπικό του νοσοκομείου προσπαθούσε να παράσχει ιατρική βοήθεια, οι κρατικοί μηχανισμοί απαιτούσαν, μέσω των εντεταλμένων αστυνομικών οργάνων, από τους θεράποντες ιατρούς να παίξουν το ρόλο των προθύμων και να προμηθεύσουν τα στοιχεία των απεργών πείνας. Οι ένστολοι χαφιέδες συνάντησαν την κάθετη άρνηση του νοσηλευτικού προσωπικού και των γιατρών να παραβιαστούν τα δικαιώματα των απεργών πείνας.

Δυστυχώς όμως, σε κάποια από τα νοσοκομεία όπου μεταφέρονται οι μετανάστες εργάτες επιχειρήθηκε η εκδίωξη τους, και αντιμετωπίστηκαν με ρατσιστικές – φασιστικές συμπεριφορές. Σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης διευθύνων γιατρός ανάγκασε απεργό πείνας σε έκθεση φαγητού για πολλή ώρα ώστε να τον βασανίσει. Σε άλλες περιπτώσεις στην Αθήνα, κάποιοι λίγοι ρατσιστές ούρλιαζαν στους καταβεβλημένους απεργούς πως οι μετανάστες εργάτες και οι μετανάστριες εργάτριες δεν πρέπει να έχουν ίση αντιμετώπιση σε ότι αφορά ζητήματα υγείας. Καλούμε τους/τις εργαζόμενους/εργαζόμενες στα νοσοκομεία της Αθήνας να συμπαρασταθούν – μέσα από το λόγο και τη δράση τους – στον αγώνα των 300. Αυτή η απεργία πείνας είναι ένας κοινωνικός αγώνας ενάντια στην παρανομοποίηση όλων των μεταναστών/τριων, είναι μια μάχη που απευθύνεται σε όλη την τάξη των εργαζομένων.

Οι 300 απεργοί πείνας διακινδυνεύουν τη ζωή τους όχι στη βάση ατομικών και ωφελιμιστικών κινήτρων αλλά για ένα συλλογικό δίκαιο, σε ένα αγώνα που διεκδικεί την αξιοπρέπεια όλης της εργατικής τάξης. Οι μετανάστες οργανώθηκαν μέσα από δημόσιες και οριζόντιες συνελεύσεις στην Κρήτη, θεμελιώνοντας μέσα από συλλογικές διαδικασίες έναν από τους πιο μαζικούς αυτόνομους αγώνες μεταναστών-εργατών στην Ελλάδα. Ζήτησαν από την πρώτη στιγμή την αλληλεγγύη και τη γεφύρωση του αγώνα τους με τα προτάγματα όλων των ανθρώπων και των συλλογικοτήτων που αγωνίζονται για ένα κόσμο ισότητας και ελευθερίας. Παραθέτουμε αποσπάσματα από το κείμενο της συνέλευσης των απεργών πείνας, με το οποίο ζητούν την αλληλεγγύη μας:

«.Βρισκόμαστε στην αναξιοπρέπεια και στο σκοτάδι της παρανομίας για να ωφελούνται οι εργοδότες και οι υπηρεσίες του κράτους από την άγρια εκμετάλλευση της εργασίας μας. Όσο κόβονται οι μισθοί και οι συντάξεις, όσο ακριβαίνουν τα πάντα, τόσο ο μετανάστης παρουσιάζεται ως φταίχτης, ως ο υπαίτιος για την εξαθλίωση και την άγρια εκμετάλλευση των ελλήνων εργαζομένων. Η προπαγάνδα φασιστικών και ρατσιστικών κομμάτων και οργανώσεων έχει πλέον γίνει η επίσημη γλώσσα του κράτους για το μεταναστευτικό. Ζητάμε από τους έλληνες συναδέλφους μας εργαζομένους, από κάθε άνθρωπο που τώρα υποφέρει κι αυτός από την εκμετάλλευση του ιδρώτα του, να σταθεί δίπλα μας. Να στηρίξει τον αγώνα μας, για να μην αφήσει να επικρατήσει και στο δικό του τόπο το ψέμα και η αδικία, ο φασισμός και η απολυταρχία… Αυτό δηλαδή που έχει επικρατήσει και στις δικές μας πατρίδες και μας ανάγκασε να ξενιτευτούμε. εμείς και τα παιδιά μας.»

Ο ταξικός λόγος των απεργών συγκρούεται με το σύνολο των αντι-μεταναστευτικών πολιτικών που θέλουν τη ζωή και την εργασία των μεταναστριών και των μεταναστριών παράνομη, υποτιμημένη και πολιτικά απροστάτευτη απέναντι στις δολοφονικές διαθέσεις των αφεντικών και των στρατιωτικών και αστυνομικών θεσμών των εθνικών κρατών.

Το ελληνικό κράτος έχει τα χέρια του βαμμένα με αίμα. Συμμετέχει στις διεθνείς διακρατικές συμμαχίες που είναι υπεύθυνες για τη (δήθεν ανθρωπιστική) στρατιωτική κατοχή σε χώρες από όπου προέρχονται οι μετανάστες. Στα σύνορά του, σε συνεργασία με τις συνοριοφυλακές άλλων χωρών, τη FRONTEX και τους κρατικά ελεγχόμενους δουλεμπόρους, οδηγεί τους μετανάστες και τις μετανάστριες σε ναρκοπέδια, στο βυθό του αιγαίου και σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στην περιφέρεια της χώρας, όπου επικρατούν απάνθρωπες συνθήκες μαζικού εγκλεισμού, βασανιστηρίων και διαδικασίες βίαιων απελάσεων.

Στα εγκλήματα αυτά, όπως και στην ευρύτερη υποτίμηση της ζωής και της εργασίας των μεταναστών και των μεταναστριών από τα μικρά και τα μεγάλα αφεντικά, συντελούν οι ιδεολογικοί μηχανισμοί του κράτους, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αλλά και ένα διακριτό κομμάτι της κοινωνίας που κεφαλαιοποιεί εδώ και 30 χρόνια τον πλούτο που παράγει η παρανομοποιημένη μεταναστευτική εργατική δύναμη. Οι μετανάστες εργάτες και οι μετανάστριες εργάτριες, άνθρωποι «αόρατοι» και απομονωμένοι, βρίσκονται ακριβώς δίπλα μας και αποτελούν έναν τεράστιο παραγωγικό πληθυσμό που ζει μαζί μας, εργάζεται, μετακινείται, επιθυμεί, δημιουργεί οικογένειες, κοινότητες και δίκτυα αλληλεγγύης.

Ο αγώνας των 300 μεταναστών-εργατών αποδεικνύει τη συλλογική ικανότητα μιας αυτόνομης, ταξικής και κοινωνικής δράσης όλων όσων δε θεωρούνται θεσμικά πολίτες από τα κράτη και δείχνει το δρόμο για να συναντηθούν οι αγώνες των μεταναστών με αυτούς των ντόπιων. Και αυτό τρομάζει τα αφεντικά.

Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο ο αγώνας τους χτυπήθηκε από την πρώτη στιγμή από το κράτος και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, γι’ αυτό έγινε άρση ασύλου και απαγόρευση μιας πολιτικής διαμαρτυρίας στη Νομική, ενώ τώρα επιχειρείται για πρώτη φορά η ποινική δίωξη σε απεργούς πείνας. Αυτός ο κανιβαλιστικός και ρατσιστικός λόγος δουλεύεται εδώ και χρόνια από τους μηχανισμούς του κράτους, και στην εκκένωση τη Νομικής τον ακούσαμε από το στόμα των διαφόρων υπουργών εσωτερικών, εργασίας και νταβατζήδων του πολίτη, καθώς και των τραμπούκων του τύπου.

Καθώς η απεργία πείνας φτάνει σε ένα επικίνδυνο για την υγεία των μεταναστών-εργατών στάδιο, επιστρατεύεται τώρα το «καθεστώς ανοχής» ως πρόταση στους απεργούς. Το «καθεστώς ανοχής» δεν αποτελεί «ανθρωπιστική» αλλά μια ασαφή ρύθμιση, καθώς δίνει για έξι μήνες την άδεια να μείνουν οι μετανάστες εδώ με πρόθεση απέλασης, χωρίς τη δυνατότητα να μπορούν να φύγουν από τη χώρα εάν το επιθυμούν. Γι’ αυτό και οι απεργοί απορρίπτουν την πρόταση αυτή.

Οι αγωνιζόμενοι μετανάστες απεργοί πείνας βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του κοινωνικού πολέμου. Προτάσσουν τη ζωή τους, ενάντια στη βαρβαρότητα της εξουσίας, την εξαθλίωση και την κουλτούρα θανάτου που προσπαθεί να επιβάλει το κράτος σ’ ολόκληρη την κοινωνία. Αγωνίζονται για τη ζωή, την ελευθερία και την αξιοπρέπεια. Για έναν κόσμο όπου ο θάνατος δεν θα έχει πια εξουσία. Γι’ αυτό, καλούμε όλα τα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας να σταθούν αλληλέγγυα στον αγώνα των 300 απεργών πείνας που γίνεται για λογαριασμό όλων μας. Γιατί η αλληλεγγύη μεταξύ όλων των καταπιεσμένων είναι το όπλο μας. Γιατί η αλληλεγγύη δεν είναι μόνο συμπαράσταση αλλά και σύγκρουση για μια κοινωνία αυτοδιεύθυνσης, χωρίς σύνορα, χωρίς φράχτες, χωρίς στρατόπεδα συγκέντρωσης, χωρίς ρατσισμό, χωρίς εκμετάλλευση.

«Δε θα φτηνύνουμε εμείς τη ζωή, που την έχουν κάνει αμελητέα κι αναλώσιμη.

Εμείς θα ακριβύνουμε το θάνατο, τόσο που να ‘ναι αβάσταχτος κι αδιανόητος».

Αλληλεγγύη σε όλους τους αγωνιζόμενους μετανάστες και τις μετανάστριες!

Κοινοί αγώνες όλων των καταπιεσμένων!

Για έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης, ελευθερίας!

Αλληλέγγυες και Αλληλέγγυοι

Κείμενο αλληλεγγύης από την Πρωτοβουλία Γυναικών Ενάντια στην κρίση

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΧΡΕΟΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ

ΝΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΤΩΡΑ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ 300 ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Εμείς οι γυναίκες της Πρωτοβουλίας που από την πρώτη στιγμή σταθήκαμε αλληλέγγυες στον αγώνα των 300 απεργών πείνας μεταναστών, παρακολουθούμε με κομμένη την ανάσα τις κρίσιμες εξελίξεις των τελευταίων ωρών.

Καταγγέλλουμε την κυβέρνηση που με τη μέχρι και χθες ανάλγητη στάση έχει φέρει τους 300 απεργούς πείνας μετανάστες στο να έχουν υποστεί μη αναστρέψιμες βλάβες για την υγεία τους ή και στον άμεσο κίνδυνο απώλειας της ζωής τους.

Σ’ αυτήν την κρίσιμη στιγμή για τους απεργούς μετανάστες ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να σταματήσει ΤΩΡΑ αυτή η αναλγησία της κυβέρνησης και να ικανοποιηθούν τα αιτήματα των 300 μεταναστών απεργών πείνας που είναι αιτήματα και του συνόλου των μεταναστών/ στριών που ζουν κι εργάζονται στη χώρα μας στις χειρότερες εργασιακές συνθήκες (μαύρη–ανασφάλιστη εργασία, εργοδοτική τρομοκρατία, κ.ά.).

Με το σύνθημα ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ-ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ, γιατί εμείς οι γυναίκες, μετά από την αντεργατική-αντιλαϊκή επίθεση της κυβέρνησης και της τρόϊκας νιώθουμε ότι είμαστε μετανάστριες στην ίδια τη χώρα μας, ΚΑΛΟΥΜΕ όλες και όλους τους εργαζόμενους/νες και ανέργους/ες της πόλης μας ΕΔΩ και ΤΩΡΑ να δείξουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας στους 300 απεργούς πείνας συνανθρώπους μας με την παρουσία μας τόσο στο χώρο του ΕΚΘ όσο και με τη συμμετοχή μας σ’ όλες τις εκδηλώσεις συμπαράστασης.

Η ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΘΑ ΕΊΝΑΙ ΚΑΙ  ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΝΙΚΗ!

Δράσεις αλληλεγγύης στην Ξάνθη από το «Xanadu»

Στο πλαίσιο των δράσεων αλληλεγγύης στην απεργία πείνας των 300 εργατών μεταναστών, έχει κρεμαστεί, από τις 10/2/11, ένα μεγάλο πανό στην πρόσοψη του κτιρίου, όπου βρίσκεται το «Xanadu»

10 Μάρτη: Μέρα δράσεων αλληλεγγύης σε όλο τον κόσμο για τους 300 μετανάστες-εργάτες απεργούς πείνας της Ελλάδας

10 Μάρτη: Μέρα δράσεων αλληλεγγύης σε όλο τον κόσμο για τους 300 μετανάστες-εργάτες απεργούς πείνας της Ελλάδας

Παρακαλείστε να δημοσιεύσετε, να τυπώσετε και να διαδώσετε το ακόλουθο κείμενο

Τελευταίες ταξιδιωτικές οδηγίες για την Ελλάδα:

Μπορεί να έχετε ακούσει πως η Ελλάδα είναι μια όμορφη χώρα για να επισκεφτείτε, με πεντανόστιμα φαγητά και πολύ φιλόξενους ανθρώπους. Προσοχή: Αυτή δεν είναι όλη η αλήθεια. Η πραγματικότητα για εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες είναι εντελώς διαφορετική. Υπάρχει γενικευμένη απειλή παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Απόδημοι και επισκέπτες, που περνούν τα ελληνικά σύνορα, ενδέχεται να μεταφερθούν σε κέντρα κράτησης για 2-4 μήνες ή και περισσότερο. Αν και όταν αφεθούν ελεύθεροι οι επισκέπτες αυτοί, υποχρεώνονται να δουλέψουν σε αγροτικές δουλειές, στην ντόπια βιομηχανία, στο οργανωμένο έγκλημα, ή ως μικροπωλητές στο δρόμο, χωρίς χαρτιά ή κανενός είδους πολιτικά δικαιώματα. Επισκέπτες της Ελλάδας προειδοποιούνται για εκμετάλλευση, μηδενική ανοχή, μίσος, συκοφάντηση και αδιάκριτη βία εκ μέρους του ελληνικού κράτους…

Η Ελλάδα εκμεταλλεύεται περίπου 500.000 παράνομους μετανάστες και πρόσφυγες προκειμένου να ανορθώσει τα άθλια οικονομικά της. Τον προηγούμενο χρόνο, σχεδόν 140.000 μετανάστες πέρασαν τα ελληνικά σύνορα με την ελπίδα μιας καλύτερης ζωής. Οι περισσότεροι από αυτούς πρόκειται να παραμείνουν παράνομοι για χρόνια και να αντιμετωπιστούν σαν ανεπιθύμητοι σύγχρονοι σκλάβοι.

Από την 25η Ιανουαρίου, 300 μετανάστες που ζουν και δουλεύουν για πολλά χρόνια στην Ελλάδα ξεκίνησαν μια πανελλαδική απεργία πείνας, στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Διεκδικούν τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών χωρίς χαρτιά της Ελλάδας. Ο αγώνας τους είναι αγώνας όλων των μεταναστών, εργατών και πολιτών του κόσμου.

Στις 10 Μάρτη η απεργία πείνας θα έχει μπει στην 45η μέρα, ωστόσο το ελληνικό κράτος δεν έχει ανταποκριθεί ακόμα στα δίκαια αιτήματά τους!

Καλούμε ανθρώπους στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο να πραγματοποιήσουν δράσεις πολιτικής ανυπακοής στις 10 Μάρτη, σε αλληλεγγύη με τους 300 απεργούς πείνας. Καλούμε όλους/ες να στοχεύσουν σε δράσεις εναντίον σημείων ελληνικού τουρισμού: Το 15% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ) προέρχεται από τον τουρισμό. Στην πραγματικότητα, ο τουρισμός και η μετανάστευση είναι δυο πλευρές του νόμιμου δικαιώματος της ελεύθερης μετακίνησης.

Προτείνουμε έναν εύκολα προσβάσιμο στόχο, που μπορείτε να βρείτε σχεδόν σε κάθε χώρα: τα γραφεία του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (ΕΟΤ). Μπορείτε, π.χ., να διαδηλώσετε απ’ έξω, να τα μπλοκάρετε, να τα καταλάβετε, να μοιράσετε ενημερωτικά φυλλάδια ή να πραγματοποιήσετε άλλες δημιουργικές δράσεις μπροστά, μέσα ή γύρω από τα γραφεία του ΕΟΤ (διευθύνσεις των γραφείων του ΕΟΤ σε διάφορες χώρες).

Αν δεν υπάρχει γραφείο του ΕΟΤ στην πόλη σας, μπορείτε να στοχεύσετε τις δράσεις σας ενάντια σε ελληνικές πρεσβείες ή εταιρείες, ή απλώς να διαμαρτυρηθείτε σε πολυσύχναστους δημόσιους χώρους ή στα μέσα ενημέρωσης.

300 ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ Ή ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ

http://gr.contrainfo.espiv.net/2011/03/06/don%E2%80%99t-visit-greece/

Γαλλία: Έκκληση προς την Ελληνική Κυβέρνηση από τα γαλλικά κόμματα

Γαλλία: Έκκληση προς την Ελληνική Κυβέρνηση από εκπροσώπους του Σοσιαλιστικού Κόμματος (PS), Κομουνιστικού Κόμματος Γαλλίας (PCF), Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος (NPA), Κόμματος της Αριστεράς (PdG), της Εργατικής Πάλης (Lutte Ouvriere), των Πρασίνων και του συνδικάτου Solidaires.

 

 

Εδώ και σχεδόν 40 μέρες, 300 μετανάστες, οι περισσότεροι των εκ των οποίων προέρχονται από το Μαγκρέμπ, κάνουν απεργία πείνας στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Εδώ και πολλά χρόνια δούλευαν στην Ελλάδα, χωρίς χαρτιά, και απολύθηκαν εξαιτίας της κρίσης. Ξεκίνησαν τότε μια πλήρη απεργία πείνας, για να νομιμοποιηθούν. Σχεδόν πενήντα μεταφέρθηκαν επειγόντος στο νοσοκομείο τις τελευταίες μέρες. Πολλοί κινδυνεύουν να πεθάνουν. Ζητάμε από την ελληνική κυβέρνηση να παρέμβει αμέσως και να εμποδίσει την τραγωδία αυτήν χορηγώντας τους χαρτιά, για να μπορέσουν να ξαναβρούν δουλειά στη χώρα αυτήν όπου ζουν και συχνά έχουν δημιουργήσει οικογένειες εδώ και πολλά χρόνια.

 

• Pierre Laurent, εθνικός γραμματέας του PCF (ΚΚΓ), σύμβουλος περιφέρειας Ile de France

• Marie George Buffet, βουλευτής, τέως υπουργός PCF (ΚΚΓ)

• Jacques Fath, μέλος εθνικού συμβουλίου του PCF(ΚΚΓ), υπεύθυνος διεθνών σχέσεων

• Harlem Desir, ευρωβουλευτής, εθνικός γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος

• Pouria Amirshahi, εθνικός γραμματές του Σοσιαλιστικού Κόμματος για τα ανθρώπινα δικαιώματα

• Sandrine Mazetier Σοσιαλιστικό Κόμμα, εθνικός γραμματέας για μετανάστευση

• Daniel Goldberg, βουλευτής Σοσιαλιστικό Κόμμα

• Noel Mamere, Βουλευτής Europe Ecologie Les Verts (Πράσινοι)

• Olivier Besancenot, εκπρόσωπος του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος (NPA)

• Alain Pojolat μέλος εκτελεστικής γραμματείας του NPA

• Sandra Demarcq, μέλος εκτελεστικής γραμματείας του NPA

• Alain Krivine, τέως ευρωβουλευτής μέλος Εθνικής Επιτροπής του NPA

• Jean Luc Melenchon, πρόεδρος του Κόμματος της Αριστεράς (Parti de Gauche), ευρωβουλευτής

• Martine Billard, Αντιπρόεδρος του Κόμματος της Αριστεράς Parti de Gauche, βουλευτής Παρισιού

• Danielle Simonnet, εθνικός γραμματέας για τη μετανάστευση του Κόμματος της Αριστεράς (Parti de Gauche)

• Raquel Garrido, εκπρόσωπος στη Διεθνή του Κόμματος της Αριστεράς (Parti de Gauche)

• Nathalie Arthaud, εκπρόσωπος της Lutte Ouvriere

• Arlette Laguiller, εθνική ηγεσία της Lutte Ouvriere

• Annick Coupe, εκπρόσωπος του συνδικάτου Solidaires

• Christian Maheux, μέλος της εθνικής γραμματείας του Solidaires

• Catherine Lebrun, μέλος της εθνικής γραμματείας του Solidaires

• Cecile Duflot Εθνική γραμματεία της Europe Ecologie les Verts (Πράσινοι)

 

 

Appel unitaire en soutien à des sans-papiers en grève de la faim, en Grèce.

Depuis pres de quarante jours, 3OO immigres, la plupart d’origine maghrebine, font la greve de la faim a Athenes et Salonique. Depuis des annees ils travaillaient en Grece sans papiers et se sont trouve licencies avec la crise. Ils ont alors entrepris une greve de la faim totale pour obtenir des papiers. Pres de cinquante d’entre eux ont du etre hospitalises ces derniers jours. Plusieurs risquent la mort. Nous demandons au gouvernement grec d’intervenir immediatement et d’empecher cette tragedie en leur accordant des papiers pour qu’ils puissent retrouver du travail dans ce pays ou ils vivent et ont souvent fonde une famille depuis de nombreuses annees.

 

Le 3 mars 2011.

Premières signatures.

Pierre Laurent, secretaire national du PCF,conseiller regional Ile de France

Marie George Buffet, deputee, ancien ministre, PCF

Jacques Fath,Membre du Comite Executif National du PCF. Responsable des relations internationales

Harlem Desir, Depute europeen,secretaire national du PS

Pouria Amirshahi, Secretaire national du PS aux droits de l’homme

Sandrine Mazetier, PS, Depute secretaire nationale a l’immigration

Daniel Goldberg, Depute PS

Noel Mamere, Depute Europe Ecologie Les Verts

Olivier Besancenot, Porte parole du NPA

Alain Pojolat, Membre du Comite Executif du NPA

Sandra Demarcq, Membre du Comite Executif du NPA

Alain Krivine, Ancien depute europeen, membre du CPN du NPA

Jean Luc Melenchon, Copresident du Parti de Gauche, depute europeen

Martine Billard, Copresidente du Parti de Gauche, deputee de Paris

Danielle Simonnet, Secretaire nationale aux migrations et a la

citoyennete, Parti de Gauche

Raquel Garrido, Porte parole a l’Internationale du Parti de Gauche

Nathalie Arthaud, Porte parole de Lutte Ouvriere

Arlette Laguiller, Direction nationale de Lutte Ouvriere

Annick Coupe, Porte parole de Solidaires

Christian Maheux, Membre du secretariat national de Solidaires

Catherine Lebrun, Membre du secretariat national de Solidaires

Cecile Duflot Secretaire nationale d’Europe Ecologie les Verts

Δράσεις αλληλεγγύης από Ορεστιάδα

Δράσεις αλληλεγγύης στην Ορεστιάδα

Δράσεις αλληλεγγύης στην Ορεστιάδα

Με πορεία στους κεντρικούς δρόμους της Νέας Ορεστιάδας, κορυφώθηκε το μεσημέρι της Κυριακής το “διήμερο δράσης και ενημέρωσης ενάντια στο φράχτη και συζήτησης για το μεταναστευτικό”, που διοργάνωσε στις 26 και 27 Φεβρουαρίου, η Ανοιχτή Συνέλευση Ορεστιάδας. Με κεντρικά συνθήματα “στο φράχτη του Έβρου, στον πάτο του Αιγαίου, κτίζεται η ασφάλεια του κάθε Ευρωπαίου”, “η αλληλεγγύη το όπλο των λαών- πόλεμο στον πόλεμο των αφεντικών”, “Ελλάδα- Τουρκία, Αλβανία- ο εχθρός είναι στις τράπεζες και στα υπουργεία”, κ. α. διέσχισε κεντρικούς δρόμους της πόλης και κατέληξε στο χώρο του πανεπιστημίου, για τη συνέχιση και ολοκλήρωση των εκδηλώσεων του “διημέρου”, με προβολή ντοκιμαντέρ και ρεμπέτικη μουσική. Ένα διήμερο που έλαβε “διεθνή χαρακτήρα”, καθώς συμμετείχαν σε αυτό δέκα, περίπου, εκπρόσωποι από δύο αντιρατσιστικές πρωτοβουλίες της Τουρκίας, ένας από αντίστοιχη κίνηση της Γερμανίας και δύο από τη Γαλλία. Οι δύσκολες καιρικές συνθήκες, χιόνια τις προηγούμενες ημέρες και θερμοκρασίες υπό του μηδενός, μπορεί να εμπόδισαν τη μαζικότερη συμμετοχή από συλλογικότητες και στέκια της Αν. Μακεδονίας- Θράκης, υπήρξε όμως εκπροσώπηση από Αλεξανδρούπολη, Κομοτηνή, Ξάνθη.

Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν το απόγευμα του Σαββάτου, σε χώρο του πανεπιστημίου που είχε διαμορφωθεί κατάλληλα και είχε “ντυθεί” με αφίσες και σχετικές γελοιογραφίες, ενώ είχαν αναρτηθεί διάφορα κείμενα για την πληροφόρηση- ενημέρωση των συμμετεχόντων. Προβλήθηκε το ντοκιμαντέρ “battle for attica square” και ακολούθησε συζήτηση για το θέμα του φράχτη, όπου συνολικά εκφράστηκε η κάθετη και πλήρης αντίθεση στην προοπτική κατασκευής του, και τα ζητήματα μετανάστευσης, στην οποία συμμετείχαν περισσότερα από 100 άτομα!

Η συζήτηση ξεκίνησε με τις θέσεις της Ανοιχτής Συνέλευσης Ορεστιάδας, οι οποίες αποτυπώνονται στο κείμενο που διανέμονταν όλες τις προηγούμενες ημέρες, ακολούθησε παρουσίαση μιας έρευνας, από πολιτειολόγο, που αποτύπωνε το μεταναστευτικό ζήτημα και έδινε στοιχεία για τους φράχτες, ανά τον κόσμο, με αναμφισβήτητες απαντήσεις για την “αποτελεσματικότητά” τους αλλά και το τι ισχύει, για το άσυλο, τα κέντρα κράτησης κ. τ. λ., σε άλλες χώρες, όπως Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία. Το σύνολο όσων τοποθετήθηκαν υπογράμμισαν ότι οι μετανάστες αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα με τους Έλληνες, αυτά της “μαύρης εργασίας”, της “εκμετάλλευσης”, της “ανασφάλειας”, τονίζοντας την “τεχνητή πόλωση” και “αντιπαλότητα” που προωθείται, αντί της αλληλεγγύης και συνεργασίας. Ιδιαίτερες αναφορές έγιναν στον “αγώνα ζωής” των 300 μεταναστών που πραγματοποιούν απεργία πείνας για 36η ημέρα, στις ακολουθούμενες “ ιμπεριαλιστικές, ληστρικές και πολεμικές” επιδρομές στις πλουτοπαραγωγικές πηγές χωρών, που προκαλούν τον “ξεριζωμό” των ανθρώπων. Φυσικά και δεν έλειψαν οι αναφορές στην ανθρωπιστική διάσταση του όλου ζητήματος.

Η λήξη της ανοιχτής συζήτησης, μετά από 4 περίπου ώρες, σήμανε την έναρξη του μουσικού μέρους του διημέρου, το οποίο δεν ήταν μακριά από το όλο “πνεύμα”. Όλες οι μουσικές που ακούστηκαν, τόσο από τους Bud Bourbon από τη Νέα Ορεστιάδα όσο και από τους Bandista από την Τουρκία αλλά και τους “Αναποδιά” από την Αλεξανδρούπολη, είχαν ξεκάθαρες αναφορές στο…χάλι αυτού του κόσμου αλλά και στο σύστημα που καθιστά αδύναμους, από κάθε πλευρά, εκατομμύρια ανθρώπους. Η “αγωνιστικότητα” και το κλίμα συνανθρωπιάς μεταδόθηκαν σε όλες τις μουσικές κλίμακες, στην Ελληνική, Τουρκική, Αγγλική και άλλες γλώσσες και κυριολεκτικά συμπλήρωσαν, με τον πλέον ιδανικό τρόπο, την πρώτη βραδιά, που τελικά ολοκληρώθηκε το ξημέρωμα της δεύτερης ημέρας.

Είναι αλήθεια πως η όλη διοργάνωση αποδείχτηκε πολύ “μεγάλη”, για πολλούς και διάφορους λόγους, και πέρα από τα προσδοκώμενα…

Κάλεσμα για Ευρωπαϊκά συντονισμένες δράσεις αλληλεγγύης στις 7 Μαρτίου από αληλλέγγυους στο Παρίσι

Call for European coordinated solidarity actions to the 300 immigrants hunger strikers in Greece on Monday, March 7

300 undocumented migrants have entered the 40th day of a hunger strike in Athens and Thessaloniki. As a consequence, the critical threshold beyond which health damage is non-reversible has already been crossed, while the threat of casualties becomes more imminent. Ninetyeight of the hungerstrikers are currently hospitalized. The Greek government, formed by the Socialist Party (PASOK), persists on rejecting their legitimate demand for legalization, driving them to subsequent death.

In the meantime, eight members of the “initiative for solidarity to the 300 hunger strikers”, the President of the University of Athens – where the immigrants were initially housed, before transferred elsewhere due to the menace of a violent evacuation by the police – as well as the hungerstrikers themselves, are accused by the authorities for human trafficking. At the hospital, policemen interrogate the doctors and nurses in order to learn the names of the immigrants. Furthermore, the participants of the press conference organized by the “initiative for solidarity to the 300 hungerstrikers”, that took place on the 1st of March, were brutally assaulted by the police.

In a country devastated by the economic crisis, where unemployed and precarious or not workers are being humiliated due to the lack of means for survival, the struggle of the 300 undocumented migrant workers transforms despair into battle. By putting their own lives in danger, they manifest that being “illegal” one has nothing to lose.

While the solidarity movement is continuously extended in Greece and abroad, the Greek government keeps on demonstrating its cynicism and brutality. The minister of foreign affairs disclaimed any responsibility at all and stated that only those standing in solidarity should be held accountable for putting these people’s lives in danger. Under these circumstances, racist and xenophobic speeches and assaults turn witch hunt into a national sport. Unfortunately this is not restricted only to Greece.

These 300 workers- hunger-strikerssans papiers” have been living and working in Greece for many years. During all these years they have been an important source of wealth for their employers, but they have also been an important source of human and cultural wealth for their friends and colleagues. This hunger strike by no means constitutes a mere Greek affair, it is rather associated with the common European policy imposed by the Dublin Regulation.

We demand:

The immediate legalization of the 300 undocumented workershunger-strikers

The legalization of all undocumented workers

The abrogation of the Dublin II Regulation which sets their lives in danger and turns countries into “non-selected migrant” storehouses, where any kind of violence and violation becomes commonplace

We make a call for action in solidarity to the 300 undocumented workers- hunger-strikers

MONDAY, MARCH 7: COORDINATED SOLIDARITY ACTIONS TO THE 300 IMMIGRANTS HUNGER STRIKERS IN GREECE

No life is illegal, no life is to be spared

Επιστολή φορέων της Θεσσαλονίκης προς τον πρωθυπουργό

Επιστολή Φορέων της Θεσσαλονίκης

προς τον πρωθυπουργό της Ελλάδας κ.Γ.Παπανδρέου

 

Θεσσαλονίκη, 4 Μαρτίου 2011

 

Κύριε πρωθυπουργέ,

Η απεργία πείνας των 300 μεταναστών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη βρίσκεται, μετά από 39 ημέρες, σε κρίσιμη καμπή αφού απειλείται άμεσα κι΄αυτή ακόμη η ζωή των απεργών πείνας.

Οι εκπρόσωποι των φορέων της Θεσσαλονίκης που συγκεντρωθήκαμε σήμερα στο Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, μετά από πρόσκληση της διοίκησής του, ασπαζόμαστε ως αυτονόητη τη θέση ότι η ανθρώπινη ζωή και η αξιοπρέπεια είναι ύψιστα αγαθά.

Πάνω απ΄όλα για ανθρωπιστικούς λόγους και γιατί πιστεύουμε ότι δεν πρέπει να χαθεί καμία ανθρώπινη ζωή καλούμε την κυβέρνηση και όλους τους αρμόδιους να ακούσουν με προσοχή τα αιτήματα των απεργών πείνας και να μη διστάσουν να αποδεχθούν ό,τι είναι θεσμικά και κοινωνικά δίκαιο, άλλωστε υπάρχει ήδη το νομοθετικό πλαίσιο για την νομιμοποίηση των μεταναστών.

Χρειάζεται να προσέξουν και να σεβαστούν το γεγονός ότι σε μια εποχή κρίσης τα αιτήματα των μεταναστών απεργών πείνας αφορούν τη νομιμότητα.

Συμφωνήσαμε ότι πρέπει να υπάρξει δραστική μείωση των ενσήμων που απαιτούνται για τη νομιμοποίηση των μεταναστών με δικαίωμα εξαγοράς μέρους αυτών.

Ειδικά για τους 300 απεργούς πείνας να υπάρξει παράταση του χρόνου ανοχής χωρίς περιορισμούς, αφού χρειάζονται μεγάλο χρονικό διάστημα μέχρι να επανέλθουν σε φυσιολογικές συνθήκες ζωής και στην αγορά εργασίας.

Θεωρούμε ότι είναι ώριμο το αίτημα της μείωσης του χρόνου και από 12 σε 5 χρόνια για την πλήρη νομιμοποίηση και ένταξή τους στην ελληνική κοινωνία. Πιστεύουμε ότι θα πρέπει να σταματήσει η ποινικοποίηση στέγασης και περίθαλψης μεταναστών καθώς και η ποινικοποίηση της αλληλεγγύης προς αυτούς.

 

Πιο εξειδικευμένα εμείς πιστεύουμε ότι χρειάζεται:

  • Εφαρμογή της δυνατότητας έκδοσης άδειας παραμονής κατά το άρθρο 21 παρ.4 του Ν 3907/2011
  • Χορήγηση μέχρι τέσσερα εξάμηνα, ανανεώσιμων αδειών παραμονής κατά το άρθρο 24 του Ν 3907/2011 σε όσους δεσμεύονται για την παροχή νόμιμης εργασίας
  • Επανεξέταση και απόδοση άδειας διαμονής σε όσους εξέπεσαν από τη νομιμοποίηση του 2005 παρά την ύπαρξη ουσιαστικών όρων σε συνδυασμό με μείωση ή αποσύνδεση σε περίοδο οικονομικής κρίσης της άδειας παραμονής από ένσημα.
  • Μείωση του προαπαιτούμενου χρόνου παραμονής των χωρίς χαρτιά σε 5ετία (από 12ετία) για την έκδοση ειδικής άδειας διαμονής του νέου άρθρου 44 του Ν 3386/05

Καλούμε την κυβέρνηση να προχωρήσει άμεσα σε συνάντηση με τους απεργούς πείνας ώστε να εξευρεθεί λύση γιατί το ορατό πλέον ενδεχόμενο απώλειας ανθρώπινης ζωής θα είναι πολλαπλά καταστροφικό όχι μόνο για τους απεργούς αλλά για όλη την ελληνική κοινωνία.

 

Οι εκπρόσωποι των φορέων της Θεσσαλονίκης

 

  1. Ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης, Παναγιώτης Αβραμόπουλος
  2. Ο πρύτανης του Α.Π.Θ, Ιωάννης Μυλόπουλος, επικεφαλής αντιπροσωπείας της Πανεπιστημιακής Κοινότητας
  3. Ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, Μανόλης Λαμτζίδης
  4. Ο πρόεδρος της Ε.Ν.Ι.Θ, Στρατής Πλωμαρίτης
  5. Ο πρόεδρος της Ε.Σ.Η.Ε Μ-Θ, Μόσχος Βοϊτσίδης
  6. Ο πρόεδρος της Ε.Δ.Ο.Θ ΝΤ/ΑΔΕΔΥ, Πέτρος Κετηκίδης
  7. Ο πρόεδρος του Ε.Κ.Θ, Παναγιώτης Τσαραμπουλίδης

Κείμενο που στάλθηκε στα υπουργεία από το κατηλειμμένο ΚΕΠ στην Ορεστιάδα

Κείμενο που στάλθηκε στα υπουργεία από το κατειλημμένο ΚΕΠ στην Ορεστιάδα

Στο δίκαιο αγώνα που διεξάγουν οι 300 μετανάστες τασσόμαστε υπέρ. Στέλνουμε την αλληλεγγύη και συμπαράστασή μας. Μιλάμε για 300 ανθρώπους που ζούσαν και δούλευαν στην Ελλάδα χωρίς να μπορέσουν να αφομοιωθούν ποτέ από αυτή την κοινωνία. Και τώρα αρνούμενοι οι ίδιοι το δικαίωμά τους στη ζωή παλεύουν για το αυτονόητο: Ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους ντόπιους εργαζόμενους.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ

Ορεστιάδα, 3/3/2011

Κείμενο της Αντιρατσιστικής Πρωτοβουλίας Λάρισας

Κάθε σοβαρή βλάβη στην υγεία των απεργών πείνας είναι αίμα στα χέρια τους

 

Οι 300 μετανάστες απεργοί πείνας βρίσκονται στην 34η μέρα απεργίας και συνεχίζουν το μεγαλειώδη αγώνα τους, παρ’ όλο που η υγεία τους βρίσκεται σε κρίσιμη φάση. Καθημερινά μεταφέρονται πολλοί στα νοσοκομεία Όπως δήλωσαν οι γιατροί της ομάδας ιατρικής στήριξης, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος για ορισμένους να μείνουν ανάπηροι, να χάσουν τα νεφρά τους ή ακόμη τη ζωή τους.

Ταυτόχρονα από την Κυριακή ξεκίνησαν και απεργία δίψας, σταματώντας το νερό, τη ζάχαρη και το αλάτι.

Στο πλευρό των απεργών έχουν συμπαραταχθεί μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας: απλός κόσμος, εργατικά συνδικάτα, φοιτητικοί σύλλογοι, σύλλογοι γιατρών και δικηγόρων, πολιτικές, κοινωνικές και μεταναστευτικές οργανώσεις, κινήσεις γειτονιών, δημοτικά συμβούλια,  πανεπιστημιακοί, διανοούμενοι και καλλιτέχνες. Η αλληλεγγύη αυτή σκόπιμα αποσιωπάται από τα ΜΜΕ.

Ταυτόχρονα αίσθηση προκαλεί και η Διεθνής αλληλεγγύη, με καθημερινές παρεμβάσεις στο εξωτερικό από φοιτητές και με δηλώσεις συμπαράστασης από διανοούμενους και καλλιτέχνες όπως οι: Νόαμ Τσόμσκι, Σλαβόι Ζίζεκ, Τόνι Νέγκρι, Εντουάρντο Γκαλεάνο, John Holloway, Alain Badiou, Ετιέν Μπαλιμπάρ, Κεν Λόουτς, Ντάριο Φο, Βάλλερστάιν, κ.ά

Απέναντι στο μεγαλείο του αγώνα και το εύρος της αλληλεγγύης, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, (με τους πρόθυμους συμπαραστάτες της) από την αρχή αντιτάσσει τη βαρβαρότητα.

  • Βασάνισαν τους μετανάστες κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας, υπό την απειλή των ΜΑΤ και τους εξανάγκασαν  να εκκενώσουν το άδειο κτίριο της Νομικής Σχολής.
  • Τους οδήγησαν στις άθλιες συνθήκες του κτιρίου Υπατία στην Αθήνα
  • Ποινικοποίησαν την αλληλεγγύη στέλνοντας 8 ανθρώπους της πρωτοβουλίας αλληλεγγύης στο δικαστήριο με σαθρές και ανυπόστατες κατηγορίες.
  • Με πρωτοστάτη τον Λοβέρδο , με συμπαραστάτη τώρα και  τον «γιατρό» Ν. Κακλαμάνη, ξεκίνησαν μια αισχρή καμπάνια για το ότι δήθεν οι απεργοί συνιστούν απειλή για τη δημόσια υγεία

Και αφού όλες αυτές οι προσπάθειες να σπάσουν την απεργία απέτυχαν εντελώς, η κυβέρνηση συνεχίζει να δηλώνει ψευδώς πως δεσμεύεται από ευρωπαϊκούς κανονισμούς που δεν επιτρέπουν τις μαζικές νομιμοποιήσεις. Το ψέμα όμως έχει «κοντά πόδια» γιατί μαζικές διαδικασίες νομιμοποίησης  έχουν λάβει χώρα τα τελευταία 2 χρόνια και συγκεκριμένα στην Ιταλία που νομιμοποιήθηκαν 200.000 μετανάστες και στο Βέλγιο την ίδια περίοδο 50.000.

Η κυβέρνηση αυτή, που καταστέλλει και συκοφαντεί τα κοινωνικά κινήματα, τους εργατικούς και συνδικαλιστικούς αγώνες, που σηκώνει τείχη στα σύνορα και επωάζει το αυγό του φασισμού, που ισοπέδωσε μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο τις κοινωνικές κατακτήσεις δεκαετιών, που ξεπουλά ό,τι δημόσιο έχει απομείνει, σήμερα με περισσή αναλγησία παίζει με τις ζωές 300 ανθρώπων

Οι μετανάστες είναι αποφασισμένοι να φτάσουν ως το τέλος, όπως λένε και οι ίδιοι:

Αγωνιζόμαστε για την αναγνώριση της  ζωής  μας.

Αγωνιζόμαστε για την νομιμοποίηση μας στον τόπο που ζούμε και εργαζόμαστε.

Ο αγώνας μας είναι ένας αγώνας από το σκοτάδι στο φως.

Αν ο αγώνας μας δεν δικαιωθεί, θα οδηγηθούμε στο θάνατο.

Καταλαβαίνουμε πως η κυβέρνηση παίζει μαζί μας όπως άλλωστε τόσο καιρό παίζει με τη ζωή μας. Η ζωή μας όμως είναι πιο δυνατή από οποιαδήποτε κυβέρνηση

 

Για ό,τι συμβεί από εδώ και πέρα υπεύθυνη είναι η κυβέρνηση και μόνο αυτή.

Αντιρατσιστική πρωτοβουλία Λάρισας

Δράσεις της Αντιρατσιστικής Πρωτοβουλίας Λάρισας

Μέλη της αντιρατσιστικής πρωτοβουλίας λάρισας πραγματοποίησαν την Τετάρτη 2/3 παρέμβαση αντιπληροφόρησης – αλληλεγγύης στο κέντρο της πόλης με πανό, πικέτες και μοίρασμα προκηρύξεων.

Νωρίτερα κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του Περιφερειακού Συμβουλίου Θεσσαλίας πραγματοποιήθηκε παρέμβαση μελών της αντιρατσιστικής πρωτοβουλίας λάρισας με πανό και συνθήματα όπου ζητήθηκε να τοποθετηθεί το Περιφερειακό Συμβούλιο και να εκφράσει την αλληλεγγύη του στους μετανάστες απεργούς πείνας. Σημειώνεται πως ενώ είχε κατατεθεί από την προηγούμενη συνεδρίαση του οργάνου σχετικό ψήφισμα από τον εκπρόσωπο της Θεσσαλίας της Αλληλεγγύης και της Οικολογίας αυτό δεν είχε μέχρι τότε τύχη κι απ΄ ότι φαινόταν δεν υπήρχε διάθεση να συζητηθεί. Μετά την παρέμβαση μας συζητήθηκε το προταθέν ψήφισμα αλλά  εμφανίστηκε ένα επιπλέον ψήφισμα – προϊόν συμφωνίας των παρατάξεων που πρόσκεινται σε ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – όπου είχε αφαιρεθεί η ουσία της αλληλεγγύης, δηλαδή η στήριξη των αιτημάτων των απεργών και στο οποίο καλούνταν  η κυβέρνηση να δώσει λύση στα πλαίσια της εθνικής και ευρωπαϊκής «νομιμότητας». Αφού πήραμε το λόγο και τοποθετηθήκαμε, έγινε τελικά κατορθωτό να περάσει τροποποιημένο το αρχικό ψήφισμα, κρατώντας τα βασικά χαρακτηριστικά του. Για την ιστορία το ψήφισμα του Περιφερειακού Συμβουλίου που επισυνάπτεται, στηρίχθηκε από τις παρατάξεις που υποστηρίζονται από ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΚΚΕ, Οικολόγους και ΝΔ. Η παράταξη του ΠΑΣΟΚ αποχώρησε ενώ ο εκπρόσωπος του ΛΑΟΣ καταψήφισε.

Παρέμβαση Αντιρατσιστικής Πρωτοβουλίας Λάρισας

Παρέμβαση Αντιρατσιστικής Πρωτοβουλίας Λάρισας

Κείμενο που μοιράστηκε έξω από την ΓΓ Μακεδονίας-Θράκης χτες

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ

 

Έχοντας ξεπεράσει πια τον ένα μήνα απεργίας πείνας, οι 300 μετανάστες εργάτες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη συνεχίζουν το μεγαλειώδη αγώνα τους περνώντας πλέον σε κρίσιμη για την υγεία τους φάση. Δεκαεπτά από τους απεργούς που φιλοξενούνται στον 7ο όροφο του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης έχουν αντιμετωπίσει λιποθυμικά επεισόδια, έχουν εισαχθεί και παραμένουν στα νοσοκομεία της πόλης – και 45 στην Αθήνα. Ο αριθμός μπορεί ήδη να είναι μεγαλύτερος, όσο περνούν οι μέρες και πλέον ο κίνδυνος ανεπανόρθωτων βλαβών στην υγεία των απεργών είναι ορατός.

 

Στο πλευρό των απεργών έχουν συμπαραταχθεί μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας: εργατικά συνδικάτα, φοιτητικοί σύλλογοι, σύλλογοι γιατρών και δικηγόρων, πολιτικές και κοινωνικές οργανώσεις, κινήσεις γειτονιών, δημοτικά συμβούλια,  πανεπιστημιακοί, διανοούμενοι και καλλιτέχνες, αλλά και πολύς κόσμος που έχει κατέβει για την υπεράσπιση του δίκαιου αιτήματος των απεργών για νομιμοποίηση και δικαίωμα σε μια κανονική, αξιοπρεπή ζωή «στο φως» στους δρόμους, στις συνελεύσεις των πρωτοβουλιών αλληλεγγύης, στις παρεμβάσεις, στις συναυλίες, σε ενημερώσεις και εξορμήσεις.

 

Απέναντι στο μεγαλείο του αγώνα και το εύρος και βάθος της αλληλεγγύης σε αυτόν η κυβέρνηση δολοφόνων του ΠΑΣΟΚ αντιτάσσει από την αρχή μόνο τη βαρβαρότητα.

 

  • Βασάνισαν τους μετανάστες κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας
    απεργίας πείνας με τις χωρίς νόημα διαπραγματεύσεις και ψευδείς
    υποσχέσεις έτσι ώστε να εκκενώσουν το άδειο κτίριο της Νομικής Σχολής.
  • Τους οδήγησαν στις άθλιες συνθήκες του κτιρίου Υπατία στην Αθήνα μέσα στην υγρασία και στους στενούς διαδρόμους της αυλής του.
  • Ποινικοποίησαν την αλληλεγγύη και έστειλαν 8 ανθρώπους στο
    δικαστήριο με την κατηγορία ότι βοήθησαν στον αγώνα των απεργών πείνας.
  • Με πρωτοστασία του υπουργού υγείας Λοβέρδου ξεκίνησαν μια παραπλανητική καμπάνια για να πείσουν
    την κοινωνία ότι οι απεργοί συνιστούν απειλή για την δημόσια υγεία

Και αφού όλες αυτές οι προσπάθειες να σπάσουν την απεργία απέτυχαν
εντελώς , η κυβέρνηση συνεχίζει να δηλώνει ψευδώς πως δεσμεύεται από ευρωπαϊκούς κανονισμούς που δεν επιτρέπουν τις μαζικές νομιμοποιήσεις (παρότι 2 τέτοιες διαδικασίες έχουν λάβει χώρα τα τελευταία 2 χρόνια στην Ιταλία και το Βέλγιο), να συντηρεί το φόβο των «ορδών» νέων μεταναστών από τη Βόρεια Αφρική που θα συρρεύσουν λόγω των ραγδαίων κοινωνικών εξελίξεων που λαμβάνουν χώρα σε χώρες όπως η Λιβύη, η Τυνησία, η Αίγυπτος κ.α. και να δηλώνει πως δεν μπορεί να ικανοποιήσει τα σαφή και συγκεκριμένα πλέον αιτήματα των απεργών πείνας.

 

Η μεταμφιεσμένη χούντα που καταστέλλει και συκοφαντεί τα κοινωνικά κινήματα, τους εργατικούς και συνδικαλιστικούς αγώνες, που σηκώνει τείχη στα σύνορα και επωάζει το αυγό του φασισμού στις γειτονιές των πόλεων, η δοσίλογη κυβέρνηση που δε διστάζει να ισοπεδώσει μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο τις κοινωνικές κατακτήσεις δεκαετιών, που ξεπουλά ό,τι δημόσιο έχει απομείνει, αποφασίζει με αυτή της τη στάση, με την άρνησή της να συναντήσει τους απεργούς, να ακούσει, να κατανοήσει και να ικανοποιήσει τα αιτήματά τους, που συμπυκνώνονται στο αυτονόητο δικαίωμα της αξιοπρεπούς ύπαρξης, επιλέγει ουσιαστικά σε αυτή την ιστορία το ρόλο του δολοφόνου.

 

Η υγεία και η ζωή των απεργών πείνας είναι το όπλο τους, παλεύουν με το κορμί τους και μόνο αυτό. Είναι αποφασισμένοι να φτάσουν ως το τέλος, όπως λένε και οι ίδιοι: «ή θα πάρουμε άδειες παραμονής, ή θα πεθάνουμε, αφού έτσι κι αλλιώς πεθαίνουμε κάθε μέρα».

 

Η υγεία των απεργών πείνας είναι μια ωρολογιακή βόμβα που  η κυβέρνηση κρατά στα χέρια της. Κάθε μέρα που περνά, είναι ένα  βήμα πιο κοντά στην έκρηξη και μόνο η ίδια η κυβέρνηση μπορεί να την αποτρέψει.

Για ό,τι συμβεί από εδώ και πέρα υπεύθυνη είναι η κυβέρνηση και μόνο αυτή. Κάθε σοβαρή βλάβη στην υγεία των απεργών πείνας είναι αίμα στα χέρια τους.

 

ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ- ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

37η μέρα μαρτυρίου: Η κυβέρνηση δολοφονεί. Όλοι/ες στην διαδήλωση της Πέμπτης 3/2, 7:00μμ στην Αγορά – Χανιά

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

37η μέρα απεργίας πείνας

Χανιά, Τετάρτη 2 Μάρτη 2011

Αν η κυβέρνηση ελπίζει στο σπάσιμο της απεργίας πείνας των 300 εργατών μεταναστών, με την αδιαλλαξία της, χάνει το χρόνο της.

Η αλληλεγγύη φουντώνει μέρα με τη μέρα όπως και η οργή όλων των εργαζομένων. Το αίτημα των απεργών πείνας και ο αγώνας τους είναι δίκαιος και νόμιμος. Το μόνο παράνομο στις 37 μέρες απεργίας πείνας είναι η στάση της κυβέρνησης. Οι 300 εργάτες μετανάστες δήλωσαν από την αρχή ή θα κερδίσουμε ή θα πεθάνουμε.

Μην περιμένει ο κ. Παπανδρέου και η κυβέρνηση του να το διαπιστώσουν.

Ο αγώνας τους είναι αγώνας όλης της εργατικής τάξης και θα νικήσει έτσι και αλλιώς. Δεν υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές μεταξύ μας και γι αυτό είμαστε όλοι μαζί τους.

Όλοι  στις δράσεις αλληλεγγύης, αποφασιστικά, ν’ απαντήσουμε στην αδιαλλαξία, την εκμετάλλευση, τους αποκλεισμούς.

Πλατεία Αγοράς, Πέμπτη 3-2-11, 7:00 μ.μ.

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ

Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης

Παρέμβαση αλληλεγγύης στους μετανάστες απεργούς πείνας σε νοσοκομεία της Αθήνας

Παρέμβαση πληροφόρησης για τα δίκαια αιτήματα των μεταναστών απεργών πείνας και εμψύχωσης των ίδιων των απεργών πραγματοποιήθηκε σήμερα το απόγευμα από ομάδα συντρόφων/συντροφισσών σε διάφορα νοσοκομεία της Αθήνας όπου νοσηλεύονται μετανάστες απεργοί πείνας. Συγκεκριμένα στα νοσοκομεία Ευαγγελισμός, Ιπποκράτειο, Λαϊκό, Ελπίς. Η παρέμβαση αποφασίστηκε στη συνέλευση αλληλεγγύης αναρχικών/αντιεξουσιαστών/ελευθεριακών/συντρόφων-ισσών.

Κρεμάστηκαν πανό στις εισόδους των νοσοκομειών, πετάχτηκαν τρικάκια και μοιράστηκαν κείμενα τόσο έξω από τους χώρους των νοσοκομείων όσο και στο εσωτερικό των κλινικών. Όπου αυτό ήταν δυνατό, βρεθήκαμε και με τους ίδιους τους μετανάστες.

Σε γενικές γραμμές το κλίμα από μεριάς ανταπόκρισης του κόσμου ήταν μάλλον αδιάφορο, αλλά δεν έλειψαν ούτε οι θετικές χειρονομίες από μεριάς νοσηλευτικού και ιατρικού προσωπικού, ούτε μεμονωμένες εκφράσεις δυσφορίας.

Το πιο σημαντικό και δυνατό σημείο της παρέμβασης ήταν η ενδυνάμωση του ηθικού των ίδιων των μεταναστών απεργών.

Το κείμενο που μοιράστηκε κατά τη διάρκεια της παρέμβασης είναι το παρακάτω:

Ο δίκαιος αγώνας των 300 μεταναστών-εργατών απεργών πείνας είναι και δικός μας αγώνας!

Εδώ και 37 μέρες, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, 300 μετανάστες εργάτες έχουν ξεκινήσει μια σκληρή απεργία πείνας. Διεκδικούν ίσα δικαιώματα με τους ντόπιους συναδέλφους τους και τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και των μεταναστριών που ζουν, εργάζονται και μετακινούνται στη χώρα.

Οι τελευταίες μέρες είναι ιδιαίτερα κρίσιμες. Λόγω της αδιαλλαξίας του κράτους, όλο και περισσότεροι από τους μετανάστες εργάτες, προχωράνε σε απεργία δίψας. Τοαποτέλεσμα είναι να κινδυνεύει άμεσα η υγεία τους με ανεπανόρθωτες βλάβες ή και θάνατο. Μέχρι το τελευταίο 24ωρο, πενήντα-οκτώ μετανάστες απεργοί πείνας έχουν μεταφερθεί σε περισσότερα από δέκα νοσοκομεία της Αθήνας με συμπτώματα βαριάς αφυδάτωσης και νεφρικής ανεπάρκειας, ενώ δέκα έχουν διακομιστεί σε νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης. Σε αρκετές περιπτώσεις οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες στα νοσοκομεία δήλωσαν τη συμπαράσταση τους στον αγώνα των απεργών και στα αιτήματα τους. Σε νοσοκομεία της Αθήνας, όπως καταγγέλλουν εργαζόμενοι/ες, την ώρα που το προσωπικό του νοσοκομείου προσπαθούσε να παράσχει ιατρική βοήθεια, οι κρατικοί μηχανισμοί απαιτούσαν, μέσω των εντεταλμένων αστυνομικών οργάνων, από τους θεράποντες ιατρούς να παίξουν το ρόλο των προθύμων και να προμηθεύσουν τα στοιχεία των απεργών πείνας. Οι ένστολοι χαφιέδες συνάντησαν την κάθετη άρνηση του νοσηλευτικού προσωπικού και των γιατρών να παραβιαστούν τα δικαιώματα των απεργών πείνας.

Δυστυχώς όμως, σε κάποια από τα νοσοκομεία όπου μεταφέρονται οι μετανάστες εργάτες επιχειρήθηκε η εκδίωξη τους, και αντιμετωπίστηκαν με ρατσιστικές – φασιστικές συμπεριφορές. Σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης διευθύνων γιατρός ανάγκασε απεργό πείνας σε έκθεση φαγητού για πολλή ώρα ώστε να τον βασανίσει. Σε άλλες περιπτώσεις στην Αθήνα, κάποιοι λίγοι ρατσιστές ούρλιαζαν στους καταβεβλημένους απεργούς πως οι μετανάστες εργάτες και οι μετανάστριες εργάτριες δεν πρέπει να έχουν ίση αντιμετώπιση σε ότι αφορά ζητήματα υγείας. Καλούμε τους/τις εργαζόμενους/εργαζόμενες στα νοσοκομεία της Αθήνας να συμπαρασταθούν – μέσα από το λόγο και τη δράση τους – στον αγώνα των 300. Αυτή η απεργία πείνας είναι ένας κοινωνικός αγώνας ενάντια στην παρανομοποίηση όλων των μεταναστών/τριων, είναι μια μάχη που απευθύνεται σε όλη την τάξη των εργαζομένων.

Οι 300 απεργοί πείνας διακινδυνεύουν τη ζωή τους όχι στη βάση ατομικών και ωφελιμιστικών κινήτρων αλλά για ένα συλλογικό δίκαιο, σε ένα αγώνα που διεκδικεί την αξιοπρέπεια όλης της εργατικής τάξης. Οι μετανάστες οργανώθηκαν μέσα από δημόσιες και οριζόντιες συνελεύσεις στην Κρήτη, θεμελιώνοντας μέσα από συλλογικές διαδικασίες έναν από τους πιο μαζικούς αυτόνομους αγώνες μεταναστών-εργατών στην Ελλάδα. Ζήτησαν από την πρώτη στιγμή την αλληλεγγύη και τη γεφύρωση του αγώνα τους με τα προτάγματα όλων των ανθρώπων και των συλλογικοτήτων που αγωνίζονται για ένα κόσμο ισότητας και ελευθερίας. Παραθέτουμε αποσπάσματα από το κείμενο της συνέλευσης των απεργών πείνας, με το οποίο ζητούν την αλληλεγγύη μας:

«Βρισκόμαστε στην αναξιοπρέπεια και στο σκοτάδι της παρανομίας για να ωφελούνται οι εργοδότες και οι υπηρεσίες του κράτους από την άγρια εκμετάλλευση της εργασίας μας. Όσο κόβονται οι μισθοί και οι συντάξεις, όσο ακριβαίνουν τα πάντα, τόσο ο μετανάστης παρουσιάζεται ως φταίχτης, ως ο υπαίτιος για την εξαθλίωση και την άγρια εκμετάλλευση των ελλήνων εργαζομένων. Η προπαγάνδα φασιστικών και ρατσιστικών κομμάτων και οργανώσεων έχει πλέον γίνει η επίσημη γλώσσα του κράτους για το μεταναστευτικό. Ζητάμε από τους έλληνες συναδέλφους μας εργαζομένους, από κάθε άνθρωπο που τώρα υποφέρει κι αυτός από την εκμετάλλευση του ιδρώτα του, να σταθεί δίπλα μας. Να στηρίξει τον αγώνα μας, για να μην αφήσει να επικρατήσει και στο δικό του τόπο το ψέμα και η αδικία, ο φασισμός και η απολυταρχία… Αυτό δηλαδή που έχει επικρατήσει και στις δικές μας πατρίδες και μας ανάγκασε να ξενιτευτούμε. εμείς και τα παιδιά μας.»

Ο ταξικός λόγος των απεργών συγκρούεται με το σύνολο των αντι-μεταναστευτικών πολιτικών που θέλουν τη ζωή και την εργασία των μεταναστριών και των μεταναστριών παράνομη, υποτιμημένη και πολιτικά απροστάτευτη απέναντι στις δολοφονικές διαθέσεις των αφεντικών και των στρατιωτικών και αστυνομικών θεσμών των εθνικών κρατών.

Το ελληνικό κράτος έχει τα χέρια του βαμμένα με αίμα. Συμμετέχει στις διεθνείς διακρατικές συμμαχίες που είναι υπεύθυνες για τη (δήθεν ανθρωπιστική) στρατιωτική κατοχή σε χώρες από όπου προέρχονται οι μετανάστες. Στα σύνορά του, σε συνεργασία με τις συνοριοφυλακές άλλων χωρών, τη FRONTEX και τους κρατικά ελεγχόμενους δουλεμπόρους, οδηγεί τους μετανάστες και τις μετανάστριες σε ναρκοπέδια, στο βυθό του αιγαίου και σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στην περιφέρεια της χώρας, όπου επικρατούν απάνθρωπες συνθήκες μαζικού εγκλεισμού, βασανιστηρίων και διαδικασίες βίαιων απελάσεων.

Στα εγκλήματα αυτά, όπως και στην ευρύτερη υποτίμηση της ζωής και της εργασίας των μεταναστών και των μεταναστριών από τα μικρά και τα μεγάλα αφεντικά, συντελούν οι ιδεολογικοί μηχανισμοί του κράτους, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αλλά και ένα διακριτό κομμάτι της κοινωνίας που κεφαλαιοποιεί εδώ και 30 χρόνια τον πλούτο που παράγει η παρανομοποιημένη μεταναστευτική εργατική δύναμη. Οι μετανάστες εργάτες και οι μετανάστριες εργάτριες, άνθρωποι «αόρατοι» και απομονωμένοι, βρίσκονται ακριβώς δίπλα μας και αποτελούν έναν τεράστιο παραγωγικό πληθυσμό που ζει μαζί μας, εργάζεται, μετακινείται, επιθυμεί, δημιουργεί οικογένειες, κοινότητες και δίκτυα αλληλεγγύης.

Ο αγώνας των 300 μεταναστών-εργατών αποδεικνύει τη συλλογική ικανότητα μιας αυτόνομης, ταξικής και κοινωνικής δράσης όλων όσων δε θεωρούνται θεσμικά πολίτες από τα κράτη και δείχνει το δρόμο για να συναντηθούν οι αγώνες των μεταναστών με αυτούς των ντόπιων. Και αυτό τρομάζει τα αφεντικά.

Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο ο αγώνας τους χτυπήθηκε από την πρώτη στιγμή από το κράτος και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, γι’ αυτό έγινε άρση ασύλου και απαγόρευση μιας πολιτικής διαμαρτυρίας στη Νομική, ενώ τώρα επιχειρείται για πρώτη φορά η ποινική δίωξη σε απεργούς πείνας. Αυτός ο κανιβαλιστικός και ρατσιστικός λόγος δουλεύεται εδώ και χρόνια από τους μηχανισμούς του κράτους, και στην εκκένωση τη Νομικής τον ακούσαμε από το στόμα των διαφόρων υπουργών εσωτερικών, εργασίας και νταβατζήδων του πολίτη, καθώς και των τραμπούκων του τύπου.

Καθώς η απεργία πείνας φτάνει σε ένα επικίνδυνο για την υγεία των μεταναστών-εργατών στάδιο, επιστρατεύεται τώρα το «καθεστώς ανοχής» ως πρόταση στους απεργούς. Το «καθεστώς ανοχής» δεν αποτελεί «ανθρωπιστική» αλλά μια ασαφή ρύθμιση, καθώς δίνει για έξι μήνες την άδεια να μείνουν οι μετανάστες εδώ με πρόθεση απέλασης, χωρίς τη δυνατότητα να μπορούν να φύγουν από τη χώρα εάν το επιθυμούν. Γι’ αυτό και οι απεργοί απορρίπτουν την πρόταση αυτή.

Οι αγωνιζόμενοι μετανάστες απεργοί πείνας βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του κοινωνικού πολέμου. Προτάσσουν τη ζωή τους, ενάντια στη βαρβαρότητα της εξουσίας, την εξαθλίωση και την κουλτούρα θανάτου που προσπαθεί να επιβάλει το κράτος σ’ ολόκληρη την κοινωνία. Αγωνίζονται για τη ζωή, την ελευθερία και την αξιοπρέπεια. Για έναν κόσμο όπου ο θάνατος δεν θα έχει πια εξουσία. Γι’ αυτό, καλούμε όλα τα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας να σταθούν αλληλέγγυα στον αγώνα των 300 απεργών πείνας που γίνεται για λογαριασμό όλων μας. Γιατί η αλληλεγγύη μεταξύ όλων των καταπιεσμένων είναι το όπλο μας. Γιατί η αλληλεγγύη δεν είναι μόνο συμπαράσταση αλλά και σύγκρουση για μια κοινωνία αυτοδιεύθυνσης, χωρίς σύνορα, χωρίς φράχτες, χωρίς στρατόπεδα συγκέντρωσης, χωρίς ρατσισμό, χωρίς εκμετάλλευση.

«Δε θα φτηνύνουμε εμείς τη ζωή, που την έχουν κάνει αμελητέα κι αναλώσιμη.

Εμείς θα ακριβύνουμε το θάνατο, τόσο που να ‘ναι αβάσταχτος κι αδιανόητος».

Αλληλεγγύη σε όλους τους αγωνιζόμενους μετανάστες και τις μετανάστριες

Κοινοί αγώνες όλων των καταπιεσμένων

Για έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης, ελευθερίας

Αλληλέγγυες και Αλληλέγγυοι

Επεισοδιακή η συνένετευξη τύπου για τους 300 απεργούς πείνας στην Βουλή

1/3/2011 Συνέντευξη στην Βουλή

1/3/2011 Συνέντευξη στην Βουλή

Αθήνα, 1 Μαρτίου 2011, 36η ημέρα Απεργίας Πέινας

 

Χωρίς όρια αυταρχισμός:

τα ΜΑΤ επιτέθηκαν στη Συνέντευξη Τύπου της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης

Χωρίς όρια αναλγησία:

Δεκάδες απεργοί πείνας σε κίνδυνο μη αναστρέψιμων βλαβών και κίνδυνο ζωής

 

Αν δεν ήταν τραγικό θα ήταν σίγουρα γελοίο αυτό που συνέβη σήμερα το πρωί μπροστά στη Βουλή στη συνέντευξη τύπου που διοργάνωσαν η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης μαζί με όλους και όλες έχουν μέχρι σήμερα εκφράσει την υποστήριξή τους στο δικαίο αγώνα των 300 μεταναστών απεργών πείνας. Η κυβέρνηση έβαλε τα ΜΑΤ να επιτεθούν σε μια συνέντευξη τύπου -προφανώς ειρηνική- προπηλακίζοντας, απειλώντας και βρίζοντας τους ανθρώπους της αλληλεγγύης, ανάμεσα στους οποίους συγγραφείς, πανεπιστημιακούς, δημάρχους, εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης και συνδικάτων, καλλιτέχνες, βουλευτές, γιατρούς και πολλούς άλλους. Είναι γεγονός πρωτοφανές που καταδεικνύει το σημείο αλαζονείας, αναλγησίας και αυταρχισμού που έχει φτάσει η κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που καθημερινά χάνει όχι μόνο την κοινωνική νομιμοποίηση, αλλά και κάθε αίσθηση δικαίου. Μια κυβέρνηση που κινδυνεύει να οδηγήσει τους μετανάστες απεργούς πείνας και ολόκληρη την κοινωνία σε μια ανθρωπιστική καταστροφή.

 

Η συνέντευξη τύπου μετά την τραμπούκικη επίθεση των ΜΑΤ πραγματοποιήθηκε πάνω στο δρόμο, όπου πήραν το λόγο δεκάδες ομιλητές και ομιλήτριες. Παραθέτουμε ορισμένα βασικά σημεία των τοποθετήσεων:

 

Πρώτος μίλησε ο συγγραφέας Βασίλης Αλεξάκης, τον οποίο τα ΜΑΤ χωρίς κανένα δισταγμό είχαν χτυπήσει προηγουμένως. «Έχω ζήσει 40 χρόνια στο εξωτερικό, έχω βεβαίως ταλαιπωρηθεί από τις υπηρεσίες και την αστυνομία, αλλά δεν είχα φάει κλοτσιές, όπως συνέβη σήμερα μπροστά στη βουλή. Είναι κάτι βέβαια που με ξανανιώνει κατά κάποιο τρόπο, γιατί μου θυμίζει τα χρόνια της χούντας, όταν είχα φάει μερικές κλοτσιές. Έπρεπε να κάνω υπομονή 40 χρόνια για να συμπληρωθούν αυτές». «Η Ελλάδα έχει κερδίσει πολλά θλιβερά πρωτεία, ελπίζω να μην κερδίσει και τα πρωτεία του θανάτου του πρώτου μετανάστη απεργού πείνας. Ελπίζω να το προλάβουμε αυτό. Ελπίζω ο κύριος Παπανδρέου να μας ακούσει και πλέον να παραδεχτεί το αυτονόητο, ότι οι μετανάστες μας χρειάζονται αλλά τους χρειαζόμαστε και εμείς. Τους έχουμε ανάγκη για να αναπτυχθεί η χώρα μας, για να μπορούμε αύριο να πληρώνουμε τη σύνταξη του πεθερού μας, τους έχουμε ανάγκη γιατί κάνουν παιδιά που με τη σειρά τους θα γίνουν γονείς Ελλήνων. Η κ. Νταλάρα που καθημερινά ακούει από τον άντρα της αυτά τα εξαιρετικά τραγουδάκια για την κακούργα ξενιτιά  δίνει την εντύπωση ότι δεν έχει καταλάβει τίποτε».

 

Ο Σεραφείμ Σεφεριάδης, καθηγητής στο Πάντειο, δήλωσε: «Είναι μια κραυγή αγωνίας και ανθρωπιάς για να αποφευχθεί η τραγωδία που επαπειλείται και που κάθε στιγμή που περνάει γίνεται όλο και πιο πιθανή. Θα είναι μια τραγωδία, που αν πράγματι επέλθει θα βαρύνει καταλυτικά στις συνειδήσεις όλων μας, με συνέπειες πολλαπλές και ανυπολόγιστες και αυτό πρέπει να το ακούσει η κυβέρνηση. Θα είναι μια τραγωδία που θα υπενθυμίζει εσαεί ότι ως άτομα και ως κοινωνία είμαστε ανίκανοι να σηκώσουμε το βάρος της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της δικαιοσύνης».

 

Η Δέσποινα Σπανού, μέλος εκτελεστικής επιτροπής της ΑΔΕΔΥ, εξέφρασε την αμέριστη αλληλεγγύη της ίδιας και του προέδρου της κ. Παπασπύρου στους απεργούς πείνας μετανάστες. «Θέλω να πω αυτό που διάβασα σε ένα πανό: Οι 300 μετανάστες απεργοί πείνας έχουν τα κότσια που μας λείπουν. Στην εποχή που ζούμε μας δίνουν δύναμη να αντισταθούμε στον κοινωνικό κανιβαλισμό που μας οδηγεί η κυβέρνηση. Θέλω να καταγγείλω ότι σε συνάντηση κλιμακίου συνδικαλιστών με τον υπουργό Δημόσιας Διοίκησης κ. Ραγκούση ακούσαμε πράγματα πρωτοφανή και κυνικά. Έχοντας χάσει κάθε μέτρο ο κ. Ραγκούσης μας είπε ότι οι μετανάστες με την απεργία πείνας ζητούν ρουσφέτι για τον εαυτό τους, ότι δηλαδή κάνουν απεργία πείνας και πεθαίνουν για ένα ρουσφέτι».

 

Ο Δημήτρης Χριστόπουλος, πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Είναι κοινή πεποίθηση ότι η ανθρώπινη ζωή είναι μέγεθος μη συμψηφίσιμο με κανέναν επικοινωνιακό, πολιτικό ή νομικό υπολογισμό. Αυτή είναι η αρχή βάσει της οποίας πρέπει επιτέλους να διεξαχθεί μια συζήτηση, έστω και σήμερα. Διέξοδοι για το τραγικό ανθρωπιστικό ζήτημα που θέτει η απεργία πείνας των μεταναστών υπάρχουν μέσα στο θεσμικό πλαίσιο της ελληνικής έννομης τάξης. Η κυβέρνηση να σταματήσει να κάνει ότι δεν βλέπει αυτές τις διεξόδους. Τέλος, ο αγώνας αυτός που είναι συγκλονιστικός δεν αφορά μόνο τους τριακόσιους, αλλά και όλους όσους βρίσκονται στην ίδια κατάσταση».

 

Ο Κώστας Λειβαδάς, μέλος του γενικού συμβούλιου της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας, ανέφερε: «Από την πλευρά των νοσοκομειακών γιατρών πληροφορούμαι ότι τις τελευταίες ημέρες μετάγονται κατά δεκάδες στα νοσοκομεία Αθήνας και Θεσσαλονίκης μετανάστες απεργοί πείνας, οι οποίοι αγωνίζονται με το μόνο όπλο που τους έχει απομείνει, δηλαδή με το ίδιο τους το σώμα για την νομιμοποίησή τους. Οι νοσοκομειακοί γιατροί στέκονται στο πλευρό των απεργών πείνας, θα παράσχουν κάθε θεραπευτική φροντίδα που τους είναι αναγκαία σύμφωνα με τις αρχές του ανθρωπισμού, της ιατρικής ηθικής και δεοντολογίας». Αναφερόμενος σε περιστατικό οπού σκοπίμως και επί πολλή ώρα σερβιρίστηκε φαγητό σε νοσηλευόμενους απεργούς πείνας στη Θεσσαλονική, ανέφερε ότι πρόκειται για περιστατικά που σε καμία περίπτωση δεν αντιπροσωπεύουν τους νοσοκομειακούς γιατρούς. Τέλος κάλεσε την κυβέρνηση να δώσει άμεση λύση, προχωρώντας σε νομιμοποίηση για να μην χαθεί καμία ζωή.

 

Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Τάσος Κουράκης, ανέφερε: «Με την ιδιότητα του Β’ αντιπροσώπου της βουλής καλώ τον πρόεδρο της βουλής, τον πρόεδρο της κυβέρνησης, τους βουλευτές όλων των κομμάτων, να μην επιτρέψουν μια πελώρια ανθρωπιστική κρίση. Μέχρι στιγμής η κυβέρνηση καμώνεται ότι δεν τους βλέπει, ότι δεν είναι ορατοί. Ο θάνατος του πρώτου μετανάστη θα είναι ορατός. Θα είναι προσβολή και μια κηλίδα ανεξίτηλη για όλη την ελληνική κοινωνία. Δεν θέλουμε ήρωες. Δεν θέλουμε μάρτυρες. Θέλουμε ανθρώπους ζωντανούς, να χαίρονται τη ζωή, όπως κάθε άνθρωπος έχει αυτό το δικαίωμα. Οφείλουμε πάρα πολλά στους μετανάστες, Κυρίως όμως την εποχή αυτή της οικονομικής, πολιτικής, ηθικής και πολιτιστικής κρίσης, επαναφέρουν πολύ υψηλές αξίες με κίνδυνο την ίδια τους τη ζωή. Την αξία της αξιοπρέπειας, το δικαίωμα στη ζωή, το δικαίωμα να έχουν πρόσωπο και να αναγνωρίζεται η ταυτότητα του ενός εκάστου».

 

Ο Πέτρος Λιναρδος Ριλμόν, επιστημονικός σύμβουλος του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, τόνισε ότι κατά τα τελευταία 20 χρόνια ο πλούτος στη χώρα μας σχεδόν διπλασιάστηκε. «Όλα αυτά τα χρόνια ο ρόλος των μεταναστών εργαζόμενων ήταν αναντικατάστατος. Όσοι έφερναν εμπόδια στη νομιμοποίηση των μεταναστών, αυτό που έκαναν ήταν να συμβάλλουν στην συρρίκνωση του κράτους πρόνοιας και στην αύξηση της μαύρης εργασίας». Και κατέληξε: «Ο αγώνας  των μεταναστών είναι αγώνας για τα δικαιώματα που έχουν κατακτήσει ζώντας και δουλεύοντας σε αυτή τη χώρα. Είναι αγώνας όλων των εργαζομένων σε μια περίοδο που τα δικαιώματα τους πλήττονται».

 

Νάντια Βάρτζελη από την Ομάδα Ιατρικής Στήριξης των απεργών πείνας, νοσοκομειακή γιατρός και μέλος της διοίκησης της ΑΔΕΔΥ, έδωσε στοιχεία σχετικά με την κατάσταση της υγείας των απεργών πείνας μέχρι τις 12.00 το μεσημέρι της Τρίτης 1ης Μαρτίου. «Αυτή τη στιγμή νοσηλεύονται 54 μετανάστες απεργοί πείνας στα νοσοκομεία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. 44 είναι στην Αθήνα. 4 διακομίστηκαν στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νικαίας το Σαββάτο και 18 την Κυριακή σε διάφορα νοσοκομεία, από τους οποίους 17 είχαν συμπτωματολογία οξείας νεφρικής ανεπάρκειας και ένας καρδιολογικό πρόβλημα. Τη Δευτέρα διακομίστηκαν 19 απεργοί σε διάφορα νοσοκομεία της Αθήνας με οξεία νεφρική ανεπάρκεια, αφυδάτωση και ηλεκτρολυτικές διαταραχές. Σήμερα έχουν ήδη διακομιστεί 3 και είναι προς διακομιδή ακόμη 15 με αρχόμενη νεφρική ανεπάρκεια. Να ενημερώσω ότι την Κυριακή ξεκίνησαν αποχή από το νερό 36 μετανάστες στην Αθήνα, στους οποίους ανήκουν οι 18 που διακομίζονται σήμερα. Στη Θεσσαλονίκη είναι 10 που νοσηλεύονται σε νοσοκομεία, 7 στο Άγιος Παύλος και 3 στο Γεννηματά με υπογλυκαιμία και η εκτίμηση της εκεί ιατρικής ομάδας είναι ότι τις επόμενες ώρες και μέρες θα συνεχίσουν οι διακομιδές σε νοσοκομεία. Το συμπέρασμα που προκύπτει άμεσα από όλα αυτά τα στοιχεία είναι ότι δεν υπάρχει χρόνος πλέον, γεγονός που η κυβέρνηση δεν φαίνεται να έχει συνειδητοποιήσει. Χρειάζεται άμεσα να γίνει παρέμβαση για την ικανοποίηση των αιτημάτων των μεταναστών προτού οι βλάβες γίνουν μη ανατάξιμες.  Η ιατρική κοινότητα εκφράστηκε με την παν-ιατρική συνέλευση που έγινε στις 27 του μήνα και άλλες επιμέρους συνελεύσεις, στο πλευρό των απεργών πείνας και απαιτεί από την κυβέρνηση την άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων τους».

 

Στη συνέντευξη τοποθετήθηκαν ακόμη:

Η Χάπινες Γκόντγουιν, μετανάστρια, μέλος της YRE

O καθηγητής στο ΕΜΠ Βένιος Αγγελόπουλος

Ο σκηνοθέτης Χρήστος Βούκουρας

Ο ηθοποιός Τάσος Ράπτης

Ο περιφερειακός σύμβουλος Γιώργος Βαρεμένος

Η Άννα Χατζησοφιά, ηθοποιός και συγγραφέας

Ο πανεπιστημιακός Μάκης Καβουριάρης

Ο μουσικός, μέλος της ομάδας Τέχνη εν Κινήσει, Μανόλης Αφολάνιο – McYinka

Ο Ανρί Κασόνγκο, από την Action Congo και τη Μεταναστευτική Συμμαχία

Ο Χρήστος Μπίστης εκπρόσωπος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Η Σύλβια Κοιλάκου, μέλος ΔΣ του Εργατικού Κέντρου Αθήνας και πρόεδρος του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών

Ο Ηλίας Παπαχατζής, από τη Διοίκηση της ΟΛΜΕ

Ο καθηγητής Παντείου Γεράσιμος Κουζής

Ο δημοτικός συμβουλος Αθήνας Πέτρος Κωνσταντίνου

Εκπρόσωπος της επιτροπής των Ιρανών Πολιτικών Προσφύγων και εκπρόσωπος του Συλλόγου Φοιτητών Ιατρικής

 

Παραβρέθηκαν επίσης οι

Ηρακλής Γκότσης, Δημαρχος Νέας Ιωνίας

Γιώργος Γαβρίλης, από τη ΓΣΕΕ

Ευκλείδης Τσακαλώτος, πανεπιστημιακός

Βασίλης Μουλόπουλος, βουλευτής

Νίκος Μπελαβιλας, πανεπιστημιακός

Σταύρος Σταυρίδης, πανεπιστημιακός

Γρηγόρης Καλομοίρης, ΑΔΕΔΥ

Τακης Βαμβακίδης, ομάδα Hasta la Victoria Siempre

Κώστας Τσουκαλάς, περιφερειακός σύμβουλος

Θοδωρής Δρίτσας, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος ΣΥΡΙΖΑ

Τζο Βαλέντσια, Ένωση Φιλιππινέζων Εργαζομένων ΚΑΣΑΠΙ

Κάτια Γέρου, ηθοποιός

Ράνια Αστρινάκη πανεπιστημιακός

Τίνα Ζορμπαλά, πανεπιστημιακός

Ντίνος Παντελίδης, Διδασκαλική Ομοσπονδία

και άλλοι.

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης Αθήνας



Παρέμβαση στον τηλεοπτικό σταθμό «Κανάλι 6» έγινε στην Ξάνθη 1/3/2011

Παρέμβαση στον τηλεοπτικό σταθμό «Κανάλι 6» έγινε στην Ξάνθη 1/3/2011

Σήμερα 1 Μαρτίου 2011, 36η μέρα απεργίας πείνας των 300 εργατών μεταναστών, πραγματοποιήθηκε παρέμβαση, από την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους Μετανάστες και αλληλέγγυους-ες, στον τοπικό τηλεοπτικό σταθμό Κανάλι 6. Προβλήθηκε, ακριβώς πριν το κεντρικό δελτίο ειδήσεων, βίντεο-μήνυμα των απεργών και μελών της ιατρικής ομάδας. Σύντομα θα ανέβει και το σχετικό βίντεο.

Διαρκής και έμπρακτη αλληλεγγύη η μόνη μας δύναμη!

http://venna.espivblogs.net/2011/03/01/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AD%CE%BC%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CF%83%CE%B5-%CF%84%CE%B7%CE%BB%CE%B5%CE%BF%CF%80%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%B8%CE%BC%CF%8C-%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%BB/

Συζήτηση 1/2 στα Τρίκαλα στην «Σουϊτα» από την ομάδα Άνω Κάτω

Συζήτηση στα Τρίκαλα από την ομάδα Άνω Κάτω

Συζήτηση στα Τρίκαλα από την ομάδα Άνω Κάτω

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ «ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ»

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

Από τις 25 Γενάρη, 300 μετανάστες που ζουν και δουλεύουν στην Ελλάδα ξεκίνησαν απεργία πείνας στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη παλεύοντας για ζωή, αξιοπρέπεια και ισότητα. Έχοντας κλείσει έναν μήνα σε απεργία πείνας, αρκετοί είναι πλέον αυτοί που μεταφέρονται σε νοσοκομεία, αντιμετωπίζοντας σοβαρά προβλήματα υγείας.

Με όπλο τα ίδια τα σώματά τους, οι 300 μετανάστες αγωνίζονται ενάντια στο καθεστώς δουλείας με το οποίο η Δημοκρατία κρατά όμηρους χιλιάδες «αόρατους» εργάτες και εργάτριες «χωρίς χαρτιά». Ένα καθεστώς που τους μετατρέπει σε θήραμα για τα αφεντικά, εκβιάζοντας τη σιωπή και την υποταγή τους στην εργοδοτική τρομοκρατία, στα χαμηλότερα μεροκάματα, στη μαύρη ανασφάλιστη εργασία, ενώ ταυτόχρονα η παραμονή τους στη χώρα εξαρτάται από τον αριθμό των ενσήμων που καταφέρνουν να συγκεντρώσουν. Έρχονται σε ρήξη με το σύγχρονο Απαρτχάιντ, τον θεσμοθετημένο κοινωνικό αποκλεισμό των αναλώσιμων εργατών που βαφτίζονται λαθραίοι, με αποτέλεσμα να συναντούν φραγμούς στην πρόσβαση στην εκπαίδευση, την περίθαλψη, αλλά και ευρύτερα στην κοινωνική ζωή, όντας διαρκώς υπό την απειλή των αστυνομικών ελέγχων και της απέλασης. Στέκονται απέναντι στην κρατική βαρβαρότητα, η οποία αποτυπώνεται στην ευρωπαϊκή αντιμεταναστευτική πολιτική, στη συνθήκη Δουβλίνο ΙΙ που εγκλωβίζει μετανάστες και πρόσφυγες στην Ελλάδα, στην οικοδόμηση φράχτη και την εγκατάσταση ευρωπαϊκής στρατιωτικής δύναμης στα ελληνικά σύνορα, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τα αστυνομικά πογκρόμ σε συνεργασία με παρακρατικές συμμορίες, τη βία και τις απελάσεις για την αντιμετώπιση των απόκληρων του καπιταλιστικού κόσμου, τους οποίους η ίδια η Δύση, συμπεριλαμβανομένου του ελληνικού κράτους, ξερίζωσε από τον τόπο τους, είτε μέσα από στρατιωτικές επιχειρήσεις είτε μέσω της οικονομικής αφαίμαξης.

Ο αγώνας λοιπόν 300 ανθρώπων που προέρχονται από το πιο σκληρά εκμεταλλευόμενο κομμάτι της εργατικής τάξης απέναντι στο ειδικό καθεστώς που τους έχει επιβληθεί είναι μια κραυγή αξιοπρέπειας των «από κάτω» που αρνούνται να ζουν, να δουλεύουν και να πεθαίνουν στο σκοτάδι. Ταυτόχρονα θίγει το γενικευμένο καθεστώς έκτακτης ανάγκης που εξαπλώνεται, αφού αυτό δεν αφορά αποκλειστικά τους μετανάστες, αλλά το πλήθος των φτωχών, των εργαζόμενων, των ανέργων, των νεολαίων. Σε βάρος των μεταναστών δοκιμάζονται συνθήκες εξαίρεσης, καταστολής και αποκλεισμού, για να θεμελιωθούν και να νομιμοποιηθούν με την κοινωνική συναίνεση, ώστε να αποτελούν παρακαταθήκη στο οπλοστάσιο της εξουσίας σε βάρος των προλετάριων. Και από αυτή την άποψη οι 300 απεργοί πείνας αγωνίζονται για όλους μας.

Στην εποχή της γενικευμένης κρίσης του, το κρατικό-καπιταλιστικό σύστημα επιτίθεται βαθαίνοντας τη λεηλασία των κοινωνιών και της φύσης. Η ελληνική πραγματικότητα χαρακτηρίζεται από μια άνευ προηγουμένου επιδρομή του κράτους και των αφεντικών, με όχημα το μνημόνιο συνεργασίας με το ΔΝΤ, την ΕΕ και της ΕΚΤ, αλλά και από το φόβο των κυρίαρχων για επικείμενες κοινωνικές εξεγέρσεις, ιδίως μετά τον Δεκέμβρη του 2008 όπου ντόπιοι και μετανάστες συναντήθηκαν στα οδοφράγματα. Μέσα σε αυτή τη συνθήκη, το κράτος επενδύει στην καταστολή και τη συκοφάντηση των κοινωνικών αντιστάσεων, και παράλληλα στη διαίρεση μεταξύ των εκμεταλλευόμενων. Η δαιμονοποίηση των «ξένων», που παρουσιάζονται από την κυρίαρχη προπαγάνδα ως υπεύθυνοι «για όλα τα δεινά», είναι στην πραγματικότητα δαιμονοποίηση των φτωχών. Μέσα από αυτήν σφυρηλατείται μια πλαστή εθνική ενότητα η οποία επιχειρεί να συστρατεύσει τη ντόπια κοινωνία με τα αφεντικά της, ώστε η οργή να ξεσπά στο εσωτερικό του κοινωνικού σώματος, βρίσκοντας εκτόνωση στους πιο «αδύναμους» και αφήνοντας αλώβητους τους δυνάστες της ελευθερίας όλων μας. Παράλληλα, σε συνθήκες οικονομικής, κοινωνικής και πολιτισμικής εξαθλίωσης, προωθείται ο κοινωνικός κανιβαλισμός, ο αλληλοσπαραγμός μεταξύ των φτωχών, και αναπαράγονται σε όλη την κλίμακα της κοινωνικής και ταξικής ιεραρχίας συμπεριφορές εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, που εμπεριέχουν όλες τις αξίες του κυρίαρχου κόσμου. Οι αγώνες που ξεσπούν ενάντια στην εξουσία και προτάσσουν την αλληλεγγύη έρχονται να ανατρέψουν αυτή την πραγματικότητα, και για αυτό βρίσκονται στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής.

Από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησε η απεργία πείνας των μεταναστών, και με επίκεντρο τη διεξαγωγή της στο κτήριο της Νομικής σχολής στην Αθήνα, η ενορχηστρωμένη προπαγανδιστική επίθεση μέσα από τα ΜΜΕ άγγιξε τα όρια της υστερίας. Υπουργοί, πολιτικοί και διάφορα φερέφωνα της εξουσίας (πανεπιστημιακοί και δημοσιογράφοι) συνέκλιναν στην πολιτική της μηδενικής ανοχής απέναντι στους απεργούς πείνας και στη στέγαση του αγώνα τους στη Νομική. Όλοι αυτοί μιλούσαν λες και το κοινωνικό άσυλο είναι τσιφλίκι τους, μια παραχώρηση της εξουσίας, ένα αποστειρωμένο ακαδημαϊκό γκέτο, και όχι η ιστορική κατάκτηση κοινωνικών αγώνων, ένας χώρος που ανήκει σε όλους τους ανθρώπους που αντιστέκονται στην κρατική και καπιταλιστική αγριότητα. Στην πραγματικότητα, την ιερή αγανάκτηση της Δημοκρατίας προκάλεσε το γεγονός ότι οι κολασμένοι, εκείνοι που για αυτήν είναι προορισμένοι να δουλεύουν στα γιαπιά και τα χωράφια και να αποδέχονται τη μοίρα τους σιωπηλά, να πεθαίνουν στα εργατικά ατυχήματα -όπως πρόσφατα συνέβη με τον αιγύπτιο Ασίζ Εμάντ που εργαζόταν ανασφάλιστος ως καθαριστής στο υπουργείο εργασίας- ή στην καλύτερη περίπτωση να εμφανίζονται ως επαίτες της «φιλανθρωπίας» της, σήκωσαν κεφάλι. Έπαψαν να είναι απρόσωποι, διεκδίκησαν αξιοπρέπεια και δημιούργησαν ένα συλλογικό έδαφος αντίστασης σε έναν κεντρικό χώρο, άρρηκτα συνδεδεμένο με τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες.

Άμεσος στόχος αυτής της λυσσαλέας προπαγανδιστικής εκστρατείας ήταν να δημιουργηθεί ένα κοινωνικό κλίμα εχθρικό προς τους αγωνιζόμενους μετανάστες, αλλά και να δοθεί η πλήρης πολιτική συναίνεση για την καταστολή του αγώνα τους. Το τελευταίο τελικά επιτεύχθηκε όταν τη «μεταφορά» των μεταναστών από τη Νομική έφτασε να ζητά και η καθεστωτική αριστερά, ενώ οι ίδιοι οι μετανάστες δήλωναν πως επιθυμούσαν να παραμείνουν εκεί. Ακολούθησε η άρση του ασύλου από τον πρύτανη Πελεγρίνη στις 27 Γενάρη, η περικύκλωση της Νομικής από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις, η κατοχή του κέντρου της πόλης. Τη στιγμή που πλήθος αλληλέγγυων συνέρρεε στους δρόμους γύρω από τη σχολή, ξεκίνησαν «διαπραγματεύσεις» μεταξύ εισαγγελέων, του πρύτανη και διαφόρων εκπροσώπων της καθεστωτικής αριστεράς, οι οποίες κατέληξαν στην εγκατάλειψη του ασύλου και την παράδοση της Νομικής στις αρχές, με την έκβαση αυτή να παρουσιάζεται επιπλέον ως «επιτυχία» όχι μόνο από την κυβέρνηση αλλά και από τους «διαπραγματευτές». Και καταδείχτηκε για άλλη μια φορά ότι σε μια εποχή που το πολιτικο-οικονομικό σύστημα βυθίζεται σε κρίση, ο ρόλος της καθεστωτικής αριστεράς είναι να οριοθετεί τις αντιστάσεις που ξεσπούν και να αποσοβεί ενδεχόμενες κοινωνικές εκρήξεις, αντιμετωπίζοντας μάλιστα τους αγωνιζόμενους ως θύματα που χρήζουν προστασίας και σωτηρίας. Έτσι, οι απεργοί πείνας οδηγήθηκαν αναγκαστικά σε ιδιόκτητο κτήριο της οδού Ηπείρου, όπου πολλοί από αυτούς είναι υποχρεωμένοι να μένουν σε αντίσκηνα, αφού τους έχει απαγορευτεί η είσοδος στο μεγαλύτερο μέρος του κτηρίου. Σήμερα, καθώς τα σώματά τους σταδιακά καταρρέουν από την προχωρημένη απεργία πείνας, εξακολουθούν να βρίσκονται εκτεθειμένοι στις απειλές του κράτους για σύλληψη και απέλασή τους, οι οποίες συνοδεύονται από ναζιστικής έμπνευσης ρητορείες περί «κινδύνου για τη δημόσια υγεία».

Ως αναρχικοί-ες, βλέπουμε τον αγώνα των 300 μεταναστών εργατών ως ένα κομμάτι του συνολικότερου αγώνα ενάντια στην κοινωνική εξαθλίωση που επιβάλλουν το κράτος και τα αφεντικά. Ως ένα οδόφραγμα της αξιοπρέπειας και της αλληλεγγύης απέναντι στον εκφασισμό και τον κοινωνικό κανιβαλισμό. Όταν οι πιο αδύναμοι στην απάνθρωπη κοινωνική και ταξική ιεραρχία αντιστέκονται, είναι μια κίνηση περιφρόνησης απέναντι στο φόβο και την παραίτηση που τα αφεντικά θέλουν να ενσταλάξουν ώστε να φαντάζουν άτρωτα, είναι μια χειρονομία αλληλεγγύης σε όλους τους καταπιεσμένους, ένα μήνυμα ότι αυτός ο αγώνας μας αφορά όλους. Και από αυτή την άποψη, στους 300 απεργούς πείνας δεν ταιριάζει κάποιο αταξικό, φιλεύσπλαχνο σύμφωνα με την αστική ηθική, αίσθημα συμπόνιας, αλλά η ταξική αλληλεγγύη, η αλληλεγγύη αγωνιζόμενων ανθρώπων.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ.

ΚΑΜΙΑ ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΡΑΙΑ!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΦΓΑΝΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ, ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΙΡΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, ΠΟΥ ΑΙΤΟΥΝΤΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΣΥΛΟ

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΙΣΟΤΗΤΑΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, ΧΩΡΙΣ ΚΡΑΤΗ, ΣΥΝΟΡΑ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ, ΧΩΡΙΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟ

Αναρχική συλλογικότητα «Κύκλος της Φωτιάς»

 

www.squathost.com/anar_gr

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΑΠΟ ΤΟ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ/ΤΣΙΠΟΥΡΑΔΙΚΟ ΑΝΕΥ ΑΡΧΩΝ

Στο αυτοδιαχειριζομενο καφενείο/ τσιπουράδικο ΑΝΕΥ ΑΡΧΩΝ το προηγούμενο Σάββατο το αφιερώσαμε στον δίκαιο αγώνα των μεταναστών με την συμμετοχή όλων των παρευρισκόμενων και συντρόφων μουσικών που μας χάρισαν ρεμπέτικα ταξίμια. Μπορέσαμε και δώσαμε στο ταμείο αλληλεγγύης των μεταναστών 200 ευρώ από την μια αυτή βραδυά. Αυτό οφείλεται σε όλους όσους συμμετέχουν με όποιον τρόπο σε αυτόν τον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο. Καλή λευτεριά σε όλους μας.

Αλληλεγγύη στην απεργία πείνας από Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης Μυτιλήνης

Η παραπάνω αφίσα είναι κάλεσμα της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης Μυτιλήνης στους μετανάστες απεργούς πείνας και στηρίζεται από συλλογικότητες και πρωτοβάθμια σωματεία της Λέσβου.

Κείμενο αλληλεγγύης που μοιραζόταν στις απεργιακές κινητοποιήσεις στην Πάτρα

Για τους 300 μετανάστες – εργάτες , που διανύουν την 30η ημέρα απεργίας πείνας

Στις 25/1 300 μετανάστες-εργάτες συγκεντρώνονται από την Κρήτη και άλλες  περιοχές της Ελλάδας στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη με σκοπό να ξεκινήσουν απεργία πείνας ως ύστατο μέσο πάλης για να ακουστεί η φωνή τους και να ικανοποιηθούν τα δίκαια αιτήματά τους . Πενήντα  από αυτούς καταλύουν στο εργατικό κέντρο Θεσσαλονίκης και οι υπόλοιποι 250 στο υπό ανακαίνιση κτίριο της νομικής στην Αθήνα όπου και ξεκινούν απεργία πείνας. Μέσα σε λίγες ώρες στήνεται από το κράτος ένας μηχανισμός ιδεολογικής και φυσικής καταστολής ο οποίος περιλαμβάνει εκτός της αστυνομίας, το σύνολο των ΜΜΕ, τις πρυτανικές αρχές, κόμματα, φιλάνθρωπους και γενικότερα οποιονδήποτε καλοθελητή θέλει να συμβάλλει στη συκοφάντηση και τελικά στην ήττα του αγώνα των απεργών. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι την τρίτη μέρα της απεργίας πείνας οι πρυτανικές αρχές να προβούν σε άρση του ασύλου και να εκβιαστούν οι απεργοί με την απειλή της βίαιης εκκένωσης από την αστυνομία να εγκαταλείψουν το κτίριο της νομικής και να εγκατασταθούν σε κτίριο ιδιώτη στη συμβολή των οδών Πατησίων και Ηπείρου. Μέρος των απεργών εγκαθίσταται στο υπόγειο και μέρος του ισογείου του κτιρίου μιας και το υπόλοιπο ισόγειο όσο και ο πρώτος όροφος είναι κλειδωμένος από τον ιδιοκτήτη. Οι υπόλοιποι (πάνω από τους μισούς) καταλύουν σε σκηνές στην αυλή του κτιρίου. Παρά τις άθλιες συνθήκες που επικρατούν, που δυσκολεύουν κατά πολύ των αγώνα των ήδη εξασθενημένων απεργών πείνας, αυτοί δίνοντας μαθήματα αξιοπρέπειας συνεχίζουν απτόητοι την απεργία πείνας η οποία διανύει πλέον την 30η μέρα.

Πλέον η απεργία έχει περάσει στο πιο κρίσιμο στάδιο. Ο οργανισμός των απεργών έχει εξασθενίσει πολύ, λιποθυμικά επεισόδια και ανάγκη διακομιδής σε νοσοκομεία έχουν γίνει κομμάτι της καθημερινότητας, ενώ ο κίνδυνος μόνιμων βλαβών είναι πλέον ορατός.

Για να κατανοηθεί η σφοδρότητα της επίθεσης στον αγώνα των απεργών από μεριάς κρατικών μηχανισμών και από το πρώτο κιόλας λεπτό που ξεκίνησε, πρέπει να αναλυθούν κάποιες ιδιαιτερότητες που αυτός εμπεριέχει και τελικά βάζει το κράτος να απολογηθεί για την προκλητικότητα με την οποία προτρέπει άμεσα ή έμμεσα το κεφάλαιο, να εκμεταλλεύεται με τον πιο χυδαίο τρόπο ένα κομμάτι της εργατικής τάξης. Πρώτη ιδιαιτερότητα είναι το μέσο πάλης που οι ίδιοι οι απεργοί πείνας επέλεξαν. Ένα μέσο πάλης που καθιστά την ίδια την ανθρώπινη ζωή, που υποτίθεται ότι το αστικό κράτος προασπίζεται ως το ύψιστο αγαθό,  σε διακύβευση. Έπειτα είναι η μαζικότητα της απεργίας. Πρόκειται για μία από τις μαζικότερες απεργίες πείνας που έχουν γίνει παγκοσμίως. Τέλος είναι η ίδια η κοινωνική και ταξική συγκρότηση των 300, η οποία συμπυκνώνει μία αντεπίθεση του πιο εκμεταλλευόμενου κομματιού της κοινωνίας απέναντι σε ένα φαινομενικά πανίσχυρο κρατικό μηχανισμό. Έχοντας πλήρη συνείδηση της κοινωνικής και ταξικής θέσης που βρίσκονται, γκρεμίζουν με την αξιοπρέπεια και την αποφασιστικότητά τους όλα εκείνα τα εθνικά ιδεολογήματα για τη θέση που επιτρέπεται να έχει ή να διεκδικήσει ο μετανάστης εργάτης στην ελληνική κοινωνία. Το ίδιο το κάλεσμα των απεργών στους υπόλοιπους εργάτες-εργαζόμενους για ταξική αλληλεγγύη στα δίκαια αιτήματά τους και για κοινό αγώνα με όρους νίκης, δημιουργεί αδιέξοδο στο κράτος και το κεφάλαιο, αφήνοντάς του ως μόνο περιθώριο την καταστολή. Η ταξική αντεπίθεση ξεκίνησε, και ξεκίνησε από τους «ξένους» τη στιγμή που οι «έλληνες» εργάτες-εργαζόμενοι κοιτούν μαρμαρωμένοι τη διάλυση όλων του των δικαιωμάτων που με θυσίες είχαν κατακτηθεί.

Από την πρώτη στιγμή, λοιπόν ξεκινάει μια σφοδρή επίθεση. Στηριζόμενο το κράτος στα ΜΜΕ και με οργάνωση που και ο Γκέμπελς θα ζήλευε, εξαπολύεται ένας πόλεμος λάσπης. Με πρόφαση ανύπαρκτα προβλήματα στη λειτουργία της νομικής επειδή κάποιοι στεγάζουν ένα δίκαιο αγώνα τους σε ένα άδειο κτίριο στην ιδιοκτησία της σχολής, οι πρόθυμες «πανεπιστημιακές» αρχές και υπό την πίεση του κράτους αποφασίζουν την άρση του ασύλου. Καταργήσαν έτσι την ουσία του ασύλου, και το απονοηματοδότησαν από τον κοινωνικό του χαρακτήρα, μετατρέποντάς το σε ένα μέτρο κενού περιεχομένου με σοβαρές επιπτώσεις για τον ίδιο τον κοινωνικό χαρακτήρα των πανεπιστημίων. Στη συνέχεια με αιχμή πάλι τα ΜΜΕ έστησαν ένα εθνικό ιδεολόγημα, μετατρέποντας έτσι τους απεργούς από εργάτες που καλούν σε αλληλεγγύη και κοινούς αγώνες, σε μετανάστες που απειλούν την πατρίδα μας. Η γνωστή τακτική του κράτους που θέλει όταν αναπτύσσονται ταξικές αντιστάσεις, να αντιμετωπίζονται με την επίκληση ενός αφηρημένου εθνικού κοινού συμφέροντος για το οποίο οι καθοδηγούμενοι από αποσταθεροποιητικούς παράγοντες μετανάστες αποτελούν απειλή.  Και πλέον όταν έχει χτιστεί μια κοινωνική συναίνεση, γιατί η κοινωνία αρέσκεται στο να «κοιμάται», ακολουθεί η καταστολή. Εκεί, πέρα από τα ΜΑΤ και όλες τις άλλες συμμορίες που αποτελούν την ελληνική αστυνομία, εντάσσεται και η «δικαιο»σύνη. Το είδαμε και σε άλλους αγώνες από τα κάτω, βλέπε κίνημα «δεν πληρώνω – δεν πληρώνω», ο αγώνας των κατοίκων της κερατέας και αλλού, και στην περίπτωση αυτή ποινικοποιώντας και διώκοντας τους αλληλέγγυους και απειλώντας τους ίδιους τους απεργούς με απέλαση. Μέχρι και χυδαιότητες περί «υγειονομικής βόμβας» ακούσαμε και μάλιστα από τα πιο επίσημα χείλη, αυτά του υπουργού υγείας, τη στιγμή μάλιστα που το ίδιο το κράτος είναι το μόνο υπεύθυνο για τις άθλιες συνθήκες που επικρατούν στο κτίριο που ανάγκασε τους απεργούς νε μεταφερθούν.

Το να μιλά βέβαια κανείς για το ζήτημα των μεταναστών χωρίς να αναφέρεται στις αιτίες που προκαλούν το φαινόμενο είναι μια ξεκάθαρη πολιτική θέση που έχει σαν στόχο να αποκρύψει την ουσία του ζητήματος. Οι συνθήκες που αφήνουν πίσω τους οι μετανάστες και οι πρόσφυγες είναι δεδομένες. Πόλεμοι που διεξάγονται από τις καπιταλιστικές δημοκρατίες, εμφύλιοι που υποδαυλίζονται από τα συμφέροντα του κεφαλαίου, δικτατορίες-σύμμαχοι της Δύσης- σαν αυτές που οι λαοί της Β. Αφρικής προσπαθούν να ανατρέψουν το  τελευταίο διάστημα, οικολογικές καταστροφές απόρροια της καπιταλιστικής ανάπτυξης και προόδου, καταλήστευση των φυσικών πόρων από τις πολυεθνικές εταιρίες και τις ντόπιες ελίτ. Εκατομμύρια άνθρωποι εγκαταλείπουν τις  χώρες τους και αναγκάζονται να ψάξουν για μια καλύτερη ζωή στα κράτη που ευθύνονται για τις τραγικές συνθήκες που άφησαν πίσω τους. Έτσι μετατρέπονται στο πιο άγρια εκμεταλλευόμενο κομμάτι εργατών στις δυτικές χώρες, ενώ παράλληλα δεν τους αναγνωρίζονται τα πιο στοιχειώδη κοινωνικά πολιτικά και οικονομικά δικαιώματα. Για τις καπιταλιστικές δημοκρατίες είναι αόρατοι και λαθραίοι, για τους «πολίτες» είναι αυτοί που «παίρνουν τις δουλειές». Άνθρωποι που δουλεύουν για χρόνια «μαύρα», με τα χειρότερα μεροκάματα, με το φόβο της απέλασης πάνω από το κεφάλι τους, παράγοντας κοινωνικό πλούτο, βοηθώντας στην «πρόοδο» και την «ανάπτυξη» της (καπιταλιστικής) οικονομίας,  καταλαμβάνοντας τις θέσεις στη βάση της κοινωνικής πυραμίδας που οι ντόπιοι εργάτες με ευχαρίστηση εγκατέλειψαν.

Σήμερα 23 Φλεβάρη οι μετανάστες – εργάτες βρίσκονται στην 30η ημέρα απεργίας πείνας. Μια ημέρα γενικής απεργίας, από αυτές που επετειακά μια φορά το τρίμηνο προκηρύσσουν οι πουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, πρέπει όλοι να αντιληφθούμε ότι κανένας κοινωνικός ή ταξικός αγώνας δεν είναι μερικός. Όλοι οι αγώνες αποτελούν ενδιάμεσα στάδια αντίστασης στην κυριαρχία και δημιουργούν προϋποθέσεις για την κοινωνική και ταξική χειραφέτηση. Ο αγώνας των 300 απεργών πείνας μας αφορά όλους και πρέπει να είναι νικηφόρος. Οι μετανάστες δείχνουν το δρόμο σε ένα αδιέξοδο κοινωνικού κανιβαλισμού. Αν κλείσουμε τα αυτιά μας τώρα και δε δράσουμε με όρους αλληλεγγύης και κοινής αντεπίθεσης, αύριο θα είμαστε υπόλογοι για το γκρέμισμα των δικαιωμάτων όλων μας.

Οι 300 μετανάστες απεργοί πείνας είναι εργάτες

Νίκη στο δίκαιο αγώνα τους

Συνέλευση αλληλεγγύης | Πάτρα

Εκδήλωση στην Αλεξάνδρεια: «Μετανάστες, οι αποδιοπομπαίοι τράγοι της οικονομικής κρίσης»

ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ 27 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2011, 5μμ.

 

ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ

 

«Μετανάστες, οι αποδιοπομπαίοι τράγοι της οικονομικής κρίσης»

 

Οι 300 μετανάστες απεργοί πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη σήμερα βρίσκονται στην 30η ημέρα της απεργίας.  Οι μετανάστες- εργάτες ζητάνε τα αυτονόητα. Από την πρώτη μέρα της απεργίας ως και σήμερα, εκτός από την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης που τους στηρίζει, σωματεία, φορείς, σύλλογοι, δημοτικά συμβούλια κλπ έχουν δηλώσει τη συμπαράστασή τους στον αγώνα τους. Το ΠΑΣΟΚ, το ΛΑΟΣ, η ΝΔ και η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ όχι μόνο αγνοούν ή και κατασυκοφαντούν αυτόν τον αγώνα των μεταναστών για νομιμοποίηση, αλλά τους ενοχοποιούν για την οικονομική κρίση της χώρας και επιχειρούν να εκτονώσουν πάνω τους την οργή του ελληνικού λαού.

 

Η Κ.Ε.Ε.Ρ.Φ.Α. Ημαθίας καλεί σε εκδήλωση – συζήτηση «Μετανάστες, οι αποδιοπομπαίοι τράγοι της οικονομικής κρίσης», στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας, στις 5μμ, στην αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου, την Κυριακή 27 Φεβρουαρίου 2011.

 

Την εκδήλωση- συζήτηση στηρίζουν: ΚΕΕΡΦΑ κέντρου Θεσσαλονίκης, ΚΕΕΡΦΑ Πέλλας, Αντιρατσιστική – Αντιφασιστική Πρωτοβουλία Κρύας Βρύσης, Δημοτική Κίνηση «Λαϊκή Συσπείρωση Ρουμλουκιού», Εργατικό Κέντρο Νάουσας, Εργατικό Κέντρο Βέροιας-Αλεξάνδρειας, Αυτόνομο Κοινωνικό Στέκι «Μπαρούτι», Σύνδεσμος Μεταναστών Ημαθίας, Hasta La Victoria Siempre, Πρωτοβουλία Κρύας Βρύσης, Ανεξάρτητη Πρωτοβουλία, Επιτροπή Αγώνα Πολιτών Δυτ. Μακεδονίας και Ημαθίας ενάντια στα Διόδια.

Τις ταινίες μικρού μήκους παραχωρεί η camera Zizanio.

Εκδήλωση Αλεξένδρεια Ημαθείας

Εκδήλωση Αλεξένδρεια Ημαθείας

Αφίσες αλληλεγγύης από Ξάνθη

Αφίσα αλληλεγγύης από Ξάνθη 5η εβδομάδα

Αφίσα αλληλεγγύης από Ξάνθη 5η εβδομάδα

Αφίσα αλληλεγγύης από Ξάνθη - 5η εβδομάδα απεργίας πείνας

Αφίσα αλληλεγγύης από Ξάνθη - 5η εβδομάδα απεργίας πείνας

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΦΟΡΟΥΜ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΡΗΤΗΣ 25/2

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Χανιά-Αθήνα-Θεσσαλονίκη

24 Φλεβάρη 2011

 

Χθες το απόγευμα, μέλη του ΦΜΚ πραγματοποίησαν παρέμβαση στο δημοτικό συμβούλιο Χανίων, υπέρ της πανελλαδικής απεργίας πείνας των 300 μεταναστών εργατών, οι οποίοι αργοσβήνουν στην 31η πλέον μέρα του σκληρού αγώνα τους.

Η παρέμβασή μας βέβαια άλλο σκοπό δεν είχε από το να επιστήσουμε την προσοχή στους δημοτικούς συμβούλους της πόλης, στην οποία ζει και εργάζεται η πλειοψηφία των αγωνιζόμενων μεταναστών, ότι θα έχουν τεράστια ευθύνη αν δεν κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να ασκήσουν πίεση στην κυβέρνηση, η οποία οδηγεί τους απεργούς σε βέβαιο θάνατο με την αδιαλλαξία της. Ένα ψήφισμα του δήμου Χανίων δεν είναι αρκετό δεδομένου του ότι η μεγάλη πλειοψηφία των απεργών ζει και εργάζεται στο νομό Χανίων. Δεν είναι αρκετό διότι οι άνθρωποι αυτοί, οι οποίοι βρίσκονταν στο πλευρό των 15 μεταναστών απεργών πείνας του 2008, θυμούνται πολύ καλά τον σημερινό δήμαρχο κ. Σκουλάκη, από την θέση τότε του βουλευτή Χανίων, να τάσσεται πρώτος αναφανδόν στο πλευρό των 15, με επερωτήσεις στη Βουλή και δηλώσεις κόλαφο για την αδιαλλαξία της κυβέρνησης της ΝΔ.

Βέβαια ανάλογη στάση είχε επιδείξει τότε ακόμα και ο σημερινός πρωθυπουργός, τασσόμενος υπέρ της δικαιοσύνης έναντι της νόμιμης αδικίας, μέσα από την «προσωπικό κόμβο» του υπό τον πηχαίο τίτλο: «ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ». Ένας λόγος παραπάνω, μια παραπάνω απαίτηση λοιπόν από τους δημοτικούς άρχοντες να μεταφέρουν την φωνή των απεργών στα κέντρα των αποφάσεων, πριν είναι πολύ αργά. Αυτό περιμένουν και απαιτούν οι μελλοθάνατοι από εκείνους, που τότε κοιτούσαν στα μάτια τους συντρόφους τους και τους χτυπούσαν την πλάτη για κουράγιο, τους ίδιους δηλ. που σήμερα διοικούν την πόλη, στην οποία οι σημερινοί απεργοί έχουν ριζώσει και βοηθήσει να προκόψει με τον ιδρώτα και τους αγώνες τους για ισότητα και αξιοπρέπεια.

Η κοινωνία των Χανίων τώρα θα πρέπει να δείξει την αλληλεγγύη της και να απαιτήσει τη δικαίωση των αγωνιζομένων για αξιοπρέπεια συμπολιτών μας. Ο αγώνας αυτός είναι αγώνας για ισότιμη συνύπαρξη, για ίσα δικαιώματα, για ενότητα στις διεκδικήσεις.
Όλοι και όλες να βρεθούμε στην συγκέντρωση αύριο Παρασκευή 25/2 το απόγευμα στις 7:00μμ στην Πλατεία της Αγοράς.

Παρέμβαση στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Λάρισας από την Ατιρατσιστική Πρωτοβουλία

Κείμενο αλληλεγγύης στην απεργία πείνας – συλλογικό εγχείρημα λόγου και δράσης Πέρασμα (Πάτρα)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ

Από τις 25 Ιανουαρίου 250 περίπου μετανάστες χωρίς χαρτιά (μόνο κάποιες προσωρινές άδειες παραμονής) ξεκίνησαν απεργία πείνας σε κτίριο της Νομικής σχολής στην Αθήνα και άλλοι 50 στο εργατικό κέντρο Θεσσαλονίκης, απαιτώντας τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών που ζουν και εργάζονται στην ελλάδα. Για μία ακόμη φορά οι ίδιοι οι μετανάστες διαλύουν τον μύθο που τους θέλει “δύσμοιρους” και έρμαια στις επιλογές των ισχυρών, και παίρνουν το δρόμο του αγώνα χρησιμοποιώντας την ίδια τους τη ζωή σαν όπλο. Οι μετανάστες εργάτες διεξάγουν έναν ταξικό αγώνα ενάντια στην συνθήκη παρανομίας που τους επιβάλει η κυριαρχία η οποία έχει ως αποτέλεσμα την ακόμα χειρότερη εκμετάλλευση τους από τα διάφορα μικρά και μεγάλα αφεντικά. Διεκδικούν την ίδια τη πολιτική υπόσταση της ύπαρξης τους απέναντι σε ένα κράτος που τους θέλει αόρατους και μέσα σε μια κοινωνία που κάνει πως δεν τους βλέπει. Πήραν οι ίδιοι τη πρωτοβουλία και επέλεξαν αυτή τη μορφή αγώνα μακριά από κάθε είδους πολιτική διαμεσολάβηση από κόμματα, οργανώσεις ή μεμονωμένα πρόσωπα.

Από τις πρώτες μέρες της απεργίας πείνας και ενώ οι μετανάστες βρίσκονταν σε κτήριο της Νομικής, εξαπολύθηκε ένας οχετός ρατσισμού από τα ΜΜΕ με πρωτεργάτες από τη κυβέρνηση και το ΛΑΟΣ μέχρι το ΚΚΕ, την “δημοκρατική αριστερά” και τη ΠΟΣΔΕΠ που όλοι μαζί συμπλήρωσαν το πάζλ της παραπληροφόρησης και της συκοφαντίας του αγώνα των μεταναστών. Με ψευδή επιχειρήματα ότι δήθεν παρακωλύεται η λειτουργία του πανεπιστημίου, τη στιγμή που το κτίριο στο οποίο διέμεναν οι μετανάστες είναι άδειο και αχρησιμοποίητο για χρόνια. Ότι παραβιάζεται το άσυλο τη στιγμή που χρησιμοποιείται από ένα κατατρεγμένο κοινωνικό κομμάτι. Ότι δήθεν οι μετανάστες υποκινούνται από “ύποπτα κέντρα” με σκοπό την αποσταθεροποίηση. Όλα αυτά προκειμένου να προετοιμαστεί το έδαφος επικοινωνιακά για άρση του ασύλου και μια επιχείρηση της αστυνομίας στη Νομική.

Τελικά το κράτος κάτω από τον φόβο μιας πανελλαδικής κινητοποίησης αλληλέγγυου κόσμου επέλεξε να μην προβεί σε εκκένωση αλλά υπό την απειλή της βίας (άρση ασύλου, περικύκλωση της νομικής από ματ και εκαμ και παρεμπόδιση αλληλέγγυου κόσμου να προσεγγίσει τον χώρο) να “διαπραγματευτεί” με τους απεργούς την οικειοθελή αποχώρηση τους και μετεγκατάσταση σε έναν άλλο χώρο όπως και έγινε. Φυσικά και όλη αυτή η διαδικασία είχε σαν σκοπό να κάμψει με κάθε τρόπο των αγώνα, να εξαντλήσει και να αποδυναμώσει τους ίδιους τους μετανάστες. Σημαντικό ρόλο στο σκηνικό των “διαπραγματεύσεων” μεταξύ μεταναστών και κράτους, έπαιξε και η διαμεσολάβηση διαφόρων κομματιών της αριστεράς και των ηγετών της που δεν χάνουν την ευκαιρία σε τέτοιες περιπτώσεις να γίνουν ο επίσημος συνομιλητής του κράτους αν όχι οργανικό του κομμάτι, προκειμένου να μην ξεφύγει η κατάσταση εκτός ελέγχου. Πρόκειται για τους ίδιους που παρουσιάζονται κάθε φορά στα κανάλια σαν αυτόκλητοι εκπρόσωποι οποιουδήποτε αγωνίζεται και υπογράφουν πιστοποιητικά τήρησης της αστικής νομιμότητας, μετατίθοντας τον αγώνα από το πεδίο της αντιπαράθεσης και της σύγκρουσης στο πεδίο της συνομιλίας και της συγκατάβασης.

Τα γεγονότα γύρω από την Νομική και τους 300 μετανάστες απεργούς πείνας κατέδειξαν την στρατηγική της κυριαρχίας απέναντι στο μεταναστευτικό. Σε μια συγκυρία κρίσης για το ελληνικό κράτος, όπου τα μέτωπα που έχουν ανοίξει είναι ήδη πολλά, το διακύβευμα είναι η πολιτική διαχείρηση της κατάστασης και η απόσπαση κοινωνικής συναίνεσης για την συνέχιση των διαρθρωτικών αλλαγών σε εργασιακές σχέσεις, παιδεία, υγεία και αλλού. Οι μετανάστες χωρίς χαρτιά, σαν ένα κοινωνικό κομμάτι το οποίο χρόνια τώρα βιώνει την καταπίεση και την εκμετάλλευση με τους χειρότερους όρους, αποτελούν ένα δυναμικό το οποίο, στις συνθήκες όξυνσης του κοινωνικού και ταξικού πολέμου που βιώνουμε, μπορεί να εκραγεί, με ιδιαίτερα αρνητικές συνέπειες για την ίδια την κοινωνική ομαλότητα. Κάτι όμως που το κράτος δεν θα μπορούσε να διαχειριστεί με τίποτα είναι η σύνδεση αυτού του κομματιού με τους ντόπιους καταπιεσμένους και η προοπτική κοινών αγώνων που μπορεί να αναπτυχθούν. Η προπαγάνδα των media αξιοποιώντας τα δίπολα νόμιμοι-παράνομοι, που η ίδια η κυριαρχία έχει παράξει, αρθρώνει ξεκάθαρα ρατσιστικό λόγο ο οποίος σε συνδυασμό με επικοινωνιακά τρυκ περί φραχτών στον Έβρο επιχειρεί να δημιουργήσει πόλωση στο κοινωνικό πεδίο και πρόσφορο έδαφος για την διείσδυση των ιδεολογημάτων περί εθνικής ομοψυχίας η οποία είναι και αυτή που θα “μας βγάλει από τη κρίση”. Σκοπός αυτής της διαλεκτικής είναι η ενδοταξική διαίρεση των καταπιεσμένων σε ντόπιους και μετανάστες και η τελική αδρανοποίηση και των δύο μέσα σε ένα κλίμα ενίσχυσης του κοινωνικού κανιβαλισμού.

Η απεργία πείνας των μεταναστών εργατών είναι ένας αγώνας κομβικής σημασίας και για τους ίδιους τους μετανάστες αλλά και για τους ντόπιους εκμεταλλευόμενους. Πρώτα απ’όλα γιατί οι ίδιοι οι απεργοί βάζουν στην άκρη εθνικούς-φυλετικούς διαχωρισμούς και αγωνίζονται με όρους ταξικής ενότητας αλλά και γιατί η αλληλεγγύη σαν σχέση είναι αυτή που θωρακίζει των ίδιο των αγώνα αποτελώντας όπλο όλων των από κάτω αυτού του κόσμου.

Τα ψέματα τελείωσαν. Τα στρατόπεδα έχουν ήδη σχηματιστεί. Από τη μία όσοι είναι εναντίον των απεργών και των μεταναστών γενικότερα από την κυβέρνηση, την αντιπολίτευση και την καθεστωτική αριστερά μέχρι τα κάθε λογής φασιστοειδή και τους “αγανακτισμένους πολίτες”, και από την άλλη όσοι έμπρακτα και αδιαπραγμάτευτα στέκονται αλληλέγγυοι στο πλευρό των μεταναστών. Και για να εξηγούμαστε, όποιος συνεχίζει να μιλάει για κρίση, μνημόνιο και άλλα τέτοια και δεν είναι αλληλέγγυος στους μετανάστες, ας αποφασίσει σε ποιο στρατόπεδο είναι, αλλιώς ας βγάλει το σκασμό.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΣΕ ΑΘΗΝΑ – ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΞΥΝΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ-ΤΑΞΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

συλλογικό εγχείρημα λόγου και δράσης Πέρασμα

από το κατειλημένο μαραγκοπούλειο

γούναρη 102

http://perasma.espiv.net

Εκδήλωση – Συζήτηση στην κατάληψη Σινιάλο (Αιγάλεω)

αφίσα της κατάληψης 'σινιάλο' για την εκδήλωση

Το κράτος και τα ΜΜΕ προσπαθούν με κάθε τρόπο να υπονομεύσουν την απεργία πείνας των 300 μεταναστών. Το παραμύθι ότι αποτελούν “βόμβα λοιμωδών νόσων” στο κέντρο της Αθήνας εξυπηρετεί το σχέδιο εκείνο που θα ανοίξει το δρόμο για την παροχή ενός ιδιότυπου “ειδικού καθεστώτος” ασύλου. Αυτό το παραμύθι προφανώς και αποσκοπεί στη χυδαία συκοφάντηση των απεργών, στον κοινωνικό αποκλεισμό του αγώνα τους, αλλά και στην συναίνεση του συντηρητικού κομματιού της ελληνικής κοινωνίας σε ενδεχόμενη κίνηση του κράτους για παροχή ασύλου. Πρόκειται για θλιβερές μανούβρες στην πλάτη των απεργών πείνας.

Το ειδικό καθεστώς ασύλου που προτείνει το κράτος σημαίνει ότι κάθε 6 μήνες πρέπει να επιβεβαιώνονται οι λόγοι που δικαιολογούν την παροχή του. Έτσι, αν οι λόγοι παροχής ασύλου είναι λόγω υγείας, εξετάζονται οι μετανάστες σε 6 μήνες και αν είναι καλά στην υγεία τους τότε αίρεται το άσυλο και απελαύνονται. Οι μετανάστες απεργοί , ωστόσο, δεν ζητούν άσυλο αλλά χαρτιά νομιμοποίησης. Θέλουν να έχουν την ικανότητα να ταξιδεύουν. Γι’ αυτό γίνεται όλος αυτός ο αγώνας, πέραν όλων των άλλων πενιχρών δικαιωμάτων εν καιρώ κρίσης που θα τους παρέχουν τα νομιμοποιητικά χαρτιά παραμονής. Και ο αγώνας αυτός θα είναι πείσμων και δυνατός. Ήδη οι ίδιοι οι απεργοί πείνας καλούν αύριο το απόγευμα στις 5μμ, Παρασκευή 18 Φλεβάρη, σε πορεία στην Αθήνα αλλά και σε άλλες συντονισμένες δράσεις στην επικράτεια .

Στο πλαίσιο ενημέρωσης των αιγαλιωτών για τον αγώνα των 300 μεταναστών καλούμε σε συζήτηση στην κατάληψη την Κυριακή 20 Φλεβάρη στις 7μμ. Θα ενημερωθούμε τόσο από συνοδοιπόρους και αλληλέγγυους των απεργών πείνας από την Κρήτη για τα χαρακτηριστικά και  τις εξελίξεις γύρω από αυτή την υπόθεση όσο και από το “φόρουμ αλβανών μεταναστών” για την αντιμεταναστευτική πολιτική του ελληνικού κράτους. Θα ακολουθήσει συζήτηση.

Σας καλούμε τόσο στην αυριανή συγκέντρωση στο Μουσείο και την πορεία αλληλεγγύης στους 300 όσο και στην εκδήλωσή μας την Κυριακή στις 7μμ.

Σινιάλο (Καποδιστρίου και Θεσσαλονίκης, Αιγάλεω)

http://sinialo.espivblogs.net/