Category Archives: Θεσμικοί φορείς/ΜΚΟ/άλλες οργανώσεις

Διακήρυξη της Παγκόσμιας Ένωσης Γιατρών για τους Απεργούς Πείνας

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΝΩΣΗ ΙΑΤΡΩΝ – ΠΕΙ

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ

Υιοθετήθηκε από το Παγκόσμιο Ιατρικό Συνέδριο στην Μάλτα, Νοέμβριος 1991 και αναθεωρήθηκε από την Σύνταξη στο 44ο Παγκόσμιο Ιατρικό Συνέδριο, Μαρμπέλλα, Ισπανία, Σεπτέμβριος 1992.

Τελική αναθεώρηση από την Γενική Συνέλευση της ΠΕΙ, Πιλάνεσμπεργκ, Νότια Αφρική, Οκτώβριος 2006.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

1. Απεργίες πείνας γίνονται υπό ποικίλες συνθήκες, αλλά κυρίως αναδεικνύουν διλήμματα σε καταστάσεις όπου οι άνθρωποι είναι υπό κράτηση (φυλακές, σωφρονιστικά ιδρύματα και κέντρα συγκέντρωσης μεταναστών). Συχνά αποτελούν μία μορφή διαμαρτυρίας από ανθρώπους που στερούνται άλλων μέσων για να κάνουν γνωστά τα αιτήματά τους. Αρνούμενοι τροφή για  σημαντικό χρονικό διάστημα, ελπίζουν συνήθως ότι θα επιτύχουν συγκεκριμένους στόχους επιφέροντας αρνητική δημοσιότητα στις αρχές. Οι βραχείας διάρκειας ή προσποιητές αρνήσεις τροφής σπανίως εγείρουν ηθικά προβλήματα. Η πραγματική και παρατεταμένη αποχή από τροφή διακινδυνεύει τον θάνατο ή μόνιμη βλάβη για τους απεργούς πείνας και μπορεί να δημιουργήσει στους γιατρούς μία σύγκρουση αξιών. Οι απεργοί πείνας συνήθως δεν επιθυμούν να πεθάνουν, αλλά μερικοί ίσως να είναι  προετοιμασμένοι να το κάνουν για να επιτύχουν τους στόχους τους. Οι γιατροί πρέπει να εξακριβώνουν την πραγματική προαίρεση κάθε ενός ατόμου, ειδικά σε ομαδικές απεργίες πείνας ή σε καταστάσεις όπου η πίεση των συμμετεχόντων μπορεί να  είναι ένας παράγων. Ένα ηθικό δίλημμα εγείρεται όταν απεργοί πείνας, οι οποίοι έχουν εμφανώς δώσει σαφείς οδηγίες να μην τους γίνει ανάνηψη, φθάσουν σε στάδιο νοητικής ανεπάρκειας. Η αρχή της φιλανθρωπίας προτρέπει τους γιατρούς να τους  κάνουν ανάνηψη, αλλά ο σεβασμός της αυτονομίας κάθε ατόμου συγκρατεί τους γιατρούς από παρέμβαση όταν έχει δοθεί  άρνηση αξιόπιστη και με πλήρη ενημέρωση. Μία επιπλέον δυσκολία εγείρεται σε συνθήκες κράτησης διότι δεν είναι πάντοτε ξεκάθαρο εάν οι εκ των προτέρων οδηγίες του απεργού πείνας έγιναν εκούσια και με την κατάλληλη ενημέρωση για τις συνέπειες. Οι επόμενες κατευθυντήριες οδηγίες και η υποκείμενη τεκμηρίωσή τους αναφέρονται σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις.

ΑΡΧΕΣ

2. Καθήκον να ενεργούμε ηθικά. Όλοι οι γιατροί δεσμεύονται από την ιατρική ηθική στην επαγγελματική τους επαφή με ευάλωτα άτομα, ακόμη και όταν δεν παρέχουν θεραπεία. Όποιος και εάν είναι ο ρόλος τους, οι γιατροί πρέπει να προσπαθούν να προλάβουν τον εξαναγκασμό ή την κακοποίηση των κρατουμένων και πρέπει να διαμαρτύρονται εάν αυτή συμβαίνει.

3. Σεβασμός της αυτονομίας. Οι γιατροί πρέπει να σέβονται την αυτονομία κάθε ατόμου. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει δύσκολες εκτιμήσεις καθώς οι πραγματικές επιθυμίες των απεργών πείνας μπορεί να μην είναι τόσο ξεκάθαρες όσο εμφανίζονται. Στερούνται ηθικής ισχύος οποιεσδήποτε αποφάσεις εάν δεν έγιναν με την θέλησή τους αλλά με χρήση απειλών, πίεσης από τους συμμετέχοντες, ή εξαναγκασμό. Οι απεργοί πείνας δεν πρέπει με τη βία να υποβάλλονται σε θεραπεία την οποία αρνούνται. Βίαιη  σίτιση αντίθετα με ενημερωμένη και εθελούσια άρνηση είναι αδικαιολόγητη. Τεχνητή διατροφή με την κατηγορηματική ή υπονοούμενη συναίνεση του απεργού πείνας είναι ηθικά αποδεκτή.

4. <<Ωφέλεια>> και <<βλάβη>>. Οι ιατροί πρέπει να ασκούν τις ικανότητές τους και τη γνώση τους για να ωφελούν αυτούς που θεραπεύουν. Αυτή είναι η αντίληψη της <<φιλανθρωπίας>>, η οποία συμπληρώνεται από εκείνη της <<μη – κακοποίησης>> ή πρωτίστως του μη βλάπτειν. Αυτές οι δύο αντιλήψεις πρέπει να είναι σε ισορροπία. Η <<ωφέλεια>> περιλαμβάνει τον σεβασμό των επιθυμιών των ατόμων καθώς επίσης και την προαγωγή της ευημερίας τους. Η αποφυγή <<βλάβης>> σημαίνει όχι μόνο την  ελαχιστοποίηση ζημιάς της υγείας τους αλλά επίσης όχι δια της βίας θεραπεία νοητικά επαρκών ανθρώπων ούτε εξαναγκασμό  τους να σταματήσουν την αποχή από τροφή. Η <<φιλανθρωπία>> δεν συνεπάγεται υποχρεωτικά παράταση της ζωής με κάθε κόστος, άσχετα από άλλες αξίες.

5. Εξισορρόπηση διπλών υποχρεώσεων. Οι γιατροί που παρακολουθούν απεργούς πείνας μπορεί να βιώσουν μια σύγκρουση μεταξύ της υποχρέωσης συμμόρφωσής τους στην εργοδοτική αρχή (όπως η διοίκηση της φυλακής) και της υποχρέωσης αφοσίωσής τους στους ασθενείς τους. Οι γιατροί με διπλές υποχρεώσεις δεσμεύονται από τις ίδιες ηθικές αρχές όπως οι άλλοι  γιατροί, πράγμα που σημαίνει ότι η κύρια δέσμευσή τους είναι στον κάθε ένα άρρωστό τους.

6. Κλινική ανεξαρτησία. Οι γιατροί πρέπει να παραμένουν αντικειμενικοί στις εκτιμήσεις τους και να μην επιτρέπουν σε τρίτους να επηρεάζουν την ιατρική τους κρίση. Δεν πρέπει να επιτρέπουν στον εαυτό τους να υφίσταται πίεση για να αθετήσουν ηθικές  αρχές, όπως να παρέμβουν ιατρικά για μη ιατρικούς λόγους.

7. Εμπιστευτικότητα. Το καθήκον της εμπιστευτικότητας είναι σημαντικό για την οικοδόμηση εμπιστοσύνης αλλά δεν είναι απόλυτο. Μπορεί να υπερκερασθεί εάν η μη – αποκάλυψη βλάπτει σοβαρά άλλους. Όπως με τους άλλους ασθενείς, η εμπιστευτικότητα των απεργών πείνας πρέπει να γίνεται σεβαστή, εκτός εάν αυτοί συμφωνήσουν σε αποκάλυψη ή εκτός εάν  είναι αναγκαία η κοινοποίηση πληροφοριών για να προληφθεί σοβαρή ζημιά. Εάν τα άτομα συμφωνούν, οι συγγενείς και οι  νομικοί τους σύμβουλοι πρέπει να ενημερώνονται για την κατάσταση.

8. Οικοδόμηση εμπιστοσύνης. Η καλλιέργεια εμπιστοσύνης μεταξύ γιατρών και απεργών πείνας είναι συχνά το κλειδί για να  επιτευχθεί η συμφωνία ότι αμφότεροι σέβονται τα δικαιώματα των απεργών πείνας και ελαχιστοποιούν την βλάβη σε αυτούς. Η  οικοδόμηση εμπιστοσύνης μπορεί να δημιουργήσει ευκαιρίες για επίλυση δύσκολων καταστάσεων. Η εμπιστοσύνη εξαρτάται  από την παροχή από τους γιατρούς επακριβών οδηγιών και από το να είναι ειλικρινείς με τους απεργούς πείνας για τους  περιορισμούς του τι μπορούν και τι δεν μπορούν να κάνουν, περιλαμβανομένου και που δεν μπορούν να εγγυηθούν  εμπιστευτικότητα.

ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

9. Οι γιατροί πρέπει να εκτιμήσουν την διανοητική επάρκεια ενός εκάστου. Αυτό περιλαμβάνει την επιβεβαίωση ότι ένα άτομο που προτίθεται να κάνει απεργία πείνας δεν έχει διανοητική εξασθένηση η οποία θα υπονόμευε σοβαρά την ικανότητα του ανθρώπου  αυτού να πάρει αποφάσεις για την υγεία του. Άτομα με σοβαρή διανοητική εξασθένηση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι απεργοί πείνας. Απαιτείται να τους δοθεί θεραπεία για τα προβλήματα της διανοητικής τους υγείας μάλλον παρά να τους επιτραπεί να  απέχουν από τροφή με τρόπο που θέτει σε κίνδυνο την υγεία τους.

10. Το νωρίτερο δυνατόν, οι γιατροί πρέπει να αποκτήσουν λεπτομερές και επακριβές ιατρικό ιστορικό του προσώπου που  προτίθεται να κάνει απεργία πείνας. Οι ιατρικές επιπτώσεις κάθε υπάρχουσας κατάστασης πρέπει να εξηγούνται στο κάθε άτομο.  Οι γιατροί πρέπει να επιβεβαιώσουν ότι οι απεργοί πείνας κατανοούν τις πιθανές για την υγεία τους συνέπειες της απεργίας πείνας και να τους προειδοποιήσουν με σαφή γλώσσα για τα μειονεκτήματα. Οι γιατροί πρέπει επίσης να εξηγήσουν πως η βλάβη στην υγεία μπορεί να ελαχιστοποιηθεί η να επιβραδυνθεί με, πχ, αύξηση της πρόσληψης υγρών. Αφού η απόφαση ενός  προσώπου σχετικά με μια απεργία πείνας μπορεί να είναι βαρυσήμαντη, η εξασφάλιση της πλήρους από τον άρρωστο κατανόησης των ιατρικών συνεπειών της απεργίας πείνας είναι κρίσιμη. Σύμφωνα με τις καλύτερες πρακτικές για ενημερωμένη  συναίνεση στην φροντίδα υγείας, ο γιατρός πρέπει να εξασφαλίσει ότι ο ασθενής κατανοεί τις παρεχόμενες πληροφορίες  ζητώντας από τον ασθενή να επαναλάβει τι έχει καταλάβει.

11. Μια σχολαστική εξέταση του απεργού πείνας πρέπει να γίνει κατά την έναρξη της απεργίας πείνας. Η αντιμετώπιση  μελλοντικών συμπτωμάτων, περιλαμβανομένων εκείνων που δεν συνδέονται με την αποχή από τροφή, πρέπει να συζητείται με  τους απεργούς πείνας. Επίσης, πρέπει να σημειωθούν οι προσωπικές του αξίες και επιθυμίες σχετικά με την ιατρική αγωγή του σε περίπτωση παρατεταμένης αποχής από τροφή.

12. Μερικές φορές οι απεργοί πείνας δέχονται ενδοφλέβιο διάλυμα αλατούχου ορού ή άλλες μορφές ιατρικής αγωγής. Η άρνηση να δεχθούν ορισμένες ιατρικές παρεμβάσεις δεν πρέπει να προϊδεάζει για όποια άλλη μορφή ιατρικής φροντίδας, όπως θεραπεία των λοιμώξεων ή του πόνου.

13. Οι γιατροί πρέπει να συνομιλούν με τους απεργούς πείνας ιδιαιτέρως και εκτός του πεδίου ακρόασης άλλων προσώπων, περιλαμβανομένων άλλων κρατουμένων. Η ευκρινής επικοινωνία είναι ουσιώδης και, όταν απαιτείται, διερμηνείς μη σχετιζόμενοι  με τις αρχές κράτησης πρέπει να διατίθενται και αυτοί επίσης πρέπει να σέβονται την εμπιστευτικότητα.

14. Οι γιατροί δεν πρέπει να έχουν αμφιβολία ότι ή άρνηση τροφής ή θεραπείας είναι εθελούσια επιλογή των ατόμων. Οι απεργοί πείνας πρέπει να προστατεύονται από εξαναγκασμό. Οι γιατροί μπορούν συχνά να βοηθήσουν να επιτευχθεί αυτό και πρέπει να  έχουν επίγνωση ότι εξαναγκασμός μπορεί να προέλθει από την ομάδα των συμμετεχόντων, από τις αρχές ή από άλλους όπως τα μέλη της οικογένειας. Οι γιατροί ή άλλο υγειονομικό προσωπικό δεν επιτρέπεται να ασκήσουν αθέμιτη πίεση όποιου είδους στον  απεργό πείνας για να αναστείλει την απεργία. Η θεραπεία ή η φροντίδα του απεργού πείνας δεν πρέπει να εξαρτάται από την  αναστολή της απεργίας πείνας.

15. Εάν ένας γιατρός δεν μπορεί για λόγους συνειδησιακούς να συμμορφωθεί με την άρνηση του απεργού πείνας για θεραπεία ή τεχνητή διατροφή, ο γιατρός πρέπει να το ξεκαθαρίσει από την αρχή και να παραπέμψει τον απεργό πείνας σε άλλο γιατρό ο  οποίος είναι πρόθυμος να συμμορφωθεί με την άρνηση του απεργού πείνας.

16. Η συνεχής επικοινωνία μεταξύ γιατρού και απεργών πείνας είναι καίριας σημασίας. Οι γιατροί πρέπει να εξακριβώνουν σε  καθημερινή βάση εάν ο κάθε ένας επιθυμεί να συνεχίσει την απεργία πείνας και τι θέλουν να γίνει όταν δεν θα είναι πλέον ικανοί  για νοήμονα επικοινωνία. Αυτά τα ευρήματα πρέπει να καταγράφονται κατάλληλα.

17. Όταν ένας γιατρός αναλαμβάνει το περιστατικό, ο απεργός πείνας μπορεί ήδη να έχει χάσει την νοητική του επάρκεια ώστε να μην υπάρχει καμία ευκαιρία να συζητήσει τις επιθυμίες του ατόμου σχετικά με την ιατρική παρέμβαση για την διατήρηση της  ζωής. Πρέπει να γίνει ιδιαίτερα προσεκτική εξέταση σε όποιες εκ των προτέρων οδηγίες δόθηκαν από τον απεργό πείνας. Εκ των προτέρων αρνήσεις θεραπείας απαιτούν σεβασμό εάν αντανακλούν την εθελούσια επιθυμία του ατόμου όταν ήταν διανοητικά  επαρκής. Σε συνθήκες κράτησης, πρέπει να εξετασθεί η πιθανότητα οι εκ των προτέρων οδηγίες να έχουν γίνει υπό πίεση. Όπου οι  γιατροί έχουν σοβαρές αμφιβολίες για την πρόθεση του ατόμου, οι όποιες οδηγίες πρέπει να αντιμετωπίζονται με μεγάλη περίσκεψη. Εάν εντούτοις έγιναν με πλήρη ενημέρωση και εθελούσια, οι εκ των προτέρων οδηγίες μπορούν μόνο γενικά να  υπερκερασθούν εάν αυτές καθίστανται άκυρες επειδή η κατάσταση στην οποία ελήφθη η απόφαση έχει αλλάξει ριζικά αφότου το  άτομο έχασε την διανοητική του επάρκεια.

18. Εάν καμία συζήτηση με το άτομο δεν είναι δυνατή και δεν υπάρχουν εκ των προτέρων οδηγίες, οι γιατροί πρέπει να ενεργήσουν όπως κρίνουν πως είναι προς το καλύτερο συμφέρον του ατόμου. Αυτό σημαίνει να λάβουν υπ’ όψιν τους προηγούμενα εκφρασμένες επιθυμίες των απεργών πείνας, τις προσωπικές και πολιτιστικές τους αξίες καθώς και την φυσική τους  υγεία. Επί απουσίας κάθε ένδειξης προηγούμενων επιθυμιών των απεργών πείνας, οι γιατροί πρέπει να αποφασίσουν εάν θα χορηγήσουν τροφή ή όχι, χωρίς παρέμβαση από τρίτους.

19. Οι γιατροί μπορούν να θεωρήσουν δικαιολογημένο να ενεργήσουν αντίθετα με προηγηθείσες οδηγίες άρνησης θεραπείας  πειδή, για παράδειγμα, η άρνηση πιστεύεται ότι έχει γίνει κάτω από ψυχολογική βία. Εάν, μετά την ανάνηψη και την ανάκτηση  των διανοητικών τους ικανοτήτων, απεργοί πείνας συνεχίζουν να επαναλαμβάνουν την επιδίωξη της αποχής από τροφή, αυτή η  απόφασή τους πρέπει να γίνει σεβαστή. Είναι ηθικό να επιτρέψεις σε έναν αποφασισμένο απεργό  πείνας να πεθάνει με αξιοπρέπεια μάλλον παρά να υποβάλλεις αυτό το πρόσωπο σε επανειλημμένες ιατρικές παρεμβάσεις αντίθετες στην θέλησή του/της.

20. Η τεχνητή διατροφή μπορεί να είναι ηθικά αρμόζουσα εάν οι διανοητικά επαρκείς απεργοί πείνας συμφωνούν σε αυτό. Επίσης μπορεί να είναι αποδεκτή εάν διανοητικά μη επαρκή άτομα δεν έχουν αφήσει εκ των προτέρων και χωρίς πίεση οδηγίες άρνησής της.

21. Η βίαιη σίτιση δεν είναι ποτέ ηθικά αποδεκτή. Ακόμη και εάν έχει την πρόθεση να ωφελήσει, η σίτιση που συνοδεύεται με απειλές, εξαναγκασμό, πίεση ή χρήση φυσικών περιορισμών είναι μία μορφή απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης. Εξ  ίσου απαράδεκτη είναι η βίαιη σίτιση κάποιων κρατούμενων με σκοπό να εκφοβίσει ή να εξαναγκάσει άλλους απεργούς πείνας να σταματήσουν
την απεργία.

14.10.2006

Advertisements

ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΑΠΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΥΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

35 πανεπιστημιακοί της Κρήτης εκφράζουν την αλληλεγγύη τους στον αγώνα των μεταναστών απεργών πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Το κείμενο υπογράφουν οι Βασίλης Αράπογλου, Μύρων Αχείμαστος, Θεόδωρος Γιοβαζολιάς, Κώστας Γκούνης. Αντώνης Γεωργούλας, Μανώλης Δαφέρμος, Βιβή Δεληκάρη, Θοδωρής Δρίτσας, Γιάννης Ζαϊμάκης, Τηλέμαχος Ιατρίδης, Κωνσταντίνος Καβουλάκος, Στεφανία Καλογεράκη, Γιάννης Κοκκινάκης, Ηλίας Κολοβός, Γιάννης Κουμπουρλής, Αλίκη Λαβράνου, Σπύρος Λαπατσιώρας, Κατερίνα Μάσχα, Βαγγέλης Νικολαΐδης, Θωμάς Νουτσόπουλος, Αλέξανδρος Ξενάκης, Ηλίας Οικονόμου, Μαρίνα Παπαδάκη, Σουζάνα Παπαδοπούλου, Σκεύος Παπαϊωάννου, Ευγενία Πετροπούλου, Νίκος Σερντεδάκις, Γιώργος Σταθάκης, Μανώλης Τζανάκης, Άρης Τσαντηρόπουλος, Γιάννης Τσαούσης, Γιώργος Τσιώλης, Ελένη Φουρναράκη, Κωνσταντίνος Χρήστου, Βασίλης Χριστοφορίδης.

Ολόκληρο το κείμενο:

Η απεργία πείνας των μεταναστών που ξεκίνησε στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη την Τρίτη 25 Ιανουαρίου 2011 φέρνει στο προσκήνιο τα μεγάλα προβλήματα που βιώνουν οι μετανάστες στη χώρα μας. Πολλοί μετανάστες που κατά καιρούς έχουν εξασφαλίσει τη νόμιμη παρουσία τους στην Ελλάδα, σήμερα, λόγω της οικονομικής κρίσης, βρίσκονται σε αδυναμία να καλύψουν τις προϋποθέσεις για την άδεια παραμονής τους και ειδικότερα την εξασφάλιση των απαραίτητων ενσήμων που ο σχετικός νόμος προβλέπει. Επιπλέον, αρκετοί είναι εκείνοι που πριν πολλά χρόνια έχουν υποβάλλει αιτήματα για τη χορήγηση πολιτικού ασύλου, δίχως όμως η Πολιτεία να προχωρά στην εξέταση των αιτήσεών τους, με αποτέλεσμα να παραμένουν εγκλωβισμένοι στην ελληνική επικράτεια. Τέλος, πολλοί είναι οι μετανάστες που έχουν εισέλθει στην Ελλάδα, λόγω των πολέμων και των οικονομικών συνθηκών που η νεο-αποικιοκρατική Δύση έχει επιφυλάξει και επιβάλλει στις χώρες τους. Αυτή η κατηγορία ανθρώπων βρίσκεται αφημένη στο έλεος των κάθε λογής κυκλωμάτων στυγνής εκμετάλλευσης, αλλά και ανυπεράσπιστη μπροστά σε φαινόμενα έντονης κρατικής καταστολής και ανεξέλεγκτης δράσης ποικίλλων φασιστικών συμμοριών. Μπροστά σ’ αυτήν την πραγματικότητα, που δεν τιμά μια κοινωνία που θέλει να ονομάζεται δημοκρατική και πολιτισμένη, τριακόσιοι περίπου μετανάστες θέλησαν να κάνουν ορατό το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν και να ζητήσουν λύσεις: έλλογες διαδικασίες νομιμοποίησης των μεταναστών και των προσφύγων που να συνάδουν με τις οικουμενικές ανθρωπιστικές αρχές και αξίες. Δεν κατέλαβαν την Νομική Σχολή. Επέλεξαν να εγκατασταθούν σ’ ένα δημόσιο χώρο, στο χώρο που κατά τεκμήριο διακονείται το Δίκαιο και η Δικαιοσύνη, για να γίνουν ορατοί σε μια Πολιτεία που καμώνεται ότι δεν τους βλέπει. Η εγκατάσταση των απεργών πείνας προέκυψε μετά από την απόφαση του Συλλόγου Φοιτητών της Νομικής Σχολής να παραχωρηθεί ο χώρος στους μετανάστες, με το δεδομένο ότι η παρουσία τους στους χώρους της Νομικής δεν παρακωλύει τη λειτουργία της Σχολής, καθώς, στο χώρο που επελέγη, λόγω ανακαίνισης, από το 2009 δεν επιτελείται καμιά εκπαιδευτική και ερευνητική δραστηριότητα.

Με τα παραπάνω δεδομένα, η ανοίκεια προς το ακαδημαϊκό ήθος απόφαση της Κοσμητείας της Νομικής Σχολής να διακόψει τη λειτουργία της τελευταίας, και μάλιστα με την προσβλητική αιτιολογία «για λόγους υγιεινής» (!), στάθηκε καταλυτική για την πορεία των εξελίξεων. Αφαιρώντας ουσιαστικά, την κρίσιμη εκείνη στιγμή, την πρωτοβουλία των κινήσεων από την ίδια την ακαδημαϊκή κοινότητα, τη μόνη υπεύθυνη για τη διαχείριση και προάσπιση του πανεπιστημιακού ασύλου, η απόφαση αυτή υποδαύλισε παράλληλα τα ρατσιστικά φοβικά σύνδρομα που συστηματικά καλλιεργούν συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις και Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Στο σκηνικό που διαμορφώθηκε δεν εκπλήσσει η στάση της υπουργού Παιδείας Α. Διαμαντοπούλου, η οποία έσπευσε κι εκείνη από την πλευρά της να εκμεταλλευτεί πολιτικά την όλη κατάσταση: μιλώντας υποτιμητικά για «καταυλισμό μεταναστών», επεχείρησε να νομιμοποιήσει, με πρόσχημα το πανεπιστημιακό άσυλο, την επίθεση κατεδάφισης που έχει εξαπολύσει ενάντια στο Δημόσιο Πανεπιστήμιο. Η προσπάθεια της κυβέρνησης να επιτεθεί στις αρχές αυτοδιοίκησης του δημόσιου πανεπιστημίου, την κρίσιμη εκείνη ώρα έμοιαζε να δικαιώνεται από την ηγεσία της ΠΟΣΔΕΠ, όταν ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας κ. Σταυρακάκης και η γραμματέας κ. Μπουρνόβα, δίχως να συγκαλέσουν τη ΔιοικούσαΕπιτροπή, ζητούσαν την εκκένωση της Νομικής από τους απεργούς πείνας. Και τούτο, στο φόντο των πρωθυπουργικών δηλώσεων που, ξεπερνώντας κάθε δημοκρατικό όριο, καταδίκαζαν τους απεργούς πείνας με την κατηγορία της «κατάλυσης του κράτους δικαίου».

Μέσα στο κενό που άφησε η αδυναμία ή η απροθυμία των αρμόδιων πανεπιστημιακών παραγόντων να υπερασπιστούν έγκαιρα και αποφασιστικά τα ίδια τα ακαδημαϊκά δικαιώματα, ενισχύθηκε το εκρηκτικό μείγμα ξενοφοβίας, αντιδημοκρατικών αντανακλαστικών και κοινωνικού αυταρχισμού που κυριάρχησε σε όλη τη διάρκεια αυτής της κρίσης. Το κλίμα αυτό δεν κατόρθωσε, βέβαια, να το αναστρέψει η επιτυχής προσπάθεια, την ύστατη πλέον ώρα, του πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Πελεγρίνη, να παρέμβει με γνώμονα, όπως είπε, όχι μόνο τη «νομιμότητα» αλλά και το «δημόσιο συμφέρον». Όμως, στο σκηνικό αυτό, η έννοια του «δημόσιου συμφέροντος» είχε χάσει πια τη σημασία της. Ο δρόμος είχε ανοίξει για την πρωτοφανή στα δημοκρατικά χρονικά εισαγγελική παρέμβαση, σύμφωνα με την οποία σήμερα καλούνται να παρουσιαστούν ενώπιον του Εισαγγελέα ο κ. Πελεγρίνης και πέντε μέλη της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης, με κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα.

Με όλες αυτές τις εξελίξεις, δεν δέχονται μόνο ισχυρό πλήγμα βασικές δημοκρατικές αρχές. Ακόμα μια φορά, συσκοτίσθηκαν τα πραγματικά προβλήματα. Τα δικαιώματα των συνανθρώπων μας αυτών, τους οποίους, οι συνθήκες της οικονομικής κρίσης και η πολιτική του ελληνικού κράτους, οδήγησαν στην απελπισία. Αλλά αποκρύφθηκε επιμελώς και η ιδιαίτερη φύση του πανεπιστημιακού θεσμού του ασύλου, εκείνο που το καθιστά πραγματικά άσυλο, στις σύγχρονες εκκοσμικευμένες κοινωνίες: πέρα από την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών -τόσο αυτονόητη σε καθεστώς δημοκρατίας, ώστε να μοιάζει μάλλον παράδοξη η θέσπιση ειδικού χώρου για να την προασπίσει!- το πανεπιστημιακό άσυλο συνιστά κοινωνική κατάκτηση που διασφαλίζει την κοινωνική έκφραση και διαμαρτυρία των αδύναμων, κατατρεγμένων ή μειοψηφικών κοινωνικών oμάδων. Ας μας προβληματίσει όλους ότι αυτή η κοινωνική πρακτική της χρήσης του πανεπιστημιακού ασύλου τέθηκε εν αμφιβόλω, μέσα στους κόλπους της ίδιας της πανεπιστημιακής κοινότητας, στην περίπτωση των απεργών πείνας μεταναστών.

Η απεργία πείνας τριακοσίων ανθρώπων δεν καταλύει δημοκρατικούς θεσμούς, αντίθετα στοχεύει στη διεύρυνση της δημοκρατίας και στην προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι αιτιάσεις της κυβέρνησης, πολιτικών και δημοσιογράφων περί υποκινούμενων μεταναστών από υστερόβουλες και ιδιοτελείς πολιτικές ομάδες και κόμματα, αποκαλύπτουν με τον πιο κραυγαλέο τρόπο μια πραγματικά ρατσιστική αντίληψη που υποτιμά τους μετανάστες ως άτομα με αυτονομία σκέψης και πράξης. Αντίθετα, αυτοί είναι που εκμεταλλεύονται την απεργία πείνας των μεταναστών στην Νομική Σχολή για να αποσπάσουν την προσοχή της κοινής γνώμης από την πολιτική του Μνημονίου, αλλά και από την χρόνια εμπλοκή των στελεχών του εγχώριου πολιτικού συστήματος στα βεβαιωμένα σκάνδαλα χρηματισμού και διαφθοράς. Δηλώνουμε την αμέριστη συμπαράστασή μας στον αγώνα των μεταναστών απεργών πείνας και καλούμε το ελληνικό κοινοβούλιο να επεξεργαστεί ένα πλαίσιο για τα θέματα της μετανάστευσης με κριτήρια που υπακούουν στο σεβασμό των οικουμενικών ανθρωπίνων και των κοινωνικών δικαιωμάτων.

Πορεία διαμαρτυρίας των Συλλόγων Μεταναστών της Θεσσαλονίκης και συνέντευξη τύπου

Πορεία διαμαρτυρίας των Συλλόγων Μεταναστών της Θεσσαλονίκης

 

Οι Σύλλογοι και οι Κοινότητες μεταναστών και προσφύγων της Θεσσαλονίκης, μετά από δύο ανοιχτές συσκέψεις στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης αποφάσισαν τη διοργάνωση μεταναστευτικής πορείας διαμαρτυρίας προς τη Γ.Γ. Μακεδονίας – Θράκης (πρ. Υπουργείο), αύριο Τετάρτη 9/2. Η πορεία θα ξεκινήσει στις 6 μμ από το Εργατικό Κέντρο.

Ακολουθεί το ψήφισμα:

 

Οι μετανάστες της Θεσσαλονίκης είναι δίπλα στους απεργούς πείνας

Νομιμοποίηση σε όλους τους μετανάστες

 

Οι Σύλλογοι και οι κοινότητες μεταναστών και προσφύγων της Θεσσαλονίκης είμαστε σήμερα εδώ για να στηρίξουμε τον αγώνα των μεταναστών απεργών πείνας. Ο δίκαιος αγώνας τους είναι και δικός μας και τα δίκαια αιτήματά τους είναι και δικά μας.

Οι απεργοί πείνας δεν είναι μόνοι τους. Μαζί τους είμαστε εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες που αγωνιζόμαστε για νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και μεταναστριών χωρίς προϋποθέσεις και για ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζόμενους.

Ο αγώνας αυτός θα συνεχιστεί μέχρι να δικαιωθούν τα αιτήματά μας.

 

Σύλλογος Αλβανών Μεταναστών Ν. Θεσσαλονίκης Μητέρα Τερέζα, ο Σύλλογος Νιγηριανών, η Συνέλευση Ενοίκων του Ξενώνα Προσφύγων, η Κοινότητα των Αφγανών, η Ομάδα Μεταναστών και Προσφύγων Θεσσαλονίκης, η Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Πολιτικούς Πρόσφυγες από Τουρκία και Κουρδιστάν, μετανάστες ή πρόσφυγες από Σενεγάλη, Μπαγκλαντές, Ιράν κα.

 

*******************************************************************************

 

Πρόσκληση σε Συνέντευξη Τύπου Σωματείων και Φορέων της πόλης

Όπως είναι γνωστό η απεργία πείνας των 300 μεταναστών – εργατών εισέρχεται πλέον στην 3η εβδομάδα και, ειδικά στην Αθήνα, μέσα σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης.

Δυστυχώς όλο το προηγούμενο διάστημα πολιτικές σκοπιμότητες, σε συνδυασμό με τη στάση πολλών ΜΜΕ, αφού διαστρέβλωσαν το ζήτημα  -εστιάζοντας αποπροσανατολιστικά σε τριτεύουσες εκδοχές του- προσπαθούν τώρα να επιβάλουν ένα πέπλο σιωπής, αποσκοπώντας, προφανώς, στην κάμψη του ηθικού των απεργών. Παρόμοια άλλωστε τακτική ακολουθούν σε κάθε αγώνα εργαζομένων το τελευταίο διάστημα.

Επειδή η αλληλεγγύη είναι το ιστορικότερο και αποτελεσματικότερο «όπλο» των εργαζομένων και όλων των καταπιεσμένων.

Επειδή το αίτημα των απεργών για νομιμοποίηση και ίσα δικαιώματα όλων των μεταναστών που επιλέγουν να ζήσουν και να εργαστούν στην Ελλάδα αποτελεί πάγιο αίτημα των συνδικάτων και κοινωνικών φορέων.

Επειδή δεν μπορούμε να επιτρέψουμε τη σιωπή ή –το αντίθετό της- τη λαϊκιστική υστερία να «γίνονται νόμος» στην κοινωνία μας.

Σας καλούμε σε συνέντευξη τύπου την Τετάρτη 9/2, στις 10.30 πμ στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, για να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας στον αγώνα των απεργών μεταναστών, την υποστήριξη μας στα αιτήματά τους και τη διεκδίκηση από την κυβέρνηση να ανταποκριθεί με δίκαιο τρόπο σε αυτά.

Στη συνέντευξη τύπου συμμετέχουν και συνδιοργανώνουν ο Δικηγορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης, η ΕΔΟΘ, ΕΛΜΕ και Διδασκαλικοί Σύλλογοι, η ΕΝΙΘ, η Επιτροπή Κοινωνικής Πολιτικής της Πρυτανείας του ΑΠΘ, το Παιδαγωγικό Τμήμα του ΑΠΘ, το Σωματείο Βιβλίου – Χάρτου, το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών και άλλα πρωτοβάθμια σωματεία, καθώς και η Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης και Σύλλογοι Μεταναστών της πόλης.

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΝΟΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΞΕΝΩΝΑ ΥΠΟΔΟΧΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΘΕΣ/ΚΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΣΤΟΥΣ 300 ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΝΟΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΞΕΝΩΝΑ ΥΠΟΔΟΧΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

 

Χιλιάδες άνθρωποι, άντρες, γυναίκες και παιδιά ζούμε εδώ και χρόνια απομονωμένοι  χωρίς ελπίδα για πολιτική και κοινωνική ελευθερία και για ανθρώπινα δικαιώματα.
Πώς μπορεί μια ευρωπαική χώρα να μη δίνει σημασία σε χιλιάδες ανθρώπους που βρίσκονται εκτοπισμένοι εδώ χωρίς προστασία;
Τέτοια αντιμετώπιση προβλέπει η διεθνής σύμβαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων;

Τα προβλήματα μας  που ζούμε στην Ελλάδα εδώ και χρόνια συνεχίζουν να αγνοούνται και τα δικαιώματά μας καταπατούνται από τις αρμόδιες αρχές της χώρας καθώς επίσης και από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Οι αρχές περιορίζονται στο να παίρνουν τα δακτυλικά αποτυπώματα των προσφύγων και έπειτα μας αφήνουν για χρόνια στον «αέρα» χωρίς καμία θετική απάντηση, να συνεχίζουμε να περιμένουμε και να ζούμε κάτω από άθλιες συνθήκες.
Δυστυχώς οι αρμόδιες αρχές της Ελλάδας ενώ κατασπατάλησαν κάθε χρηματική και ανθρωπιστική βοήθεια, μας κράτησαν σε πλήρη άγνοια σχετικά με τα δικαιώματα μας.

Γιατί μια ευρωπαϊκή χώρα με σπουδαίο αρχαίο πολιτισμό  να έχει τόσο φονταμενταλιστική σκέψη;
Όταν οι πρόσφυγες μπαίνουν στη χώρα μήπως χάνουν την ανθρώπινη άξια τους;
Ή μήπως γίνονται θύματα της αδιαφορίας των αρχών της χώρας αυτής;

Τον τελευταίο καιρό όλοι είμαστε μάρτυρες των διαμαρτυριών (διαδηλώσεις, απεργίες πεινάς) των μεταναστών και προσφύγων που βρίσκονται στη χώρα.
Κάποιοι έχουν κάνει απεργία πείνας και κάποιοι διαδηλώνουν στους δρόμους και θα συνεχίσουν ώσπου να φτάσει η φωνή τους στα βουλωμένα αυτιά των αρχών της χώρας, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΗΕ (ειδικά της επιτροπής ανθρώπινων δικαιωμάτων και της UNICEF). Αλλά και να συναντήσει όσους είναι ευαισθητοποιημένοι σχετικά με αυτά τα θέματα.

Απαιτούμε να ανοίξουν τα αυτιά τους στα αιτήματα των χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών και να τα αντιμετωπίσουν σοβαρά και δίκαια.
Όλοι εμείς, οι πρόσφυγες και μετανάστες, δεν θα σταματήσουμε ούτε ένα λεπτό μέχρι να ικανοποιηθούν τα αιτήματα μας σχετικά με τα δικαιώματα μας για να καταφέρουμε όλες οι άξιες των προσφύγων και μεταναστών να γίνουν σεβαστές από τις αρχές της χώρας.
Ζητάμε να ανοίξουν τα βουλωμένα αυτιά τους και να αναγνωρίσουν τα δικαιώματα των προσφύγων και μεταναστών που καταπατούνται καθημερινά, έτσι ώστε να τελειώσει επιτέλους η ομηρία όλων μας.

Γι’αυτό ζητάμε τα αυτονόητα:
ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΙΣΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΝΑ ΖΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.
ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ «ΔΟΥΒΛΙΝΟ ΙΙ» ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗΣ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥΣ.

Θα  αγωνιστούμε μαζί με τους μετανάστες απεργούς πείνας με όλες μας τις δυνάμεις μέχρι τη δικαίωση του αγώνα τους για μια αξιοπρεπή ζωή, γιατί πιστεύουμε ακράδαντα ότι, οι μετανάστες δεν είναι υπαίτιοι της συρρίκνωσης των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων μας, ούτε φυσικά αυτοί που “ρίχνουν τα μεροκάματα”. Αντίθετα, αναγνωρίζουμε την πολλαπλή συνεισφορά τους στη ζωή μας και νιώθουμε ν’ απειλούμαστε το ίδιο πολύ με τους μετανάστες και τις μετανάστριες από την άνοδο του ρατσισμού, τη γκετοποίηση, και τους ναζιστικούς χαιρετισμούς στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας.

Γι’ αυτούς και για πολλούς ακόμα ανείπωτους λόγους:

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στην απεργία πείνας των 300 μεταναστών

Ζητάμε τη νομιμοποίηση χωρίς όρους όλων των μεταναστών/τριών

Στηρίζουμε το αίτημα των απεργών πείνας για ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζομένους και εργαζόμενες

Ψήφισμα από την Γενική Ένωση Παλαιστινίων φοιτητών Βορείου Ελλάδος

Ψήφισμα από την Γενική Ένωση Παλαιστινίων φοιτητών Βορείου Ελλάδος

 

Η Γενική Ένωση Παλαιστινίων φοιτητών Βορείου Ελλάδος, με αφορμή την λήψη  απόφασης της Συνέλευσης μεταναστών για πραγματοποίηση απεργίας πείνας  από τις 25 Ιανουαρίου, εκφράζει την αμέριστη συμπαράστασή της και στηρίζει τους 300 μετανάστες απεργούς πείνας. Στο όνομα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, βρισκόμαστε στο πλευρό όλων αυτών που αγωνίζονται για την υπεράσπιση των δίκαιων αιτημάτων τους για μια «ανθρώπινη» ζωή.

Όλοι μας έχουμε γνώση της δυσμενούς κατάστασης των μεταναστών, οι οποίοι διωγμένοι από τους πολέμους ,τις δικτατορίες, τη φτώχεια και την εξαθλίωση που βίωναν  στις πατρίδες τους, εισήλθαν στη Δύση με όνειρα για μια καλύτερη ζωή. Τασσόμαστε ενάντια στην αδικία, στον εξανδραποδισμό και στη βαρβαρότητα. Χωρίς χαρτιά και χωρίς κατοχυρωμένα δικαιώματα, δουλεύουν σκληρά και γίνονται θύματα υπερεκμετάλλευσης, εκβιασμού και τρομοκρατίας, αντιμετωπίζοντας εξευτελισμούς, διωγμούς και απελάσεις.

Με μόνο μέσο πάλης προς τις ελληνικές κυβερνήσεις την υποβολή τους σε απεργία πείνας, διεκδικούν ίσα πολιτικά-κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους Έλληνες. Ας  μην καταστούν οι αποδιοπομπαίοι τράγοι των προβλημάτων της Ελλάδας εν μέσω της οικονομικής κρίσης. Ας αντιμετωπιστούν με ευαισθησία και ευρύτητα πνεύματος. Ας τους δοθεί μια δίκαιη και ανθρώπινη απάντηση στο αίτημα του πολιτικού ασύλου.

Εξάλλου, είναι αναφαίρετο δικαίωμα η αναγνώριση της νομικής προσωπικότητας. Ανήκει στον καθέναν μας το δικαίωμα να έχει πατρίδα και αυτό συνεπάγεται με το δικαίωμα να θεωρείται πατρίδα μας ολόκληρη η Γη. Εμείς, ως εκπρόσωποι της Παλαιστινιακής Ένωσης υπερασπιζόμαστε και υποστηρίζουμε μόνο μία τάξη και μία φυλή, την ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ.

ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ “ΟΔΥΣΣΕΑΣ”

ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ “ΟΔΥΣΣΕΑΣ”


Τα μέλη του “Οδυσσέα”, διδάσκοντες και μαθητές, Έλληνες, μετανάστες, πρόσφυγες, εκφράζουν την αλληλεγγύη και τη συμπαράστασή τους στους 300 μετανάστες που βρίσκονται σε απεργία πείνας στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη διεκδικώντας τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα με τους Έλληνες εργαζόμενους.

Οι μετανάστες στην Ελλάδα, όπως και σε κάθε άλλη χώρα, βρέθηκαν στη χώρα μας αναζητώντας εργασία και την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή. Έφυγαν από χώρες που είναι βουτηγμένες στην ανέχεια, στην ανεργία, στη διαφθορά, από χώρες που μαστίζονται από ξενοκίνητες δικτατορίες και πολέμους που η πλούσια και αλαζονική Δύση εξαπολύει ή υποδαυλίζει εναντίον τους. Αποτελούν το πιο εκμεταλλεύσιμο τμήμα της εργατικής τάξης, τα φτηνά, συνήθως ανασφάλιστα, εργατικά χέρια χάρη στα οποία πλούτισε και πλουτίζει ακόμη το εγχώριο κεφάλαιο.

Ανύπαρκτοι για το κράτος όσο έκαναν τη “βρόμικη δουλειά”, κυριολεκτικά και μεταφορικά, για την οποία υπήρξαν τόσο χρήσιμοι στους Έλληνες εργοδότες τους, σήμερα, την περίοδο της κρίσης και της εντεινόμενης επέλασης του Κεφαλαίου απέναντι στους εργαζόμενους, οι μετανάστες είναι οι πρώτοι που μπαίνουν στο στόχαστρο της επίθεσης. Η εργοδοτική τρομοκρατία, η κρατική γραφειοκρατία, η γκετοποίησή τους, οι ρατσιστικές- φασιστικές επιθέσεις είναι μερικά μόνο στοιχεία της καθημερινότητάς τους.

Αρνούμαστε την προσπάθεια της Κυβέρνησης, ενός μεγάλου μέρους των ΜΜΕ, πολιτικών κομμάτων, φασιστικών/εθνικιστικών οργανώσεων και παρακρατικών ομάδων να στοχοποιήσουν τους μετανάστες και τους πολιτικούς και οικονομικούς πρόσφυγες ως υπεύθυνους για τη φτώχεια, την ανεργία και την εγκληματικότητα. Η ελληνική κοινωνία και οι Έλληνες εργαζόμενοι δεν κινδυνεύουν από τους μετανάστες, αλλά από όλους αυτούς που μέρα τη μέρα αφαιρούν κοινωνικές κατακτήσεις δεκαετιών και προσπαθούν να δημιουργήσουν φανταστικούς εχθρούς. Αντίθετα, η νομιμοποίησή των μεταναστών θα ωφελήσει πολλαπλά όχι μόνο τους ίδιους, αλλά και το σύνολο του λαού, εκτός φυσικά από όσους θησαυρίζουν από τον ιδρώτα τους και από όσους επενδύουν στην ξενοφοβία για να στρέφουν την προσοχή της κοινής γνώμης μακριά από τα αληθινά προβλήματα και τους πραγματικούς υπεύθυνους.

Καταδικάζουμε την προσπάθεια κατασυκοφάντησης των μεταναστών, των απεργών πείνας και των αλληλέγγυων, την άρση του πανεπιστημιακού ασύλου με σκοπό την εκδίωξη των απεργών πείνας που βρίσκονταν στη Νομική Σχολή της Αθήνας και τον εξαναγκασμό τους να μεταφερθούν σε χώρο που δεν πληρούσε τις απαραίτητες προϋποθέσεις. Είμαστε στο πλευρό τους, όπως οφείλει να είναι κάθε Έλληνας εργαζόμενος, κάθε Έλληνας πολίτης, κάθε συλλογικότητα, κάθε σωματείο, έτσι ώστε ο αγώνας τους να γίνει υπόθεση όλων μέχρι την τελική νίκη!

Χαιρετίζουμε τους 300 απεργούς πείνας για το θάρρος τους και για το κουράγιο τους!

Αποτελείτε έμπνευση και ελπίδα για όλους μας!

Ο αγώνας σας είναι και δικός μας αγώνας!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΛΒΑΝΩΝ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Θεσσαλονίκη 29.01.2011

Ο Σύλλογος Αλβανών Μεταναστών Μητέρα Τερέζα στη Θεσσαλονίκη καταγγέλλει την κατασταλτική βία στην πορεία των αλληλέγγυων απεργίας πίνας των 300 μεταναστών, (οπού έχουμε εκφράζει από τη πρώτη μέρα την συμπαράστασή μας) προς το Γαλλικό Ινστιτούτο όπου έλαβε χώρα ημερίδα με θέμα: «Προοπτικές για μια νέα μεταναστευτική πολιτική», διοργάνωση την οποία είχαμε αναλάβει μαζί με τους: Δίκτυο Ναβαρίνο, Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και το Πολύδρομο.

Ο Σύλλογος ήταν ενήμερος για την ειρηνική πορεία και διαδήλωση μπροστά από το Γαλλικό Ινστιτούτο οπού θα βρισκόταν η Υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Άννα Νταλάρα, και φυσικά το καλοδέχτηκε.

Όμως, κανείς από εμάς δεν είχε φανταστεί και/ή είχε σχεδιάσει να υπάρξει αστυνομική περιφρούρηση και πόσο μάλλον κατασταλτική βία ενάντια στους ανθρώπους που αγωνίζονται τόσα χρόνια για τα δικαιώματα μας.

Ζητάμε ευθύνες και καταγγέλλουμε τους υπεύθυνους αυτής της βίας στο δικαίωμα στην διαδήλωση.

 

Το διοικητικό συμβούλιο

Ανακοίνωση Δικτύου Πανεπιστημιακών

Ανακοίνωση Δικτύου Πανεπιστημιακών

25/01/2011

Με έκπληξη και αγανάκτηση διαβάζουμε την ανακοίνωση του Προεδρείου της ΠΟΣΔΕΠ «σχετικά με την προαναγγελθείσα κατάληψη των χώρων της ΝΟΠΕ του ΕΚΠΑ από μετανάστες!!». Άλλη μια φορά οι συνδικαλιστικές διαδικασίες παρακάμπτονται για να βγουν ανακοινώσεις με τις θέσεις του Προεδρείου της ΠΟΣΔΕΠ, οι οποίες εμφανίζονται ως θέσεις της Ομοσπονδίας και εξυπηρετούν την κυβερνητική πολιτική. Το Προεδρείο της ΠΟΣΔΕΠ επιχειρεί πάλι να θέσει ζήτημα αναδιατύπωσης του πανεπιστημιακού ασύλου, ακόμα και σ’ αυτή την περίπτωση, όπου ο πανεπιστημιακός χώρος δεν χρησιμοποιείται για καμία λειτουργία του ΕΚΠΑ.

Ο Κοσμήτορας της ΝΟΠΕ Μ. Τσινισιζέλης αποφασίζοντας το lockout της Σχολής φαίνεται ότι προτάσσει την ιδιότητά του ως Προέδρου του Κέντρου Μελετών Ασφάλειας του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη παρά αυτή του πανεπιστημιακού δασκάλου! Δεν μας εκπλήσσει καθόλου. Η «πρόθυμη» στάση του ως συνομιλητής του Υπουργείου κατά την περίοδο των αγώνων της πανεπιστημιακής κοινότητας για τη μη αναθεώρηση του Άρθρου 16 μάς είναι ακόμα νωπή.

Οι μετανάστες που βρίσκονται στη Νομική ζητούν το αυτονόητο: Ίσα δικαιώματα με τους Έλληνες εργαζόμενους και είναι έτοιμοι να θέσουν σε κίνδυνο την ίδια τους τη ζωή για να ζήσουν ως άνθρωποι με αξιοπρέπεια.

Οι μετανάστες είναι θύματα του κοινωνικού πολέμου που διεξάγει ενάντια στους εργαζόμενους και στους λαούς το ίδιο παγκόσμιο ληστρικό μεγάλο κεφάλαιο που επέβαλε στη χώρα μας τον εργασιακό μεσαίωνα και την υποτέλεια του Μνημονίου. Ο αντίπαλος είναι κοινός και κοινός πρέπει να είναι ο αγώνας εναντίον του.

Δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας στους απεργούς πείνας μετανάστες, χαιρετίζουμε την απόφαση του Συλλόγου Φοιτητών Νομικής Αθηνών, καταγγέλλουμε την απαράδεκτη μεθόδευση του Προεδρείου της ΠΟΣΔΕΠ και τη στάση του Κοσμήτορα της ΝΟΠΕ και διατυπώνουμε ξεκάθαρα την πάγια αντίθεσή μας σε οποιαδήποτε προσπάθεια περιορισμού του κοινωνικού χαρακτήρα του πανεπιστημιακού ασύλου, υπενθυμίζοντας παράλληλα ότι ο ρατσισμός δεν θίγει μόνο όσους τον υφίστανται, αλλά προσβάλλει εξίσου και εκείνους που τον ανέχονται.

Δίκτυο Πανεπιστημιακών,

http://net.glotta.ntua.gr/

Αλληλεγγύη από Μπαγκλαντεσιανούς μετανάστες

Μικροπωλητές από το Μπαγκλαντές επισκέπτονται τους απεργούς και δηλώνουν την αλληλεγγύη τους.
-Καλωσήρθατε. Eίμαστε εδώ για οτιδήποτε χρειαστείτε.
-Πραγματικά,ζητήστε μας ό,τι χρειάζεστε. Είμαστε μαζί σας και θέλουμε να σας βοηθήσουμε.
-Κι εμείς είμαστε μαζί σας. Κάνουμε απεργία πείνας όχι μόνο για τον εαυτό μας. Αγωνιζόμαστε για όλους τους μετανάστες.