Category Archives: Ανακοινώσεις ατόμων

poem made for the 300, solidarity from GIE, The Netherlands

300! I’m with you in hunger
where you’re madder than I am

I’m with you in hunger
where you must feel strange

I’m with you in hunger
when they murder you in silence every day

I’m with you in hunger
where you answer with your will to bring a change

I’m with you in hunger
where your cry might seem in vain

I’m with you in hunger
where your condition has become serious and is reported more and more

I’m with you in hunger
where your thirst for freedom makes you keep on standing there

I’m with you in hunger
where you scream behind your tight sewed lips that you’re not
losing the game of actual pingpong of the abyss

Im with you in hunger
where you thought to escape the worse, humiliation slavery, to
come and live in dignity

I’m with you in hunger
where you watched the rest of the world talking free and posting
news

I’m with you in hunger
where you dared to take the risk and traveled long, to meet your life

I’m with you in hunger
where you whisper «the soul is innocent and immortal, it should never die
ungodly in an armed madhouse»

I’m with you in hunger
where you accuse your doctors of insanity since they just feed you to
produce – the peoples revolution against the capital international Golgotha

I’m with you in hunger
where there are millions mad comrades all together marching the final
piece of road towards freedom

I’m with you in hunger
where we hug and kiss Europe under our bedsheets, a coughing Europe,
all night long, not letting us sleep

I’m with you in hunger
where we wake up electrified out of the coma by our own souls’ drama.
We are not free. Now we see. Imaginary walls collapse. And we do O, skinny
legions run outside O, starry-power flags of mercy, the eternal war is here
O, victory, forget your underwear, we’re free

I’m with you in hunger
in my dreams you walk dripping from a sea-journey through Greece in
tears to the door of my cottage in the Western night

And I make the fire. And hunger is no more.
I’m with you

Solidarity from GIE (Greece is Everywhere), The Netherlands
poem, inspired on «Howl» by Allen Ginsberg, 1955

Ποίημα του Γουίλιαμ Κλιφ

Ποίημα του γαλλόφωνου βέλγου ποιητή Γουίλιαμ Κλιφ, γεννημένου το 1941, σε μετάφραση του επίσης ποιητή Τάσου Δενέγρη.

ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΟΥ ΑΠΟΨΕ

Αδέρφια μου, απόψε ας σκεφτούμε όλους αυτούς

που είναι μόνοι γιατί πέρασαν διά πυρός και
σιδήρου

και που δεν θα ‘ναι πια για τίποτα ικανοί

παρά μόνο για να βλέπουν το σώμα τους λίγο λίγο
να
το τρώει ο θάνατος. Ας σκεφτούμε εκείνους που
γραπώνονται από μια άθλια κουβέρτα και που τα
δάχτυλά τους σαν νύχια ζώου επιμένουν να
φέρνουν
κουρέλια παλιών ονείρων σ’ αυτόν που
περιστοιχίζεται από
πολυάριθμο οικογενειακό κοπάδι
επειδή μόνο να παρευρίσκεται μπορεί στη μεγάλη
μάχη
του ζώου που πληγώθηκε θανάσιμα, σ’ αυτό το
τσακάλι που
βασανίζεται με τύψεις με τη σάρκα του που σάπισε
γιατί ζήλεψε τη μοίρα ενός θεού,

ας σκεφτούμε, αδέρφια μου, ας σκεφτούμε αυτούς
που κρυώνουν
στο κρεβάτι τους

αυτούς που μετράνε τις πατάτες ή που στις
φυλακές
χαράζουν στους γκρίζους τοίχους το όνομα των
ημερών
που φεύγουν οριστικά

κι ας θρηνήσουμε για την απεραντοσύνη του
ανθρώπινου πόνου
απ’ άκρη σε άκρη στην Ιστορία που βυθίστηκε
σαν τον κισσό στο δέντρο ενός παλιού
εγκαταλειμμένου πάρκου


Ανακοίνωση πρόεδρου και αντιπροέδρου του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου

Ανακοίνωση πρόεδρου και αντιπροέδρου του  Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου

Μαρτίου 5, 2011

Από ιατρική και ανθρωπιστική άποψη τα πράγματα έχουν φτάσει σε οριακό σημείο. Χρειάζεται ευαισθησία, υπευθυνότητα και ευελιξία από την πολιτεία.
Η απώλεια ανθρώπινης ζωής δεν μπορεί να γίνει ανεκτή από τον πολιτισμό και τη δημοκρατική ευαισθησία του Ελληνικού λαού.
Τώρα η κυβέρνηση μπορεί και πρέπει να δώσει λύση για να μη χαθεί ανθρώπινη ζωή.
Με το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο μπορεί να παραχωρήσει άδεια παραμονής για ανθρωπιστικούς λόγους.

 

Εμμ. Καλοκαιρινός, πρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου
Γ. Μπασκόζος, αντιπρόεδρος Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου

Αλληλεγγύη από εκπαιδευτικούς της Κατερίνης

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ

Συμπαράσταση, ανάχωμα στην υστερία

 

Μ. Μπρεχτ

 

Για τον όρο «μετανάστες»

Λαθεμένο μού φαινόταν πάντα τ’ όνομα που μας δίναν:
«
Μετανάστες».
Θα πει, κείνοι που αφήσαν την πατρίδα τους.

Εμείς ωστόσο, δε φύγαμε γιατί το θέλαμε, λεύτερα να διαλέξουμε μιαν άλλη γη.

Ούτε και σε μιαν άλλη χώρα μπήκαμε
να μείνουμε για πάντα εκεί, αν γινόταν.
Εμείς φύγαμε στα κρυφά. Μας κυνηγήσαν, μας προγράψανε.
Κι η χώρα που μας δέχτηκε, σπίτι δε θα ΄ναι, μα εξορία.
Έτσι, απομένουμε δω πέρα, ασύχαστοι, όσο μπορούμε πιο κοντά στα σύνορα,
προσμένοντας του γυρισμού τη μέρα,

καραδοκώντας το παραμικρό σημάδι αλλαγής στην άλλην όχθη,

Ο καθένας μας, περπατώντας μες στο πλήθος με παπούτσια ξεσκισμένα,
μαρτυράει την ντροπή που τη χώρα μας μολεύει.
Όμως κανένας μας δε θα μείνει εδώ.

Η τελευταία λέξη δεν ειπώθηκε ακόμα…

 

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΙ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ

300 μετανάστες ξεκίνησαν την Τρίτη 25 Ιανουαρίου απεργία πείνας, στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, απαιτώντας να νομιμοποιηθούν οι ίδιοι και όλοι οι μετανάστες και μετανάστριες που ζουν και δουλεύουν σε αυτή τη χώρα χωρίς χαρτιά και χωρίς δικαιώματα.

Ο δρόμος της προσφυγιάς δεν είναι δική τους επιλογή αλλά αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους εξαιτίας των νεοφιλελεύθερων πολιτικών.

Τα παιδιά των μεταναστών που ζουν στη χώρα μας φοιτούν στα σχολεία μας. Στον αγώνα που δίνουν οι γονείς τους δεν μπορούμε παρά να είμαστε αλληλέγγυοι.

  • Υψώνουμε τη φωνή μας ενάντια σε κάθε ρατσιστική φωνή.
  • Ολόκληρη η εκπαιδευτική κοινότητα δεν μπορεί παρά να είναι στο πλευρό αυτών των ανθρώπων, διδάσκοντας στην πράξη την αντιρατσιστική αγωγή.
  • Μετανάστες και Έλληνες θα πορευτούμε μαζί μέχρι την πλήρη δικαίωση του αγώνα τους. Θα δώσουμε μαζί τη μάχη ενάντια στις πολιτικές που επιχειρούν να μετατρέψουν τους μετανάστες και τις μετανάστριες σε αποδιοπομπαίους τράγους της οικονομικής κρίσης, έτσι ώστε να συνεχιστεί η καταλήστευση και η υποτίμηση της ζωής όλων μας.
  • Καλούμε όλους για κοινό αγώνα ενάντια στη φτώχεια και την κατάρα του μεταναστευτικού ξεριζωμού, για πάλη ελλήνων και μεταναστών εργαζομένων ενάντια στις συνέπειες της καπιταλιστικής κρίσης και των ιμπεριαλιστικών πολέμων.

 

Η τελευταία λέξη δεν ειπώθηκε ακόμα…

 

Κατερίνη, 28 Φεβρουαρίου 2011

 

Εκπαιδευτικοί του 2ου και 12ου Δημοτικού Σχολείου Κατερίνης: Γιώργος Μπαλιάκας, Ελευθερία Φιτσιώρη, Ιωάννα Κατσαμάγκα, Έλενα Λαγδάρη, Αικατερίνη Τσιαουσίδου, Φιλιώ Σέρβου, Σωτήρης Παπασωτηρίου, Έφη Σαβαίδου, Στέφανος Κατέρης, Παρασκευή Αναστασιάδου, Νίκος Κωτίδης, Δημήτρης Αποστολός, Ευάγγελος Συρόπουλος.

 

Ο ΑΛΕΝ ΚΡΙΒΙΝ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟΥΣ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ

Επίσκεψη του Αλέν Κριβίν στους μετανάστες απεργούς πείνας

Τους μετανάστες απεργούς πείνας επισκέφθηκε το Σάββατο βράδυ ο Αλέν Κριβίν, ιστορικό στέλεχος της γαλλικής αριστεράς και πρώην ευρωβουλευτής, ιδρυτικό μέλος της LCR (Επαναστατική Κομμουνιστική Λίγκα) και από το 2009 του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος (NPA).

«Ήρθα φέρνοντας μήνυμα αλληλεγγύης σε σχέση με μια κατάσταση που είναι κυριολεκτικά σκανδαλώδης και που δυστυχώς δεν τη βλέπουμε μόνο στην Ελλάδα, την έχουμε επίσης γνωρίσει και στη Γαλλία. Στο πλαίσιο της οικονομικής κρίσης οι εργοδότες και οι κυβερνήσεις έχουν συναινέσει στην άρνηση της παραμικρής νομιμοποίησης των μεταναστών εργαζομένων, πράγμα που σημαίνει ότι αφού τους έχουν υπερεκμεταλλευτεί επί χρόνια, φτάνουν στο σημείο να θέλουν να τους πετάξουν έξω από τη χώρα. Νομίζω ότι απέναντι σε αυτό χρειάζεται η πιο πλατιά και ενιαία κινητοποίηση στην κάθε χώρα και σε όλη την Ευρώπη για να απαιτήσουμε από τις κυβερνήσεις τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα, για να νομιμοποιήσουμε τους άντρες και γυναίκες που επί χρόνια εργάστηκαν σκληρά στις κοινωνίες μας».

Τέλος ανέφερε ότι στη Γαλλία πριν δεκαπέντε ημέρες ένας αντίστοιχος μαζικός αγώνας χιλίων μεταναστών χωρίς χαρτιά κατάφερε να κερδίσει μετά από μεγάλη απεργία πείνας. Ο ίδιος επιστρέφοντας στο Παρίσι θα κινητοποιήσει την ενωτική επιτροπή συμπαράστασης που έχει συγκροτηθεί και στην οποία συμμετέχουν και οι Γάλλοι σοσιαλιστές ώστε να ασκηθούν πιέσεις στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ για την αποδοχή των δίκαιων αιτημάτων των 300 μεταναστών απεργών πείνας.


Ο Β. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΩΝ 300

Άλλο ένα κείμενο αλληλεγγύης από την γιατρό Ειρήνη Νταουντάκη

ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΝ;

 

Σε διαδρομή θανάτου εισέρχονται οι 300,  αντιμέτωποι  με την αναλγησία της πολιτικής εκπροσώπησης της χώρας, διεκδικώντας αυτονόητα και θεμελιώδη δικαιώματα ζωής.

Αντίφαση; Βέβαια όχι.

Αναδεικνύει την αντικειμενική αξία της αξιοπρεπούς διαβίωσης στο χρηματιστήριο της δικής τους ζωής.

Αναδεικνύει  ότι οι σκιές δεν είναι τόπος για να ζεις.

Ως τα τώρα αναγκάζονταν να αποδέχονται να επιβιώνουν στην σκιά των δικών μας αξιών. Όμως οι αξίες δεν έχουν σκιές κι έτσι κατέληξαν να επιπλέουν στο πουθενά της κοινωνικής απαξίας.

Αγγίζοντας καθημερινά τις παρυφές της ιστορίας που δεν γράφεται ποτέ από τους ιστορικούς και τους δημοσιογράφους, την σαρκοφάγα πολιτική του δυτικού δήθεν, πολιτισμού, έφτασαν  σ εκείνη τη στροφή όπου η σύγκρουση με την αξιοπρέπεια ήταν αναπόφευκτη.

Μη έχοντας άλλο τρόπο αντίστασης μπήκαν στο μονοπάτι αυτοκαταστροφής και ακύρωσης του μέσου της εκμετάλλευσης τους. Το σώμα μεταλλάσσεται σε όπλο υπεράσπισης της αξιοπρέπειας της ανθρώπινης ζωής.

Μας βάζουν γυαλιά διευρύνοντας της πράξη της ατομικής διεκδίκησης νομιμοποιητικών εγγράφων, σε συλλογική πράξη  αντίστασης και στάση που βίαια αφυπνίζει συνειδήσεις.

Χρόνια τώρα η πολιτεία θυσιάζει ανθρώπους στο όνομα της οικονομικής ανάπτυξης και της φτηνής εργατικής δύναμης, τους θυσιάζει  καταπατώντας αρχές και αξίες, δημόσια αγαθά και δικαιώματα.

H κοινωνία φορτώνεται ένα ακόμη φορτίο ενοχής από το οποίο ήρθε η ώρα να απαλλαχτεί. Το περιθώριο είναι ο τόπος που πρέπει να τοποθετηθούν οι πολιτικές πού βάζουν τον άνθρωπο πίσω από το κέρδος και την δημοσιονομική εξυγίανση. Οι μεμονωμένες αντιστάσεις του σήμερα εισηγούνται την στάση απέναντι στις αρχές της κοινωνικής δικαιοσύνης. Το ανθρώπινο είδος οργανώθηκε σε κοινωνικές δομές με στόχο την υπεράσπιση της επιβίωσης του και όχι την χρηματοπιστωτική σταθερότητα.

Μια πολιτική που πρεσβεύει  και υπερασπίζεται το αντίθετο, δεν είναι μονάχα μια αποτυχημένη πολιτική. Είναι ενέργεια εχθρική απέναντι στον λόγο ύπαρξης των αναγκαίων κοινωνικών δομών.

Η επικρατούσα αντίληψη ‘’ο σώζων εαυτόν σωθήτω’’, υπηρετεί την λογική της επιβίωσης του ισχυρού και εν προκειμένω του οικονομικά και πολιτικά ισχυρού και επ΄ ουδενί δεν υπερασπίζεται τον αυτοσκοπό και το σημαίνον του δομικού όρου κοινωνός.

Ως πολίτες του κόσμου αυτού αρνούμεθα να χρεωθούμε το θάνατο της αξιοπρέπειας της ελληνικής κοινωνίας.

Η αλληλεγγύη και η συλλογική πράξη θα ακυρώσει την παγκοσμιοποιημένη πολιτική της περιθωριοποίησης των αντιστάσεων.

Ειρήνη Νταουντάκη,

γιατρός στο Νοσοκομείο Ρεθύμνου

Κείμενο αλληλεγγύης από την Ειρήνη Νταουντάκη

Ποιος θα αγγίξει αυτά τα σώματα και δεν θα καεί. Ποιος θα ακούσει και δεν θα μείνει πια χωρίς φωνή δική του.

Ποιος θα δακρύσει ξανά για κάτι άλλο. Ποιος θα ταξιδέψει το βλέμμα του πάνω τους και δεν θα χάσει την όραση του.

Ποιος , καλέ μου, θα μυρίσει την λευτεριά του και θα υπάρξει ξανά.

Απλώνουμε τις ζωές μας πάνω στα φύλλα που δεν θέλει ο άνεμος. Περπατάμε στον χορό της αναπνοής.

Κι έτσι βρεθήκαμε δίπλα σου. Αντέχουμε το δρόμο σου;

Πάνω στην απλωμένη περηφάνια σου, άπληστα τρέχουμε. Να μάθουμε, να δούμε. Να γευτούμε ζωή. Και αξιοπρέπεια.

Και άγγιγμα μιας λεπτής στιγμής με τον νοτιά, που έχασε το δρόμο και τώρα περνά τα δροσερά μάγουλα της αρχής του πόνου.

Πως να μπορείς τον χρεωμένο σου εαυτό, δίπλα σ΄αυτόν τον ιδρώτα της φυγής.

Πως να αφήσεις τη ματιά να απομακρυνθεί από το μονοπάτι που σκονίζεται από το κουρασμένο του βάδισμα.

Είναι όρθιος ακόμη. Κι όταν δεν είναι, σηκώνεται ξανά.

Εμείς πότε θα σηκωθούμε σύντροφοι;

Ειρήνη Νταουντάκη

Βίντεο και νέα από συναυλία – συνεντεύξεις καλλιτεχνών

Κατάμεστη η αίθουσα τελετών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, την Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου, όπου πραγματοποιήθηκε συναυλία αλληλεγγύης στους 300 εργάτες μετανάστες απεργούς πείνας. Καλλιτέχνες και πολίτες έδειχναν την αλληλεγγύη τους στους 300 αγωνιστές.

Πριν προλάβει ο μετανάστης εκπρόσωπος των απεργών πείνας να ολοκληρώσει έναν χαιρετισμό στην εκδήλωση, ειδοποιηθήκαμε ότι ένας από τους απεργούς  μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο.

«Η αλληλεγγύη σας μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε τον δίκαιο αγώνα μας. Η απεργία πείνας θα νικήσει. Ο αγώνας μας αφορά όλο το λαό γιατί είναι αγώνας για ελευθερία, για ίσα δικαιώματα», λέει ο εκπρόσωπος των απεργών λίγο πριν φύγει για να επισκεφτεί τον σύντροφο απεργό στο νοσοκομείο. Ο κόσμος ξεσπάει σε συνθήματα.

Οι απεργοί μιλούν στον κόσμο μέσω των βίντεο που ετοίμασαν με την βοήθεια της πρωτοβουλίας αλληλεγγύης.

Στην συναυλία πήραν μέρος οι: Ευγένιος Δερμητάσογλου, Δημήτρης Ζερβουδάκης, Φώτης Θεοδωρίδης, Παντελής Θεοχαρίδης, Παναγιώτης Καραδημήτρης, Βασίλης Λέκκας, Γιάννης Λεκόπουλος, Λουδίας, Γιάννης Μήτσης, Μαρία Παπανικολάου, Κώστας Πρατσινάκης, Υπόγεια Ρεύματα.

Μετά το πέρας της συναυλίας, κατά τις 1.30 τα μεσάνυχτα, πάνω από χίλια άτομα έκαναν πορεία από την αίθουσα τελετών προς το εργατικό κέντρο δείχνοντας την αλληλεγγύη τους στους απεργούς πείνας.

Video συναυλίας

Δηλώσεις καλλιτεχνών

Λεκόπουλος

Γ.Μήτσης -Ε.Δερμιτάσογλου

Β.Λέκκας

Κ.Παρίσης-Υπόγεια Ρεύματα

Ζερβουδάκης

Πρατσινάκης

Καραδημήτρης

Θεοδωρίδης

 

συνεντευξη τύπου Πανεπιστημιακών – Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης Αθήνας

«Αταλάντευτα αλληλέγγυοι στον αγώνα»

22 Φεβρουαρίου, 29η Ημέρα Απεργίας Πείνας

Η συνέντευξη τύπου ξεκίνησε με την ανάγνωση των αιτημάτων των 300 μεταναστών που οι συνελεύσεις των απεργών πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη έχουν εγκρίνει (συνημμένη). Σχετικά με την συμμετοχή στην αυριανή πανεργατική απεργία ανακοινώθηκε προσυγκέντρωση στο χώρο της απεργίας πείνας (Πατησίων και Ηπείρου) αύριο Τετάρτη 23/2 στις 11.00 π.μ. Επίσης ανακοινώθηκε η διοργάνωση Διαδήλωσης Αλληλεγγύης στην απεργία πείνας των 300 το Σάββατο 26 Φεβρουαρίου στις 12.00 μ., με προσυγκέντρωση στο Μουσείο.

Πρώτος, ο Σεραφείμ Σεφεριάδης από το Πάντειο Πανεπιστήμιο δήλωσε ότι πανεπιστημιακοί και άνθρωποι της πνευματικής γνώσης βρέθηκαν σήμερα στο χώρο της απεργίας πείνας για να ευχαριστήσουν τους 300 αγωνιζόμενους μετανάστες, γιατί με τον αγώνα τους έδειξαν, δίδαξαν και ενέπνευσαν. «Έδειξαν ότι το πρόβλημα είναι όλων: η μαύρη ανασφάλιστη εργασία αποτελεί μια πραγματικότητα που απειλεί όλους τους εργαζόμενους, ένα κοινό μέλλον που ήδη βιώνουμε. Έδειξαν με τον αγώνα τους ότι θεωρίες και αντιλήψεις για το «τέλος της ιστορίας» είναι παράλογες, όπως άλλωστε αποδεικνύουν οι επαναστάσεις που ξεσπούν στον αραβικό κόσμο. Έδειξαν επίσης ότι είναι τα πλέον επίσημα μέσα ενημέρωσης που εκτρέφουν και υποθάλπουν τον καθημερινό φασισμό. Έδειξαν, όμως, και το ατελέσφορο της χειραγώγησης. Έδειξαν τα τεράστια αποθέματα που διαθέτει το δίκιο όταν κάποιος έχει το σθένος να το υπερασπίσει. Το δίδαγμα είναι η αποφασιστική δράση. Είμαστε μαζί τους αταλάντευτα αλληλέγγυοι στον αγώνα τους».

Η Ιφιγένεια Καμτσίδου από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης , αναφέρθηκε στην αλλοίωση του χαρακτήρα της πολιτείας μας, η οποία «γεννήθηκε από ένα μεγάλο δημοκρατικό κίνημα, ενώ σήμερα αποδέχεται να υπάρχουν στην επικράτειά της άνθρωποι χωρίς πρόσωπο και βασικά δικαιώματα, άνθρωποι χωρίς καν τη δυνατότητα να απευθυνθούν στην αστυνομία για να καταγγείλουν όσα σε βάρος τους γίνονται. Ενώ το σύνταγμα επιτάσσει την υπεράσπιση της τιμής, της ελευθερίας και την αξιοπρέπειας όσων βρίσκονται στην ελληνική επικράτεια, σημερα είναι αποδεκτό να πετιούνται σαν σκουπίδια άνθρωποι στις γειτονιές».

Ο Νίκος Μπελαβίλας από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο έκανε την εξής δήλωση: «Ειδοποιείστε τους υποκριτές και αχάριστους, στελέχη της εξουσίας και της κυβέρνησης, που θήτευσαν μετανάστες χωρίς διαβατήρια στη Στοκχόλμη, το Παρίσι και αλλού, και τότε βρέθηκαν στη θέση αυτών των μεταναστών, να ξυπνήσουν και να δώσουν λύση στο πρόβλημα, ικανοποιώντας τα αιτήματα των απεργών πείνας».

Η Σίσσυ Βελισσαρίου από το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών τόνισε ότι καθηγητές και καθηγήτριες στα πανεπιστήμια, ιδιαίτερα στις ανθρωπιστικές σπουδές, διδάσκουν αντικείμενα που επικεντρώνουν την προσοχή στην έννοια του «άλλου», του «άλλου» που δεν είναι αποδεκτός στην ευρωπαϊκή κοινωνία, λόγω καταγωγής, φύλου, θρησκείας, της θέσης του στην παραγωγή. «Αν δεν μιλάμε για την Κούνεβα διδάσκοντας φεμινισμό ή σπουδές φύλου, αν διδάσκουμε μεταποικιακές σπουδές και δεν μιλάμε για τους μετανάστες της Υπατίας, αν δεν κατεβαίνουμε στο δρόμο, τότε παίζουμε το παιχνίδι της νεοφιλελεύθερης ηγεμονίας». Κλείνοντας έκανε έκκληση σε όλους συναδέλφους και συναδέλφισσες πανεπιστημιακούς, να θέσουν το ζήτημα της απεργίας στις αίθουσες, αλλά να βγουν επίσης έξω, να συμμετάσχουν στις διαδηλώσεις μαζί με τους φοιτητές τους.

Ο Τάκης Πολίτης, μέλος της εκτελεστικής γραμματείας της ΠΟΣΔΕΠ, διδάσκων στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας δήλωσε ότι το πανεπιστήμιο δεν αποτελεί μόνο χώρο γνώσης και ανάπτυξης δεξιοτήτων, αλλά επίσης χώρο κοινωνικής ζύμωσης των νέων ανθρώπων που βγαίνουν στην κοινωνία. «Ως ενεργός πολίτης, οργισμένος για την οικονομική πολιτική τον τελευταίο χρόνο, πέρα από την προσωπική υποχρέωση της αλληλεγγύης απέναντι σε κάθε καταπιεσμένο και αδικημένο, πιστεύω ότι η υπόθεση της απεργίας πείνας των μεταναστών δίνει άλλη μια ευκαιρία. Γιατί, φτάνοντας στη νίκη μπορεί να λειτουργήσει ως παράδειγμα, ως πυροκροτητής ενός κινήματος που θα ανατρέψει αυτή τη φαιά πολιτική, την σκληρότερη από τη μεταπολίτευση».

Ο Κώστας Γαβρόγλου από το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών δήλωσε: «όταν η κατάσταση είναι τόσο ακραία όσο σήμερα, δεν υπάρχουν πλέον επιχειρήματα. Είναι θέμα αξιών και αρχών, είναι πέραν των επιχειρημάτων. Αξιών μιας δημοκρατικής, ανθρωπιστικής κοινωνίας, της οποίας βασικοί πολέμιοι αναδεικνύονται τα κυρίαρχα ΜΜΕ. Με αφορμή το μεταναστευτικό, εξαπέλυσαν μια πρωτοφανή επίθεση κατά του πανεπιστημίου, του ασύλου, των καθηγητών και των φοιτητών».

Ο Τάσος Κουράκης, καθηγητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης , δήλωσε «Αυτή η συνέντευξη τύπου θα έπρεπε να δίνεται μέσα στη Νομική Σχολή και το πανεπιστημιακό Άσυλο. Χάθηκε μια ευκαιρία επιβεβαίωσης και ανάδειξης της πραγματικής ουσίας του πανεπιστημιακού ασύλου. Αν όσα εκτυλίσσονται εδώ γίνονταν μέσα στο πανεπιστήμιο, θα αποτελούσαν ένα κορυφαίο μάθημα».

Ο Γιάννης Μηλιός, από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο δήλωσε: «Όταν ιδρύθηκε η ΓΣΕΕ, σε μια εποχή που η συνομοσπονδία των εργατών ήταν αντίπαλος και όχι εταίρος του κεφαλαίου, δεν ήταν τυχαίο που ονομάστηκε Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος. Αυτή είναι μια απεργία πείνας του πιο υποβαθμισμένου τμήματος των ‘εργατών Ελλάδος’. Δεν έχει σημασία ποια ιθαγένεια κουβαλάνε, είναι εργάτες της Ελλάδας».

Τέλος, ο Πέτρος Γιώτης από την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους 300 μεταναστες απεργούς πείνας δήλωσε: «Οι απεργοί πείνας πήραν μια σαφή απόφαση. Από την πλευρά της κυβέρνησης δεν έχουμε τίποτα, καμία επίσημη απεύθυνση, μόνο διαρροές στον τύπο. Οι απεργοί πείνας και η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης μπορεί να απαντήσει μόνο σε επίσημες κυβερνητικές προτάσεις».

Σε ερωτήσεις σχετικά με τις διαρροές περί παραχώρησης κάποιου τύπου «καθεστώτος ανοχής» στους απεργούς πείνας, ανέφερε ότι η Νομιμοποίηση των 300 μεταναστών είναι ο πρώτος και αδιαπραγμάτευτος όρος που θέτουν οι απεργοί. Επίσης, σχετικά με την αποτυχία της δημοτικής αρχής της Αθήνας να υπερψηφιστεί στο Δημοτικό Συμβούλιο η πρόταση ψηφίσματος που εισηγήθηκε ο ίδιος ο Καμίνης και καλεί τους 300 μετανάστες να σταματήσουν την απεργία πείνας, απάντησε: «ο Καμίνης κατάφερε στο δεύτερο μήνα της θητείας του να διασπάσει τη δημοτική πλειοψηφία. Η πρόταση των απεργών πείνας και της πρωτοβουλίας αλληλεγγύης που στηρίχτηκε και από δημοτικούς συμβούλους της παράταξης Καμίνη και για μία ψήφο δεν υιοθετήθηκε ήταν το ίδιο ψήφισμα που ομόφωνα υιοθέτησε το δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης την περασμένη εβδομάδα. Εκτός από το δήμο Θεσσαλονίκης δεκάδες δήμαρχοι, δημοτικοί και περιφερειακοί σύμβουλοι στηρίζουν τον αγώνα των μεταναστών, όπως επίσης εκατοντάδες διανοούμενοι και καλλιτέχνες από την Ελλάδα και ολόκληρο τον κόσμο, σαν τον Κεν Λόουτς, τον Τσομσκι, τον Νέγκρι και άλλους».

Τέλος, όσον αφορά την υγεία των απεργών πείνας, όπως εχθές ενημέρωσε η ομάδα γιατρών που παρακολουθεί τους απεργούς πείνας, βρισκόμαστε στα πρόθυρα ανθρωπιστικής καταστροφής. Μεγάλη απώλεια βάρους, ηλεκτρολυτικές διαταραχές και λιποθυμικά επεισόδια, επιτάσσουν καθημερινές διακομιδές στα νοσοκομεία. Τέσσερις απεργοί πείνας νοσηλεύονται αυτή τη στιγμή στην Αθήνα και τέσσερις στη Θεσσαλονίκη. Ανά πάσα στιγμή μπορεί να υπάρξουν πολύ σοβαρά επεισόδια. Όπως δήλωσε και ο γιατρος κ. Κουράκης, η παρατέταμένη απεργία πείνας ενέχει μεγάλο κίνδυνο μόνιμων βλαβών σε ζωτικά όργανα όπως η καρδια, νεφρα και το ήπαρ. «Δεν είναι μόνο ο θάνατος. Οι άνθρωποι αυτοί υποθηκεύουν την υγεία τους, ανεξάρτητα από το αν θα σταματήσουν την απεργία» δήλωσε.

Στη συνεντευξη τύπου παραβρέθηκαν επίσης οι:

Γιάννης Μαϊστρος (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο)

Ράνια Αστρινάκη (Πάντειο Πανεπιστήμιο)

Ευκλείδης Τσακαλώτος (Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών)

Άλκης Ρήγος (Πάντειο Πανεπιστήμιο)

Αριστείδης Μπαλτάς (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο)

Σταύρος Σταυρίδης (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο)

Σταύρος Κωσταντακόπουλος (Πάντειο Πανεπιστήμιο)

Βεντούρα Λίνα (Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου)

Νίκος Θεοτοκάς (Πάντειο Πανεπιστήμιο)

Φιλάρετος Αλικαρίδης (Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών)

Μαρία Γιαννησοπούλου (Πανεπιστήμιο Κρήτης)

Σία Αναγνωστοπούλου (Πάντειο Πανεπιστήμιο)

Αλέκος Κουτσουρής (Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών)

Βένιος Αγγελόπουλος (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο)

Νίκος Κοταρίδης (Πάντειο Πανεπιστήμιο)

Ηρακλής Μαυρίδης (Πάντειο Πανεπιστήμιο)

Γιάννης Κριστινίδης (Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης)

Γεωργία Πετράκη (Πάντειο Πανεπιστήμιο)

Θεανώ Φωτίου (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο)

Δημήτρης Χριστόπουλος (Πάντειο Πανεπιστήμιο)

Ντίνα Βαΐου (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο)

Μάκης Σπαθής (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο)

Αθήνα 22 Φεβρουαρίου 29 ημέρα απεργίας πείνας

Πρωτοβουλία Αλληλεγγής

Κείμενο για μετανάστες από εκπαιδευτικό, Νίνα Γεωργιάδου

Είμαστε όλοι μετανάστες, της Νίνας Γεωργιάδου

19/02/2011 – 12:10

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Αν ένας σεισμός στην Τασμανία κρατούσε 300 ανθρώπους εγκλωβισμένους σε ερείπια, αναγκαία και ανθρώπινα η ΕΜΑΚ μαζί με εθελοντές διασώστες θα ήταν από την πρώτη στιγμή παρόντες στην προσπάθεια για απεγκλωβισμό. Αν 100 ναυαγοί πάλευαν μεσοπέλαγα για τη ζωή τους, εναέριες και θαλάσσιες δυνάμεις, αναγκαία και ανθρώπινα, θα είχαν σπεύσει για τη διάσωσή τους. Αν δέκα εκδρομείς σε χιονοδρομικό κέντρο αποκλείονταν από αιφνίδιες χιονοπτώσεις, οι κατάλληλες για τον απεγκλωβισμό δυνάμεις, σωστά και ανθρώπινα, θα βρισκόντουσαν σε συναγερμό. Αν έστω και ένας ορειβάτης στον Όλυμπο εγκλωβιζόταν σε μια χαράδρα, θα ενεργοποιούσε άμεσα τα ανθρώπινα αντανακλαστικά για τον εντοπισμό και τη διάσωσή του.

Και μαζί με τους διασώστες θα απογειώνονταν τα θορυβώδη ελικόπτερα των τηλεοπτικών ανταποκρίσεων, θα εξορμούσαν τα κομβόι των τηλεοπτικών βαν, θα φορούσαν τα ζεστά σκουφιά τους οι αντίστοιχοι ανταποκριτές και θα έσπευδαν όλοι μαζί στον τόπο του δράματος, με μικρόφωνα σα ματσούκια για να μεταδώσουν – όχι απαραίτητα, βρε αδερφέ, τη διάσωση – την έτσι κι αλλιώς όμως θεαματική είδηση. Και το πανελλήνιο, με κομμένη την ανάσα, μέσα από έκτακτα δελτία, «επικίνδυνα» πλάνα και την παλλόμενη φωνή των ανταποκριτών θα πληροφορούνταν κάθε πέντε λεπτά την εξέλιξη των επιχειρήσεων.

Αν 300 μετανάστες απεργοί πείνας χαροπαλεύουν σήμερα μέσα στην καρδιά της Αθήνας – όπου για τη διάσωσή τους περιττεύουν ειδικές δυνάμεις, εθελοντές με αυτοθυσία, θορυβώδη ελικόπτερα, κομβόι βαν και ζεστά σκουφιά – τους κυκλώνει η κυνική καταδίκη μιας ανάλγητης πολιτείας, η εκκωφαντική σιωπή μιας κατευθυνόμενης ειδησεογραφίας, η παγερή υποκρισία μιας εκκλησίας και σύμπαντος του ποιμνίου της που ‘αγαπά τον πλησίον του σαν τον εαυτό του’ και προσεύχεται περί σωτηρίας των ψυχών ημών, η εκδικητική προσμονή των περιοικούντων φασιστοειδών, η γελοιότητα μιας υφυπουργού περί «έλλειψης κουλτούρας» και η πρόστυχη δήλωση ενός υπουργού «οι τριακόσιοι είναι μια βόμβα για τη δημόσια υγεία».

Αυτά συμβαίνουν στην Ελλάδα των 10 τουλάχιστον εκατομμυρίων απόδημων Ελλήνων στις τέσσερις γωνιές της γης, όπου – το ξανάπαμε – περιθωριοποιημένοι και αποδιοπομπαίοι, πλύναμε σχεδόν όλα τα άπλυτα πιάτα της αμερικάνικης γαστριμαργίας. Στιγματισμένοι ως υποψήφιοι εγκληματίες, βάψαμε όλες τις κρεμαστές γέφυρες της αμερικάνικης επικράτειας, θρηνώντας εκατοντάδες νεκρούς και ανάπηρους. Χωμένοι σε στρατόπεδα μεταναστών, απολυμάναμε όλους τους δημόσιους απόπατους στη γκαστερμπάϊτερ θητεία μας. Μπουζουριασμένοι στα βάθη της γης, χάσαμε πολύ κόσμο μέσα στα πιτς των βελγικών ορυχείων, από πνευμονοκονίαση ή καταπλάκωση. Ντυθήκαμε απελπισμένες νύφες σε υπερπόντια προξενιά από ρετουσαρισμένες φωτογραφίες. Επιβιώσαμε στο μεγάλο πόλεμο σε στρατόπεδα προσφύγων. Στείλαμε στην Τασκένδη τα παιδιά μας για να γλυτώσουν τον αφανισμό κι όταν επέστρεψαν δεν γνώρισαν πατρίδα. Σουλατσάραμε όλη την Ευρώπη ως εξόριστοι ή γιαλαντζί αντιστασιακοί και συνεχίζουμε – σήμερα με μεγάλη ένταση – να αποχαιρετούμε στα λιμάνια το νέο κύμα της μετανάστευσης, στην πουλημένη πια Ελλάδα του ΔΝΤ.

Και όταν από χώρα φυγής των παιδιών μας, γίναμε και χώρα «υποδοχής» κυνηγημένων και απελπισμένων ανθρώπων που τρέχουν να γλιτώσουν από τη φτώχεια, την πείνα, τον πόλεμο, τις δικτατορίες, τα διάσπαρτα ναρκοπέδια (όλες τις αιτίες που έχωναν εμάς στα αμπάρια του Μεγάλη Ελλάδα και Πατρίς για δεκαετίες, και μας αποβίβαζαν στον υπερπόντιο παράδεισο με αποπνικτικούς ψεκασμούς ψειρόσκονης) δείξαμε τα μούτρα μας και το ανύπαρκτο ιστορικό μας φιλότιμο. Ανεχτήκαμε με μορφασμούς απέχθειας όσους χρειαζόμασταν στις φράουλες της Μανωλάδας με ένα ευρώ μεροκάματο, στην εξαναγκαστική πορνεία με ιθαγενείς νταβαντζήδες, στα υπόγεια χωρίς εξαερισμό ραφτάδικα, στη φτηνή, ανασφάλιστη οικοδομή.
Κι από πίσω ξαμολύσαμε μια ολόκληρη Καμόρα, που ζει και βασιλεύει πουλώντας ελπίδα στους απελπισμένους, ακριβοπληρωμένες αιτήσεις ασύλου, ψεύτικες κάρτες, διασπάθιση πόρων, κάτι κουφές μη κυβερνητικές οργανώσεις που στήνουν συνέδρια σε πολυτελή ξενοδοχεία. Νταβαντζιλίκι και δουλεμπόριο.
Και παραπίσω ξαμολύσαμε τους θεματοφύλακες της φυλετικής καθαρότητας, κάτι αφρίζοντα σκυλιά που συνήθως παρασιτοζωούν μέσα σε μια αρχαιολαγνεία.

Κι επειδή τα περί ιστορικού φιλότιμου μπορεί να μοιάζουν πολύ ηθικολογικά για μια εποχή που κυριαρχεί «το νόμιμον και ηθικόν» της υψηλόβαθμης ρεμούλας και του οργανωμένου εμπαιγμού, να πούμε ότι ποτέ και πουθενά ο μετανάστης δεν ήταν η αιτία διόγκωσης της ανεργίας και της εκμετάλλευσης. Ήταν ο πιο ευάλωτος αποδέκτης της . Σε μια Ελλάδα που ο παραγωγικός ιστός έχει μηδενιστεί, οι κρατικοδίαιτοι βιομήχανοι τα παίρνουν για να τα κάνουν καταθέσεις στην Ελβετία ή επενδύσεις με φτηνό κόστος εκτός συνόρων και ο δημόσιος πλούτος ‘εξυγιαίνεται’ , δηλαδή ξεπουλιέται προκλητικά, ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
Κι επειδή ακόμα κι αυτό μπορεί να είναι δυσνόητο στην εποχή του κοινωνικού ευνουχισμού και του πολιτικού αναλφαβητισμού, να πούμε ότι αν οι μετανάστες νομιμοποιούνταν, δεν θα υπήρχε ‘ ο αθέμιτος’ τάχα ανταγωνισμός του πάμφθηνου εργατικού κόστους. Όμως γι αυτό φρόντισαν από άλλο δρόμο. Καταργώντας κάθε εργασιακή αξιοπρέπεια, συντρίβοντας κάθε έννοια συλλογικής σύμβασης και σοδομώντας τα στοιχειώδη δικαιώματα ενός αιώνα, ΜΑΣ ΕΚΑΝΑΝ ΟΛΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ.

Επειδή η ζωή των 300 απεργών πείνας βρίσκεται πια σε σοβαρό κίνδυνο, όλοι οι φορείς, σωματεία, σύλλογοι, μαθητικές κοινότητες να σπάσουμε τον κύκλο της σιωπής, πνίγοντας τον κυνισμό και την αναλγησία της πολιτείας σε χιλιάδες διαμαρτυρίες.

Τέλος, σύντροφε, Λοβέρδο, η μόνη νόσος που μπορούν να μας μεταδώσουν οι τριακόσιοι μετανάστες απεργοί πείνας είναι ο αγώνας για αξιοπρέπεια. Απέναντι σ’ αυτή την πιθανή ‘επιδημία’ δεν υπάρχει ούτε εμβόλιο , ούτε ανοσία.

Νίνα Γεωργιάδου

Aλληλεγγύη από Slavoj Zizek – Κώστα Δουζίνα

English/

My full solidarity with you – you are fighting for much more than just your rights. You are fighting for what Europe will become. Those who ignore or oppose you are a real threat to the European legacy of universal emancipation. In our times of nationalist xenophobia, movements like yours offer a hope that emancipation is not a dead word.

Slavoj Zizek

There is an internal and strong link between the revolutions in Tunisia, Egypt, Bahrain, Libya and elsewhere in North Africa and the struggle of the hunger strikers in Greece. There is no much difference between fighting for democracy and demanding dignity, between striking for basic political rights and striking for basic human recognition. There are no ‘illegal’ people only illegitimate and unjust governments. Every person who lives in Greece should have the same rights as everyone else. This is a common struggle on which our future depends.

Costas Douzinas

Ελληνικά/

Σας στέλνω την ολόψυχη αλληλεγγύη μου- αγωνίζεστε για κάτι πολύ περισσότερο απ τα δικά σας δικαιώματα. Αγωνίζεστε για το τί πρόκειται να σημαίνει  ‘Ευρώπη’. Εκείνοι που σας αγνοούν ή σας πολεμούν ειναι αυτοί που ουσιαστικά απειλούν τις Ευρωπαικές αξίες που καλούν σε παγκόσμια χειραφέτηση.  Στις μέρες της έξαρσης των εθνικισμών και της ξενοφοβίας, ένας αγώνας σαν τον δικό σας μας κάνει να ελπίζουμε  ότι ο όρος χειραφέτηση δεν θα παραμείνει κένο γράμμα.

Σλαβόι Ζίζεκ

Υπάρχει μια στενή και ισχυρή σύνδεση ανάμεσα στις επαναστάσεις σε Τυνησία,  Αίγυπτο, Μπαχρέιν, Λιβύη και σε οποιαδήποτε άλλη περιοχή της Βορείου Αφρικής και στον αγώνα των απεργών πείνας. Δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ ενός αγώνα για δημοκρατία και της διεκδίκησης της αξιοπρέπειας, μιας απεργίας για βασικά πολιτικά δικαιώματα και μιας απεργίας για ανθρώπινη αναγνώριση. Δεν υπάρχουν «παράνομοι» άνθρωποι μόνο απονομιμοποιημένες και άδικες κυβερνήσεις. Κάθε άνθρωπος που ζει στην Ελλάδα πρέπει να έχει τα ίδια δικαιώματα με οποιονδήποτε συμπολίτη του. Αυτός είναι και δικός μας αγώνας και από αυτόν εξαρτάται το μέλλον όλων μας.

Κώστας Δουζίνας

Η δήλωση του Etienne Balibar

English:

I believe that the resistance of migrants against expulsions, harassments, discriminations and exploitation, struggling for their rights and their existence, is a dramatic human cause of our times. In addition, or rather, inseparably, it represents a crucial element of the popular movement for democracy in Europe, which crosses borders and for that reason elicits a redoubled xenophobia. The solidarity with the migrants must take form not only at a local scale, but at the continental level. This is especially important in a moment when, drawing on the effects of the capitalist crisis and the neo-liberal “solutions” which aggravate its social effects, aggressive nationalism is raising again its Medusa head in Europe, East and West, North and South.

All my sympathy and solidarity.

Etienne Balibar

Author of “We, The People of Europe?”

Emeritus professor of philosophy, Université Paris-Ouest

Humanities Hall 312

University of California, Irvine

 

Ελληνικό:

Πιστεύω ότι η αντίσταση των μεταναστών απέναντι στις απελάσεις, στους διωγμούς, στις διακρίσεις, και στην εκμετάλλευση, καθώς αυτοί παλεύουν για τα δικαιώματα και την ύπαρξή τους, συνιστά έναν συγκλονιστικό ανθρώπινο αγώνα στους καιρούς μας. Επιπρόσθετα, ή μάλλον, αναπόσπαστα, αντιπροσωπεύει ένα αποφασιστικής σημασίας στοιχείο του λαϊκού κινήματος για δημοκρατία στην Ευρώπη, το οποίο διασχίζει τα σύνορα και γι αυτόν το λόγο προκαλεί την εκδήλωση μιας επιτεινόμενης ξενοφοβίας. Η αλληλεγγύη με τους μετανάστες πρέπει να σφυρηλατηθεί όχι μόνο σε μια τοπική κλίμακα, αλλά στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής ηπείρου. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε μια χρονική στιγμή όπου, τροφοδοτούμενος από τα αποτελέσματα της καπιταλιστικής κρίσης και των νεοφιλελεύθερων «λύσεών» της, οι οποίες επιδεινώνουν τις κοινωνικές της συνέπειες, ένας επιθετικός εθνικισμός ξανασηκώνει το κεφάλι του της Μέδουσας στην Ευρώπη, Ανατολικά και Δυτικά, Βόρεια και Νότια.

Με όλη μου τη συμπαράσταση και αλληλεγγύη.

Etienne Balibar

Author of “We, The People of Europe?”

Emeritus professor of philosophy, Université Paris-Ouest

Etienne Balibar

Humanities Hall 312

University of California, Irvine

Δήλωση συμπαράστασης από Διονύση Τσακνή

Δηλώνοντας τη συμπαράστασή μου στον δίκαιο αγώνα των 300 μεταναστών, μένω ενεός μπροστά στην αδιαφορία και τη ρατσιστική διάθεση που αντιμετωπίζονται απ’ το επίσημο κράτος που συνοψίζεται στο εξής δίπολο «Ας φύγουν όλοι ή ας πεθάνουν».

Χαρίζω στους απεργούς πείνας απ’ τα βάθη της ψυχής μου, τους στίχους του τραγουδιού του φίλου μου του Μανώλη απ’ τη Νιγηρία που ενώ γεννήθηκε τριάντα χρόνια πριν στην Ελλάδα δεν έχει ακόμα επίσημα χαρτιά: «Χαιρετώ με σεβασμό το δικό σου αγώνα, παίρνω φως και τραγουδώ τη δική σου εικόνα.»

Διονύσης Τσακνής

Συνέντευξη τύπου αλληλέγγυων καλλιτεχνών στην Αθήνα – δελτίο τύπου

Συνέντευξη τύπου αλληλέγγυων καλλιτεχνών-δελτίο τύπου

Η Λουκία Κοτρωνάκη από την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης άνοιξε τη Συνέντευξη Τύπου: «Βρισκόμαστε εδώ, στο χώρο της μεγάλης απεργίας πείνας των 300 μεταναστών εργατών, μαζί με ανθρώπους των γραμμάτων, της γνώσης, των τεχνών,  γράφοντας το σενάριο της αλληλεγγύης και όχι ακολουθώντας το σενάριο της λοιμογόνου βόμβας του κ. Λοβέρδου».

Πρώτη το λόγο πήρε η ηθοποιός Κάτια Γέρου. «Κανείς δεν αφήνει την πατρίδα του για να πνιγεί στα ποτάμια και τις θάλασσες. Όλοι γνωρίζουμε ότι πολύ εύκολα καταστρέφεται μια χώρα από τον πόλεμο και την φτώχια, από τη ληστρική εκμετάλλευση των δυτικών πολυεθνικών. Πολύ δύσκολα όμως στηρίζεται μια χώρα, σε επίπεδο υποδομών, ώστε να μην εξαναγκάζονται οι κάτοικοί της να μεταναστεύουν. Βρισκόμαστε δίπλα στους μετανάστες απεργούς πείνας για να βρεθεί λύση, επειγόντως».

Η Μαρία Κανελλοπούλου, ηθοποιός, ανέφερε: «Είμαστε εδώ, γυρίζοντας αποφασιστικά την πλάτη στα δελτία των 8 και σε όλους εκείνους που είναι έτοιμοι να συκοφαντήσουν αγώνες. Είμαστε εδώ, γιατί το δίκιο και η αγάπη δεν χρειάζονται καθοδήγηση και υποκινητές. Είμαστε εδώ γιατί δεν διαβάζουμε την ιστορία από τη μέση, αλλά ξέρουμε την αρχή της, ότι οι μετανάστες έρχονται από χώρες κατεστραμμένες από τον πόλεμο και τη φτώχια, και γνωρίζουμε το ρόλο της «πολιτισμένης» Δύσης. Κοιτάμε τους απεργούς  στα μάτια και βλέπουμε την ιστορία των πατεράδων και παππούδων μας, ακούμε τα τραγούδια τους. Δεν θα  μπορούσαμε να είμαστε πουθενά αλλού».

Τρίτος ο σκηνοθέτης Βαγγέλης Θεωδορόπουλος, σκηνοθέτης, επεσήμανε ότι η αξιοπρέπεια των απεργών πείνας και η βροντερή  σιωπή τους μας βοηθούν να ξανασκεφτούμε τί είναι ο ρατσισμός και πώς ο φόβος μπορεί να μας οδηγήσει στο φασισμό. «Ο Υπουργός Υγείας είπε ότι εδώ που βρισκόμαστε τώρα, καθόμαστε σε μια βόμβα. Ότι οι άνθρωποι εδώ απειλούν την κοινωνία. Δηλώσεις ακραίες και ρατσιστικές. Ο φτωχός ο μετανάστης, ο απεργός πείνας είναι ‘ένα είδος έιτζ’». Και κατέληξε: «Κανείς δεν μπορεί να καθοδηγήσει ανθρώπους που φτάνουν στην ακραία επιλογή να θέσουν τη ζωή τους σε κίνδυνο. Ευχαριστούμε τους απεργούς πείνας που μας κάνουν να ξανασκεφτούμε».

Η ηθοποιός Νένα Μεντή, εξέφρασε με τη σειρά τους την αλληλεγγύη στους απεργούς πείνας. «Δεν έχω να πω πολλά.  Προσπαθούμε να παραμείνουμε άνθρωποι. Είμαι ολόψυχα δίπλα σε αυτούς που διεκδικούν τη ζωή τους».

Ο Βασίλης Βασιλάτος, μουσικός, ανέφερε: «οι καλλιτέχνες συνηθίζουμε να μιλάμε μέσα από τη δουλειά μας. Αγανακτούμε, όμως, με όσα συμβαίνουν και όσα ακούγονται για την απεργία πείνας. Μιλάμε για ανθρώπινες ζωές, δεν μιλάμε για αριθμούς. Οι  απεργοί πείνας είναι η κορυφή ενός βουνού. Αγωνίζονται  για να γλιτώσουμε από την εκμετάλλευση και την έλλειψη δικαιωμάτων,  αποτέλεσμα της ημιπαράνομης  κατάστασης που τους έχουν καταδικάσει οι κυβερνήσεις. Και έκλεισε λέγοντας: «Πως μπορεί να ξεχνάει, μια χώρα που έχει γεμίσει τον κόσμο μετανάστες;».

Ο ηθοποιός Ρήγας Αξελός, δήλωσε: «Είναι αδιανόητο τους ανθρώπους που δούλεψαν σκληρά, που πλούτισαν τις κατασκευαστικές εταιρίες και διαφόρους επιτήδειους, που δουλεύουν στις πιο σκληρές συνθήκες στους αγρούς, να τους αντιμετωπίζουμε σαν στυμμένες λεμονόκουπες. Είναι υποκριτική η στάση της κοινωνίας και κυρίως των μεγάλων κομμάτων.  Είναι αδιανόητο για εμάς να μην τους συμπαραστεκόμαστε».

Ο Στάθης Δρογώσης, τραγουδοποιός, είπε με τη σειρά του: «Είμαστε στο 2011 και γίνεται η μεγαλύτερη απεργία πείνας  μεταναστών. Θα φάνταζε σενάριο επιστημονικής φαντασίας κάτι τέτοιο το 2004, την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων. Και  τότε, βέβαια, περισσότεροι από 100 μετανάστες εργάτες έχασαν τη ζωή στα έργα και κανένα κανάλι δεν μίλησε για αυτούς». «Οι  μετανάστες δεν χρησιμοποιούνται από τους αριστερούς. Χρησιμοποιούνται από τη δεξιά και ακροδεξιά, από όλους εκείνους που προσπαθούν να δημιουργήσουν έναν νέο εσωτερικό εχθρό για να εκτονωθεί η κοινωνική οργή». Και έκλεισε: «λένε ότι είμαστε σε μια υγειονομική βόμβα. Η Βόμβα μόλυνσης είναι στα τηλεοπτικά κανάλια. Παιδιά κουράγιο!».

Ο σκηνοθέτης Γιώργος Κόρρας αναφέρθηκε στις δηλώσεις του Υπουργού Υγείας και τον αναδυόμενο φασισμό. «Απορώ πως ένας έμπειρος πολιτικός, που γνωρίζει ότι το ελληνικό κράτος έχει υποχρέωση παροχής ασύλου στους πρόσφυγες και άδειας  παραμονής σε όσους και όσες επί χρόνια εργάζονται στη χώρα, κάνει τέτοιες δηλώσεις. Ευνοεί τον καθημερινό φασισμό, έναν τεράστιο κίνδυνο στην Ελλάδα και την Αθήνα. Έναν τεράστιο κίνδυνο που αναπτύσσεται στις γειτονιές και εκφράζεται από την  επίσημη ιδεολογία των καναλιών, που προβάλλει ως εχθρό το διπλανό μας. Ο καθημερινός φασισμός, αυτός που χαιρετά  ναζιστικά στο Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας και ο δήμαρχος δεν αντιδρά ούτε καν με μια ανακοίνωση. Ο καθημερινός φασισμός που βάζει στο στόχαστρο εκείνους που διεκδικούν τα στοιχειώδη δικαιώματα και την αξιοπρέπεια».

Ο Χρήστος Βούπουρας, σκηνοθέτης, δήλωσε: «Ασχολούμαι με τους μετανάστες από το 1990. Δεν είναι μόνο οι κατασκευαστικές  εταιρείες που πλούτισαν από τους μετανάστες. Οι μετανάστες πλούτισαν και τον πολιτισμό μας. Γνωρίσαμε καινούριους  ανθρώπους, συνήθειες, ιδιαιτερότητες, καινούριους τρόπους. Μέσα στον άλλο πολιτισμό που λειτουργεί σαν καθρέφτης βλέπουμε τον δικό μας».

Η ηθοποιός Κάτια Σπερελάκη, ανέφερε ότι πέρα από τη συναισθηματική αντίδραση σε έναν αγώνα στον οποίο διακυβεύεται η ζωή, η παρουσία των καλλιτεχνών στο χώρο της απεργίας πείνας των μεταναστών είναι βαθύτατα πολιτική στάση. «Η Ελλάδα, η  Ευρώπη, η Δύση, χτίζοντας τείχη και κρατώντας έξω τους πεινασμένους δεν καταφέρνουν τίποτα. Είμαστε όλοι μέσα στο  πρόβλημα και αν δεν το συνειδητοποιήσουμε, θα συνεχίσουμε να εξευτελίζουμε και να εξοντώνουμε τους μετανάστες».

Στη συνέχεια παρενέβη και πήρε το λόγο πήρε ένας εκ των απεργών πείνας μεταναστών. Ευχαρίστησε τους καλλιτέχνες για τη συμπαράσταση: «Θα συνεχίσουμε τον αγώνα. Έχουμε μεγάλο κουράγιο. Θα συνεχίσουμε με την υποστήριξή σας. Ζητάμε από τον Υπουργό Υγείας να ζητήσει συγγνώμη για όσα είπε εναντίον μας».

Ο Πέτρος Χασαπογιάννης από την ομάδα Τέχνη εν Κινήσει, δήλωσε: «Η μεγαλύτερη απεργία μεταναστών που συμβαίνει εδώ είναι  ένας αγώνας δίκαιος, για το δικαίωμα να είναι πολίτες αυτοί που έχουν με το παραπάνω ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις κάθε πολίτη. Η νίκη της απεργίας πείνας θα είναι νίκη όλων των ανέργων, των επισφαλώς εργαζομένων, όλων των νέων που  βλέπουν το σκληρό μέλλον που μας επιφυλάσσουν. Γι’ αυτό είναι αμέριστη η αλληλεγγύη μας. Όχι ως προνομιούχοι, ως φιλάνθρωποι. Αλλά γιατί δεν μας χωρίζει τίποτα».

Ο Τάσος Ράπτης, ηθοποιός, ανέφερε: «Είδαμε να περνούν μπροστά μας υποβασταζόμενοι και εξαντλημένοι, έπειτα από 22 ημέρες απεργίας πείνας. Αυτοί, που οι απόγονοι του Γκέμπελς, η ελληνική τηλεόραση τους αποκαλεί λαθρομετανάστες και τους κατηγορεί ως καταληψίες της Νομικής. Ο αγώνας τους θα νικήσει. Θα νικήσει γιατί είναι δίκαιος και γιατί η αλληλεγγύη κάθε μέρα φουντώνει περισσότερο».

Τέλευταίος παρενέβη ο γιατρός Θανάσης Καραμπέλης από την Ομάδα Ιατρικής Υποστήριξης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας. Από την πλευρά του, τόνισε ότι η ομάδα των γιατρών λειτουργεί ήδη πριν την έναρξη της απεργίας πείνας και ότι όλη αυτή την περίοδο δεν έχει υπάρξει κανένα περιστατικό ύποπτο για την γρίπη των χοίρων.

Συνέχισε, αναφερόμενος στην επίσκεψη κλιμακίου του ΚΕΕΛΠΝΟ και τις πρόσφατες δηλώσεις Λοβέρδου. «Δεν μπορεί ο θύτης να περιθάλπει το θύμα του», δήλωσε και συνέχισε λέγοντας ότι εκείνοι που έχουν οδηγήσει τους μετανάστες στο έσχατο μέσο  πάλης, αυτοί που έστησαν την προβοκάτσια περί «βόμβας λοιμώξεων» για να τρομοκρατήσουν τους πολίτες, δεν έχουν καμία δουλειά να περιθάλψουν τους απεργούς πείνας. «Ο υπουργός μετά το φιάσκο της γρίπης χοίρων πέρυσι, τώρα δρα ως κοινός  ψεύτης», είπε, και τόνισε ότι επιδίδεται σε διασπορά ψευδών ειδήσεων που συνιστά αδίκημα που διώκεται αυτεπάγγελτα. Η  κυβέρνηση μπορεί να κάνει μόνο δύο πράγματα: οφείλει να εξασφαλίσει ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης και να ικανοποιήσει το  δίκαιο αίτημα των απεργών πείνας.

Όσον αφορά την κατάσταση των απεργών δήλωσε ότι μετά από 22 ημέρες απεργίας πείνας αντιμετωπίζουν πολύ σοβαρά  προβλήματα. Έχουν χάσει 10-12 κιλά, έχουν ατροφία στους μυς που συνοδεύεται με πόνο, αδυναμία στην ορθοστασία και λιποθυμικά επεισόδια. Δεν υπάρχουν λοιμώξεις. Υπάρχει ένα περιστατικό με καρδιολογικό πρόβλημα που νοσηλεύεται στον Ευαγγελισμό. Επίσης επτά άτομα βγήκαν από την απεργία λόγω αμυγδαλίτιδα και ουρολοίμωξης και έχουν τη δυνατότητα να επανέλθουν.

Κλείνοντας επεσήμανε ότι το υπουργείο υγείας θα βρεθεί μπροστά σε μια ανθρωπιστική καταστροφή αν η κυβέρνηση δεν προχωρήσει σε ουσιαστικές λύσεις.

Διαβάστηκε επίσης η δήλωση του προέδρου της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών
http://hungerstrike300.espivblogs.net/2011/02/15/oenge-dilosi-loverdo/

Αθήνα 15 Φεβρουαρίου 2011, 22η ημέρα απεργίας πείνας

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης

Κείμενο δασκάλας από το μειονοτικό σχολείο Γλαύκης – Ξάνθη

«Δος μοι τούτον τον ξένον»

Στις άκρες της πόλης όταν σκοτεινιάζει κάτι μορφές ξεχωρίζουν από τους όγκους της νύχτας. Σώματα ρευστά, χάνονται, ενώνονται και χωρίζονται, πόδια πρησμένα , κορμιά παρατημένα, μαθημένα στη σκόνη στο κρύο στα άδεια βλέμματα.

Σκύλοι με πεσμένα αυτιά, αγριεμένοι στο φόβο στη μνήμη. Το μεγαλύτερο μαρτύριο όλων.

«Ένα παιδί ρωτά : Είπες ο πατέρας θα έρθει σύντομα,

θα φέρει παπούτσια ,θα φέρει μπαλόνι»1.

Ούτε η αγάπη, ούτε η συγκίνηση , ούτε ο θεός δε φτάνει, πλάσματα καθημαγμένα , εύκολα στον τρόμο του ξαναθυμάμαι.

«Μια μητέρα πλάι στο σπασμένο παράθυρο απορροφημένη

από το αναβόσβημα ενός μακρινού αστεριού. ΄΄Αχ γιε μου΄΄».2

Ο Διονύσιος Σολωμός αγόραζε λέξεις για να γράψει τα ποιήματα του. Δεν ήξερε καλά ελληνικά. Στην ταινία του Αγγελόπουλου «Μια αιωνιότητα και μια μέρα» ο Σολωμός αγοράζει τη λέξη ξενάκι. Η ελληνική παράδοση κάτι γνώριζε από  ξένους, τους θεωρούσε ιερούς, ικέτες.

«Αιδείσθε ξενίων κεχρημένων ηδέ δόμοιο» Να σέβεστε όποιον για σπίτι αναγκεύεται και για φιλοξενία(Όμηρος).

Η λέξη θεμίξενος, εκείνος δηλαδή που φέρεται δίκαια στον ξένο, υπήρξε άπαξ στα ελληνικά, όπως σημειώνει ο Παντελής Μπουκάλας, υπήρξε στο στόμα του Πινδάρου μα χάθηκε, το ποίημα και η λέξη σώπασε για να μη νιώθουμε τύψεις όσο δε σεβόμαστε τον πολιτισμό που υποδεικνύει! 3.

Από θεμίξενοι , ξενότιμοι και φιλάλληλοι, γίναμε ξενηλάτες. Σαν τη γυναίκα της Ζάκυνθος, στο ποίημα του Σολωμού που όταν επερίσσεψαν οι χρείες στο Μεσολόγγι, αυτή τις εκδίωξε τις Μεσολογγίτισσες. Ο ξένος κάθε φορά σε κάθε περίσταση νοηματοδοτείται διαφορετικά , είναι και ένας άλλος  είτε ομόφυλος είτε  αλλόφυλος.

Η απεργία πείνας των 300 μεταναστών, ανθρώπων σε ξενότητα, που διεκδικούν μια λύση για τη ζωή τους μας έφερε αντιμέτωπους με μια απώλεια, την έκλειψη  της αθωότητας , της εγκαρδιωσύνης μας. Μαζί απωλέσαμε και τη ψευδαίσθηση μιας χώρας δημοκρατικής, κατάλυμα και προορισμό των εκδιωκομένων. .

Ο ρατσισμός σήμερα, λέει ο Ζαχίρ Αχταρί ,πολιτικός πρόσφυγας παλιά  στην χώρα μας, είναι πιο πολύπλοκος από τον απλό και καθαρό ρατσισμό του παρελθόντος . Δεν μπορεί να εκφραστεί ανοιχτά, χωρίς προσωπείο, είναι πιο έμπειρος και έξυπνός, μπορεί να επιλέξει ανάμεσα σε διάφορες μορφές για να δράσει. Ο ρατσισμός είναι ενστικτώδης στους ανθρώπους , δεν χρειάζεται να υπάρξει ιδιαίτερο πρόγραμμα ρατσιστικών πράξεων. Είναι αρκετό να διεγείρει κανείς αυτή την αίσθηση ή να τροφοδοτήσει αυτή την άποψη.

Ο Αλέξανδρος Καλλίνικος επισημαίνει ότι ο ρατσισμός δεν είναι παλιός όσο η ανθρώπινη φύση αλλά είναι δημιούργημα του 17ου και 18ου αιώνα και διαμορφώθηκε για να δικαιολογήσει την εκμετάλλευση της εργασίας των Αφρικανών σκλάβων στο Νέο Κόσμο είναι μέρος της διαδικασίας κατά την οποία ο καπιταλισμός έγινε κυρίαρχος 4.

« Δε ρωτάμε ο ένας τον άλλο γιατί αφήσαμε τη χώρα μας ή από πού είναι , γιατί βλέπουμε ότι πίσω από κάθε συννεφιασμένο βλέμμα κρύβεται μια μεγάλη τραγωδία και ατελείωτες λύπες .

Καθένας προσπαθεί να ξεχάσει, τουλάχιστο για λίγο, κανείς δεν αισθάνεται τόσο γενναίος για να επιστρέψει στη μνήμη του»5.

Οι 300 απεργοί πείνας μετανάστες, μέσα από τις σωματικές  πειθαρχίες οργάνωσαν στρατηγικές αντίστασης και δημιούργησαν  ανοιχτές πιθανότητες για τη ζωή τους . Σε μας μένει να συμμεριστούμε το βάσανο της ξενότητας τους και να δημιουργήσουμε  μαζί κοινωνίες χωρίς φόβους και αποκλεισμούς.

Ο Πέτερ Χάντκε λέει «αν μου ζητούσαν να αναφέρω ένα βασικό νόμο , θα έλεγα πρώτα το νόμο της φιλοξενίας , τον αρχέγονο από τον οποίο κατάγονται όλοι οι υπόλοιποι»6.

«Δος μοι τούτον τον ξένον,  τον εκ βρέφους  ως ξένον ξενωθέντα εν κόσμω.

Δος μοι τούτον τον ξένον, ον  ομόφιλοι μισούντες θανάτουσιν    ως ξένον.

Δος μοι τούτον τον ξένον, ον ξενίζομεν βλέπων του θανάτου το ξένον.

Δος μοι τούτον τον ξένον όστις οίδε ξενίζειν τους πτωχούς τε και ξένους.

Δος μοι τούτον τον ξένον, ίνα κρύψω εν τάφω, ος ως ξένος ουκ έχει την κεφαλήν  που κλίναι»

(Ασματικόν  πλάγιος α΄ ήχος όταν επιστρέφει ο επιτάφιος).

 

Παπαδοπούλου Λένα

ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΛΑΥΚΗΣ

ΞΑΝΘΗ

1.2.5. ποιήματα του Ζαχίρ Αχταρί από το βιβλίο «Πού είναι ο Προμηθέας;» εκδόσεις Προλεταριακή Σημαία

3. Αποσπάσμα από κείμενο του Παντελή Μπουκάλα, περιέχεται στο βιβλίο του Κυριάκου Κατζουράκη «Ο δρόμος προς τη δύση» εκδόσεις Μεταίχμιο

4.Απόσπασμα κειμένου του Αλέξανδρου Καλλίνικου από το βιβλίο «Ρατσισμός» εκδόσεις Εργατική Δημοκρατία

6.Απόσπασμα κειμένου του Πέτερ Χάντκε από το βιβλίο «Ρωτώντας με δάκρυα στα μάτια» από τις εκδόσεις Εξάντας.

Κείμενο αλληλεγγύης από καλλιτέχνες

Η πιο όμορφη τέχνη, ο πιο αληθινός πολιτισμός

λέγεται “Ζωή”

και γράφεται θάρρος, ειλικρίνεια, αλληλεγγύη, πράξεις και υπογραφή

Εμείς που διαλέξαμε ένα δρόμο δημιουργίας μέσα από τις τέχνες και τα γράμματα:

  • Επιλέξαμε και ζούμε ανοιχτοί στους ανθρώπους, τους πολιτισμούς και την πολύχρωμη δημιουργία
  • Ζούμε σε έναν τόπο που πριν έναν σχεδόν αιώνα, όπως και τόσες φορές στους αιώνες, υποδέχτηκε τη προσφυγιά και τον πόνο με αξιοπρέπεια αποτυπωμένη στα τραγούδια του που ακόμα τραγουδιούνται και θαυμάζονται.
  • Ζούμε σε έναν τόπο από όπου, ασταμάτητα φεύγαν και φεύγουν μετανάστες για όλα τα μέρη αυτού του κόσμου, παλεύοντας για μια καλύτερη ζωή, αντιμετωπίζοντας, ως και πρόσφατα, το “Έλληνας” ως βρισιά, φυγή αποτυπωμένη στον ιδρώτα τους εκεί και στα τραγούδια τους εδώ. Κόντρα στις “χωρίς ιδρώτα” έμμισθες παραποιήσεις και αποσιωπήσεις, δεν το ξεχνάμε….

Ποιανών ο ιδρώτας και το αίμα ποτίζει και κάνει γόνιμη τη γη και τα χωράφια του τόπου και πλούσια την ψαριά από τη θάλασσα, ποιανών ο ιδρώτας και το αίμα γίνεται τσιμέντο και θεμέλιο στα σπίτια μας, ποιανών ο ιδρώτας έγινε μεράκι να διορθώσει τα άπειρα μερεμέτια που χρωστάμε και αφοσίωση να καθαρίσει τα “των οίκων” μας, ποιανών η έγκλειστη εργασία τους αντικατέστησε τη στοργή της κοινωνίας μας στους ηλικιωμένους και ανήμπορους, ποιανών το σερβίρισμα βοήθησε να θυμηθούμε να γλεντάμε, ποιανών τα τραγούδια και οι φωνές ζωντανέψαν, πλούτυναν και γέμισαν χρώμα τις έρημες πλατείες και χωριά…

– Δεν ξεχνάμε την απίστευτη και κάθε είδους φθήνια που επέδειξε και επιδεικνύει η κοινωνία μας στην αμοιβή τους.

-Δεν ξεχνάμε ποιανών τα άταφα πτώματα ορίζουν τα σύνορα σε γη και θάλασσα αυτού του “επίγειου παραδείσου” που λέγεται Ελλάδα και κάθε μέρα βιώνουμε στο πετσί μας…

– Δεν ξεχνάμε τους φίλους και τις φίλες μας, από όπου κι αν είναι, γιατί, απλά, κάθε μέρα ιδροκοπάμε μαζί, δίπλα δίπλα, για τη ζωή.

Εδώ λοιπόν δίνουμε μια από τις αληθινές ερμηνείες μας, ζωγραφίζουμε κι απεικονίζουμε έναν από τους πιο όμορφους πίνακες και γλυπτά μας, σκηνοθετούμε μια από τις πιο όμορφες ταινίες μας, γράφουμε ένα από τα ομορφότερα βιβλία και ποιήματα μας, δημοσιεύουμε μια από τις πιο όμορφες μελέτες και κριτικές μας, χορεύουμε έναν από τους πιο όμορφους χορούς μας, τραγουδάμε ένα από τα ομορφότερα τραγούδια μας. Εκείνο, το πιο σύντομο και διαχρονικό από όσα δημιουργούμε: την υπογραφή μας αλληλέγγυα στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας. Τον αγώνα μας μαζί τους για τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και μεταναστριών που ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα, για ίσα δικαιώματα στην εργασία, την εκπαίδευση, την υγεία, τον πολιτισμό. Ο αγώνας τους είναι αγώνας όλης της κοινωνίας για ελευθερία, ισότητα και δικαιοσύνη

Ρένα Λουϊζίδου, ηθοποιός

Νέντα Μεντή, ηθοποιός

Ρήγας Αξελός, ηθοποιός

Διαγόρας Χρονόπουλος,  σκηνοθέτης

Θόδωρος Τερζόπουλος, σκηνοθέτης

Μηνάς Χτζησάββας, ηθοποιός

Στέλιος Μάινας, ηθοποιός

Άννα Χατζησοφιά, σεναριογράφος

Σταύρος Ζαλμάς, ηθοποιός

Γιώργος Τζώρτζης, ηθοποιός

Κάτια Γέρου, ηθοποιός

Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, σκηνοθέτης

Μαριά Κανελλοπούλου, ηθοποιός

Θανασης Σκρουμπέλος, συγγραφέας σκηνοθέτης

Θανάσης Γκαϊφύλλιας, τραγουδοποιός

Κατερίνα Τσαβάλου, ηθοποιός

Αντώνης Νικολης, συγγραφέας

Περικλής Κοροβέσης, συγγραφέας

Σταύρος Μερμήγκης, ηθοποιός

Φώτης Αρμένης, ηθοποιός

Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, ηθοποιός

Βίκυ Σταυροπούλου, ηθοποιός

Σάρα Γανώτη, ηθοποιός – σεναριογράφος

Καίτη Κωνσταντίνου, ηθοποιός

Νίκος Σταυρακούδης, ηθοποιός – σεναριογράφος

Αλεξάνδρα Κουλούρη, ηθοποιός

Σταύρος Καραγιάννης, ηθοποιός

Βασίλης Σπυρόπουλος, μουσικός

Ξαρχάκος Γιάννης, Μουσικός

Στάθης Δρογώσης ,Τραγουδοποιός

Θωμάς Κοροβίνης, συγγραφέας, τραγουδοποιός

Ανδρονίκη Μερτίρη, ηθοποιός

Γκαζμέντ Καπλάνι, συγγραφέας

Θανάσης Τριαρίδης, συγγραφέας

Σπύρος Γραμμένος, μουσικός

Γιώργος Αλεξάτος, συγγραφέας

Αλέξιος Καραμέτης, Μουσικός

Δημήτρης Σκλάβος σκηνοθέτης

Γιάννης Μιχαηλίδης, μουσικός & διοργανωτής πολιτιστικών δράσεων

Βιολιστής Παναγιώτης, μουσικοσυνθέτης -κιθαρίστας-τραγουδιστής γκρουπ «Λουδίας»

Γιώργος Σταυρακάκης, τραγουδοποιός-ποιητής

Στράτος Κερσανίδης, κριτικός κινηματογράφου

Μάγια Λυμπεροπούλου, ηθοποιός-σκηνοθέτις

Μηνάς Χατζησάββας, ηθοποιός

Περικλής Λιανός, ηθοποιός

Αρετή Πότσιου, ηθοποιός

Χρήστος Βούπουρας, σκηνοθέτης

Μαρία Αναγνωστοπούλου, θεατρική παραγωγός

Γιώργος Κώνστας, ηθοποιός, σκηνοθέτης, συγγραφέας

Σαββιδάκης Κωστής, ηθοποιός

Ευαγγελία Ανδριτσάνου, σκηνοθέτης

Τάσος Ράπτης, ηθοποιός

Μαριλίζα Χρονέα , ηθοποιός

Τάνια Δημητριάδη , ζωγράφος

Γιώργος Θεοδώρου, Ζωγράφος

Ανδρέας Ράγκναρ Κασάπης, εικαστικός

Βασίλης Βασιλάτος,  μουσικός

Δημήτρης Σκλιβανος, Μουσικός + άνθρωπος

Αντώνης Νικόλης, συγγραφέας

Βαγγέλης Χερουβείμ, σκιτσογράφος

Κάτια Στερλάκη, ηθοποιός

Χασαπογιάννης Πέτρος, μουσικός

Αστρινάκη Ελένη, ποιήτρια

Κείμενο υπογραφών της Πρωτοβουλίας κοινωνικών λειτουργών, ακαδημαϊκών και φοιτητών κοινωνικής εργασίας

Κείμενο υπογραφών της Πρωτοβουλίας κοινωνικών λειτουργών, ακαδημαϊκών και φοιτητών κοινωνικής εργασίας


Αλληλεγγύη στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

Εμείς οι κοινωνικοί λειτουργοί, ακαδημαϊκοί και φοιτητές/τριες κοινωνικής εργασίας δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Η κοινωνική εργασία, επάγγελμα που εξ ορισμού μάχεται για την κοινωνική δικαιοσύνη και την κοινωνική αλλαγή, δεν μπορεί να σιωπά όταν παραβιάζονται συστηματικά τα δικαιώματα ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού. Δεν μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια μας όταν χιλιάδες άνθρωποι αποκλείονται και γίνονται θύματα της κοινωνικής βίας που ασκεί η Ελληνική Κυβέρνηση και η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Σε μια εποχή πλήρους απόσυρσης του κράτους πρόνοιας, περικοπών των κοινωνικών παροχών και συντάξεων, ανεργίας και φτώχιας στερούμαστε όλοι βασικά και μέχρι σήμερα θεμελιωμένα δικαιώματα. Είμαστε όλοι στην ίδια πλευρά.

Στεκόμαστε δίπλα στους μετανάστες. Γνωρίζουμε καλά, δουλεύοντας στην «πρώτη γραμμή» των κοινωνικών υπηρεσιών, τα αδιέξοδα των αντι-μεταναστευτικών πολιτικών: μαύρη εργασία, φτώχια, αποκλεισμός. Γνωρίζουμε καλά τι σημαίνει να επιβιώνεις χωρίς δικαιώματα, χωρίς υπηρεσίες στήριξης, επιδόματα, γνωρίζουμε καλά… και ενώνουμε την φωνή μας με τους απεργούς πείνας.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας!

Υπογραφές

1. Τελώνη Δώρα-Δήμητρα, κοινωνική λειτουργός, εργ. συνεργάτης ΑΤΕΙ Πάτρας

2. Γουργουρίνη Κατερίνα, κοινωνική λειτουργός, εργ. συνεργάτης ΑΤΕΙ Πάτρας

3. Ευαγγελία Λύσσαρη, κοινωνική λειτουργός

4. Κραββαρίτης Κώστας, φοιτητής κοινωνικής εργασίας

5. Κοντογεώργη Χρυσούλα, κοινωνική λειτουργός, εργ. συνεργάτης ΑΤΕΙ Πάτρας

6. Δεδότση Σοφία, κοινωνική λειτουργός, εργ. συνεργάτης ΑΤΕΙ Πάτρας

7. Λεμπέση Πίμα, κοινωνική λειτουργός, εργ. συνεργάτης ΑΤΕΙ Πάτρας

8. Κολοκυθάς Γιώργος, κοινωνικός λειτουργός, εργ. συνεργάτης ΑΤΕΙ Πάτρας

9. Κωτσοπούλου Μαρία, κοινωνική λειτουργός, εργ. συνεργάτης ΤΕΙ Πάτρας

10. Τσουκαλοχωρίτου Πελαγία, κοινωνική λειτουργός

11. Τζιομάκη Κλεοπάτρα, κοινωνική λειτουργός

12. Ζάγκλα Λέττα, κοινωνική λειτουργός, εργ. συνεργάτης ΑΤΕΙ Πάτρας

13. Καλογεροπούλου Ευγενία, κοινωνική λειτουργός

14. Γιάννου Μίτση, κοινωνική λειτουργός

15. Ιωακειμίδης Βασίλης, λέκτορας στο Παν/μιο Λευκωσίας

16. Κωσταντή Ευδοξία, κοινωνική λειτουργός

17. Σακκούλη Ζωή, κοινωνική λειτουργός, εργ. συνεργάτης ΑΤΕΙ

18. Ζερβού Κατερίνα, κοινωνική λειτουργός

19. Γεωργία Παλαιοθεοδώρου , κοινωνική λειτουργός, εργ. Συνεργατης ΑΤΕΙ Πάτρας

20. Θεοδωρόπουλος Δημήτρης, κοινωνικός λειτουργός

21. Ζησιμοπούλου Ελευθερία, κοινωνική λειτουργός

22. Σπανού Βαρβάρα, φοιτήτρια κοινωνικής εργασίας

23. Γεωργοπούλου Αλεξάνδρα, σπουδάστρια Κοινωνικής Εργασίας ΑΤΕΙ Πάτρας

24. Σπυριδούλα Ντάνη, Κοινωνική Ψυχολόγος, Επ. Συνεργάτιδα ΑΤΕΙ Πάτρας

25. Παπαδάτου Αγγελίνα, φοιτήτρια κοινωνικής εργασίας

26. Σαγιά Πελαγία, κοινωνική λειτουργός

27. Μπολοβίνα Μαρία, φοιτήτρια κοινωνικής εργασίας

28. Σπανού Βαρβάρα, φοιτήτρια κοινωνικής εργασίας

29. Σέργη Ειρήνη, φοιτήτρια κοινωνικής εργασίας

30. Αντωνοπούλου Βασιλική, πτυχιούχος κοινωνική λειτουργός

31. Αντωνοπούλου Εύη, φοιτήτρια κοινωνικής εργασίας

32. Μοσχοπούλου Ελένη, κοινωνική λειτουργός, εργ. συνεργάτης ΑΤΕΙ Πάτρας

33. Μερκούρη Ερασμία, φοιτήτρια κοινωνικής εργασίας

Έκθεση μαθητή 3ης δημοτικού για τους μετανάστες και τον φράχτη!

Έκθεση μαθητή 3ης δημοτικού για τους μετανάστες και τον φράχτη!

Μοναδική έκθεση μαθητή της τρίτης δημοτικού από σχολείο της Ξάνθης για τους μετανάστες και τον φράχτη…

 

«Ο ΕΓΩΙΣΤΗΣ ΓΙΓΑΝΤΑΣ»

Ήταν κάποτε ένας εγωιστής γίγαντας που είχε ένα πανέμορφο κήπο. Όταν μια μέρα είδε ξένα παιδιά να παίζουν στον κήπο του τα έδιωξε με φωνές: «ο κήπος μου είναι κήπος μου και βάλτε καλά στο μυαλουδάκι σας πως δε σκοπεύω να αφήσω κανέναν να παίζει εδώ εκτός από τον εαυτό μου». Και μετά έχτισε ολόγυρα έναν πανύψηλο τοίχο και έβαλε μια πινακίδα: «ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ». Όταν ήρθε η άνοιξη σε όλη τη γη ξεπρόβαλλαν μπουμπούκια και πουλιά. Μονάχα στον κήπο του εγωιστή δεν έλεγε να τελειώσει ο χειμώνας. Τα πουλιά δεν ήθελαν να κελαηδούν, τα λουλούδια να ανθίσουν. Κάποτε ένα μικρό λουλούδι έβγαλε το κεφάλι του από το χώμα αλλά είδε την πινακίδα λυπήθηκε και γλίστρησε πίσω ξανά.

Οι μόνοι που χαίρονταν ήταν το Χιόνι, η Παγωνιά, ο Βοριάς και το Χαλάζι που χαλάσανε τα πάντα. «Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αργεί η άνοιξη» είπε ο γίγαντας. ‘Όμως στον κήπο του εγωιστή ποτέ δεν ήρθε πια Άνοιξη ούτε Καλοκαίρι, ήταν Χειμώνας μέχρι τη μέρα που ένα παιδάκι σκαρφάλωσε τον τοίχο και πήδηξε στην αυλή και έφερε την άνοιξη. Όταν ο γίγαντας το είδε αυτό γκρέμισε τον τοίχο και άφησε τα παιδιά ελεύθερα να παίζουν για πάντα.

Γιατί λοιπόν χτίζουμε φράχτη ολόγυρα από την χώρα μας και διώχνουμε τους ξένους (μετανάστες τους λέει ο μπαμπάς); Εγώ τους ξέρω ότι είναι καλοί, μας χτίσανε το σπίτι, δουλεύουν στον κήπο μας, παίζουμε με τα παιδιά τους, ο μπαμπάς δίνει φάρμακα στα άρρωστα μωρά τους. Να τον γκρεμίσουμε τον φράχτη όλοι μαζί για να ρθει η Άνοιξη.

Μαθητής τρίτης τάξης
«x»ο Δημοτικό Ξάνθης


			

Μήνυμα της Κωνσταντίνας Κούνεβα προς τους απεργούς πείνας

Μήνυμα της Κωνσταντίνας Κούνεβα προς τους απεργούς πείνας

 

Η ρίζα της φιλοσοφίας της ζωής ξεκινά από τη στοργή και τη συμπόνοια.

Τα αποτελέσματα των ενεργειών μας ωριμάζουν επάνω μας και αυτό τίποτα δεν μπορεί να το αλλάξει.

Ενας κρύσταλλος παίρνει το χρώμα του υφάσματος στο οποίο έχει τοποθετηθεί. Λευκό, κόκκινο, μαύρο και τα λοιπά. Με τον ίδιο τρόπο, το περιβάλλον και οι συνθήκες στα οποία ζούμε επηρεάζουν την κατεύθυνση της ζωής μας.

Στέλνω χαιρετίσματα σε όλους και ιδιαίτερα στους 300 συναδέλφους απεργούς πείνας.

Η γνώμη μου είναι να συνεχίζουν να ζητούν νομιμοποίηση. Πρέπει να βρεθεί τρόπος να γίνουν δεκτές οι εργάσιμες μέρες που πραγματοποίησαν, αλλά δεν μπορούν να το αποδείξουν.

Χρειάζεται ξανά νομοθετική ρύθμιση και πιο σκληρός έλεγχος στον εργοδότη, γιατί με την κρίση πιο πολλοί εργαζόμενοι είναι χωρίς ασφάλιση, ανεξάρτητα από την προέλευσή τους (Ελληνες ή ξένοι), πράγμα το οποίο θα είναι καταστροφικό και γι’ αυτούς και για την Ελλάδα.

Αυτοί οι άνθρωποι για να παραμένουν στην Ελλάδα σημαίνει ότι έχουν έσοδα που τους επιτρέπουν να ζουν. Δεν έχουν κλέψει, δεν έχουν εγκληματίσει, δεν θέλουν να γίνουν παραβατικοί. Θέλουν με κανονικό τρόπο να συνεχίζουν να ζουν νόμιμα και με αξιοπρέπεια τη ζωή τους.

Πρέπει να βρεθεί τρόπος να μπορούν να αποδείξουν ότι δουλεύουν.

Πώς γίνεται οι πολυεθνικές εταιρίες να κινούνται ελεύθερα σε όλη τη Γη και ο άνθρωπος να είναι συνέχεια περιορισμένος;

Κωνσταντίνα Κούνεβα

113 ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΙ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

113 πανεπιστημιακοί, οι περισσότεροι από τη Θεσσαλονίκη, υπογράφουν κοινό κείμενο αλληλεγγύης στους μετανάστες απεργούς πείνας. Ανάμεσά τους και 8 πανεπιστημιακοί από το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο της Καταλονίας, ενώ σημειώνεται ότι παράλληλα συλλέγονται δηλώσεις και υπογραφές υποστήριξης από γνωστούς διανοούμενους διεθνούς εμβέλειας.

Το κείμενο και οι υπογραφές:

Αλληλεγγύη στον αγώνα των 300 απεργών πείνας

Πόσες φορές χρειάζεται να ρισκάρουν τη ζωή τους, έτσι ώστε να υπάρχουμε και να υπάρξουν;

Για να έχουν το δικαίωμα να ζουν με αξιοπρέπεια και ελπίδα σε μια χώρα που αναζητά το εξιλαστήριο θύμα στο πρόσωπο του πλέον ευάλωτου, του αδύνατου κρίκου.

Για το μετανάστη και την μετανάστρια που με το αίμα τους, την υποβαθμισμένη εργασία και τη δημιουργικότητα τους, κινούν τη μηχανή της «εθνικής οικονομίας».

Για εκείνον και εκείνη που αναζητώντας την ελευθερία ή διωκόμενοι από την ανέχεια, τον πόλεμο ή κάποια «ειρηνευτική» κατοχή, διαπερνούν τα σύνορα για μια καλύτερη ζωή.

Για τους μετανάστες και τις μετανάστριες που έδωσαν τη ζωή τους στα εθνικά σύνορα των ευρωπαϊκών κρατών, τα 13.000 τεκμηριωμένα θύματα του δόγματος της ασφάλειας από το ’93 μέχρι σήμερα, και τους/τις δεκάδες χιλιάδες αγνοούμενους/ες.

Για τα παιδιά των μεταναστών που από την κούνια μεγαλώνουν με νομικούς/κοινωνικούς περιορισμούς και αποκλεισμούς.

Για να γίνουν συνείδηση, αγώνας και λόγος τα κοινά ταξικά συμφέροντα των ελλήνων και των μεταναστών που παράγουν τον κοινωνικό πλούτο σε κάθε λογής υπηρεσίες, στις οικοδομές, στα εργοστάσια, στην ύπαιθρο, στην οικιακή εργασία – όπως και τα κοινά ταξικά συμφέροντα των ανέργων.

Γι’ αυτούς και για χίλιους ακόμα ανείπωτους λόγους:
– Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στην απεργία πείνας των 300 μεταναστών
– Ζητάμε τη νομιμοποίηση χωρίς όρους όλων των μεταναστών/τριών
– Στηρίζουμε το αίτημα των απεργών για ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζομένους και εργαζόμενες

 

Ιανουάριος, 2011
Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους Απεργούς Πείνας

ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ

Τάκης Πολίτης Επικ. Καθηγητής Πανεπιστήμιου Θεσσαλίας, μέλος της ΕΓ της ΠΟΣΔΕΠ
Σεραφείμ Σεφεριάδης – Επίκουρος Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης, Πάντειο Πανεπιστήμιο
Νίκος Σερντεδάκις- Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνιολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης
Γαβρόγλου Κώστας, καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών
Σταύρος Σταυρίδης (Πανεπιστημιακός ΕΜΠ)
Riki Van Boeschoten, Αν. Καθηγήτρια, Παν. Θεσσαλίας
Ξένια Χρυσοχόου, Πανεπιστημιακός, Πάντειο Πανεπιστήμιο
Νίκος Μπελλαβίλας, Επίκουρος καθηγητής Αρχιτεκτονικής – Μηχανικών (ΕΜΠ)
Τζανάκης Μανόλης- Λέκτορας Τμήματος Κοινωνιολογίας Παν/μίου Κρήτης
Καμτσίδου Ιφιγένεια –επίκουρη καθηγήτρια Τμήμα Νομικής Τομέας Δημ. Δικαίου και Πολιτικής Επιστήμης
Ζιάκα Αγελική, Λεκτόρισσα, Θεολογίας, ΑΠΘ
Αλέξανδρος Γεωργόπουλος, Καθηγητής, ΤΕΠΑΕ, ΑΠΘ
Αιμιλία Βουλβούλη – Πανεπιστημιακός, Μυτιλήνη
Στεφανία Καλογεράκη, διδάσκουσα στο Πανεπιστήμιο Κρήτης
Ηλίας Συμεωνάκης – Λέκτορας Γεωγραφικής Ανάλυσης, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
David McNally,Professor of Political Science,Toronto, Canada
Μαρια Πενταράκη – Senior Lecturer of Social Work, Liverpool Hope University
Στεφανία Καλογεράκη – διδάσκουσα στο Πανεπιστήμιο Κρήτης
Κάρολος Καβουλάκος, Πολιτικός Επιστήμονας -Λέκτορας ΑΠΘ υπό διορισμό
Ελένη Μυριβήλη- Λέκτορας Τμήματος Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Βασιλική Φιλιππακοπούλου – Καθηγήτρια ΕΜΠ
Λουκής Χασιώτης- Λέκτορας ΑΠΘ
Dr Lorena Rivero de Beer, Lecturer in contemporary performance at Liverpool Hope University, Co-founder of The Free University of Liverpool
Τίνα Ζορμπαλά ,πανεπιστημιακός
Ήρα Παπαγεωργίου, Κοινωνική Ερευνήτρια και Εκπαιδεύτρια Ενηλίκων, Διδάσκουσα Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου
Μαρία Σπυριδοπούλου, Διδάσκουσα στο Παν.μιο Πελοποννήσου
Δούμα Κατερίνα – Διδάσκουσα επί συμβάσει (Π.Δ. 407/80), Τμήμα Περιβάλλοντος, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Natasha King, Researcher, University of Nottingham School of Politics, Nottingham
Μαρία Σπυριδοπούλου – Διδάσκουσα στο Παν.μιο Πελοποννήσου Μεταφράστρια
Αντωνίου Κατερίνα – Πανεπιστημιακός
Gianna Katsiampoura, Senior Researcher, Institute of Neohellenic Research,National Hellenic Research Foundation
Professor Simon Clarke, University of Warwick, Coventry UK
Δημήτρης Πατέλης – Επίκουρος καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτης
Άλκης Ρήγος (Πανεπιστημιακός)
Περικλής Παυλίδης, Επίκουρος καθηγητής ΑΠΘ
Γιώργος Αγγελόπουλος, Επικ. Καθηγητής Παν. Μακεδονίας
Δημήτρης Φωτεινός, Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών
Κατσανεβάκη Ζαμπία, ΕΕΔΙΠ (ΙΙ), ΕΜΠ, Σχολή Χημικών Μηχανικών, Τομέας Χημικών Επιστημών,
Χατζηνικολάου Αριστείδης – Πανεπιστήμιο Μακεδονίας (Γραφείο Περιβαλλοντικής Διαχείρισης
Γιώργος Γρόλλιος, Αναπληρωτής καθηγητής Παιδαγωγικού Τμήματος
Δημοτικής Εκπαίδευσης, Α.Π.Θ.
Σούλα Μιτακίδου, Αναπληρώτρια καθηγήτρια Παιδαγωγικού Τμήματος
Δημοτικής Εκπαίδευσης, Α.Π.Θ.
Ρούλα Τσοκαλίδου, Αναπλ.καθηγήτρια, Τμήμα Επιστημών Προσχολικής Αγωγής& Εκπαίδευσης, ΑΠΘ

Σοφία Αυγητίδου, Αναπληρώτρια καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας

Σταύρος Κωνσταντακόπουλος, Επίκουρος Καθηγητής, Πάντειο Πανεπιστήμιο
Λεωνίδας Μαρούδας, Αναπληρωτής Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Σισσυ Βελισσαρίου, Καθηγήτρια , Φιλοσοφική Σχολη, ΕΚΠΑ
Κωνσταντινίδου Θάλεια, Επίκουρη Καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας
Μιχαήλ Δόμνα, Λεκτόρισα, Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας
Αναστασίου Δημήτριος, Επίκουρος καθηγητής, Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας
Στάμου Αναστασία, Λεκτόρισα, Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας
Σωφρόνης Χατζησαββίδης, καθηγητής Τμήματος Επιστημών Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης, Α.Π.Θ.
Σοφία Γαβριηλίδου, επίκουκρη καθηγήτρια Τμήματος Επιστημών Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης, Α.Π.Θ.
Κωνσταντίνα Ταμουτσέλη, λεκτόρισσα Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης, Α.Π.Θ.
Σταύρος Γούτσος, Επίκουρος Καθηγητής Παν/μίου Πάτρας
Κώστας Μάρκου Μέλος ΔΕΠ Πάτρας
Δημουλάς Κων/νος- Λέκτορας Πάντειο Πανεπιστήμιο
Ολίβια Κυριακίδου, Επίκουρη Καθηγήτρια Ο.Π.Α.
Τριαντάφυλλος Κωτόπουλος, Λέκτορας, Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας
Απόστολος Δεδουσόπουλος Καθηγητής – Πάντειο
Σπύρος Λαπατσιώρας, Λέκτορας, Πανεπιστήμιο Κρήτης
Μιχάλης Σπουρδαλάκης, καθηγητής, ΕΚΠΑ
Άρης Στυλιανού, επίκουρος καθηγητής ΑΠΘ
Μαρκετος Σπύρος, Επικουρος καθηγητης, Πολιτικων Επιστημων ΑΠΘ,
Σεβαστάκης Νικόλας, Αναπληρωτής καθ., Πολιτικων Επιστημων ΑΠΘ
Ροτζώκος Νικος, Επίκουρος καθ. Πολιτικων Επιστημων ΑΠΘ
Κιουπκιολής Αλεξανδρος, Λεκτορας Πολιτικων Επιστημων ΑΠΘ
Κώστας Μπασιούκας ΑΝ.Καθηγητής Ιατρική Ιωάννινα
Ευκλείδης Τσακαλώτος , Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Αθηνών
Αλεξης Μπένος, Καθηγητης Ιατρικης ΑΠΘ
Ευγενία Σηφάκη Λέκτορας υπό διορισμό (ως προς το παρόν με σύμβαση π.δ. 407) Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
Αννα Ματθαίου, Ιστορικός, αναπληρώτρια καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
Παύλος Πανταζής, Επ. Καθηγητης Κλινικης κοινωνικής Ψυχ., ΑΠΘ.
Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, ΕΚΠΑ
Δίβαρης Γιώργος, Επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων τεχνών, ΑΠΘ
Ντίνα Βαϊου, ΕΜΠ
Τάσος Αναστόπουλος, πανεπιστημιακός ΑΠΘ
Γιάννης Μηλιός, καθηγητής ΕΜΠ.
Γιώτα Τουλούμη, Αναπληρώτρια καθηγήτρια, Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Αθήνας
Γιώργος Φουρτούνης,Επίκουρος καθηγητής, Πάντειο Πανεπιστήμιο
Αλίκη ΛΑΒΡΑΝΟΥ, αναπλ. καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Κρήτης
Λέλα Γώγου, Αν. Καθηγήτρια., ΤΕΕΠΗ, ΔΠΘ.
Μιχάλης Ψημίτης, αναπληρωτής καθηγητής, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Γιάννης Ζαρκάδης, Αν. Καθ., Πανεπιστήμιο Πάτρας
Ρίκα Μπενβενίστε, ιστορικός, καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
Νίκη Κουρμούλη, Λέκτορας, ΔΠΘ
Αντώνης Δημάκης, Λέκτορας Πληροφ. ΟΠΑ
Ιωάννα Ναούμ, Λέκτορας Φιλολογίας
Γιώργος Παπαναστασίου, Επίκουρος καθηγητής Φιλολογίας
Δημήτρης Κόκορης, Ειδικός επιστήμονας Φιλοσοφίας Παιδαγωγικής
Γιάννης Πλάγγεσης, Καθηγητής Φιλοσοφίας Παιδαγωγικής
Χασάν Μπαντάουϊ, Αραβολόγος- Επίκουρος Καθηγητής Ιστορίας- Αρχαιολογίας, Φιλοσοφίας
Μagnelli Alessandro, Αλλοδαπός Δάσκαλος Ιταλικής φιλολογίας
Dunez Christian, Αλλοδαπός Δάσκαλος, Γαλλική Φιλολογία
Ρια Καλφακακου καθηγητρια τμ. Πολιτικων Μηχανικων ΑΠΘ
Κρεστενίτης Γιάννης καθηγητής τμ. Πολιτικών Μηχανικών ΑΠΘ
Σταμάτης Κων/νος, Καθηγητης τμ.Νομικης ΑΠΘ.
Νίκος Ευσταθίου, Καθηγητής Ιστορικό Αρχ. ΑΠΘ
Αλέξανδρος Γεωργόπουλος, Καθηγητής Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης ΑΠΘ
Μιχάλης Σιγάλας, Αν. Καθηγητής Χημείας ΣΘΕ, ΑΠΘ
Γιάννης Πούλιος, Αν. Καθηγητής Χημείας ΣΘΕ, ΑΠΘ
Χαρίκλεια Γυοκα, Επίκουρος, Αρχιτεκτονική, ΑΠΘ
Χρήστος Εμμανουηλίδης, Επίκουρος Καθηγητης Οικονομικών, ΑΠΘ
Παναγιώτης Φουσέκης, Καθηγητής Οικονομικών ΑΠΘ
Κων/νος Κατρακυλίδης, Καθηγητής Οικονομικών ΑΠΘ
Νέλλη Παυλίδου, Λεκτόρισσα Οικονομικών ΑΠΘ
Στυλιανή Κωστοπούλου , Επ. Καθηγήτρια Οικονομικών ΑΠΘ
Chrysi Rapanta, Investigadora University of Lugano, Switzerland
Eva Lopez Mateo, Gestión, Universitat Oberta de Catalunya, Spain
Marcelo Maina, Profesor, Universitat Oberta de Catalunya, Spain
Lourdes Gardia, Profesora Universitat Oberta de Catalunya, Spain
Alfred Salad, Gestión, Universitat Oberta de Catalunya, Spain
Xavier Más, Gestión, Universitat Oberta de Catalunya, Spain
Eva Durall, Gestión, Universitat Oberta de Catalunya, Spain
Marga Franco, Gestión, Universitat Oberta de Catalunya, Spain
Pau Yanez, Gestión, Universitat Oberta de Catalunya, Spain

Δήλωση στήριξης του Δ.Αδαμίδη

 

Όταν   το 1998 ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος που απένεμε το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών  για το πρόγραμμα Προληπτικής Παιδιατρικής Νομού Ξάνθης, που αφορούσε τους μειονοτικούς πληθυσμούς της περιοχής (Πομάκους, Ρομά, Τουρκόφωνους  Μουσουλμάνους και μετανάστες), αισθανόμουν περήφανος για τη χώρα μου που δίδασκε έμπρακτα τι θα δικαιοσύνη και ισότητα.  «…Ότι την του Ιπποκράτους τέχνην αόκνως θεραπεύων εις την Υγείαν μεγάλως συνεβάλετο… Εμφορούμενος από ανθρωπιστικό και κοινωνικό αίσθημα πέρα από την προσφορά του στην υγεία,  έδειξε στους μειονοτικούς πληθυσμούς το καλύτερο πρόσωπο της Ελλάδας…» ανέφερε τότε το σκεπτικό της Ακαδημίας. Το κλιμάκιο της Προλητικής Παιδιατρικής Ξάνθης  πραγματοποίησε 81.000 εμβολιασμούς, και 120.000 προληπτικές εξετάσεις παιδιών, ανεβάζοντας το επίπεδο εμβολιασμού από 14% σε 100%  και μειώνοντας θεαματικά τη νοσηρότητα των πληθυσμών αυτών μέσα σε 10 χρόνια.  Δεν φανταζόμουν τότε, ότι σήμερα η χώρα μου θα υποχρέωνε τους μετανάστες να δουλεύουν απλήρωτοι ή με μηδαμινή αμοιβή, θα τους έριχνε τσακισμένους  από τα τζάμια του υπουργείου εργασίας λόγω ανύπαρκτων μέτρων ασφαλείας,  θα τους πετούσε στην θάλασσα, θα τους απαγόρευε την πρόσβαση στα νοσοκομεία, θα τους μετέτρεπε σε πειραματόζωα υποχρεώνοντας τους γιατρούς να τους χορηγούν αποκλειστικά  γενόσημα (δηλαδή φασόν) φάρμακα – που είναι άγνωστο αν έχουν θεραπευτικό αποτέλεσμα ή και παρενέργειες, θα τους έδιωχνε και θα έστελνε τα ΜΑΤ εναντίον τους!!

Εμείς οι Ξανθιώτες  ξέρουμε καλά τι εστί πρόσφυγας και μετανάστης: χιλιάδες από μας μεγαλώσαμε σαν παιδιά με τις γιαγιάδες μας, μακριά από τους γονείς μας που δούλευαν στα εργοστάσια της Γερμανίας, αρκετών από εμάς  οι παππούδες είχαν  έρθει  πρόσφυγες από την Καππαδοκία και τον Πόντο. Εμείς οι Ξανθιώτες ζούμε όλοι αρμονικά σε μια πολυπολιτισμική περιοχή και ξέρουμε ότι η διαφορετικότητα δεν αποτελεί ούτε πρόβλημα, ούτε απειλή, αλλά  πλούτο!! Εμείς οι επιστήμονες ξέρουμε ότι ένα πρόβλημα λύνεται μόνο με την αντιμετώπιση της αιτίας του (που εν προκειμένω είναι η καταλήστευση των χωρών των μεταναστών από τη Δύση) και όχι με τη βία. Εμείς οι γιατροί ξέρουμε ότι η ρατσιστική αντιμετώπιση ομάδων πληθυσμού οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην δημιουργία προβλήματος στην δημόσια Υγεία.

Με την ιδιότητα λοιπόν του γιατρού, του επιστήμονα, του Ξανθιώτη και του ανθρώπου δηλώνω Αλληλέγγυος στην απεργία πείνας των μεταναστών.

ΞΑΝΘΗ 2/2/2011

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΔΑΜΙΔΗΣ

ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ ΔΙΔΑΚΤΩΡ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΕΣΥ Γ.Ν.ΞΑΝΘΗΣ

Ο Στέλιος Μαϊνας για Απεργία

Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΣΙΩΠΑ

Ο πνευματικός κόσμος δεν σιωπά. Έχει μείνει ενεός και εμβρόντητος  βλέποντας να  χάνονται ένα ένα τα δικαιώματα που ο λαός μας με αίμα κατέκτησε

Ο πνευματικός κόσμος δεν σιωπά. Περιμένει να καταλαγιάσει ο κουρνιαχτός που σηκώνουν μέρα με τη μέρα οι γκρεμισμένες κατακτήσεις του.

Ο πνευματικός κόσμος δεν σιωπά, στέκει και συλλογάται πριν άκριτα μιλήσει

Αλλά τώρα που αυτές οι κοσμογονικές αλλαγές συμβαίνουν στο τόπο μας, τώρα που η φωτιά έφτασε και στο δικό μας σπίτι, τώρα είναι η ώρα να δείξουμε την αλληλεγγύη μας

Τώρα είναι η ώρα να θυμηθούμε ποιοι βοήθησαν να ετοιμαστεί η Αθήνα των Ολυμπιακών, ποιους καταπλάκωσαν τα χώματα κι οι πέτρες απ το Μετρό μας,

τώρα είναι η ώρα να θυμηθούμε ποιοι βοηθούσαν και βοηθούν στα χτήματά μας,

ποιοι μαζεύουν τις ελιές μας, ποιοι ποτίζουν τις φράουλές μας, ποιοι μαζεύουν τα δίχτυα απ τις τράτες και τα καΐκια μας, ποιοι φρόντιζαν και φροντίζουν τους ανήμπορους  ηλικιωμένους μας, ποιοι καθαρίζουν τα σπίτια μας, τώρα είναι η ώρα  να θυμηθούμε

Ποιοι έχτισαν τις οικοδομές μας με τρία ένσημα το μήνα

Τώρα , σ αυτούς τους καιρούς της Βαρβαρότητας είναι η ώρα να υπερασπιστούμε τη συλλογικότητα και τον πολιτισμό μας

Ας μην κάνουμε εκπτώσεις στην ανθρωπιά που μας έχει απομείνει , ας σταθούμε αλληλέγγυοι  σ αυτούς που η απεργία πείνας είναι το ύστατο όπλο  για να ζήσουν με αξιοπρέπεια

ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΑΙΝΑΣ

ΗΘΟΠΟΙΟΣ

Δήλωση Φοίβου Δεληβοριά για την απεργία πείνας και τη συναυλία στην Αθήνα

Δήλωση Φοίβου Δεληβοριά για την απεργία πείνας και τη συναυλία

 

Δεν εκπροσωπώ κανένα κόμμα και κανένα σχηματισμό, ερχόμενος ολόψυχα να συμμετάσχω σ’αυτήν την συναυλία συμπαράστασης. Η απόγνωση όμως των 300 αυτών ανθρώπων είναι κάτι που μπορεί να καταλάβει απόλυτα ο βαθύτερος εαυτός μου. Λυπάμαι πάρα πολύ που οι περισσότεροι συμπολίτες μας μπορούν να συγκινούνται από τους λεπρούς της τηλεοπτικής Σπιναλόγκα και όχι από ανθρώπους που ζουν δίπλα μας και που φτάνουν μέχρι τα έσχατα για να αξιωθούν μια στοιχειώδη αξιοπρέπεια. Μην ακούτε τους μεγαλοδημοσιογράφους και τα επίσημα media: οι 300 αυτοί δεν θα μπορούσαν να υποκινούνται από κανένα κόμμα, όταν δεν τους φοβίζει καν ο θάνατος.

Θα έπρεπε να είμαστε όλοι κοντά τους, αλλά και να επηρεαστούμε από το θάρρος τους- ειδικά τώρα που κι εμείς ασφυκτιούμε από τις απαιτήσεις ενός χαλασμένου συστήματος που θέλει να επιβιώσει εις βάρος μας. Μην αφήσουμε τον εντός μας φασισμό να αυταπατάται ότι αν εξαφανίσουμε τους εξαθλιωμένους μετανάστες (που το ίδιο το κράτος και οι λαμογιές του, κρατάνε στη χώρα μας) θα ξαναβρούμε εμείς τα «περασμένα μεγαλεία» μας. Ο μόνος τρόπος να αγγίξουμε πάλι  οποιοδήποτε μεγαλείο, είναι να ξαναβρούμε την ανθρωπιά μας και τη δύναμη να καταλαβαίνουμε τους άλλους. Ελπίζω αυτή η συναυλία να βοηθήσει να συγκινηθούν όλο και περισσότεροι.

Ας μη φτάσουμε στο σημείο να παρακολουθήσουμε αδιάφοροι τον θάνατο 300 ανθρώπων. Πρέπει να διαλέξουμε το ρόλο που μας ταιριάζει: αυτόν του Λεωνίδα ή αυτόν του Εφιάλτη;

Φοίβος Δεληβοριάς

Ο Alain Badiou στηρίζει τον αγώνα των 300 μεταναστών, απεργών πείνας

Ο Alain Badiou στηρίζει τον αγώνα των 300 μεταναστών, απεργών πείνας

Σε όλη την Ευρώπη λαμβάνονται ακραία μέτρα ενάντια στους εργάτες που κατάγονται από ξένες χώρες.

Τους κάνουν να πληρώσουν μια κρίση για την οποία υπεύθυνοι είναι το χρηματοπιστωτικό σύστημα και οι πολιτικοί τους οπαδοί. Καθίσταται, πλέον, πρακτικά αδύνατο να υπάρξει μια οποιαδήποτε μορφή νομιμοποίησης της παραμονής των μεταναστών, στις χώρες της Ευρώπης. Ψηφίζουν ενάντια στους αλλοδαπούς εργαζόμενους νόμους εξοντωτικούς ως προς την ελευθερία και απόλυτα εχθρικούς ως προς κάθε λογική ισότητας ανάμεσα στους ανθρώπους που ζουν εδώ.

Θα ήταν πολύ πιο λογικό να αναζητηθούν ευθύνες από τους κυριάρχους του παγκόσμιου καπιταλισμού και από τους υπηρέτες τους, παρά από εκείνους που σε παγκόσμια κλίμακα είναι δυο φορές θύματα αυτού του κατεξοχήν άδικου συστήματος. Πρώτα απ’ όλα γιατί, προκειμένου να επιβιώσουν εξαναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις χώρες καταγωγής τους, και επιπλέον γιατί, υφίστανται την εκμετάλλευση και την καταδίωξη στις χώρες όπου εγκαθίστανται.

Τάσσομαι προσωπικά, υπέρ του αιτήματος όλων των ανθρώπων της προόδου: σε όλες τις χώρες, στην Ελλάδα, ή οπουδήποτε αλλού, το ιδεώδες της Δικαιοσύνης επιβάλλει την νομιμοποίηση των εργαζομένων προερχόμενων από άλλες χώρες, την παύση κάθε εγκληματικού νόμου εναντίον τους, και την κατάργηση κάθε αστυνομικής και γραφειοκρατικής δίωξής τους.

Alain Badiou,
φιλόσοφος, θεατρικός συγγραφέας και μυθιστοριογράφος